5885 resultaten.
Na honderd jaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.708 Meer op 'De juf is lief': www.dejufislief.tk ...)…
Dit laatste uur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
3.114 wees maar stil nu
ik heb het al begrepen
wat je zeggen wil
heb jij allang gezegd
het staat te lezen in jouw ogen
mijn lief, het zijn jouw ogen
heel de wereld ligt besloten
in jouw blik
kom eens hier nu
we hebben nog maar even
voor wat ik zeggen wil
zijn woorden niet genoeg
het wordt geschreven door mijn hartslag
het woeste handschrift…
loebas en de leegte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
776 Juul nu (vergeef me mijn grappen)
sprak boud dat hij er vrijwillig in sprong
Ik zat in mijn zetel, lekker vatsig, lui en lam
wat aan te modderen met nieuw rookgerief:
lange blaadjes, filters en zo’n slordige 30 gram
Ik stal een paar trekjes, als ’s nachts een dief
Toen plots de klare waarheid tot me kwam
Die put, mijn vrienden, was zijn Lief…
eeuwnacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.452 Zij kwam even logeren, bleef een lang half jaar
totdat ik haast stikte in mijn diepste angst
van wat kan en moet ik straks zonder haar
Tot ik niet goed wist voor wie ik het bangst
was als die logeerpartij over zou gaan
We hadden ons lief, want we hadden elkaar
gevangen in woorden als nooit zonder jou
wij waren geen twee meer maar deel van…
Die ene avond...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.371 Ik zei het snel, dan was het gedaan,
jij keek me lief en lachend aan.
We staarden naar elkaar en toen..
kreeg ik zomaar NOG een zoen.
Die avond was zo speciaal voor mij,
als ik er aan denk word ik gelijk weer blij.
Sinds die tijd noem je me wel eens schat,
maar verkering... hebben wij nooit gehad.…
Als je voelt.
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
3.489 Alles wat je lief is achter te moeten laten,
oh wat kan ik mijn ziekte haten!
Misschien lukt het me deze keer weer,
dan sukkel ik door tot de volgende keer.
Ik heb geen moed meer om door te gaan,
geen kracht meer om me er door heen te slaan.
Mijn lichaam kan het niet meer aan,
mijn wens is…laat me gaan!…
Sonnet 1
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
439 Ik zie hoe jij, mijn leven, speelt
met mijn lief en mij, die mee te spelen pogen
maar jij zult alle éérste zetten kiezen
terwijl het ons, met géén keus dan te spelen
of voorgoed, onsterfelijk, te verliezen
jou, in alle sterfelijkheid, kan schelen
o wrede tegenspeler, zelf zonder plezier
aan de feilloos toegebrachte tegenslagen,
vind jij…
Vergeten
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.255 Ze ligt op bed
een lief gezicht wel bleek.
Ze kijkt me aan en zucht
ik lig hier al een week.
Hoe is dat zo gekomen vroeg ik haar.
Ach dat moet u me niet vragen
ik hoor hier niet
ze doen hier raar.
Mijn kinderen zeggen niet klagen
Bent u boos omdat u hier bent.
