932 resultaten.
Lieverds
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.734 Alles is belofte, hoop en diep geluk
Bondig gevat: niets kan nog stuk.
Fijn die laarzen door het fraaie sneeuwtapijt
Net als grote Edith ken ik geen spijt.
Soms was de weg wat hobbelig en kwam ik tot val
Dapper opstaan, vergeten dat dal.
Lieverds, ik wens jullie bergen moed
Geloof me vrij; alles komt goed!…
Nevelig?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Ragfijne werelden
elke druppel huilt
in zeeën van beloften
alles is beschreven
uit liefde van de stof
gedachten anders gevormd
gebundelde ziele
rust om in te schuilen
watervleugels uit
nevels onvoltooide verhalen
soms hoopvol
soms ontluisterend
fantasie onwrikbaar, alleen
verleid door zwaartekracht,
transparante mantels om…
Die naastenliefde leert
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 feeëriek verlichte
winkelstraten van de stad
toch lacht een hoekje
donkerrood ons
warm toe ondanks
de trage sneeuw en
lange slingers elvenhaar
de diepe onbestendigheid
van het moment raken
wij met kerst nooit kwijt
in het verwachtingsvolle
de geboorte van het kind
een groots gebeuren
waarbij het leven zich
weer keert naar de belofte…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 Wat houd ik van de prille morgen
Enkel de vogeltjes die fluiten
Alles rustig en stil
Alleen dan voel ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder…
Rauw verwoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 gestaard
Het was ooit fris en onbedorven
Er is een echtpaar omgekomen
Hun kinderen zijn zwaar gewond
De dood kreeg grip op een verbond
En nog niet waargemaakte dromen
Familie rouwt en legt een krans
De mensen gaan gekleed in zwart
Ze hebben een gebroken hart
Ze zijn volledig uit balans
Het wordt toch altijd diep betreurd
Als een belofte…
Verliezend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 het donkert
buiten een
stilaan verwachten
nog schuifelen
mens en dier naar
een schuilplaats hier
sommige hebben
al zicht op heden
in verliezend verleden
maar als tekens
niet liegen en sterren
nooit bedriegen
zal een geboorte
de vervulling van een
belofte zijn uit de schrift
te midden van hen
door de volkstelling
op drift…
Bruidsvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 deze rust doorbreekt,
zijn vleugelslagen van opstijgende vliegende mieren
Hun rood gloeiende lichamen vervagen
in het licht van de opkomende zon,
alsof de bruidsvlucht van koninginnen en mannetjes
een geschenk is van de vroege ochtend
Na afloop glinsteren de verloren vleugels,
als tranen van zilver in de warme lucht verdampend,
een belofte…
Afgesloten van de wereld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
334 Wachtend op lichtdoorbraak,
mijn hart verzamelt kracht;
niet verloren in deze kou,
in vrede groeit de belofte.…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
510 een fuga van de liefde
zweeft met haar eerste
prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde…
Lutz Jacobi
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
766 Conventies zijn niet echt haar handelsmerk
Dus werd zij ruim door Diederik verslagen
Zij dacht nu haar Friezinschap uit te dragen
Als parlementslid in de Nieuwe Kerk
Wij hoorden haar dus ‘Dat unthjit ik’ zeggen
En dat belooft zij ons nog uit te leggen…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 En in dit tedere moment van overgang
ontvouwt zich een symfonie, een harmonie van verandering, van stilte naar
eerste geluid, de belofte van zachte, warme dagen die het koude grijs voorgoed vervangen.…
De glimlach van de dageraad
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.015 De kleuren van de lente — pril groen,
bleekroze, geel als belofte — strelen mijn blik alsof het
leven opnieuw leert ademen, en terwijl een briesje me ontroert als een
eerste liefdesgedachte, besef ik hoe wonderbaarlijk het is om simpelweg geraakt te worden.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
8 Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag
de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
Chet Baker
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.247 Deze Adonis was blind voor noten
Wisselt trompet en meisjesstem
In een melig knetterend spel
De gouden belofte strandt aan de westkust
Na een kaakslag blies hij tandeloos door
Door cool jazz en hard gif bedwelmd
Een verweesde engel met een verwoest gezicht
Sprong uit het hotelraam
Alsof hij over de regenboog kon
Stort vleugellam neer…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.
Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder, naar meer, maar
Tenietgedaan door de droom, het
Vergeten.
Het even verdwenen door wat
Je zei, niet meer gelooft, niet
Meer ziet.
Is het niet anders, een impuls, nog
Net niet handelen.…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin
van eenzaamheid
de laatste jaren ruikt
de lente anders:
minder belofte…
De nadagen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
969 Ik blijf achter temidden van een kale vlakte
Van gemiste afspraken en bittere beloften.
Mijn stad is ontvolkt. Mijn stad brandt.
