1206 resultaten.
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
713 Ik wil graag buiten spelen, op het plein
Maar het gras is heel erg glad.
En ik word ook heel erg nat.
Dan glijd ik uit, en heb ik pijn.
En nagezien, is ook, niet fijn.
Dan ga ik maar binnen spelen.
Hoef ik me tenminste niet te vervelen.
Ik kan een vriendje bellen,
Of aan mijn zus een verhaaltje vertellen.…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
Constante cadans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 beweging tussen natte muren
Franse lelies, manshoog
wuiven achter sterren
er sijpelt water van de schoor
die de ingezakte schedel moet schragen
drip drip drup
drip drip drup
het ritme van leven na de dood
gaat onverstoorbaar door de kamers
er wordt niets geplooid of glad gestreken
ontbering geeft voedsel
aan alles wat niet is bezweken…
Wisselval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 De hemel lijkt hoog
maar alleszins bereikbaar
de vlucht geruisloos
als een gladde vogel
op weg naar ultiem geluk
Tot de eerste twijfelwolk
opdoemt in het tegenlicht
zich oneindig vermenigvuldigt
tot een somber schaduwdek
dat elk zonlicht tegenhoudt
de vlucht een vlucht wordt
weg van alle schaduwen
Weer trap je
in de uitersten
van…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
Ritme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 Dan vloeit het glad en soepel,
als een gestadig stroompje,
uit mijn pen.…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 ze friemelt met een zakdoen,
strijkt haar rok glad,
kijkt schichtig om zich heen,
om vervolgens weer te blikken
op die doelloze handen!
Handen die ooit nooit stillagen
maar nu alleen nog:
rusteloze nutteloze dingen lijken.…
Eer en titel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 lieflijk streek
muziek de
plooien glad
van tonen die in
harde confrontatie
het respect
voor elkaar
helemaal vergaten
hun eigenzinnig
geluid lieten
zegenvieren ver
boven alles uit
anderen verweten
hun partijen niet
meer uit te
willen spelen
het stokje
van de dirigent
schreef overuren
het gehoor had
heel wat te verduren
maar…
Langs de goot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
kou in
duizenden
kristallen
dwarrelend
vallen
waar stilte
vroeger
raasde
wagen zich
nu alleen
nog maar
patsers
op de weg
die glinsterend
hun lachende
bravoure
spiegelen
de gladde
toer fataal
afgebroken
in uitglijden
met val naar
bloedrood
dat sneeuw
in overvloed
doet smelten
het leven snel
laat verwelken
langs…
Contouren van een kiezel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
222 niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten
zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien
ze kijkt op,
zegt niets
iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte
daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour…
MEDUSA
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.757 Een vrouw met honderd slangen op haar hoofd
en elk der slangen heeft hem aangeboden:
de gladde appel uit de tuin der goden
waarmee bezwaarde kennis wordt beloofd.
Maar wie haar aankijkt is meteen versteend
en schaart zich onder slinkse schuldenaren,
herneemt de last van al die voor hem waren
hetgeen hem met zijn vaderen vereent.…
Landschap
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.058 de volle maan
in vorstnacht
In donkerte drijven straten wiggen van harde klaarten
hoeken scheiden steenkantscherp
kluisduisternis van duizellicht
Maanbomen vergaren en dragen
schaduwmythos
Begerend alle klaarte
verlangend alle maanstraalstraten
is de vijver
glad…
Ik wacht bij haar
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.676 Ik wacht bij haar
en maak haar laken glad.
De grind die in haar adem brak
is van het nachtpad weggejaagd.…
het oude verhaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.629 men raast door de wereld
medemensen zijn spoken
voorbijgillend in de nacht
godvergeten gezichten
gemaskeerde lege tronies
effen emoties glijden glad
en ongrijpbaar
te mooi om waar te zijn
de draaimolen
verslingert en verkrampt
de krijsende massa
dronken en blind
het eeuwenoude verhaal
komt soms heel even
en ook zo
wonderlijk bij…
spijkerdromen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
771 De spijkerbroek die ik zoëven zag
zo goddelijk glad rond je billen lag
heeft mij toch wel bewogen
Verlangend ontvlood mijn mijmerende mond
't wijfelend woord dat geen mens verstond
als dat toch eens zou mogen
Ik eerde schoonheid nooit gezien
hopeloze honger, naar wat misschien
ook smeulde in jouw ogen
Maar momenten vergaan in eeuwigheid…
een dag als
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
669 de ochtend treft hem
met korsten bloed op
de gescheurde lippen
zijn nacht was weer geweldig
een advocaat wrijft zich in
met gladde olie voor de ziel
hem kwam een zoete droom
van overvolle zalen
succes op andermans kap
de dag verlegt haar grens
uur na uur een spervuur
aan verlokking en twijfel
tussen goed en kwaad en
wie wat het best…
Symfonisch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de viool strijkt de narcis glad
in zes richtingen, terwijl de
trompet trompettert, toch lokt
het de Lente niet uit haar schulp
zij houdt zich verborgen achter
een kwintet van wolken, al laat zij
sneeuwvlokken dansend
op de aarde neervlijen
of heeft zij wellicht 'n pact gesloten
met koning winter die haar in 'n
wurggreep houdt tot zij…
Schijn bedriegt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
889 Al bijna tachtig
en na het scheren
als een babyhuid zo glad.
