518 resultaten.
Het einde
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.086 Haar hemel is iemand anders zijn hel.
Waarbij haar woorden werden uitgesproken
en er niets anders uitkwam, dan ‘’vaarwel’’.
Stiekem hoopte ze op één uitweg,
waar goed en kwaad konden botsen,
maar het had niet zo mogen zijn.
Zonder enige uitleg,
is dit haar einde
en neemt ze een zijweg.
Om hopelijk,
op het goede straatje uit te komen.…
Mijn leven als spook
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
65 Mijn geheugen praat
net lang genoeg met de mensen
om hen netjes kwijt te raken
Antwoorden verlangen ze niet
het is genoeg dat ik niet wegloop
Waarom verlang ik dan
naar contact, waarom voel ik
niets? Vanwege het besef
dat het niet mogelijk is
of ligt het aan de pillen?
Krijg ik mijn lichaam terug
zal ik ooit weer ruiken waar ik ben
en…
Levenslijnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
682 leven de fases gaat tekenen
een kleurengamma programmeert
Vlammend oranje aan de horizon
vermengd met bruine nuances
van dwarrelend loof
schilderen het gemoed
Het prille groen doet ons beseffen
dat denken in zwart-wit
emoties ondergraaft
Voltooid volgroeid is een pad
naar opwindend purper
het lichaam badend in een oergevoel
Leegte en depressie…
herfst
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.726 ongenaakbaar en soms woest
met harde wind en koude regen
soms een depressie naderbij
maar vaak kan ik er toch weer tegen.…
Op slag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
634 weer onverwacht snel
dit neerslachtig angstig beeld
als een penseelstreek vrolijk fel
levendigheid in vieve kleur toedeelt
de scheur die leven droefheid gaf
gelijmd nieuwe vreugde bedeeld
neerslag verdwijnt op golvende slag
gevoel rijst minder misdeeld
en duizend regels vormen een millet
van herwonnen schoonheid op rijm
de akelige depressie…
Liefdesverdriet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 Ja,
de erotiek was bij jou verdwenen, een
zware depressie verpeste alles wat we
zo graag samen wilden. Als dichter en
amateur-sjamaan was ik ontoereikend.…
Onthecht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
482 niet echt opgekrikt en sinds ik
anti-depressiva slik dreigt mijn echte ik er
hard op achteruit te gaan, waarvan ik op alle
manieren de wrange vruchten pluk, maar zonder
die medicatie wacht mij een gapend graf en heb
ik het permanente uitzicht op hartverscheurende
martelingen via wanen, angsten en obsessies, die
mij in een nog diepere depressie…
Huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 veel kracht
Huilen is een efficiënte roep om bijstand,
steun en troost
teken van hulpeloosheid, wanhoop
is er iemand die je er doorheen loost
Huilen bij pijn
daar kun je niet aan ontsnappen
hulp moet geboden worden
dat kun je niet aan je laars lappen
Tranen vertellen je hoe jij je voelt
tranen helpen je los te laten
helpt tegen depressie…
Letterlijke zwanenzang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Een zware depressie deed jou naar de eeuwige vrede verlangen,
de gedichten kwamen nog maar mondjesmaat,
Filadelfo overleed en niets kon jou meer stillen.
In diepe weemoed spiegelden jouw hoge gezangen,
vrijwel direct volgde jij jouw liefste kameraad
met een overdosis verdovende pillen.…
Voor wie nog inspiratie mist
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.408 Sinterklaas zat in diepe depressie,
In een tijd van terreur en agressie,
Zíjn Madrid was ontheiligd,
Zelfs zijn paard nu beveiligd,
En ook Piet droeg een Gun in zijn vessie.
Een bebaarde malloot met traditie,
Met cadeautjes en dichtexercitie,
Leek volstrekt achterhaald,
Sint was rechts ingehaald,
Door Osama, Gedachtepolitie!…
Lachtherapie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
534 Van depressie naar de sessie waar met
Anderen de gulle lach wordt vergaard.
Hier geen aandacht voor problemen; van
Belang nu is, heeft men nog gevoel voor
Humor bewaard.
Tussen het balken en het hinniken en de meer
Bescheiden vette lach werkt aanstekelijk de
De lach van een inleider met lachwekkend gezag.…
Anorexia nervosa
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
685 Je vermagerde jezelf en je was down,
in de oorlog diende je bij het leger
en Basel werd een zeer duistere town,
dus pende je een boek, heel integer,
maar je zware depressie bleef bestaan,
sterker nog, de hoofdpersoon Bea gooit
zich van een watertoren, die bleef staan
en helaas verdween die Bea in jou nooit.…
Lesbisch verdriet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 Zij hertrouwde met een man en woonde in Las Condes
en jij belandde in een diepe depressie.
Waarom heb jij die fatale valkuil niet vermeden?
Jij was een balling in Buenos Aires,
vrouwelijk schoon genoeg, zoals ik het zie,
jij zag enkel haar om wie jij dodelijk hebt geleden.…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig…
Kapotte telefoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 Ik draag een toestel in mijn hoofd,
een scherm vol namen
waar geen lijn meer doorheen wil gaan.
De contacten staan er nog,
maar ik hoor ze niet,
zij bereiken mij niet.
De stilte rinkelt luider dan geluid.
Soms doe ik alsof –
alsof er bereik is,
alsof er woorden vloeien –
maar de batterij lekt leeg in mijn hand.
