1381 resultaten.
Vraag
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
836 hoe je weet dat zij het is
zij het zoetste smaakt
haar aanblik het innerlijk
vervult met mateloos geluk
nog nooit eerder losgemaakt
Gisteren schiep het verlangen
naar wat onmogelijk lijkt
Morgen is maar een idee
het bestaat nu niet
plooibaar als water
en zacht op zoek
naar het laagste punt
verdampt, vriest vast
aan de hoogste toppen…
Voor mijn lief....
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
1.910 Aftastend het innerlijk, betastend het uiterlijk...
als kijkend door een mistige waas van emotie!
Je beroert mijn hart, mijn wezen, mijn zijn...
het denken aan jou, maakt mij warm en
'k mis je meer dan ik zeggen kan.
In gedachte zie ik je, voel ik je, ben je toch fijn bij mij!
en ik kus je zacht...met Liefde.…
Illusies...
hartenkreet
4.7 met 61 stemmen
2.046 en is dit maar
een innerlijk gevecht?
Verlang ik naar iets,
wat niet bestaat...
maar heel levendig was
in mijn hoofd...
een gevoel, dat
langzamerhand overgaat
ondanks ik dacht, dat je
mij was beloofd?
Vergeef je me, mijn
dromen en illusies...?
je kwam maar steeds
niet dichterbij...…
Ganzentrek
gedicht
2.7 met 39 stemmen
12.872 Het is tijd, we gaan op reis
We verzamelen ons, we zijn met velen
Vraag niet waarom, waarheen, hoe lang
We volgen een innerlijke drang
Vleugel aan vleugel
schrijven wij
luid gakkend in gelijke vlucht
de laatste letters van het alfabet
in de grijze novemberlucht
---------------------------------
uit: 'Gek van liefde', 2008.…
In Lak'ech , Ik ben een andere jij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
497 Houd je haaks
fluistert de wind
bolt de zeilen
stormachtig
voelen en denken
betovering van kristal
haar worsteling
ze draagt op
haar innerlijke wereld
voortdurend
aan transformatie
zet je scherp
fluistert de wind
onverwoestbaar
doorgaan
zo is het goed
hart hoofd en ziel
In lak'ech
Ik ben een andere jij
Inspiratiebron"Pan…
Bedelkind
netgedicht
4.8 met 34 stemmen
911 Zwemmend in gestolde tijd
zoeken wij de virtuoos
voorbij innerlijke strijd
bolwerk van de bolleboos
kruipend als een bedelkind
bevangen door de kilte
spinnen wij het labyrint
van de immense stilte
hangend aan een zijden draad
vangen wij de laatste bloei
in het licht van dageraad
dobbert onze reddingsboei.…
Voorbij de hemisferen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.118 Dit is de plek
waar mijn ziel brandt
waar de boombladeren
fluisteren in diffuus licht
waar ik mijn hielen licht
als de tijd
gekomen is
als ik voorgoed
naar binnen keer
verdwijn in een
innerlijk vergezicht
slaap ik hand in hand
met zilverster,
zo ziele-zacht
levend in nalatenschap
zo anders dan gedacht
immer weer…
Soms
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 Huilen in stilte van de nacht
het was mijn innerlijke strijd
ik hield het goed verborgen
maar jij las het in mijn ogen.
Jouw liefde verdreef de pijn
gaf mijn leven weer kleur
zal het nooit vergeten maar
het heeft een plaatsje gekregen…
Icht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
606 een open blik was gericht
op uiterlijk gewicht
ik verloor tijdelijk zicht
op een innerlijk gedicht
werd in een droom gelicht
waar zwaartekracht om niet is gezwicht
voor pronkend schaduwlicht:
ik raakte gaandeweg ontwricht
*
de dag stuurde een bericht,
“van ijdelheid wordt u beticht,
als verblind door een nakend wicht,
hervat derhalve…
Tot diep in de avond
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.886 Hun schril protest
versplintert het uurglas
van de nacht, geeft stem
aan de stomme wanhoop
van wie door innerlijk
tumult bezocht slapeloos
in het donker liggen.
--------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2011.…
Vast bezit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 mij in een cel
Met getralied venster
Uitziend op een blinde muur
Sla mijn handen in boeien
Sluit mijn voeten in een blok
En de deur met vele grendels
Gesel mijn lichaam met een stok
Maar nooit zal men mijn brein
Mijn gevoel en mijn denken
Kunnen vangen in een kooi
Hoe men ook van mij denkt
Mijn mening blijft altijd vrij
Want mijn innerlijk…
Wonderen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
425 Innerlijke stilte,
die ook in herrie woont.
Goed beschouwd zijn het wonderen.
Zoals een hond die blij blaffen kan.
Zoals vanzelfsprekende woorden
mensen raken kunnen.
