1883 resultaten.
Het Credo van de Dichter
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
542 de dichter moet in
de onthechting thuisraken
de gespletenheid helen
de chaos bedwingen
de veelheid van ditjes
en datjes temmen om niet
te worden opgegeten
de poëet moet zonder
verdrinken over schotsen-
en-scheven van kolkende
rivieren springen
om langgezochte tekens
te bereiken te omhelzen
misschien…
een terracotta sage
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
591 dompel je onder
in het grillige water
van deze rivier
breng kostbare klei
leemkleurig slib naar boven
boetseer een wezen
het zal niet spreken
de rabbijn blaast met een spreuk
leven in de klei
in tijden van nood
zal golem te hulp schieten
een kunstmens uit leem…
Nieuwe Maas 07
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 lege rivier vol boten
stoom in mijn hoofd
waar is het water
alleen het water is waar
kranen zijn geen reigers meer
kades niemand legt er aan
doelloos dwaalt een meeuw het land in
leeg zo leeg de maas
zo oud en zonder zin
als ik…
Roman uit Pavlodar
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.055 Nu als aspiratie in de nacht
in diep zwijgend verlangen
naar jouw stoere schoonheid
zoek ik de vitale betekenis
van onze prille vriendschap
onbeschreven
zodat we samen
verder kunnen
schrijven over liefde
het leven en de oorlog
een ruwe diamant nog ongeslepen
is jouw spiegelbeeld in de rivier Irtysj.…
In jouw ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 in jouw ogen
zie ik granieten bergen
waarvan lawines dalen
zie ik woeste rivieren
naar hun monding dwalen
zie ik de stormachtige wind
die altijd de juiste richting vindt
naar het dal
en naar de zee
van liefde
voor mij is het zaak
dat ik door het zand
niet verblind raak
ik zie en wacht af…
Fluisterend naar de zee
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
558 Schepen draagt hij stroomopwaarts mee,
zij keren weer, fluisterend naar de zee,
waar ook de rivier zijn bestemming vindt,
en Noordzee hem zacht omarmend bemint.…
Nederlanders leven met water.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 De rivieren kunnen overstromen,
De zee en het regen mag er komen.
Wij kennen samen geen duchten,
Wij gaan nooit ergens vluchten.…
Taj Mahal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 Sedertdien, dominant en bijzonder, staat
Aan de Yamuna rivier een islamitisch
Wereldwonder; het Indiase symbool van
Nationale identiteit, dat het verhaal
Vertelt van een ware liefde in alles toegewijd.…
Middelburg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 - - - - - - - - - -
Ik zocht,
keek op de kaart
en wat ik zag
geen meer,
laat staan rivier
maar een kanaal
en dacht
Luctor et Emergo
heeft toch
niets te maken
met een gracht...
10 juli 2019…
Pyramide
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.045 Je kijkt over het land:
in het oosten de rivier,
in het noorden een vermoed Cairo;
ver westelijk ben ik.
Westelijk is het lichter,
als bij jou al sterren flonkeren,
gaat de zon bij mij nog niet onder,
hij wacht op je.…
Alleen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.461 Ik ben omringd door stenen
ondergedompeld in stilte en
kijk, hoog in het huis gezeten
naar de verre, verlaten velden
waarin de rivier zich als altijd
tijdloos verder spoedt en waar
in de naderende schemering
slechts die ene, late vogel
mijn eenzaamheid vermoedt.…
langs de ijssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 De rivier is er zoals wij er zijn
er wolken zijn en gras en
ganzen die er poepen en
meeuwen er omheen.
Zwijgend turen oude mannen
in de verte, het water langs
naar het verleden misschien.
Niets beweegt.
Misschien dat de zee
in de verte dorstig wacht.
