4113 resultaten.
Zij is niet meer
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.154 bloemen zoeken geen vaas
kaarten behoeven geen brievenbus
zij zoeken ogen om de zorgvuldig
gekozen woorden te lezen
als uiting van, nu het nieuws
de wereld vindt en ongeloof
plaats maakt voor realiteit
ontsteekt men kaarsen
stroomt men samen al dan niet
met bloemen en of een kaart
alleen al, om even stil te staan
bij hetgeen dat waar…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 onderweg naar liefde
ervaart hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte…
Gevleugelde stilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.109 Het zwijgen staart onthutst
naar koolzaad stilte
vlak voor de kraag
die genezijde afsluit
van een ondoordringbare mist
ik mis het doordringen
tot de einder
waar haar schaduw slaapt
in een gemis aan korenbloemen
en madeliefjes
pluizende paardenbloemen
en sporen van een trein
brengen mij bij haar
zonder lawaai en loopschoenen
die rust…
Lieve opa
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.679 Lieve opa,
Als ik aan jou denk zie ik een grote sterke man,
En de allerliefste opa die ik me maar wensen kan.
Toen ik nog klein was bij jou op schoot,
En natuurlijk al die leuke zomers bij jullie op de boot.
De keren dat we mosselen gingen zoeken, en je ons leerde vissen,
Ik had het allemaal voor geen goud willen missen.
Soms kamde je…
Verlossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
947 jouw kleuren vervagen
naarmate de dag groeit
de reden van het bestaan
hangt nog
aan een zijden draadje
in vurig overleg worden
scenario's
besproken doch zijn
ze het snel eens
openen de kooi
en laten hem vrij
voor altijd
~ Voor Fred, rust zacht ~…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 In het blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
Leen.
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
939 Leen, buurman,
fijne vent,
ik ben best wel verdrietig
dat je bent heengegaan
maar ik ben ook blij
dat ik je heb gekend
de boom
die schaduw bracht in jouw tuin,
die heb ik nog voor jou geveld
De schaduw is verdwenen
maar nu ben jij ook weg.
Leen, buurman,
fijne vent:
De straat
waarin wij samen woonden
zal zonder jou
nooit…
witte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
734 dag na dag
na jouw verlaten
verlies ik mij
in gelaten
vol woorden staan hun ogen
leeg is mijn blik
wanneer ik hen ontmoet
met hetzelfde gezicht
als ik…
papa
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.538 Jij zal er altijd zijn, papa
Je zal er altijd zijn
In alles wat mij is zo na
Zelfs in mijn levenspijn
‘k zie jou in alles, overal
Jouw werelds pad, in het heelal
In ieder, ver en mij nabij
Maar overduidelijk diep in mij
Jouw einde dat geen einde is
maar slechts een nieuw begin
jouw passie die vermogend is
die geeft me levenszin
maar…
gemis met oudjaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.873 Els, hoe gaat het ?
De hoofdpijn inmiddels
verdwenen hoop ik ?
Wat ga je doen met Kerst en zo ?
Ergens jammer dat je er niet bij bent
in de Ardennen,
maar begrijpen doe ik het wel.
Roos gaat in ieder geval
de eerste drie dagen mee, gelukkig.
En de Oudejaarsavond zal ik
zeker weer een quiz doen, maar
middernacht toch…
schaatsrequiem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.100 Vanmiddag bij Monnickendam geschaatst,
was echt goed staalhard ijs.
Heb tien rondjes gedaan,
plus even een matige erwtensoep tussendoor,
maar was vooral ook mooi :
die Gouwzee, die sneeuw, dat dorp
en een laagstaande heldere zon
die gaandeweg steeds verder weg zonk
in nevel.
Moest je af en toe wel even stilstaan
om dat…
STERVENSBEGELEIDING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.875 Mijn moeder 8 mei 2012
ik hield je vast
toen je zo bang was later zelfs
paniek
grote wijd opengesperde angstogen
je handen verkrampt als klauwtjes
benauwd had je het
mam, haal eens adem rustig
ik ben bij je ik ga niet weg
probeer je te ontspannen
het hielp de eerste keer
ik week niet van je zijde
en toen trachtte je help te schreeuwen…
zomaar opeens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.035 Als ik je vandaag zou vertellen
Dat je morgen niet meer in je lichaam zou huizen
Zou je dan bang zijn?
Of me verrassen met een lach
Wat zou je doen die laatste dag
We zullen het nooit weten…
Wenen in de wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.060 De wind vroeg aan 't Meesje
zing voor mij jouw allermooiste lied
want de oude boom gaat hemelen
of wist je dat nog niet
De oude boom liet z'n bladeren vallen
niet omdat de herfst was ingetreden
bleek het tijd voor hem te zijn
zijn bast nu uitgestreden
De wind vertelde hoe zij op bijzondere
dagen, danste met de bladeren van de boom
nu gaat…
In de mist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
798 de dood heeft huisgehouden
heeft dichters naar huis gehaald
kinderen hun moeders ontnomen
onverzien op de loer gelegen
totdat het juiste moment
daar was, om toe te slaan
vele harten laat hij gebroken
achter, 't gemis te groot
tot zij langzaam op zal gaan…
oude vrouwtjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.429 De oude vrouwtjes lopen samen
naar de grote bingozaal,
al jaren spelen zij dit spel,
tot nu toe een leuk verhaal.
