699 resultaten.
wit en zwart
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.996 een meisje en een jongen liepen daar
ze hielden heel veel van elkaar
hij was blank, zij was zwart
daar begon al hun smart
hun liefde geen loos alarm
hij was rijk, zij was arm
zij mochten niet met elkaar verkeren
dat hadden zij al jeugdig moeten leren
zij trouwden, kwamen daardoor in de bak
waar een blanke, gekweld door jaloersheid
plotseling…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Heden is herfst:
de regen valt met bakken;
sijpelt grauwe grond tot dras.
De kou begint
en is niet uit te vlakken;
druppels kleven
aan het natte gras;
daar buiten stormt de wind
tot stilte valt.…
De dichter denkt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.069 persoonlijkheden achterliet in het moeras
waar de dood ogenschijnlijk niet bestond
En gemorste behoeftes gaan kwijlen wanneer
het zaad wellustig langs mijn benen glijdt
en zich verhardt totdat het leven korstig
wordt weg gewreven en de lust
zachtmoedig is verweven in het lot
Het lot dat mondiaal
het stelsel van gelijkheid voedt
is het baken…
Spacecake in een broodtrommel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.188 Heel lang geleden aan het strand
zat iemand aan de oeverrand
met ganzenveer en een papier
voor zijn vakantie en plezier
omdat hij altijd honger had
bezijden`s ook een vrouw bezat
vroeg hij haar bak je mij een cake
voldoende voor een hele week
de zon scheen toen genadeloos
dus kromp het baksel in zijn doos
hap slik vrat hij zich buik…
psalm 151 vers 1
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.469 zalf uw gedienden,
ook als zij het niet verdienden,
laat uw goedheid spreken,
aan de onnozele leken,
leidt ons verder,
wees onze gids en herder,
verdelg het kwade,
geen woorden maar daden,
wij spelen een lied voor U,
met gitaar en viool,
want U bent ons idool,
geef gehoor,
aan ons muzikale koor,
U, in ontij een baken…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 In de verte is even de kustlijn te zien –
een lichte plek tussen de bomen
geeft als baken de weg aan in de nacht
binnenkort, misschien eerder dan verwacht,
zullen daarlangs de vogels weer komen.…
Paaswake in een kubuswoning
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
701 Op de eerste dag van onze laatste zeven jaar
bakken wij weer bruin brood achter tralies.
Verbazen zonen van vroege bruiden met
een nieuwe kubuswoning. Maandagmorgen
en lange benen zijn te zwaar gespekt om spoken
uit het park te vegen. Kattenstaarten treuren
nuchter bij de aanblik van pas gemaaide gras.…
Geluk zit in een klein hoekje (zaterdag)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 in hebt
Heb je het te pakken
Dat ongrijpbare kleine grootse
Het slaat toe wanneer je het niet verwacht
Juist dan is geluk in haar ultieme pracht
Het brengt je van je stuk
Maakt rommel in je lijf
Maar brengt je een gevoel zo mooi
Het vult je hoofd en hart
En de toekomst is deel noch part
Geluk is een zaterdagochtend
Drie bakken…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
850 Het wrede publiek waant zichzelf kunstkenner bij uitstek,
terwijl het in feite toeziet hoe een dier misleid wordt
door een gelikte macho in een cryptisch ballet,
waar het bloed hen rond de oren vliegt
en wie overwint wie in die bak van waanzin,
wanneer de joelers hun vermaak opzwepen tot een hoogtepunt,
als het sierlijke spektakel hen lang genoeg…
Goor
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 Hij komt naar mij, ‘k laat hem begaan,
de slagroom is zijn enig baken,
met veel gesmak laat hij ’t zich smaken,
en keert terug, geheel voldaan.
Nu ligt hij tevreden op één oor,
maar ach, wat was die koffie goor.…
Nico van de Wetering : troubadour
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.013 verwijderd
van de stromende Dommel
in ons weidse dorp geaard
en door genen getalenteerd
musiceert hij zijn stijl in eigen stiel
vertaalt als echte bourgondiër
de gevoelens van ons mensen
nog bekend met boerenkiel
over vanouds en heden
in zang en dialect
eigen aan ons
groene Rooise land
dat hem heeft verwekt
een kleurrijk baken…
Weg in de massa
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
598 Haar kennis was een bak vol scherven,
scherven van stukgeslagen wijsheden,
onophoudelijk wisselend van orde en schakeringen.
Jouw aanblik van deze samenraapsels
maakte de ervaring onbegrensd.
Ze kwam en ging.
Haar huid als perzik verdampt
voelde je de zachtheid achter haar gelaat.…
Moderne kunst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 Via de automatische roltrap
die wij inmiddels ook als kunstwerk beschouwen
haasten wij ons naar de dichtstbijzijnde
friettent om onze knorrende magen
met moderne kunst te vullen
Voortaan kijken wij naar alles met andere ogen
Kristien aarzelt even de patatjes op te eten
maar de olijke patatboer heeft gelukkig meer
verstand van friet bakken…
Winterlandschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Andreas Schelfhout schilderde
in de achttiende eeuw een bijzonder
wintertafereel, waarop twee mannen
hun armzalige bezittingen op het ijs
verschepen naar meer barmhartige oorden
terwijl een moeder met haar kind ploetert
om de weg naar huis te vinden, nadat ze
met hem enkele worsten in het dorp heeft
gekocht, waar de kerk als een baken torent…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
3.6 met 9 stemmen
5.402 wanneer zullen de muggen komen
en zich wreken voor de rode vlekken
bloed, zo talrijk op de muur na
onze muggenjacht met kussens
dacht ik, en ik stelde me de
donder voor: een oude man
die dorstig in de kelder doolde
rammelend met bakken bier.…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.019 wanneer zullen de muggen komen
en zich wreken voor de rode vlekken
bloed, zo talrijk op de muur na
onze muggenjacht met kussens
dacht ik, en ik stelde me de
donder voor: een oude man
die dorstig in de kelder doolde
rammelend met bakken bier.…
cirkel.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Even later in de kamer een slok van dat
donkerbruine vocht, een sterke bak, dan
moed verzamelen voor de dag.
