862 resultaten.
Taalzoekers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
887 Poëten dwingen tot betekenis
ze maken water hard en stenen zacht
ze forceren ruwe steen tot smaragd
modelleren taal uit verdommenis
Gewone bijen worden grootgebracht
en zoemen aldoor in de vensternis
ze zoeken buiten zien ontsteltenis
en nieuwe beginsels worden van kracht
Steekhoudende gedachten geel als lis
vergroeien uit versteende dorst…
Visioen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
608 Men zegt dat Dood tot nieuw beginnen leidt
en Dertien de perfectie zal voldragen
van meer, verleden, steeds te weinig tijd
vermetel dan dat hij haar dorst te vragen
om exegese van de symboliek
en sprongen in een donker diep wou wagen
zo vielen zij tezamen voor mystiek
maar wisten niet dat Argus had gelogen
toen kaars gedruppeld werd tot…
bruisende lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.184 als wij ons nesten bouwen
met liedjes en zoenen
getuimel en kozen
waarin ik je lief
vannacht, en jij mij
tot ademnood
lachend, onbegrijpelijk
terwijl jij als een stille bries
mijn lijf natekent
in mijn lenden verhalen schrijft
teder en licht als water
en jouw gestreel
mij branden laat
als laaiend vuur
waarin de dorst verdampt
wanneer…
Bureaublad zonder franje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 reis naar binnen:
iconen op mijn pad
Langs langvervlogen beelden
nu zelden zonnig ingekleurd
langs steile rots vol diamant
van bitterzoete dromen
In harmonie en dissonant
van oude liefdesliederen
als wonden aan het oppervlak
de huid nog vurig van het branden
Zo loeiend is de zomerzon
weerspiegeld in een koele beek
waar zelfs de dorst…
Ontkleedde mij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.754 je hand ontrimpelde mijn huid
streek zachtjes glad
wat in groeven van verdriet
zijn bedding al gevonden had
ontkleedde mij ging teder
plagend langs mijn borsten
tepels richtten zich fier op
door het laveloze dorsten
cirkelde steeds lager langs mijn buik
vertoefde diep tussen mijn benen
ik haalde jou binnen bereik
tot onze passie was…
persiflage
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
4.531 de verwenste dichter en ik zelf
wensen u een aangename nacht
een plaats onder het hemelgewelf
zoals je ’t zelf zou hebben bedacht
wij schrijven niet langer uit volle borst
eerder vanuit de hondse onderbuik
of vanuit een bijna ondraaglijke dorst
dit allemaal tot eenieders verbruik
zo nemen wij beiden plechtig afscheid
met dit laatste welgemeend…
Vul mijn Hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.612 les mijn dorst...
droog mijn tranen...
Kom heel vlug...
en B L I J F.…
O, heerlijkheid
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
486 van erfelijkheid
van dag tot dag
keer ik steeds weer terug
naar het beeld
van de zee
opgewonden golven
bedelven mijn dijen en bekken
op goede voet
op zilveren stromen
word ik naar je toegezogen
jij hebt in mij iets ontketend
waar ik in ronddrijf
met vastgeëbde golven
aanraak jij mijn hart
(als het ware)
wanneer ik dorst heb
adem…
Zilte stromen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
551 vingers spelen
als inkt op m’n huid
een aphorisme
in lettergrepen waar schaduwen
ze combineren tot bewijs
van lovers delight
die liefheeft van natura
een diepe blik
bloeit uit rode monden
rode wijn beneveld
op gedrenkte dorst
deze beat danst duizelend
zilte stromen
wolkengolven verzamelen
verliefde vogels aan hand en borst
in avondvree…
Ik zag dubbel.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
771 Geloof me de stemming steeg
maar ja het peil dat daalde,
mijn glas was al weer leeg
had nog veel dorst, ik baalde.
Door de drank, ik zag dubbel
zag een dame op de kruk,
ik zei, op je neus zit een bubbel
meid jij bent lelijk echt geen stuk.…
Hoe te zoenen op straathoeken
gedicht
2.8 met 5 stemmen
17.434 Het zij een zwijgen van koralen
vergaan van dorst in lafenis –
van wakend ontslapen bevinding wellicht
doe dus vooral de ogen dicht.
Men neme niet de tijd
die schenkt zich wijd en wijd –
in deze zachte voorportalen
heerst onafzienbaar innigheid.…
KRACHT.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
743 De noeste zeeman, na hard labeur bereikt eindelijk de thuishaven
De gedetineerde telt af en mag uiteindelijk zijn dorst laven.
Lieve vriend: relativeren en nooit opgeven of capituleren!
Die Kracht zo sterk en machtig blijft regeren!…
Medicijn ?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
700 Je kijkt me aan met
een mistroostige blik,
in ademnood lijkt
je de dorst doorgeslikt
uit dromenloze vaten en
dreigt de laatste slok
je te verstikken.
Handen om de
wederzijdse keel,
los van het doel niet
overeenkomstig
het gelijke brood
te willen delen,
ideeën niet reëel.…
Hoe ver nog?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Noch honger of dorst zullen mij kwellen
op mijn pad door de woestijn
water doet U uit rotsen wellen
U zorgt dat er altijd manna zal zijn.…
Oudejaarsavond 13/14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 Met vreemde vrouwen dansen
De mannen luidruchtig en boevig
Inschattend lustvolle kansen
M'n dochters en ik gedrieënlijk droevig
Vonken schieten uit ogen en borsten
Denkend aan jouw wiegende krullen
Naar drank en lichaam dorsten
Die je doodsdrang niet konden verhullen
Nadat de kruitdampen
Gedoofd zijn is er in mijn hoofd
Net als de donkere…
Tuinfantasie - 10e tafereel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 Nu nog een slokje water voor de dorst:
De reiger heeft gegeten als een vorst.…
Huize Oudehorst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Wie dorst heeft wacht wel op het teken
en kan zich dan te buiten gaan
aan lauwe thee met één biskwietje.