Zoals druppels ritmisch druppelen
uit een oude kraan.…
Demonen uit mijn verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
16 Demonen uit mijn verleden
Bepalen mijn heden
Houden mij gevangen
In mijn innerlijke zelf
De stem van mijn lichaam
Klinkt vaag in de dichte mist
Een mist vol trauma’s
Opgebouwd, een leven lang
De zon zwak aan de einder
Lost de mist langzaam op
Ervaringen opnieuw beleven
Om te verwerken in mijzelf
Een gevecht dat ik wil winnen
Om te…
Zonnestralen verwarmen (niet)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
4 Zonnestralen verwarmen
Mijn gezicht en mijn lichaam
Een fysieke warmte, niet
Dieper dan mijn huid
Zonnestralen verwarmen niet
Mijn gevoelens en mijn ziel
Een mentale warmte, niet
Ontvankelijk door mijn gevoel
Een ieder om mij heen ziet
Mijn stralende uiterlijk
Een ieder om mij heen ziet niet
De innerlijke pijn die mij sloopt.…
senior neemt zich serieus
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.675 hoe blijft de senior
die zijn ogen graag
stevig de kost geeft
zijn blik laat dwalen
zonder enig fixeren
te innemend staren
of inhalig gebaren
naar schoonheid frivool
en luchtig gekleed
toch recht overeind
het leek de juiste tijd
mijn strategie terzake
nader praktisch te bepalen
door me te oriënteren
want al sta ik stil
ze tellen de…
Een man is maar een kleine man.
gedicht
2.8 met 208 stemmen
51.894 Een man is maar een kleine man.
Hij valt in slaap,
zijn mond valt open,
zijn dromen ontsnappen hem zonder spoor.
En 's ochtends niemand die zeggen kan
welke naam er op zijn lippen lag,
welk gezicht hij daarbij amper trekt.
Hij neemt zijn lege koffer en vertrekt.
Mensen zeggen naar zijn werk.
-------------------------------
uit: 'Apenjaren…
De breekbaarheid van vrijheid
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
493 Voor iemand die diep voelt
is het geen vanzelfsprekend bezit, maar een
innerlijk terrein dat telkens opnieuw bevochten wordt — door
trouw te blijven aan wat kwetsbaar is, zelfs als dat betekent dat je alleen blijft staan.…
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 Zonlicht op water
stilte draagt mijn zachte hart
wortels diep in rust
Ik wandel door het
woud, waar het zonlicht teder danst
op waterrimpels, raak alleen wat zich openstelt — mijn
tere hart voelt stilte als een zachte stem die mij optilt nog vóór het woord.
In de adem tussen de
bomen vind ik rust, een stille kracht die
mijn ziel omhult…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Lichte adem zacht
fluistert in mijn innerlijk
ik mag er zijn, ook
De ochtend draagt haar
adem als een sluier van licht die de huid
teder omhult. Ik luister naar de trilling in de stilte van
het hart, waar elke nieuwe dag zich opent als een ongeschreven gedicht.
Zoals regen het dorstige
land liefdevol kust, laat ik adem stromen.…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 Stil pad in het groen
een bank wacht op gedachten
het hart wijst de weg
Het leven strekt zich uit
in kleine momenten; ik voel de lichtheid
van intenties. Elke stap vraagt aandacht, een stille
overweging, waarbij betekenis zich opent als een bloem die langzaam bloeit.
Wat werkelijk telt ligt vaak
verscholen, tussen de drukte van doen en…
Liefdespad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
281 langzaam ontwaken
een ziel zonder leeftijd
een kind dat ontdekt
knisperende bladeren
doorbreken stille stilte
hier en nu
vogels zingen
anders luisteren
zacht, melodieus
levenslied, liefdeslied
dansen in een plas
neuriën als niemand luistert
verrijkt, bereikt
ommekeer
op een liefdespad
langzaam ontwaakt
de ziel van liefde
binnenin…
Sterker dan ooit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
223 voor wie moedig is
maar kwetsbaar mag zijn
voor wie zich zwak voelt
maar sterk is
voor wie vliegen wil
met gebroken vleugels
ze genezen
om hoger dan hoog te stijgen
om alles te overzien
om met diezelfde vleugels
jezelf te omarmen
je warm te houden
als er kou is
en je denkt dat je zwak bent
maar sterker dan ooit…
Verloren en Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
289 Verloren dwaal ik rond,
mijn geest gegijzeld en gewond,
op zoek naar een morgen
waarin vreugde en deugd
uit hetzelfde vuur ontstaan.
Aan de rand van zelfgenoegzaamheid,
blind voor vergankelijkheid,
sta ik in een arena van schuld en spijt,
strijdend zonder publiek.
Mijn ogen worden canvas,
mijn gezicht marmer en glas.
Dromen vervlakken…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.
Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels
langs mijn verhitte, rusteloze wangen
Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet,
en gekoesterd in stil verlangen
Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 Stil in mij beweegt
een reiziger zonder stappen
die toch doorgaat
Hoe ik beweeg door de dag,
door een onbekend landschap waar elke
indruk een koers aangeeft en stilte soms de enige
wegwijzer is die mijn aandacht behoedzaam bij de hand neemt.
In mij lopen paden die zich
langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen
van herinnering die onder…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 Geen strijd van goed
of kwaad
maar lagen waarin
stilte staat
een schaduwvorm
een lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit
geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld
slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst…
Als het licht dooft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
189 Een brandend, fel lichtje,
In mijn kwetsbare hoofd.
Stralend op mijn gezichtje,
Dat langzaam dooft.
Als de vlam verdwijnt,
En de kille avond begint.
Dan is dat het eind,
Dat mij in stukken verslindt.…
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 Tussen lucht en meer
drijft een stilte zonder haast
licht ademt in mij
In de vroege stilte van
mijn gedachten wordt elke indruk
een lichte golf die door mij heen beweegt, een
trilling waarin iets in mij wakker blijft nog voor het een vorm krijgt.
Als het licht verschuift
in mij wordt elke nuance groter dan
ze lijkt, een fluistering die…