Immers de zon schijnt, ik kijk naar buiten
en in die gele cirkel vertoont zich
een lach...
Dus niet langer mijmeren, toch vraag ik me
nog even af, hoeveel hindernissen kan ik
doorstaan?…
Een koutje pakken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
791 Ik heb een kou te pakken
Of pakte ie juist mij
Ik kan er niks van bakken
Dat kan er ook nog bij
Aandelen bij de Kleenex
Bij Dampo eveneens
Het niezen viert hoogtij
Terwijl ik geeneens
Een ander slachtoffer zag!…
de duivel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 het kan ook zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of in de stroom des levens
hecht aan lucht en
door het zoet wordt verleid
het zet de wereld op zijn kop
daar denken wordt gesmoord
in niet te doven vuren
veel tijd wordt vermoord
in slapeloze uren
het is wachten
op een baken verderop…
geplaveide bladzijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ze konden gebonden in vuilnisbakken,
of als schenkel vervangen in een brakke bak soep.
In een nis gevangen schalt het klaroen,
verfijnde reukorgaan, snuit normaal luidt in
met strepen vergeven snot lap van katoen.
Luiden geluiden, zoals ze in een leuk fort niet misstaan.
Strijken neer, onder gelijke pas voort, door pas poort.…
De torens
poëzie
4.0 met 2 stemmen
698 Ze rijzen, rijzen, hier en daar verspreid,
de hoge torens in de vlakke velden, -
als baken van gevoel, die wisheid melden
langsheen die duiz'lingwekkende eeuwigheid ...
Hen ziet de zwerver, tot de zon verscheidt,
opdagen, of ze beurtlings hem verzelden.…
dag, dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 ben ik dan verloren
voelt de warmte bij voorbaat zacht,
zo zal een hemel mij kunnen bekoren
ik hou me dat in alle eenvoud voor
het beperkt ook de decibellen
als ik onder het laken
op mijn hurken, liggend,
omga met het mateloos snurken
het is niet ongebruikelijk
dat dit geluid mij doet kwellen
en de slaap onderbreekt
als een zwart baken…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Zal ik een ei voor je bakken ?
vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.…
nog
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 nog draag ik kleine voeten
in mijn handen op weg naar
de grote aarde, zoekend naar
enig houvast is slechts het
hart het kloppend baken
ogen vertellen zinnen, doch niemand
leest mijn verhaal
het toegekend vermogen om als kind
groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren
had reeds het stelsel verlaten
vluchtig als vuur dat telkens…
Déjà vu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 Deksels vallen van de wolken
een slagzin aan de horizon
een paraplu van dromen houdt
verwaaide bladeren van de taal
niet tegen, een woord een uitvlucht,
verdwenen over de paginarand,
vanuit het eerste teken, refrein op
de rug van elk beschreven blad
of wat de versnipper bak niet vrat
de vlucht die iedere schrijver kent
in zovele kunstgrepen…
Onderhanden werk (een ironisch epos)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
581 Het einde van de maand staat
als een baken, een vuurtoren,
gestrand aan de horizon ?
het moment dat ik kan aangeven
helemaal klaar te zijn met BTW
(voor nu), voor de klanten
een held, geen nul
met onderhanden werk.…
Moederdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
650 Een moeder is een baken
een thuis in elke leeftijd
een moeder is je troost
en toevluchtsoord
een moeder kent je vragen
al heeft ze de antwoorden niet
een moeder doet gewoon haar best
ze heeft je allang gehoord
een moeder heeft geen regels
ze voedt op, vanuit haar hart
en niemand weet beter
dan zij, wie je bent
een moeder heeft kracht…
Polaroid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
530 toen, achter muren
en achter planken wanden,
achter deuren,
in kasten en achter kieren,
onder het gehaakte tafelkleed,
onder een sprei als een lichtend baken,
in dicht gebladerte van bomen,
achter dikke stammen,
tussen hoog gras, verhuld
soms nog in toevallige etalageruiten
of in donkere ramen,
in…
De nieuwe Colossus
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
155 Niet zoals Pallas in het Parthenon
met haar blinkende lans hoog geheven
noch als strijdende stadstaat Athene
noch als heersers over Babylon
zal voor onze poorten door zee omspoeld
een machtige vrouw in de schemering staan
wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan
Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt
is een wereldwijd…
De nieuwe Colossus
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
168 Niet zoals Pallas in het Parthenon
met haar blinkende lans hoog geheven
noch als strijdende stadstaat Athene
noch als heersers over Babylon
zal voor onze poorten door zee omspoeld
een machtige vrouw in de schemering staan
wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan
Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt
is een wereldwijd welkom…