1227 resultaten.
Soiree
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
673 dwalen, verdwalen
in de avonduren
wanneer de vuurbal
zijn glans tekent
op het zomerdak
de mus ontmoeten
die onstuimig kwelend
haar kleintjes bewaakt
waar de moederwarmte
mijn eigen broosheid raakt
rustend op mijn stiltebankje
onder de bejaarde eik
zo gestadig en vertrouwd
bedenk ik de hoop
draag ik gedachteliefdes
dwalen, verdwalen…
263
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 naar buiten gestapt
en meer dan ooit in vrijheid,
meer dan ooit de lucht gehapt
ingeademd reikt mijn zucht
naar waar dit kind verbleef
ik leef
elke muur voelt onbevreesd, de oude kast
beschrijft verweesd zijn tijd
tot glans gewreven leuningen
langs uitgesleten spijt
ligt de trap reeds geplaveid
op duizenden verschillen
dit is wat we…
de kretologie van een hansworst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 zijn letters brullen zwaar
naar wat hij onvoldoende vindt
het kind in hem lijkt al verloren
aan de schommeling der tijd
hij is zijn onbevangenheid vergeten en
bevrijdt slechts nog
wat witregels, verborgen achter glas
al struikelend schaart hij alras
zijn voeten langs elkaar
en onderwijl verklaart hij, dat
zijn eigen glans vooruitstreeft…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Aaneengeregen
Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen…
afscheid van gisteren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 het groen is oud
de regen koud en in
het gras
verdwijnen resten van de zomer
onder het rode klaver
schuilt een klein kadaver,
het was een witte rups
de zijde rond haar lijf
blijft ondanks alles
dat beklijft
ofschoon er nog geen
naam aan kleeft, zweeft
heel imaginair
een vlinder naar vandaag
ze doet het graag en spreidt
haar glans…
Veeg herinnering bijeen
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
4.623 zoveel ballen
zijn er al gevallen
in het tuigen van de boom
weer een droom
in duigen de kinderhand
van toen is nu een oom
raap altijd de scherven
in drukte van belang
veeg herinnering bijeen
en weet hun glans zal
volgend jaar niet erven
maar ik laat ze nooit alleen
zo sier ik mijn boom
met schijnbaar leegte
aan de winterharde…
NOOIT VERGETEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
727 Je naam wordt nooit vergeten
hij blijft geschreven in mijn hart
en wordt met alles nog verweven
wat in de toekomst wordt verwacht
In de liefde die je mij hebt gegeven
en die mijn gemoed steeds verblijdt
blijven al jouw herinneringen leven
en ’ k koester ze als kostbaar bewijs
eens gaan wij elkaar weder vinden
in de glans van d’ Eeuwige…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van
het komend
seizoen die
zijn schittering
in de glans…
gewoon dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
117 , geen twijfel
is gericht hem
hij biedt en verzorgt een schuilplaats
voor het moment dat het leven kiest
voor de andere kant waar het portaal
van stilte je doorgang verleent
en als je sterft is er geen
verzuchting of een terugkerend
applaus, je ligt, staat, verstrooid of
je bent gewoon vermist,
vernist tot in de
eeuwigheid is je glans…
De Velden van Verdun
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
767 Ik fietste door de Velden van Verdun op een lauwe zomermorgen
Door verstilde dorpen opgebaard in geraniums en kerken
Over zonbedekte heuveltoppen naakt geschoren van het koren
Stille velden vredige velden verlaten velden
Met boven mij de glans van zonneschijn
Ik fietste door de Velden van Verdun
Door groene velden met witte straten van kruizen…
VERSTREKEN
gedicht
3.3 met 229 stemmen
46.218 vegen van zomer
een dronken behang
voelbaar de liefde
van levensbelang
droomde van leven
een gouden glans
de herfst is een streven
de liefde een dans
ik wil je nog even
lief geef me een kans
de kilte de stilte
de winter brak
de kilte de stilte
ik huiver ik snak
de kilte de stilte
en liefde ontstak
gebroken ontloken
dit laatste…
Toch
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.190 Soms
denk ik wel eens
één dag
één nacht
en dan een leven lang
om jou te dromen
geen tijd
voor pijn of lauwe sleur
geen kans
voor barsten
je beeld zou zijn
als dagend licht
zacht verstild
in mijn herinnering
en toch
nu ons vlees
de schoot ontvlogen is
wij meer dan ooit
verleden proeven
zie ik plots
die glans
weer in je ogen…
Keizerlijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.591 Zij trekt het licht als een mantel aan
zo gracieus en met een vanzelfsprekendheid
van het ‘s morgens opstaan
met een grandeur gevangen in verlegenheid
onbekend met de glans van het ritueel
laat ze niets van de verbeelding heel
Elke stap straalt verstrooiend zicht
op de gestolde beweging
die haar deinen schalks verlicht
vergeten of ze kwam…
Jij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
5.341 De lakens aan de kant
gelijk opengegooide gordijnen,
het toneeldoek dat opensplijt op
de triomf van de oorsprong,
het licht dat zijn nachtgewaad
afgooit en uit de verblindende straling
schrijdt wie haar eigen glans
naakt over de arm draagt
als een afgelegd kleed,
ongelooflijk gewoon,
gewoon ongelooflijk.…
Doodgewoon
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.805 hebben te maken
Zo ook of men begraaft dan wel cremeert
Maar toen 'k vandaag Gods Woord zat door te spitten
Dacht ik: ach laat die bisschop nu maar zitten
---------------------------------------------------------
Zo'n 15.000 belangstellenden zijn vandaag getuige geweest van de bijzetting van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Cicek te Glane…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 De herfstzon leeft
door regentranen diep bewogen
ze heeft verliefd de natte glans
van bladeren doen drogen
Is de koele kilte voor de winter
nu al reeds voorbij
en breken knoppen vreugde
teder bloeiend los voor mij?…
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.423 De vraag bleef hangen
in de schemering
die het ouderhuis opslorpte,
de vallei toedekte,
aan de rivier van mijn jeugd
haar glans ontnam.
