Alle inzendingen over dorsten

862 resultaten.

Sorteren op:

Taalzoekers

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 887
Poëten dwingen tot betekenis ze maken water hard en stenen zacht ze forceren ruwe steen tot smaragd modelleren taal uit verdommenis Gewone bijen worden grootgebracht en zoemen aldoor in de vensternis ze zoeken buiten zien ontsteltenis en nieuwe beginsels worden van kracht Steekhoudende gedachten geel als lis vergroeien uit versteende dorst…

Visioen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
Men zegt dat Dood tot nieuw beginnen leidt en Dertien de perfectie zal voldragen van meer, verleden, steeds te weinig tijd vermetel dan dat hij haar dorst te vragen om exegese van de symboliek en sprongen in een donker diep wou wagen zo vielen zij tezamen voor mystiek maar wisten niet dat Argus had gelogen toen kaars gedruppeld werd tot…

bruisende lente

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.184
als wij ons nesten bouwen met liedjes en zoenen getuimel en kozen waarin ik je lief vannacht, en jij mij tot ademnood lachend, onbegrijpelijk terwijl jij als een stille bries mijn lijf natekent in mijn lenden verhalen schrijft teder en licht als water en jouw gestreel mij branden laat als laaiend vuur waarin de dorst verdampt wanneer…
sunset12 oktober 2007Lees meer >

Bureaublad zonder franje

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
reis naar binnen: iconen op mijn pad Langs langvervlogen beelden nu zelden zonnig ingekleurd langs steile rots vol diamant van bitterzoete dromen In harmonie en dissonant van oude liefdesliederen als wonden aan het oppervlak de huid nog vurig van het branden Zo loeiend is de zomerzon weerspiegeld in een koele beek waar zelfs de dorst…

Ontkleedde mij

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.754
je hand ontrimpelde mijn huid streek zachtjes glad wat in groeven van verdriet zijn bedding al gevonden had ontkleedde mij ging teder plagend langs mijn borsten tepels richtten zich fier op door het laveloze dorsten cirkelde steeds lager langs mijn buik vertoefde diep tussen mijn benen ik haalde jou binnen bereik tot onze passie was…
wil melker29 december 2006Lees meer >

persiflage

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.531
de verwenste dichter en ik zelf wensen u een aangename nacht een plaats onder het hemelgewelf zoals je ’t zelf zou hebben bedacht wij schrijven niet langer uit volle borst eerder vanuit de hondse onderbuik of vanuit een bijna ondraaglijke dorst dit allemaal tot eenieders verbruik zo nemen wij beiden plechtig afscheid met dit laatste welgemeend…

O, heerlijkheid

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 486
van erfelijkheid van dag tot dag keer ik steeds weer terug naar het beeld van de zee opgewonden golven bedelven mijn dijen en bekken op goede voet op zilveren stromen word ik naar je toegezogen jij hebt in mij iets ontketend waar ik in ronddrijf met vastgeëbde golven aanraak jij mijn hart (als het ware) wanneer ik dorst heb adem…

Zilte stromen

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 551
vingers spelen als inkt op m’n huid een aphorisme in lettergrepen waar schaduwen ze combineren tot bewijs van lovers delight die liefheeft van natura een diepe blik bloeit uit rode monden rode wijn beneveld op gedrenkte dorst deze beat danst duizelend zilte stromen wolkengolven verzamelen verliefde vogels aan hand en borst in avondvree…

Ik zag dubbel.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
Geloof me de stemming steeg maar ja het peil dat daalde, mijn glas was al weer leeg had nog veel dorst, ik baalde. Door de drank, ik zag dubbel zag een dame op de kruk, ik zei, op je neus zit een bubbel meid jij bent lelijk echt geen stuk.…

Hoe te zoenen op straathoeken

gedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 17.434
Het zij een zwijgen van koralen vergaan van dorst in lafenis – van wakend ontslapen bevinding wellicht doe dus vooral de ogen dicht. Men neme niet de tijd die schenkt zich wijd en wijd – in deze zachte voorportalen heerst onafzienbaar innigheid.…

KRACHT.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 743
De noeste zeeman, na hard labeur bereikt eindelijk de thuishaven De gedetineerde telt af en mag uiteindelijk zijn dorst laven. Lieve vriend: relativeren en nooit opgeven of capituleren! Die Kracht zo sterk en machtig blijft regeren!…
sweetje13 september 2011Lees meer >

Medicijn ?

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
Je kijkt me aan met een mistroostige blik, in ademnood lijkt je de dorst doorgeslikt uit dromenloze vaten en dreigt de laatste slok je te verstikken. Handen om de wederzijdse keel, los van het doel niet overeenkomstig het gelijke brood te willen delen, ideeën niet reëel.…
Pama15 januari 2013Lees meer >

Hoe ver nog?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Noch honger of dorst zullen mij kwellen op mijn pad door de woestijn water doet U uit rotsen wellen U zorgt dat er altijd manna zal zijn.…

Oudejaarsavond 13/14

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 928
Met vreemde vrouwen dansen De mannen luidruchtig en boevig Inschattend lustvolle kansen M'n dochters en ik gedrieënlijk droevig Vonken schieten uit ogen en borsten Denkend aan jouw wiegende krullen Naar drank en lichaam dorsten Die je doodsdrang niet konden verhullen Nadat de kruitdampen Gedoofd zijn is er in mijn hoofd Net als de donkere…

Tuinfantasie - 10e tafereel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Nu nog een slokje water voor de dorst: De reiger heeft gegeten als een vorst.…