Ja knikt ze, en begint te snikken
niemand de me hier kent.…
Spagaat van de tijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
613 Mijn lief, we zijn lichtjaren zo ver
van elkaar, als polen van de morgenster,
dichtbij als het oude en het nieuwe jaar,
op helderheid gericht, als twee
profielen van een gezicht, tezamen
smelten kleine smarten tot simpel
doel, in beide harten te drinken
van een zeldzame wijn, een volmaakte
dronk, gegist in een rijp festijn.…
NIJMEGEN 2006
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
734 WINDSTILTE NIET NOCH
WEGEBBENDE POLSSLAG
De brandweer geeft een alleraardigst feestje:
‘Lief klein konijntje, vliegje op zijn neus’
We moeten luisteren, hebben geen keus
En in de tent zie ik een eng, zwart beestje
Ik sluit mijn ogen maar en ik negeer
Vierdaagseloop; tropische temperaturen
Geen fut om in het Sanadome te kuren
Lezen in Houellebecq…
vinken en vrouwen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
874 vinken zijn als vrouwen
een internationaal verschijnsel
veeltallig bij de trek
overal stuwing aan de kusten
krek dezelfde lokroep
herhaald en helder 'pink'
ook 'wiet' en 'tsjwit'
maar in vlucht en trek
een zacht 'tjuub-tjuub'
zij zingen hun hoogste lied
met de oogjes zo lief geloken
in hunne met lakens afgedekte kooi
'tsitsitsitsitsitsitsi-tjoe-ie-ò…
veelzeggend
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.356 met een onbestemd verlangen
legt hij vingers op haar lippen
die vochtig zwijgend toestaan
dat de trilling haar verrast
zal zij komen
moet hij weggaan
is het fictie
of een waarheid
dat intense “willen hebben”
dat hen eigenlijk niet past
in een grondeloos beleven
legt hij handen op haar lichaam
dat lief en leed vergetend
in een vacuüm verkeert…
Jij voor mij.
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.928 Maar zo lief in de morgen.
Een meisje dat mij laat zien
hoeveel ik van het leven houdt.
Een meisje waarmee de spanning
wel erg goed werd opgebouwd.
Een heerlijk meisje
waar ik me zo goed mee kan vermaken.
Zo'n soort meisje, heb ik altijd al
willen schaken..
Een meisje dat het beste in mij
altijd naar boven haalt.…
Je hebt me geplayed
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.295 verdien ik toch niet
Ik was volkomen blind
Ik luisterde niet naar vriendinnen
Ze zeiden: hij geeft niks om je
Maar ik negeerde ze
Zo creatief ben ik nou ook weer niet
Toch zit ik dit te schrijven
In de hoop
Mijn pijn te kunnen verdrijven
Ik dacht alleen aan jou
Wilde jouw meisje zijn
Maar jij gebruikte mij
Dat doet het meeste pijn
Lief…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 Een brandend kaarsje om hen te gedenken
Waarmee wij lief en leed hebben gedeeld
En al zo lang aan elkaar waren toebedeeld
Dat God ons allen Zijn troost mag schenken.…
Aan vlijt ten onder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.069 Nu velen het mogen beleven,
nog jaren met pensioen te leven,
wordt langer werken het perspectief,
al heb je het werk al lang niet meer lief.
Het maakt mij nu al moe,
al dat gejacht tot zeven en zestig toe,
voordat het geluid van je baas verstomd,
het is te lang voor de vrijheid komt.…
Holland's got (no) talent
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.391 Nederland heeft gestemd
massaal en commercieel
op de kleine Tess
Zij kozen voor
schattig en lief
met een ongestemde gitaar
en een berg valse noten
Naar mijn mening
de plank misgeschoten
Nederland heeft gestemd
massaal en niet objectief
commercieel en onvakkundig
Niet: "Wow, wat een kwaliteit!
Wat een talent, ongeëvenaard!…
Lang zal ze leven, 18 toch?
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.991 Een giechel
nee joh oma, elf, dat weet je best wel
Tjonge elf jaar alweer, mijn oudste kleinkind, ze groeit hard, ik groei mee
zeker in de rondte, zij in de lengte
Gossie, ze is zo'n schat
zo puur, zo lief
vanaf de eerste seconde
dat ik haar zag
was ik dol op haar
mijn meissie
mijn prinses
wel jammer dat kind zijn maar zo kort duurt…
Afscheid
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.198 Dan zal het mij genoeg zijn om te weten
dat wat lief werd nooit in ons verdwijnt.
En al de dagen zal ik welkom heten,
waarin mij deze wereld weer verschijnt.…
Vurig brandt het verlangen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
576 glimlach
rond haar mond
haar ogen staren
naar de horizon
zon zee zand en water
vurig brandt het verlangen
in haar hart
haar haren golven
met het zuchten
van de wind
haar wangen blozen
ze weet, daar aan de einder
wacht hij op haar
ze strekt haar armen
droomt zich een zilvermeeuw
te zijn
met wijd gespreide vleugels
vliegend naar
haar lief…
Rustig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.008 En jij, mijn lief, lach je lach als nooit tevoren
laat je stem niet breken, maar laat hem triomferen
zo dat al die je vergezellen het ook kunnen horen.
