1813 resultaten.
Het Stille Paradijs
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.320 Ze loopt door het dal
van de verlaten wereld
langs gevels van puur porselein
Door de sombere straten
verlangt ze naar de wereld
De wereld die nooit meer zal zijn
Verborgen in verlangen
in dromen en verhalen
en diepe stille wensen
Geborgen in de duisternis
en de eenzaamheid
van ons, verlaten mensen…
Dáárom
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.400 Ik raak je aan
Zie sterren
Oneindig veel
En de maan
Licht
In een lucht
Door duisternis omgeven
Een kus op jouw gezicht
En soms, heel even
Zie ik jou
Gewoon zoals je bent
Ik wil je alles geven
Zomaar
Omdat jij jij bent
Dáárom…
verloren
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.505 Ik zie je lopen
Ver weg van mij
Ik weet niet waarom,
maar het doet mij pijn
dan komen de tranen
tranen van verdriet,
schuilhoudend achter mijn jas
zodat jij ze niet ziet
huilend draai ik mij om
en loop naar de duisternis
denkend dat alles wat we hadden
nu verloren is…
Angstige vlucht
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
925 De hamerslagen van het maanlicht
vormen duisternis
op het aambeeld van de avond.
In de walmende smidse
klinkt verward gehinnik,
als seringen krult adem
uit angstige holtes.
Brandgeur zet de nacht
in een haastige gloed,
de paarden vertrappen
rozenstruiken op hun vlucht.…
schemer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 licht in, licht aan
de duisternis valt in
daglicht
valt weg en de zon
kust de zee
sissend valt een vlammend betoog
mij ten deel, licht uit
donkere wolken, oplichtend water
de dag gedoofd
een verschil
van dag en nacht…
We kunnen ons leven niet plannen...
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.146 Niets is zeker, geen cijfers of beelden,
geen glimlach achter de ruit,
maar hoop kan ons dragen, hij voert ons
door duisternis naar licht,
naar steeds weer een nieuwe morgen.
Voor M. die vandaag slecht nieuws kreeg.…
Wenende bomen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 wenende bomen verschieten
van kleur in nachtelijke schemer
vogels scheren langszij
opzoek naar 'n veilig heenkomen
paarden grazen op kale vlakten
schuil gaat de maan achter
een grijze nevel waarin
duisternis zich versluiert…
nachtbraaksels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 duisternis
het nachtlicht waakt wel, maar
vergeet te schijnen
snel verdwijnen binnen slaap
een wijde gaap en
dichte ogen mogen geen
verklikker zien
mijn huivering eet angst
mijn hart de mooiste uren
maar wat naar is, duurt het langst
en ik ben bang…
mogelijke oren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 nasa stuurde eens
muziek naar
de ruimte voor
mogelijke oren
misschien
zoals poëzie
de duisternis
in zingt en door
de tijd reist langs
liefde pijn
schoonheid
en de dood
misschien
zoals ze me
stil laat staan
bij mijn
mogelijke oren
en zij me beweegt…
licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 traag en haperend
spannen we het doek
over een raamwerk
het schelle licht
van de werkelijkheid
doet pijn aan onze ogen
een amalgaam van
van verwonding en verlies
golven zijn te hoog
soms springt op ons doek
uit het niets
een zacht schitterend licht
dat de duisternis doorbreekt…
ik wilde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 ik wilde de winter
inkleuren met
winterse woorden
vrede sluiten
met de onverhoedse
duisternis
ik wilde door muren
breken zelfs als
alles gesloten zou zijn
met andere ogen
de wereld beschouwen
ijs met handen breken
ik wilde het ijzige
bewustzijn van de dood
tot bedaren brengen…
Albion 2019
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Nachthemelvuurspuwend
vulkaangelijkend
uitspanselsplijtende
brexit van Albion
firmamenttergende
doomsdayvermijdende
koninkrijksplijtende
brexit van Albion
godenverzoekende
noodlotuitdagend
in duisternis tastende
brexit van Albion
laat het tij keren
in 't jaar des Heren
tweeduizendnegentien,
perfide Albion!…
in naamloze nachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 blaas wind
voor je uit
licht de weg op
met zon
in naamloze
nachten komt
duisternis weerom
waarom zou
je wachten
ga maar alleen
het pad van je
eigen gedachten
lach om alles
dat donkert
want ook
in de nacht
is er maan
en een ster
die van ver
het zonlicht
weer flonkert…
odyssee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 de ziel
zoekt zucht
wacht en waakt
ze weent
kust koost
en troost
ach de ziel
rust en raakt
vaart zacht
naar het
magisch licht
dat haar
bevrijdt uit
de knellende
armen van
de duisternis
de ziel zucht
haar odyssee
naar het licht
is volbracht…
Verbonden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
623 Noord en zuid
Verbonden
Oost en west
Verbonden
Wit en zwart
En alles tussenin
Verbonden
Hand in hand
Oog om oog
Tand om tand
Verbonden
Zelfs als ik nooit omkeer
Of wederkeer
Altijd verbonden
Tot in de eeuwige duisternis
Tot in het eeuwige licht…
Nivellering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Alleen in kille eenzaamheid