Huize Oudehorst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
Wie dorst heeft wacht wel op het teken en kan zich dan te buiten gaan aan lauwe thee met één biskwietje. Verlangend naar het blonde bier of cuba libre met een rietje tapt men uit and’re vaatjes hier Kom elke maandag klaverjassen. Op woensdag zingt het mannenkoor. Hou vrijdag vrij voor ’t bingo krassen.…

IN DE KIEM GESMOORD

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Hij had met zijn geboorteplaats geen band Vond het milieu benauwend en bekrompen Maar ’s zomers waren er de waterpompen Een uitkomst na een dagje aan het strand Het lessen van zijn dorst, schuren van zand Het wassen van zijn kleine kindervoeten Die dingen konden al het zilt verzoeten Waardoor hij veel te vaak werd overmand Beschonken als…

Kapot plastic blauw

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
juist op deze dag waar alles schittert zweeft en danst lijk ik verdwaald zie vreemde gezichten uit een onbekend land exotische talen stemmen die twisten wantrouwende ogen half gesloten in kou en striemende regen met kapot plastic blauw ze schuifelen colonne vloeken verdomme kinderen glijden uit jengelen luid van honger en dorst…
wil melker25 december 2015Lees meer >

Bedankt lieve schrijvers

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.707
aan het voorjaar gegeven bij de rivier die ik ook wil bedanken voor de krachtige waterstroom die meandert naar de zee van verlangen en vlinders die niet rusten voor culinaire buiken ik ben ze hartelijk dankbaar voor hun lustig gefladder de wijnboeren uit het Zuiden voor hun goddelijke wijn er is geen grotere dank dan mijn dorst…

Fransje de cicade

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Hij schorste, hij morstte, maar niets dat hij dorstte. En haatte de aardappelsalade. Fransje de cicade, die lustte geen marmelade. Hij bromde, hij gromde, tegen alles dat het verdomde. Vervloekte de marmelade.…
Ben Midland7 augustus 2016Lees meer >

Het maakt ons kleiner.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Regendruppels kennen we, schaduwen van wolken, die door het leven schuiven verrijkt konfijtte vruchten die en worden gegeten met of zonder bij – of nasmaak steekt de vingers uit de mauwen vult het bitter de dorst tot aan de lust brengt het vuur tot aan de schenen voedt de kleuren die zijn ontloken voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Pama8 december 2016Lees meer >

Wolf

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Ik ontdekte onlangs heel spontaan een nieuw krachtdier in mij, namelijk de wolf, want mijn dorst en honger naar drank en vlees gaven dat aan. Ik ben een eenzame wolf, die over de ruwe steppen rent en die 's nachts met één oog open slaapt.…

Ik, de dieren en het meisje.

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 743
Er kruipen mieren op mijn borst, ik vraag me af wat is hun streven waarom dat naarstig jachtig leven van al dat peinzen krijg ik dorst. Er zit een jakhals in mijn hoofd wat wil dat beest wil toch graag ontsnappen en naar je lijf en leden happen gelukkig is hij nog verdoofd.…
koen goovaerts22 september 2019Lees meer >

Melkmeisje

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Zie hoe zij haar ronde loezen torst Die haar een dubbele schoonheid verordenen En ons mannen opzadelt met een dorst Waaraan ontgroeid wij van gespeend worden Nectarbronnen waar zuivel parelt Uit twee handvol blanke roomfontijnen Voorposten waardoor wij worden gesjareld Welke hotsend op haar torso deinen Weerstand bieden of zich verweren…
Henk Jonker31 december 2024Lees meer >

oorlogstaal

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.117
(hoe koud het was en hoe dichtbij) ga zitten zoon, dan zal ik je vertellen hoe koud het was, hoe ongelijk de strijd je vader was tot sneuvelen bereid de dorst en honger waren metgezellen de Russen waren eens ontzettend felle en wrede communisten, zonder spijt bedreven zij een krijg van haat en nijd bloeddorstig, klaar om koppen te gaan snellen…

Moderne Eva

gedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 19.226
O, kindren, kindren, die nooit zult zijn Wat baat het eer en roem en glans te dragen, Als niets ons bijblijft, dan een droge dorst… Omdat de martelendste barenspijn Toch nooit zo wreed kan wezen als het knagen, Dat nooit uw mondje ik voelde aan mijn borst.…

Koele Hel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 960
slachthuis Gevild ook want mijn huid brandt Fantoompijn in de vierde graad Ik durf niet kijken Naar het rauwe vlees, de naakte pezen Een hart dat door de ribben stulpt Er wolkt een ijzeren stank op De beul is me vergeten Zo word ik verlokking voor de maden Alhoewel Ze bevriezen hier nog voor de reutel Ze laten me In een drek van dorst…
Wim Veen18 november 2004Lees meer >

Karkas

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 702
in een woestijn gedreven vernedert de hitte mijn beroofde zinnen onder de voeten miljoenen tranen uitgeperst, opgedroogd oneindig in een witte vlakte de wind giert cirkels rond de stank knaagt levenloos de vingers van m'n geraamte mijn dorst wankelt ik begraaf het speeksel van ijskoude woorden het zand wordt zwaar snikt in…

TERRA PROMESSA

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.073
ik pel de jaren af als uienrokken en vang de tranen op in een karaf ik heb het land zien liggen, maar was laf bevreesd voor reuzen bleef ik held op sokken de druiventrossen hingen aan de stokken maar niemand die me iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik…