712 resultaten.
Lichte thermiek
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
370 ik heb
met haar onder
het wolkendek geslapen
de schaapjes hebben
wij later uitvoerig geteld
voortzeilend
langs de wind
zijn wij de einder
voorbij geweest in het
ondergangsgoud naar rood
het lichte wit
kreeg body in de
avond uren zacht
droop condens uit
de donkere kant
lichte thermiek
deed ons weer stijgen
in het overzichtelijk…
knuffelkleuren
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.150 Zouden wij de sporen zijn,
die samen zullen komen,
indien we verder zouden lopen
dan die ganse weide einder.
Of zouden onze zolen
de realiteit verrassen
door nimmer meer te slijten
totdat we samen zijn.
Waardoor de afstand
tussen hemel en de aarde
vernietigd wordt tot slechts
een knuffellengte in de kusbandbreedte.…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 ‘t kind mijmerend over vage verten
daar achter de rode zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en…
tastbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
683 Van alle tastbare dingen
de eersteling
is hout me het liefst,
van vroeger, era's terug
de nerven en het ritme
het lengen tot in de toppen
strekt het kind in mij,
twijnen van draden
het maakbare in ranken
ben ik het twijgen op de koppen
kasten zijn eindig tot op de einder
op de lijn pakken ze zich samen
de bielzen ijskastelen
vastgeklonken…
Dit hier
gedicht
2.8 met 26 stemmen
9.966 Je loopt op het strand: de zee, de einder,
het geluid dat de kom van de wereld
tot de rand toe vult - nee, kleiner.
Je zet je schoenen in het zand: koeienhuid,
geërodeerde bergen, het een laat
een afdruk na in het ander - nee, anders.…
Voel me
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
599 verteld
Vind me in de wolken
die vertellen hoe het was
onderga ik graag jouw schoonheid
in het veel te hoge gras
Verf me op linnen
schrijf me in het zand
begroet ik je met zonnestralen
of druppels van hogerhand
Voel me op jouw lippen
door 't vroege ochtenddauw
dans mij door de seizoenen
tot aan het hemelsblauw
Vaar me naar de einder…
Zonsopgang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 Als boven de zee nog de ochtendnevel zweeft
en de zon aan de einder is verschenen
dan is het daar,dat de hemel iets feestelijks heeft
tot dat de nevel is verdwenen.…
oeverloze mens
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 wij zijn dwergen
die aan het grootse appeleren
wij banen ons een weg
vanuit een stoel
waar we onze dromen projecteren
wij hinkelen achter
op onze hoogtechnologische benen
wijzend naar de buitenmenselijke einder
vol epossen van vuurstenen tot androïden
ooit bemannen wij de regenmakerlasers
van op onze droomeilanden
ons ozonrijk boven de…
WILLEN EN ZIJN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
595 Ergens op de bloeiende hei
staat een lage dennenboom
gedrongen maar met wijde kroon
binnen zijn kromme takken
huist een onzichtbare vinger
die
druk peinzend groeit
het hemelblauw ontmoet
met knikkende top
naar vier einders wijst
onbesuisde reislust
en verkenningsdrift uitstraalt
dan
langzaam buigend tot de grond zakt
in paarse kriebelstruiken…
Kabul
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 In deze halfdroom, zonder iets te vragen,
is mij een nieuw en ander mens beloofd
die aan de einder op zal komen dagen.…
Halt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 huilen er nog wolven
doorheen gewoelde kindertijd
te vroeg onder slaap bedolven
verloren ze met het bos de strijd
het leven is begonnen
wijze woeste regenvlagen
langs ruiten lekend bezonnen
wissen "de" stof uit de dagen
de einder bestrandt gedachten
van schepen tot drijvend wrakhout
vanop schuimkoppen blijven ze wachten
tot weer een…
Niemandsland.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 De einder ver weg van duin en paviljoen.
Alles verlaten, in vergetelheid geraakt.
Maar langs wegen gaat men onvermoeid verder.
De zoektocht tussen aard en hemelrijk gaat
ongebreideld door.
Ik sta op een pier, hoor het ruisen
van de golven en word onder het gekrijs
van meeuwen bedolven.…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…
Plantte bloemen in het zand
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
613 de zon verbrandde
koele regen
het licht verschraalde
stoffig kleur
de wind verstoof
langs vele einders
de vleugjes van
hun vage geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
hun schaduwzijde…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik loop onder de zwaar bewolkte hemel
herken me niet in ‘t rechtopstaande riet
‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan zee te zijn, werd ik een God,
God maakt zonnen, manen en de sterren,
Met zijn hand raakt hij den einder aan.