Toon je verrukt over de hofhaag, zo strak geschoren
merk op dat het lover van de wilg zich voorover buigt
en blijvend van de zorg voor mijn plek hier getuigt.…
Het vacuüm
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
927 Als de wind, waait de tijd voorbij
Niet af te remmen, niet te versnellen
We gaan
We gaan
Als we dat nog niet wisten
Met de tijd als de wind in onze rug
We hebben lief, we haten, we schreeuwen
We huilen, we juichen, we gaan
Hand in hand
Met de tijd.…
Weer een jaar voorbij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
4.306 blik op de kalender
kondigde me jouw verjaardag aan
herfstmeisje
oktoberkind
hartsvriendin
slingers en guirlandes
sieren vandaag de hemel
al lijken wolken grauw
ze hebben zilveren randjes
Margaretha, Maccie
weet je dat mijn dagen
pas goed beginnen na
elke morgen een berichtje van jou
van penvriendin tot mailmaatje
we delen meer dan lief…
Meisje
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.336 liefde genegenheid
luchtkastelen bouwen
Klein meisje in mij
kermis en suikerspinnen
Spelletjes meedoen
om te willen winnen
Klein meisje in mij
groei ga eens groeien
Leer van elke dag
een vrouw zal opbloeien
Klein meisje in mij
banger om de angst
Malen in het donker
eerlijk duurt het langst
Klein meisje in mij
boos verlegen en lief…
Soms...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
814 En af en toe ben ik zo lief als het maar kan.
Soms voel ik zoveel haat
dat ik de wereld zou opofferen voor wraak.
Soms kan ik net verliefd zijn als een kind.
Soms ben ik verlegen of trek ik me terug.
Soms durf ik dingen te doen
die anderen niet durven.
Soms ben ik slim.
Soms ben ik dom.
Soms ben ik blut.…
Omwentelingen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
439 stilletjes genietend
van de momenten
in haar belevingswereld
waar je haar vinden kunt
en wat zelden iemand lukt
ik droomde dat ze lief was
waar ligt haar toekomst?
in mijn armen hou ik haar vast
zoals ik immer deed
is zij in gevoel gevangen...
Elinora 3 maart 2010…
een wimpel waait
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
601 , neergestreken in het kruinenlicht
tussen oude twijgen sterft een meikever, de boom buigt, beeft even uit zijn bloei
ik kom overeind en begin te klimmen, zin voor zin, tak voor tak , over daken en heuvels heen
rivieren met wel duizend wensen
een vogel vliegt, de tijd komt later
naar jou, mijn lief…
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 Parijs en Leeuwarden
in woorden van woorden
genegen om oogst te delen
aan het licht
in het vuur van tijd
maar de zeewind waait
schuurt en filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden uitgewist
in dit onvoltooide verhaal
van zandkorrelregels
vrouwelijk wiegend
achter lichte blauwe wimpergolven
(vergeet ik je niet,
die me lief…
Glazen dak,
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
811 verwildering,
betreuren van herinneringen, schrijf in
dromen die nog zullen komen, schrijf
in zwart en wit, beschrijf het zingen
in het roepen van de nacht, de stilte van
een euforie als ik ringen van planeten zie
in het prisma van het glazen dak, waardoor
het onomlijnde blijft lokken, zichtbaar in
een vast contour, onomlijnbaar in lief…
vogelijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.343 de kerk haar kleur verspreidde
liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen
ver verheven boven kou,
klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde
en het was mooier op die dag
als een icoon, heel fijntjes tussen groots
geweven momenten
drie vogels zweven in mijn grief
hun fijne kleur lijkt op de hemel: zacht, verwonderend
eindeloos lief…