Netgedichten

netgedicht (nr. 87.850):

Thuiskomen

Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is

De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid

De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen hun eigen verhaal
Ze luisteren naar wat je niet hardop durft te zeggen

Er is geen haast in de gangen
Geen stemmen die duwen

De trap verbindt wat je was
en nog niet hoeft te zijn
Elke trede is een pauze
Elke stap een bewust besluit

De leuning kent je hand
zoals adem je ritme kent

In dit huis, ben je thuis

... Blijf dicht bij huis. Je innerlijk huis, de plek die weet wat je wil, wat je nodig hebt. Waar verlangens en grenzen wachten op jouw sleutel. Een huis gevuld met warmte. Met liefde en gezond verstand als dak boven je hoofd. Een huis gevoed met positieve energie. Een huis waar anderen mogen schuilen. ...

Zie ook: https://www.tekstenergie.nl/

Schrijver: Erna Kagenaar, 7 januari 2026