Verlangend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
Kom elke maandag klaverjassen.
Op woensdag zingt het mannenkoor.
Hou vrijdag vrij voor ’t bingo krassen.…
IN DE KIEM GESMOORD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 Hij had met zijn geboorteplaats geen band
Vond het milieu benauwend en bekrompen
Maar ’s zomers waren er de waterpompen
Een uitkomst na een dagje aan het strand
Het lessen van zijn dorst, schuren van zand
Het wassen van zijn kleine kindervoeten
Die dingen konden al het zilt verzoeten
Waardoor hij veel te vaak werd overmand
Beschonken als…
Kapot plastic blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
761 juist op deze dag
waar alles schittert
zweeft en danst
lijk ik verdwaald
zie vreemde gezichten
uit een onbekend land
exotische talen
stemmen die twisten
wantrouwende ogen
half gesloten in kou
en striemende regen
met kapot plastic blauw
ze schuifelen colonne
vloeken verdomme
kinderen glijden uit
jengelen luid van
honger en dorst…
Bedankt lieve schrijvers
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.707 aan het voorjaar gegeven
bij de rivier
die ik ook wil bedanken
voor de krachtige waterstroom
die meandert
naar de zee van verlangen
en vlinders
die niet rusten voor culinaire buiken
ik ben ze hartelijk dankbaar
voor hun lustig gefladder
de wijnboeren uit het Zuiden
voor hun goddelijke wijn
er is geen grotere dank
dan mijn dorst…
Fransje de cicade
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Hij schorste, hij morstte, maar niets dat hij dorstte.
En haatte de aardappelsalade.
Fransje de cicade, die lustte geen marmelade.
Hij bromde, hij gromde, tegen alles dat het verdomde.
Vervloekte de marmelade.…
Het maakt ons kleiner.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 Regendruppels kennen we,
schaduwen van wolken,
die door het leven schuiven
verrijkt konfijtte vruchten die
en worden gegeten met
of zonder bij – of nasmaak
steekt de vingers uit de mauwen
vult het bitter de dorst tot aan de lust
brengt het vuur tot aan de schenen
voedt de kleuren die zijn ontloken
voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Wolf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 Ik ontdekte onlangs heel spontaan
een nieuw krachtdier in mij, namelijk
de wolf, want mijn dorst en honger
naar drank en vlees gaven dat aan.
Ik ben een eenzame wolf, die over
de ruwe steppen rent en die 's nachts
met één oog open slaapt.…
Ik, de dieren en het meisje.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
743 Er kruipen mieren op mijn borst,
ik vraag me af wat is hun streven
waarom dat naarstig jachtig leven
van al dat peinzen krijg ik dorst.
Er zit een jakhals in mijn hoofd
wat wil dat beest wil toch graag ontsnappen
en naar je lijf en leden happen
gelukkig is hij nog verdoofd.…
Melkmeisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Zie hoe zij haar ronde loezen torst
Die haar een dubbele schoonheid verordenen
En ons mannen opzadelt met een dorst
Waaraan ontgroeid wij van gespeend worden
Nectarbronnen waar zuivel parelt
Uit twee handvol blanke roomfontijnen
Voorposten waardoor wij worden gesjareld
Welke hotsend op haar torso deinen
Weerstand bieden of zich verweren…
oorlogstaal
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.117 (hoe koud het was en hoe dichtbij)
ga zitten zoon, dan zal ik je vertellen
hoe koud het was, hoe ongelijk de strijd
je vader was tot sneuvelen bereid
de dorst en honger waren metgezellen
de Russen waren eens ontzettend felle
en wrede communisten, zonder spijt
bedreven zij een krijg van haat en nijd
bloeddorstig, klaar om koppen te gaan snellen…
Moderne Eva
gedicht
3.3 met 14 stemmen
19.226 O, kindren, kindren, die nooit zult zijn
Wat baat het eer en roem en glans te dragen,
Als niets ons bijblijft, dan een droge dorst…
Omdat de martelendste barenspijn
Toch nooit zo wreed kan wezen als het knagen,
Dat nooit uw mondje ik voelde aan mijn borst.…
Koele Hel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
960 slachthuis
Gevild ook want mijn huid brandt
Fantoompijn in de vierde graad
Ik durf niet kijken
Naar het rauwe vlees, de naakte pezen
Een hart dat door de ribben stulpt
Er wolkt een ijzeren stank op
De beul is me vergeten
Zo word ik verlokking voor de maden
Alhoewel
Ze bevriezen hier nog voor de reutel
Ze laten me
In een drek van dorst…
Karkas
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
702 in een woestijn gedreven
vernedert de hitte
mijn beroofde zinnen
onder de voeten
miljoenen tranen
uitgeperst, opgedroogd
oneindig in een witte vlakte
de wind giert cirkels
rond de stank
knaagt levenloos
de vingers van m'n geraamte
mijn dorst wankelt
ik begraaf het speeksel
van ijskoude woorden
het zand wordt zwaar
snikt in…
TERRA PROMESSA
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.073 ik pel de jaren af als uienrokken
en vang de tranen op in een karaf
ik heb het land zien liggen, maar was laf
bevreesd voor reuzen bleef ik held op sokken
de druiventrossen hingen aan de stokken
maar niemand die me iets te drinken gaf
ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf
en leste mijn dorst met gulzige slokken
maar onbevredigd ben ik…