De duisternis viel snel
op deze donkere dag
voor Kerstmis.…
Word wakker
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.617 Laat je prachtige glans weer zien
Alsjeblieft hef je hoofdje weer op
Slaap je misschien
Zachtjes schud ik je heen en weer
Maar geen teken van herkenning
Wil niet de waarheid weten
Alleen maar ontkenning
Aai je hoofdje, vertrouwd
Druk je tegen mijn hart
Praat tegen je
Dan de bewustwording, keihard
De pijn is als een steen
Ben je kwijt…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.
En maak ons hart door Uwe vreze
Zo vol van helder zonnelicht.…
vrouwenpsalm
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.470 in ’t ogenlicht werp jij mij schaduw
van zachte zijde op mijn huid
naar deemstering gedragen
als op handen – jij bruid
als larve eens bewegingsloos
tot ’t avondrood je vrijde
in d’ eerste nacht als glans
het zacht gekreun mij was
en ook een stille gast
die mij dit maal bereidde
- geen enkele stonde blijft
dat ‘k niet mijn tong bevleugel…
Gedane arbeid
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
2.540 Nu in
ouderdom genieten wat glans gaf
aan de jeugd, een rinse smaak van
de komende tijd, regen kleurt
zich in de geur van krijt.
In gelukzaligheid te dromen in een
zetel van gedane arbeid en haar
vruchtgebruik, drijvend op de witte
wolken stromen en de tranen uit de
laatste knipoog van het paradijs.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 Momenten voor het slapen gaan
ben ik, reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…
over mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
3.820 na vijf jaar
nu vaart een visserman voorbij
hij draagt schoenen rond zijn nek
en in zijn handen houdt hij
slechts Latijn
een grote paraplu verbergt de zon
voor even, evenals de regen
valt ze evengoed langszij
het water schittert zijn kristallen glans
als de pas geronnen terugblik
op zijn ogenblauwe lach
deze vijfde sterfdag bloeit…
Eenzame pauwendans
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
766 Geen tijd en geen kans
om het te poetsen tot wat meer gewenste glans
danst zij als een pauw haar eigen dodendans.....…
Gevallen spiegelglas 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Gevallen spiegelglas 2
Zie in de scherven van glas
teleurstellingen in mijn leven
vervormen van goede wil
door fouten stuk gevallen
spiegelende scherpe splinters
van verraderlijke eigenwaan
dat glas de glans ontneemt
gebroken glas is niet te lijmen
herinnering bewaard spiegeling
nooit zal het ooit weer worden,
en beter ook dat men niet…
Op gewiekte vissen in Amerika
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.144 neervallen uit de lucht
Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen
Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen
Hun blode wieken, als een toevlucht in de nood
Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in de schoot
Van 't pijnhout vlug ter zeil van alle kanten regenen,
En met hun zilvren glans…
Er valt een knipoog.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
525 Nog genietend van de stroom van
zinnen, wat glans gaf aan een verlaten jeugd,
de rinse smaak van dromen in de zachte
regen met de geur van krijt.
Gelukzaligheid gezeteld in de weke delen
van het vruchtvlees hem gekweld, vervalt
tot brede stromen, er valt een knipoog uit het
paradijs en wordt bij de toekomst opgeteld.…
Mijn Wil
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
916 Ik wil dat je hier bij me bent
Met je lichaam tegen het mijne aan
Ik wil je handen stevig vasthouden
Om ze nooit meer te laten gaan
Ik wil je zoete lippen proeven
Op een manier die niet zou mogen
Ik wil verdrinken in de glans
Vocht van je schitterende ogen
Ik wil je benen kunnen strelen
En je mijn liefde laten voelen
Ik gaf je 't vocht…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 De aarde stil zwaar
mag het dragen,
dankbaar onder koele
glans over bomen daken,
van de voltooide cirkel,
hoog varend op genade.…