Ikzelf heb mij uit het landschap teruggetrokken
In een zweem van angst en vogelgezang.
Mogelijk haalt op dit papier de gretigheid
Het van de berustende blik en de ineen geklemde handen.…
Pril geluk
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
3.308 totaal gefocust op elkaar
straalt het jonge paar in roze
is de bruid gehuld
en hij werkt al zijn dromen uit
ziet zelfs de kleinste wens vervuld
gedreven door beloften
glorend aan hun horizon
want sinds de band ontstond
breekt schaduw op in kleuren
kieren alle deuren naar een open eind
waar niets finaal
deze liefde kan verbeuren
zo…
zijn ogen en charme
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
742 geleden
je was niet klaar
voor haar met hem
herkent dat gebaar
voelt het gevaar
van intimidatie
verachting
verkrachting
van zelfgevoel
je bent niet bevrijd
van de schuld
die hij over je uit
heeft gespreid
hij leidde jouw leven
jouw lijden was geven
omdat hij nooit
werd bereikt
vandaag is voor hem
jouw dag van
verbroken belofte…
Geef mij je angst
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
644 in haar fluistert
een nieuwe droom
haar voeten willen dansen
maar nog even wacht ze
trillend van emotie
opgewonden van
elke nieuwe belofte
die zich zinderend
op haar netvlies spiegelt
de kracht in haar
staat op
vangt haar droom en
in de wolfshuil van de wind
staat ze roerloos
dan voelt ze dat ze mag
in een explosie van extase
lacht…
Een stil bericht
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.422 Door Zijn beloften
richten wij ons op.
Dag lieve zus,
voor jou
is het begonnen
gezien de uitdrukking
op je gezicht,
een stil bericht
van God.
Geschreven op 23 maart 2010
Een stille afscheidsgroet tussen de witte rozen.…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 geen zucht is dieper dan de mijne,
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel…
Niet verlost
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
875 Of hem verlossen van
de belofte die
hij weer zal vinden als
de echo
van de wanhoop
zijn stem weer wakker
maakt.…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 dicht
de buitenwereld slaapt in
oude volksverhalen
slechts een oogwenk verderop
scheert de snelweg rakelings langs
trage dijken en daarachter
nog een slootkant, met wat riet
je ziet
dat waar de tijd in stilstand
naast de bermen schuilt, je oog getrokken
wordt naar meer
want het is mooi, die kerk
met zijn huisjes
ze brengen de belofte…
Zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Is het uitzicht op een hemel,
hel of herkansing
niet gewoon een loze belofte
ongestaafd en niet bestaand?
Een dwangmiddel tot een
dienstbaar nuttig leven,
en dat er na de dood
geen tweede kansen zijn?
Dat wanneer je dat witte licht ziet,
of een tunnel, er ook
geen stilte rest, maar niets,
zelfs geen zwart.…
verwijdering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Wat ik zie
in jouw zwartbruine ogen
een onontdekt mysterieus gebied
verhuld in grenzeloos mededogen
waarom was het dat je me in
gedachten achterliet
ik zal het achterhalen –
althans blijven pogen
het verwijderen van jouw
verhuld verdriet
hebben we elkaar beloften voorgelogen?
En werd het wat werd verwacht net niet?…
Onwrikbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 oorlog met elkaar
De adjudanten grepen de macht
eerst de randgebieden
daarna het middenland
Alleen achter de bergen blijven
de bewoners zich nog verzetten
verlangend naar een eigen koning
zoals ooit
zijn zwaard blonk
blinkt zijn zwaard
onwrikbaar geklemd
in de ogen van de mensen
die dromen van een vredig leven
een overgeleverde belofte…
lied van hoop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 van daken wil ik de belofte horen laten
dat de deuren weer langzaam opengaan
die het dodelijk gevaar van de pandemie
ons de wereld tot een postzegel maakte
het is tijd een lied van hoop te zingen
te midden van de historische dreiging
als bewijs dat licht de tunnel eindigt
die ons al zo lang van elkaar berooft
omarmd door de liefde van de…
Doelbewust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 gebouwen kapot geschoten
de dictator regeert
met nietsontziende hand
de leider smeekt Europa om hulp
met samengeknepen billen
vergaderen zij, over wat wel, wat niet
weeshuizen, ziekenhuizen worden
aan flarden geschoten, moeders
overlijden, evenals de toekomst
bloed kleeft aan de handen van de bezetter
grootheidswaanzin met de belofte…
Voor jou
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
533 anders toen
de paarden de vooruitgang trokken
een kar nog nooit
een koets had gepasseerd
Het was niet anders toen
de boerenmeid
haar mand vol appels
op de grond liet vallen
rode appelwangen
Het was niet anders toen
de prinsessen en boerenmeiden
in hetzelfde hooi en even groen
hun wegen uitprobeerden
wegen zonder woorden droomden
beloften…