Misschien…
naar wie ik ben
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
608 rivieren vol emoties
stromen door mijn lijf
in een bootje vol met
“zoals men vindt hoe het zou moeten”
roei ik uitgeput met laatste tegenslagen
daarna drijf ik langzaam af naar daar
waar mijn gevoel al een tijdje ronddobbert
ballast lozend onderweg naar wie ik ben…
terras te Meyrueis
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
657 tot mijn grote verbazing
haalt hij in tijdsbestek
van pakweg zo'n 10 minuten
vier forellen uit de rivier
daar droom je toch van
in de baas z'n tijd
even iets voor jezelf doen…
Ik kan jou niet zijn
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
773 Eerste regendruppels
boven de oneindige rivier van ons leven
kan ik zijn
Elke zandkorrel
in de woestijn van je gedachten
zou ik willen zijn
Een uitverkoren schilder
die jouw donkerte in het avondrood tovert
Mijn ziel en zaligheid
voor jouw zoen verkopen
Alles,bijna alles zou ik kunnen doen
maar.....…
Achter de horizon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Achter de horizon slapen zwanen
en moeders in japonnen
kinderen onder luchtballonnen
bij het water dromen vaders
in tranen die rivieren maken
en oceanen zonder zon
staren naar bomen
die woestijnen benijden
mieren die olifanten berijden
in een land dat niet bestaat.…
Roep van het hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Geen bergen te hoog
geen rivieren te diep
geen zee weerhoudt mij
hitte van de woestijn
schrikt mij niet af
polen zal ik overwinnen
door dichte wouden
baan ik mij een weg
over vlakten zal ik ijlen
vliegen als een vogel
door diep blauwe lucht
naar het hart van mijn liefste.…
Reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Ik stop mijn lach in een doos
mijn tranen zijn voor de rivier
mijn woede behoeft geen thuis
wat ik meeneem op mijn reis zijn wat losse zinnen
dan kan ik wellicht aan mijn boek beginnen
ook pak ik de cognac
neem een slok en in mijn hoofd wordt het lichter
eerst dan voel ik mij de echte dichter.…
Laatste licht....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 Ik fiets
in laat zonlicht
langs de rivier
Zondag
in 'n vroege herfst
staat op 'n kier
Een kerk
luidt haar klokken
als met de hand
Wonderschoon
de stroom,het land
door dag vergeten
Bij mijn weten
schrijft een God
dit dicht.…
ijsbeentje
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
503 ik denk dat ik een nazomer ben
een slome rivier
water zonder ijsgang
misschien een bovenbeen
of een onzalige botsing
een kneuzing
door direct contact
een val van de fiets
een dip in het grondwaterpeil
ik denk dat ik een stille plek zoek
een blauwe plek
hard en beurs…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 de zomers zoals ze waren
het strijklicht in de winter
de verzwegen verhalen
de liedjes die jij zong
het droevige van de dingen
de verdwenen slenterstraatjes
de tranen bij het inslapen
het oversteken van de rivier
de schittering van de schelp
de zoute plekken op de ziel
het achterblijven op aarde
de vreemde die ik ben…
Waterloop.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Hier loopt
het water niet
hier wandelt het
de bergen
in de rug
tong op de schoenen
hier wordt halt gehouden
bij bomen
verdwaald in de stroom
druppelt bij
obstakels
in de rivier gevallen
droogt op
tussen vervreemde stenen
bouwgerei, groene waterminnaars
hier loopt
het water
......niet.…
Beneden en boven
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
812 Het is weer feest beneden de rivieren
Erboven wordt de wenkbrauw diep gefronst
Bij ’t gerstenat dat wild naar binnen plonst
Men kijkt naar ’t zuiden waar ze vrolijk vieren
Dat ze zo anders zijn dan noorderlingen
Die nimmer hossend door het leven springen…
In z'n element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 'Nu' wordt niet later
het uurwerk
in de klokkentoren
staat zelfs stil
Alleen de rivier
houdt z'n monoloog
deze zondagmorgen
geen sterveling op de dijk.…
het hart uit het lijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 verborgen
in het slib
op de
bodem van
de rivier
raakt het
water je
soms aan
het slib
omklemt je
moeiteloos
als een stolp
een gesloten
huis onbewogen
in verstikkende
duisternis
hoe blaas ik
lucht door de
loden hemel
hoe lijm je
verscheurdheid
hoe vind ik
je hart
opnieuw…
Water naar de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Precies zo stromen mensen,
zoals rivieren stromen,
als stromend water naar de zee.…
Bezinning
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
509 Hoe je toe ziet
dat de wereld
van een landschap
in een woordenzeef
verandert
en bezinning
aangetast
door ouderdom
maakt van de rivier
een metafoor
voor onvoorspelbare
liefde
hoe je ondergaat
dat de zon zinkt
in de zee
wolken vreemde
verhalen vertellen
en de maanlach
om de ochtend bedelt.…
Uit stille hoop verzonnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 Je brengt mijn schaduwkant naar de oevers
van de rivier, waar de hoofdstad
uit een spiegel drinkt
vol intieme handelingen
met een dronken volkszanger
op hoop van zegeningen
de beide longen in de wind
ogen naar de horizon
uit stille hoop verzonnen
dit is de nacht, hier is mijn dromenland.…
Vrijhei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Mijn tenen laten krullen in een kabbelende rivier.
Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee.
Gewoon genieten.
En dit dankzij mijn mobilhome.…
Ritornellen I
poëzie
3.8 met 6 stemmen
1.953 En vraagt gij nu: ‘Wie leerde u rijmen, dichten?’ -
Ik laat niet lang u op het antwoord wachten....
Uw ogen zijn het, die mijn geest verlichtten!
Toen ik voor d'eerste keer u, lief, ontmoette,
- een blauwe meidag was het, 's morgens vroege -
weet gij nog, hoe 'k u toen op rijm begroette?
Snel plukte ik wat jasmijn en hagerozen
en reikte…