De reparateur probeert…
Verlies van decorum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 U bent er slecht
Aan toe, zegt ze,
De psychotherapeut
Die me in behandeling neemt -
Dat u zichzelf al een tijd
Niet meer verzorgt,
En weken in dezelfde
Ongewassen kleren loopt
Noemen we hier een
Verlies aan decorum,
Maar het ergste is
Dat u stilaan ook
Uzelf bent verloren…
Het land van Maas en Waal
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.208 Herinner je:
net in het nekje van de weg
wat huizen verderop het
werken van het strak rode
gemaal gebouwd ten tijde
van ooit de depressie,
een uitzicht over magere
slootjes, griendgronden
en ander landelijk spul, te armelijk
voor een vrolijke vakantie.…
Moeilijke woorden....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.763 Als je het niet meer ziet zitten,
noem je het een depressie,
wanneer je 'gezichten' kunt trekken,
heet het expressie.
Als men belust is op ándermans ellende,
heet dat gewoon sensatie,
wanneer je een hekel hebt aan iemand met
een ánder tintje, discriminatie.…
(stief)papa
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
4.505 Een depressie
En een verleden als een wervelwind
Ik sloopte alles wat ik kon
Ik was dan ook niet het leukste kind.
Ik gaf je flink wat te verduren
In een tijdsbestek van 7 jaar
We kibbelen nooit meer
Toch heb ik soms nog een maar.…
Psychisch verwoest
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
262 de rockband The Plasmatics begon,
de kwade politie sloeg Rod en jou helemaal verrot,
op het podium was het jullie anarchie die overwon;
jij streelde jouw borsten en krabde aan jouw poes,
jij vernielde auto's, geluidsboxen en gitaren,
tot jij vaarwel zei tegen de menselijke chaos
en jij sloeg al jouw verslavingen tot moes,
helaas, jouw depressie…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 oversteekt
Drie reeën in de schemer
Een buizerd die de stilte breekt
Wandelen is zonnestralen
Regendruppels, wolken,
Vrieskou, warmte, zon en schemer
Zie Gaia haar gemoed vertolken
Wandelen is dwalen
Genieten van bewegen
Zuurstof in de longen
Om de stressemmer te legen
Wandelen is dwalen
Zonder dat het ooit verveelt
Medicijn tegen depressie…
Donkere dagen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.406 waarom verdwaal ik deze dagen
in de duisternis voorafgaand aan
het feest van het licht de blijheid
is afstandelijker dan ooit vragen
tooien zich met scherpe mespunten
het gevoel komt uit de diepvriezer
laagste stand of werpt de dooi
zijn schaduw al zodanig vooruit
dat ik nu reeds natte voeten krijg
de tranen zich ras voorzien van
ongekende…
ik
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
630 ik
ben als
één nachtje ijs
ogenschijnlijk veilig, onzichtbaar gevaarlijk
breekbaar…
- Innerlijk gevecht -
hartenkreet
4.1 met 56 stemmen
3.142 Soms heb ik vlagen van ongekunsteld zijn,
intens gevecht om leven en overbodige dood,
de angst ontvlamd zonder toekomstdromen
een nevelige strijd woelt in mij groot.
Nachtenlang wakker, verbazend kil het zwijgen,
sla de handen wanhopig crue voor mijn gezicht,
verloren gewaande krachten blijven vechten,
wanneer ik eigen vergankelijkheid…
duistere stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 kijkend in de diepte
zie ik in de duisternis
mijzelf weerspiegeld
op de bodem van de hel
met de vlammen die mij verteren
het water naar mijn lippen
en de aarde die onder mij scheurt,
reik ik in verstomde schreeuw
naar het licht en snak naar lucht.
maar het is zij die mij verstikt;
serpente divina van Eva en Medea,
genadeloze kenniskronkel…
Diep
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
894 Je viel. Diep.
Een kuil gegraven door een ander.
Maar je lette zelf niet op.
Ik wil je mijn hand wel geven.
Maar zo werkt het niet in het leven.
Overigens, je viel te diep.…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 'Weilanden hebben avond,' zegt Achterberg.
Maar kun je dat wel hebben? Misschien
zoals je een ziekte hebt: avond.
(Iets met de ogen: alles veel te donker zien.)
Maar ook 's ochtends is het niet voorbij.
Zie je weer veel te klaar, maar wat je mist.
November. Elke ochtend is een morgue,
elk woord in dit gedicht een kist.
En daarboven…
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 Er waren twee koningskinderen
Die hadden elkander zo lief
Ze konden elkaar niet bereiken
Want dat zwarte gat was veel te diep
De zon had tot dan toe
Hen met hart en ziel beschenen
Maar door het diepste duister
Was het licht voorgoed verdwenen
Tot uit de zondvloed van duisternis
Een duif van vrede verscheen
Met een klein groen takje…
Gesloten Toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 Leeg was ik
Inwendig -
Mijn toekomst
Voorgoed gesloten
Vastgeketend aan
Mijn verleden
Met een fataal
Gebrek aan weemoed
En de moed der wanhoop
Streed ik zo hard ik kon
Voor het laatste
Restje leven
Voor die nieuwe horizon
Die 'k in me had
En Goddank bereiken kon
Met oprechte dank aan:
alle behandelaars Universitair…
Genoeg Verleden Tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.196 Genoeg verleden tijd
Heb ik nu
En weemoed evenzeer -
Naar hoe 't was,
Ooit, destijds,
Toen m'n leven begon
Mijn leven nog
Een open boek,
Een onbeschreven blad
Alle levenslust van toen
Nu als 'n deken opgerold
En wat ooit leven heette uitgehold…