van de nacht in de oude stad
op zoek naar warme liefde
in de naamloze uren
van de zoete duisternis
komt zij nader
met haar handtas
vol glimmende juwelen
om haar beurs met mij te delen
zonder post of andere berichten
om samen een gezin te stichten.…
licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
516 Wat als je enkel duisternis ziet?
Dan moet je weten:
Licht kan hersteld worden.
Een elektricien leert het niet vanzelf
die krijgt hulp.
En zo is het ook met jou.
Je moet het niet alleen kunnen.
Je mág om hulp vragen.
Dat is geen zwakte,
dat is de eerste schakel
naar het licht.…
Dwaallicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
185 Een dolend’ ziel, een dwalend’ licht
een onbehaag in duisternis.
Het blauwe licht uit het veen.
Het veen dat wordt gedicht.
Volksgeloof is uit het zicht,
een mythe die verloren ging.…
HOOP
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Omzwachteld door duisternis, een zwart deken.
Verdriet laat zich niet faken.
Het contrast kan niet groter zijn.
Verlies, verdeeldheid, eenzaamheid, het voelt niet fijn.
Op zoek naar een beetje geluk.
Kijk diep in jezelf... Dat gevoel krijgt niemand stuk.
In ieder van ons stroomt positieve energie.…
Als het licht dooft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
189 Een brandend, fel lichtje,
In mijn kwetsbare hoofd.
Stralend op mijn gezichtje,
Dat langzaam dooft.
Als de vlam verdwijnt,
En de kille avond begint.
Dan is dat het eind,
Dat mij in stukken verslindt.…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Geen ster hoog aan de hemel,
terwijl de lach verzinkt in
weemoedige klanken.
De aarde fragiel als een vlinder...
Mensen beven tussen grauwe wolken
en dor gras.
In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
Als
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
732 De duisternis weegt zwaar in het leven,
We hebben geen kracht om het te negeren
Laat staan om de duisternis weg te vegen.
Als zombies leven we van dag tot dag.
We klagen, zeuren, kunnen niet geven,
Laat staan dat we onze les willen leren.
Ieder zit zijn negativisme af te wegen,
Als men maar heel even de zon zag.…
PIJNBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.007 Donker was het onder een hoge den
duisternis heerste altijd in haar hart
Ze was van zichzelf geheel geen fan
onder de den schreide zij haar smart
Kilte heerste rond de kring om haar
koude voelde ze en de eenzaamheid
Op haar ziel bloedde een open blaar
van het meisje wat zich vaker snijdt
Somber woonde in haar moede ziel
verslagenheid beheerste…
HET (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 , voltrokken, volstrekt
van duisternis ontdaan.…
Nachtleven ( haiku )
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
691 Het bos wordt verandert
In de late avondzon
vogels verstillen
De duisternis lokt
krabbeldiertjes van de nacht
geritsel in't struweel
De maan klimt hoger
werpt de schaduw van een uil
die troosteloos roept
Stil zit ik daar
als ongenode gast
waar zij regeren.…
kijken
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.261 Sterren vangen,
waar duisternis behoort te zijn.
Zonder enige twijfel
kan niemand mij dit leren.
Niemand, behalve jij.…
Dood
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.968 Ik kom en ik ga
Ik vervul je laatste wens
Ik dans met je
omhels en kus je
Ik heb je lief
en neem je mee
daar waar
zee en hemel zich scheiden
Ik voed je met angst
en ontneem je je levenskracht
Ik reis met je mee
en zorg dat je veilig thuiskomt
Geef je over aan mijn duisternis
Want ik,
Ik ben De Dood...…
slaap (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 de nacht spreidt haar oneindige vleugels uit
traag smoort ze het leven van alledag
de duisternis blaast het licht uit onze ogen
wie durft de dag te verlaten?
de slapelozen van de nacht
gevangen in het geluid van de ademhaling
belegerd door melancholische tobberijen
en altijd de angst om de kust te verlaten…
Volle Maan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Als planeten praten konden
reikte Moeder Aarde haar hals:
“Leve de Maan die niet voor de duisternis zwicht.”…
Een handvol wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 jij laat de lucht
weer lichter zijn
dan duisternis
broedt op
een handvol wit dat
nog geen kleur bekent
mijn zwarte vogel
van de nacht die zon
als enige baas erkent
ooit oefenen zij
de vleugelslag
op wankele poten
zullen vliegen
als hun schemering
is aangebroken…