Maar met leeftijd komen kwalen,
en kwalen geven pijn,
en dan kan het zo gebeuren,
dat er minder vrouwtjes zijn.
Vaak hoorde ik hierover,
dan las je mij de kaart,
maar wat ik toen nog niet besefte
was dat iedereen vergaat.…
Vader
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
883 Mijn vader
kijkt mee
over mijn schouder,
in mijn keuken.
Zijn foto
staat op de magnetron.
En als ik omkijk
ben ik bij hem
in zijn tuin
van 't verzorgingshuis,
kijken we samen uit
op zijn bloemen.
Een paar ervan
nam ik mee
voor mijn tuin.
En uit mijn raam
kijk ik nu op de bloemen
van hem,
paars.
Hij kijkt
naar mijn koken…
Zandloper
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.742 Al zo vaak heb
Ik samen met jou
Op het zand gelopen
Van ons pad naar
Het huis waar
Ik geboren ben
Oerbron van mijn
Leven, van het
Alleerste begin -
Nu jij na zoveel jaren
Niet meer bij me bent
En jouw levenszand
Zachtjes is weggelopen
Uit de zandloper die
We als kinderen kregen
Heb ik die van mij met
Goede moed maar omgekeerd…
In alle rust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
884 zet ik mijn hoed af zo ook mijn bril
de zinnen die ik zoeven nog zei
mag ik nu langzaam vergeten
kijkend in de spiegel wrijf ik de rol
voor de allerlaatste keer
van mijn gezicht
ik ben uitgespeeld…
oneindig vallen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.000 ik pak je handje, lijfje zacht
volmaakt je lijnen, jouw volle pracht
houd je niet vast als we gaan vallen
we raken de bodem niet
je wordt gedragen in onze armen
loslaten kennen wij niet…
Lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.540 de dag verdwijnt
avondwolken schuiven over
de schemer ontneemt
het licht
de bomen hullen zich
in zwijgzaamheid
hij kan de dag niet
langer vasthouden
op kousenvoeten sluipt
het gevaar naar binnen
zij kent de weg naar
zijn vele kamers
hij slaapt op de rand van zijn
en niet- zijn
scheidingswanden storten in
als hij haar hoort
hij hoort…
lampionnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.024 als een jonge vogel die
los van zijn nest wil komen
slaat het kind zijn armen
fladderend op en neer
het ondoorgrondelijke water
kan het tere niet dragen
opent de stomme onverzadigbare kaken
om de mond te snoeren van het weerloze
kruipend neemt het stille geweld bezit
van wat het niet tillen kan
als het kind de kleine armen strekt
buigt…
weduwnaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 voor de spiegel oefent
hij het nieuwe woord
dat sinds gisteren
bij hem hoort
weduwnaar
zachtjes mompelt hij
"ik voel me naar"
morgen maar opnieuw
proberen…
Ver(lost)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
863 al rennend en vliegend
kleurt mijn leven
in alle snelheid
dezelfde donkere cirkels
na iedere hoek komt
weer die identieke straat
als net tevoren
het zweet verdwaast
in de verte kleurt het groen
waaraan ik me vastklamp
doch blijkt het 'n doolhof
van dorre bladeren
waardoor mij niets anders rest
dan mijn eigen lot in handen te nemen…
gulzig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
928 haar laatste adem
hangt nog in de
kamer
de tafel wankelt
van verdriet
boven wacht het
veel te grote bed
het kussensloop
drinkt gulzig
van zijn tranen
de geur van
eenzaamheid
verspreidt zich
door het huis
dat is opgehouden
thuis te heten…
Stokoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.069 Er gaan mensen dood
zonder te sterven
en er sterven mensen
zonder dood te gaan.
Jij doet het tweede
al veel jaren aaneen
zelfs zo hevig dat
mij het eerste dreigt.
Mijn dood zal dan weer
het sterven vergroten
dat zich genadeloos
intens aan je voltrekt.
Het is de dood de eer te na
jou nu nog in te rekenen.
Hij stelt dit dan ook
zo…
ZONDER JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.421 Nu je ogen voor altijd zijn gesloten
staar ik dikwijls in de donkere nacht
Door ‘t traan zien mijn ogen rood en
besef ik dat eenzaamheid mij wacht
Nog altijd fluisterend met je praten
laat ons nachtenlang toch samenzijn
Dan voel ik mij nooit alleen gelaten;
lijdt mijn hart een tikje minder pijn
Duizenden verre sterren schitteren
alsof ze…
late middag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 de plek heeft vrede bewaard tussen
recht geschoren hagen de rust van paden
die een doel benaderen
de stille middag heeft het veld gesloten
voor dagelijks verloop
doorsijpelde ruggen van stenen
bestemmen wegen zonder hoop
het zandpad is het samengevat bestaan
van een jongen een man
een plaats verbreekt verder gaan
maar leidt hoger tot…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 Als mijn laatste dag is aangebroken
en de zon ophoudt mij te beschijnen
Worden mij wat handen toegestoken
gelijk in de potdichte mist de seinen
Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud
achter mij vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts…
Versgemalen koffie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Jij die negentig
En mijn vader bent
Ligt hier nu op dit
Sobere seniorenbed
Alleen maar stil te zijn;
Adem die vertrok
En niet meer terugkwam
Het bloed dat blauwe plekken
In je benen vormt omdat
Het niet meer stroomt -
Jij nog zo dichtbij
En al zover bij ons vandaan;
Nog voordat de ochtend voorbij is
Zegt mijn moeder dat…