Liever dan God te zijn, werd ik een mens,
Ik zou de mensheid maken tot een God
Van alle goden, zonnen en planeten.…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
want sterke vrouwen baarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
873 grijze wolken jagen
weerbarstig buigt het riet
regen daalt met vlagen
een einder is er niet
donker land gebeukt
door woeste krachten
verzet met hand en tand
toont meedogenloos verachten
geen harmonie maar grof verzet
weerspannigheid en grote moed
dat heeft het land gered en
maakt karakters zichtbaar goed
de mens uit deze aarde
vertoont…
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 'Herinnering aan Volland'
Kijkend naar Holland
zie ik linten van files
stromenderwijs
ter bestemming gaan,
stuurhutcabines
op vier of meer wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen…
de wind zong het blauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 ooit was je vrij
ik kende nog niemand
je vloog zonder binding, ik
aarde een zoekplaats voor mij
in steden schiep tijd
ruis van de mensen
hun ziel en de lijven
gestapeld in hoge verblijven
de wind zong het blauw van
de hemel, je wolkte in dromen
een einder voorbij, bleef
tijden onvindbaar voor mij
ik voelde je adem versnellen…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 stil deint de
bloemenzee
onder de zachte
hand van de wind
alleen de kleuren
spreken met
de oranje kant
uit het harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen…
Mijn woonstee is haar lach
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
11.417 Op de dorpel naar de morgen ligt Uw beeld
dat eens de verste einder overspande
en met een wimperslag mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.
Een zingend kindeke wekt mij met gezag
tot leven weer: mijn woonstee is haar lach.…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
1.254 Ooh, beeldschone papillon
Koersend op de gang van de wind
Fladderend van gazon naar gazon
Onderwijl neerstrijkend
op een slechts vergankelijke klaproos
Even rustend
Je prachtig gracieuze vleugels dansend in de zon
Doch aan de einder wuift reeds
een vergeet-mij-nietje jou tegemoet
Verwachtingsvol passeer je zelfs de klavertjes,
Zonder enig…
Herfsttij
gedicht
3.8 met 38 stemmen
17.104 Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.
Eens bedekten ze de velden,
nu verdwenen in
een en hetzelfde ogenblik.
-----------------------------------------------------------------------
Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Schemerduster
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.687 mondjesmaat
puilt zijn zuchten langs de tocht die
nog zijdelings om ronding schuilt
naadloos neemt het nauwelijks deel
Flinter maanlicht raakt verstrikt
maast zich tussen schaduw door
schoort onthulling rank van waas
likkend glans aan scheuten zinder
Wadend in fluweel vertekend
aan wellend wasem amper damp
sleept de sluier langs haar einder…
Versmelten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.717 Uitdagend kruipt zijn blouse los
-Verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in hallo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
-Schuift licht zijn zijde noire aan kant
charmeert hem van zijn apropos-
ten einder wassend bolster spant
Vurig slokt zij dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email…
Sluisje bij Eemnes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Op de grens van wind en water
Bewegende wimpels, streep in de lucht
Klotsend het kluiswater en aan de einder
Wieken de tweetakt vleugels voort
Op de grens van warmte en regen
Wenkt de wal vol ongeduld
Aan groen uitgeslagen touwen
Trekt de patrijspoort en de mast
Twee identieke zwart-gele fietsers
Snijden geruisloos de polder in
Een poes…
Versmelten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
979 uitdagend kruipt zijn blouse los
-verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in halo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
schuift licht zijn zijde noir aan kant
charmeert hem van zijn apropos
ten einder wassend bolster spant
zij slokt vurig dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email…
Verkeersstromen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
902 De einder met de harteloze heg,
scherppuntig op de ogen gericht, want
onze verlossing moet zwaar bevochten;
de blik standvastig naar de verre kim.
Nergens liefde en haat zo vervlochten
als op de brede multibaans straten,
waar elk door eigen godvruchtige sim
het ritsen aan anderen moet laten.…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 Rijen, ondenkbaar
lange rijen
heilige koeien wachtend
tot aan de einder staan.
En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.
De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.…