Alle inzendingen over seizoenen

1614 resultaten.

Sorteren op:

Strakt een heldere hemel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
in bladerval kleurt je oogst in rijpe vormen speels krult de lach als je na drie keer vlagen rust vindt in de luwte van de wind met ogen die de zon nog dragen warmte stralen uit voorbije zomerdag dit seizoen is weer volbracht tussen kale takken strakt al in een heldere hemel tintelfris de winternacht…
wil melker4 oktober 2014Lees meer >

Over en over

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.089
als een wilg op weg naar winter de bladeren zacht laten gaan takken strak in de wind nog even en het snoeimes dringt tot aan de knot er rest niets dan wachten op herhaling zal een zomer nog de kleuren hervinden van toen alles bloeide en vogelbekjes voedden zich op de takkenschoot de root scheen van goud leven overleefde de treurnis…
Ludy Bührs6 november 2009Lees meer >

TERMINALE KLEUREN

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.007
nog blijft de wind aan takken sleuren verbergt de aarde haar aangezicht onder 't vallend blad zieltogend hangen bloemen op half twaalf... en ik onrustig in mijn stoel als aan het sterfbed van een dierbare zoekend naar telkens weer verkeerde woorden de vergankelijkheid opgediend compleet met garnituur…

uitgewit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
Het wit strekt zich over de wereld der mensen de meningsverschillen uitvlakkend van het eigenste einde beginnend tot over de daken van je vrienden heen alsof de aarde haar mantel aantrekt en zich op haar kinderen wil verlaten nu ze nog eens van huis is de adem onttrokken, verstoken van warmte de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…

Het Wiel

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 8.364
's Winters willen wij de lente en in de lente liefst de zomer, en als het wemelt in de heggen zeggen wij: laat de winter komen. En daarna is er niets meer goed: het voorjaar komt er niet meer aan. Wij weten niet dat in ons woedt verlangen om maar dood te gaan. (naar W.B. Yeats) --------------------------------------------- uit: Wat blijft…

Boom in mijn achtertuin

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
Boom in mijn achtertuin Rondom jou ligt al mijn puin Krachten uit het Noorden Gedachten zonder woorden De winter was lang En ik ging mijn gang Lente en zomer waarin het zonnetje schijnt Waarin mijn puin verdwijnt Bloemen bloeien en bladeren groeien In de herfst zal ik nu eens de takken gaan snoeien…
Frank15 januari 2010Lees meer >

al eeuwen lang de seizoenen

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
rijpheid van het graan ik aai de stoppels die blijven staan en bevries en verstil gedwongen door de ijzige winterring het rijp smelt in het ontluikend licht ik ben in de hand van de zaaier en ontkiem draaf met blote voeten het pas omwoelde en bedauwde land wordt wakker ik zweef over de gouden gloed kus iedere dag al eeuwen lang de seizoenen…

De winter wordt bijna ontslagen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 573
De winter wordt bijna van plagen ontslagen je merkt het lichtere aan het lengen der dagen het genoeglijke dat aan komt rollen uit leven tuinen die boden nieuwe kansen willen geven. Zie hoe tij de tijd verdraagt ‘t maakt het buitenleven weer zoet als ook jij uitgeslapen zomerse stappen weer buitenshuis doet. Menig gewas vreest nog de vorst…

Staphorst

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.264
Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan, het varken en de kip, de koe, het paard, de mens, het huis, de stal, het groene land, de nacht, de dag, de kringloop van de maan, het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan, drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam, zomer en winter, appels, pruimen, jam - slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
Koos Geerds14 september 2021Lees meer >

Kind van de zon

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
je bloeide als sneeuw dauwde lentetranen weerkaatste de hemel met een spiegelend hart zomerde lieflijk in waterkristallen verdampte met wind als kind van de zon oogstte de kleuren van het volrijpe herfstgebeuren bundelde alles in wit de winter getekend die met dons van de deken aarde bedekt met het ongerept licht van de schepping…
wil melker26 november 2013Lees meer >

op een stationnetje

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 678
reclameborden als windvangers schaars stationsmeubilair in een winderig exterieur waar treinen slechts mondjesmaat stoppen en de tijd geen naam mag hebben…

éénoog het tegenlicht

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 847
Mogen we vergeten van het verleden kunnen we het hoofd verwijten dat het of het heden vergeven dat het een hoofd heeft vergeten het is een vraag geen vraag vaagweg heeft het een mond in de einder een stilleven in lood gedompeld vertraagd met kiezels in de schedel is het improviserende met vlokken in de wimpers de hoge noot van…

Romantische herfst

gedicht
1.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.265
schimmig vanavond jaagt die mist de velden de maan sluipt terug in dodelijke bomen nu is de grote rafelaar gekomen een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee om mensen te bezetten met een adem van verdriet om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten als schepen, vastgegroeid aan het…

Verdrietig kind, verdrietig gedicht

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 18.076
Ik ben de herfst. Ik ben de regen. Ik ben de storm. Zoek mij maar op, ik sta in alle gedichten. Houd mij maar vast, ik heb het koud en ik ben moe, en nog zoveel bladeren aan de bomen, nog zoveel bladeren overal. -------------------------------------------- uit: 'Daar zijn geen woorden voor', 2005.…
Toon Tellegen19 september 2011Lees meer >

IJzel en brem

gedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.648
In de hoekjes van de ogen huilt het Zienderogen werd de winter een keel Het is de keel van de winter die krast De brem op de akkerrand lijkt bevroren De brem op de akkerrand leek geelzwart Winter hurkte als een kraai op het dak Zwart en geel en kraste uitzinnig Toen ijzel op de straatweg tokkelde IJzel tokkelde op de straatwegen toen De…

Herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De nacht stoot haar adem uit over het land een mistig verlangen hangt in de lucht de horizon glinstert in zwevend zilver de dag druppelt binnen op het gras in v verbinden zich de wilde ganzen het seizoen toont zich in de vlucht op het pad dansen vrije blaad’ren in de armen van de vroege bries overtuigend geluk maakt zich meester in…
Jareru25 oktober 2011Lees meer >

de tijd op zicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
het heeft iets behaaglijks wanneer ze branden de kaarsjes in december lichtpuntjes als houvast op de valreep van een bijna verlopen jaar straks op de weg terug naar het licht wanneer de kaarsjes doven weten wij ons gesterkt met het besef dat we toch in het licht blijven geloven…

Winter 2

gedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.735
langzaam glijden hier de uren in een bestaan waarin het spreken al bijna onmogelijk het lachen ongehoord is het zwijgen een ziekte een bestaan waarin de nachten wakend worden doorgebracht wachtend op wat niet komt dromend van rumoerige trottoirs en teder geruzie onder de bruggen langzaam sneeuwt de voortuin vol en een vreemd…

Deze herfst

gedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.567
Deze herfst heb ik al eens eerder gezien. Het eerste rillen van die tak daarginds komt me bekend voor, die plotse wind stond hier niet zo lang geleden ook al en zie: hoe volmaakt valt de regen weer in herhaling. Naar beneden en altijd raak. Wat bedoelt u, andere bladeren? Waarom zijn het dan dezelfde? Hoe springen ze dan zo geroutineerd uit…

In koude nachten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
nog staan ze te dromen op het veld de bloemen van de zomer het blad verdroogd de kleur verschoten en de zaden uitgeteld een vlinder wiekt wat loom op zoek naar al vergeten geuren de bij loopt sloom zoekt met laatste krachten de restjes nectar die nog wachten de zomer is voorbij in koude nachten komt de herfst al langszij…
wil melker6 september 2012Lees meer >

bewinterde aarde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
bewinterde aarde je versteent alle wereldse geluiden slechts hier en daar vallen scherven gekraai her en der en woorden vervriezen in de mond je hardheid mildert plots het bestaan er rest nu geen lawaai als is het leven van overtolligheid ontdaan stil als steen zacht het kristallen gras en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren de ochtenden…

Beuken

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.102
je zou van elke dag iets moeten overhouden, vandaag misschien het beeld van beukenstammen, zoals ze langs de weg gestapeld lagen en je hun binnenste kon zien dat leek op het vruchtvlees van pompoenen of de plek waar ze onder een dunne sneeuwlaag stonden, wat iemand zei, bijvoorbeeld, dat het naar prinsessen rook en iemand anders dat het…

Kleef aan

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 15.037
Einde winter, het ontvroren gras wilde nog niet erg, zagen we tegen donker in de sloot de nieuwe. Twee witte. Ze voeren langs de korte kant zo vanzelfsprekend of ze van het dode paar het werk hadden opgekregen. Naar het meer, de brug en terug om bij de steiger stil te zitten. ---------------------------------- uit: 'Voorlopig verblijf',…
Eva Gerlach23 februari 2012Lees meer >

oud hout

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
er gingen heel wat jaarringen aan vooraf als cirkelgangen in de tijd wat er groeide was het hout van jonge loot tot middelbaar en oud...…

Het zomert

gedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.156
Het zomert al een beetje. Een dag in november een grote stralende zon heel veel zingende vogels. Het gevoel een jurkje aan te kunnen trekken, een heel bloot jurkje en te flaneren tussen meneren met dikke jassen aktetassen vol met winterboterhammen en winterpaperassen. Ook het stiekem tonen soms ineens van achterstevens. ------…

Twee herfsten - 2

gedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.343
Men is vandaag ontzettend onsterfelijk het is eindelijk de echte heldere herfst die er haast nog niet is de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting de grond ligt nog onder het gras men rookt de zwarte sigaar van de dokter men raakt bezweet door het werpen met darts men drinkt zijn zevende…

De seizoenpatronen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
de schaduw is niet meer zwart wit maar kent al volle herfstkleuren het zomers scherp contrast lengt en mengt zich met de donkere aardetinten licht rafelt in een overgang van vele meters lang en zoekt naar de seizoenpatronen het oogsten is al aan de gang in kerk en concert speelt orgel eindelijk weer de boventoon bromt in…
wil melker21 november 2011Lees meer >

De zee bloeide golven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
heb met wolken en wind water gezaaid de zee bloeide golven zong in lange dagen en zon de warme droom van een zomer heb met herfst de vruchten gelakt nog gaaf aan de boom verscholen in blad ga rusten in kou onder dekens van sneeuw na het winterse slapen zal ik als lente ontwaken…
wil melker8 september 2011Lees meer >

Winter

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Seizoenen komen en gaan Zolang de aarde zal bestaan Zoals God dat heeft voorspeld En in Zijn woord staat vermeld.…

vandaag schrijf ik een grijs gedicht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.006
machteloos moet zij toezien hoe smetteloos wit verwatert vuil/grauw wordt haar speelgrond modderig haar paden al worden handen haar zacht opgelegd kan zij haar blik niet afwenden haar stervende geliefde het gelaat dat haar zo dierbaar wil zij behouden met handen en voeten hart en buik in eeuwige omstrengeling desnoods samen sterven…