Diffuse illusie; daarna,
mét bril op, toont de spiegel
een geplooide oude man.
Natuurlijk is het zelfbedrog,
maar gun mij desondanks
op iedere ochtendstond
een intens gevoel van
schier eindeloze
vitaliteit . . .…
Blindelings
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.833 Hoogbejaard schuifelt een man
een geleidestok in zijn hand
omzichtig over gladde kinderkopjes
van de markt naar de Burgsteeg
even staat hij stil in een reflex
met verloren blik om zich heen kijkend
maar vindt daarna weer zijn weg
en blindelings de lippen van zijn vrouw
hoe mooi toch die stokoude ware liefde
die ik in een split-second aanschouw…
Sirene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.141 Haar gladde huid,
haar strak profiel:
zij is zo knap,
en zo
mobiel.…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
Eindige stad
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 (ooit stapten we steeds
hoger. tartten we het lot)
nu de schriften zijn
geschreven. de bladen glad
gewreven. de boeken
dichtgeklapt. boven op het
belfort. door het kijkgat van de
toren. wachten we op het
slot. speuren we naar U,
God…
De liefde was niet groot genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 het gesticht, ongewenst
en onwetend hoe
Tot mijn broer me vond
tussen de kleuters van mijn klas
en mij vertelde hoe
37 was ik toen ik familie kreeg
Ik vroeg hen om onderdak
maar zij wisten niet hoe
Dus bleef ik hier en werd ik oud
verpakt in blaadjes vouwpapier
verzwijgend hoe
verstikkend mijn leven is
Niemand strijkt de vouwen glad…
Coma
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
7.243 Slingerend, schokkend en hellend opzij
Verlokkend is `t het grillige te snijden
uit zwepende pijpen, verschoten leer
ruw omsloten, vrijwel lijnend aan teer.
Slikkend glijdt verweren naar lijden
Een strijd uit slip te scheuren klampt
zich vast in wind op verbeten gelaat
kwaad verzet ze haar heupen er tegen.…
Nachttij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
749 Te groeien is nieuw en grillig
een onbekende weg die ik ga.
Ik verbeeld een altoos verder
dat mijn verlangen telkens richt.
Vind ik nu een beeld dat bindt
dan geef ik alles wat ik voel.
Vannacht heerst er een stilte
die een geboorte waagt;
er is een ster aan de hemel
die beschijnt waar ik loop.…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 Boven op het grillige duin
kijkt zij uit over verleden
ziet in een mist van tranen
de vele gouden randjes om de
grijze wolken en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 de kruisingen staan in mijn streek
aan kreken, waaibomen, zo krom
gebogen vanaf den dijk hier te zien
bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze…
Onheilvoorspellend
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
641 terwijl ik gedachteloos paden betreed
waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
als het pad donker en onheilspellend wordt
het daglicht in razend tempo verkort
en de omgeving gaat ruiken naar onraad
vanaf hier is elke stap er één teveel
om te verdwalen in grillige…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een huiveringwekkende wind speelt
slechts even over hoge grafheuvels
takken van eeuwenoude bomen kraken
grillige…
- In het land van de lente -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
698 In het land van ontluikende tulpen,
staat de zon gedurende het voorjaar
grillig hoog, warm gekarteld,
traditioneel wordt het lente,
na de tijd van extreem koude wintermaanden
ondanks krokus en hyacint
geuren overal lentekriebels,
ziet men dubbele gevulde bloemen,
bloembladen, gecultiveerde tulpen
in opvallende kleurencombinaties,
liefdevol…