2805 resultaten.
Een achtergrond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Rozen donkerrood
een tuin hij kan niet groener
blauw een hoge spar
een lijster huppelt vinnig…
Glimlach
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.383 Een stralende glimlach,
op je gezicht
is net als elkaar begroeten,
een sociale plicht
Vergeet niet dat anderen naar je kijken moeten
bovendien...…
Algehele afbraak
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 Uit de Haagse Ivoren toren
Wordt steeds weer een nieuw plan geboren
Al die ministers met keiharde koppen
Helpen sociaal ons land naar de knoppen
Hoe dapper kletsen VVD,D66 en CDA
Met luider stem het dreunt zelfs na
Maar wij, wij laten ons niet knechten
Wij sociale Nederlanders blijven vechten
Zij zetten heel het stelsel op zijn kop
dat…
De kei
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
462 wij hebben
allebei de
kei gezien
passeerbaar
zonder omkijken
maar in de
verte nooit
kleiner wordend
in incidentele
schoonmaak
en poets iets
meer opgeglansd
maar altijd indruk
makend aanwezig
in omvang en impact
op de sociale lijn
in zomer kringen
vlogen dromen
op en af maar
ijskoud geelt in de
winterse grijsheid
het kilscherpe…
Eeuwige bloemen,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.366 Ik leg ze in de eeuwigheid,
Totdat ook ik,
De tuin wordt binnengeleid.…
De uil die minzaam naar beneden kijkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De uil die
Minzaam naar
Beneden kijkt
Naar mij
Op 't plein
In m'n tuin
Weerstaat 't
Gescheld en geschetter
Van anderen -
En trotseert
Andermans hoon en chagrijn -
Net als ik mag
Hij er van zichzelf
Uiteindelijk wel zijn
Opgedragen aan de ransuil die afgelopen maandag zijn domicilie had gekozen in onze tuin
Niebert…
Bizzeme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
818 De grutvadder waandelt mî de klenne jonge dur d’n hof.
De grutvadder kiekt nor z’n gruuntes,
de ertjes en de slaojen de svojje.
En hoew of de kelver ‘r bij ston.
De jonge kiekt ok en hij prakkeziert ‘r ovver
wa-t-ie opa’s nog mèr ken vroage.
En wa zin dè, Opa?
Dè zin zwarte bizzeme, jonge.
En ze zin rowd, Opa?
Dè kumt dè ze nog gruujn zin…
Rumex
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.223 vandaag ben ik zuur:
ik heb de tuin verwaarloosd
en menig buur verwijt mij
die rommel - in mijn kop althans
er moet geschoffeld en geschopt
een beetje plukken helpt niet
tegen diepe penwortels
in de tuin van mijn jeugd
werden madeliefjes onthoofd
ten bate van de grasmat
in een omkering der zaak
trek ik veertig jaar later
het gras…
MIJN CONIFEER LEYLANDI
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.892 vaak vervloekt, mijn conifeer Leylandi
zijn twintig meter wanhoop nooit ontzien
hij kon me toch niet aan, die conifeer Leylandi
ach, hooguit als het stormde dan misschien
Soms pestte hij me terug, mijn conifeer Leylandi
en smeet zijn bruine afval op mijn kruin
dan schudde ik minachtend, voor conifeer Leylandi
de uitgedroogde rotzooi in de tuin…
Lach eens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.539 Laat je ergernis
het mooie weer
niet bederven
en lach eens
naar de zon
die groen
laat groeien
laat die bui
nou maar varen
die in je
gedachten zit
en lach eens
naar de mol
die je tuin omspit…
Tuinpad
gedicht
2.4 met 103 stemmen
42.229 Welja, dat ene pad
dat heel de tuin bestrijkt: het rondje
binnendoor. Diagonale bielzen
hogen hier en daar wat op. En dat is dat.
Wat heb je met me voor dat wij hier gaan?
Een achtertuin van zes bij acht, een spoor
van slakken, minder dan een blokje om.
Jij zegt: ‘Dit is het binnenpad.’…
tuingedachte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
715 Als een klamme deken hangt de warmte
over de tuin. Ik veeg een druppel zweet
van mijn bovenlip, verwijder een wesp
uit het lege glas en vraag me af
hoe de toestand in Darfur is
met al zijn hittebestendige onmacht.…
WAAR IK KRACHT VIND
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.411 mij leren inzien
mijn leven hier is nog niet af
jij sterkt mij in mijn verdriet
jij laat voor mij weer vogels zingen
dus elke dag zoek ik je even op
in de tuin van mijn herinneringen…
Siem
gedicht
2.7 met 48 stemmen
11.089 Het is hier groen, het rimpelende water, de bomen en de banken
en een stengel met een kleine paarse bloem. Hij weet het niet
zeker. Thuis heeft hij een witte zwaan in de keuken van porselein.
Rozen van pastic in een rode vaas, een blauwe bloem
op zijn beker, de koffie is altijd warm. En kringen
op het tafelkleed. Soms komt Nora binnen. Ze is wit…
KRUINKNIKKEND
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
680 De groene kruinen
knikken ja
Het mag ook wel
tenslotte is lente zomer
En ik ben
de rondwandelende dromer
Die ogen tekort
komt
Bloeiwijzen opsomt
van de planten
in m'n bloementuin
De groene kruinen
knikken ja
en dat
bij geen zuchtje wind.…
WATERSPIEGEL
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
552 Mijn bron ligt in tweestromenland
dat hier en nu te vinden is.
Ik zwengel mijn pomp met eigen hand
en laaf mijn barre wildernis.
Ik guts en giet het roestig water
over mijn stekjes en mijn weideland
vang regen op in een ton voor later
en meng mijn klei met schelpenzand.
Boven de voordeur lost de scheve goot
tiktakdruppels die mijn voorhoofd…
Aprilletje zoet (tanka)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 Koning winter slaapt
onder zijn witte laken
eenzaam in de tuin
maar de morgenstond kust hem
en hij smelt in haar armen…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien
heggen knippen
samen lekker
buiten eten
genieten zoals
je toen kon doen
Het tuinhuis staat
nu krakemikkig
toch heel langaam
te vergaan
de ziel die het
zolang overeind hield
is naar een andere
tuin…
zomer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
916 het regende gisteren
dus knielen tuinstoelen vandaag
voor de tuintafel van morgen
de gemummificeerde laurier herleeft
lichtgroen tussen de Zeeuwse knopjes,
waar het ridderspoor van geen wijken weten wil
onze lieve vrouw heeft weer d’r gele mantel
uitgespreid over het tuinpad, waar 's avonds
tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning…
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Er was een boom in een vervallen tuin.
De netels wiesen om zijn voet uit puin.
Eerst hier, toen elders was zijn erf bemuurd
Met steen waarlangs zijn krimpend lover schuurt,
Totdat één tak opnieuw de ruimte won,
Zich rekte en uitschoot naar de morgenzon.…
Paradijs verloren
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.129 er waart een sterk gerucht
door de immer groene tuin
over een groot, ros konijn
dat met hondsdolheid is besmet
het dier eet liefst vers vlees
in plaats van blad of gras
sluipt langs struik en plas
waanzin huist in het beest
in de tuin schuilt pijn en leed
een merel breekt laf
met een doodskreet
zijn laatste liedje af…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.099 Van ‘t hart uit wit tot de einden als de dromen,
Die, woord na woord, uit dichters neergekomen,
Zich levend schikten in het stilst der nachten;
Zo ligt de tuin gestrekt nu in het heden;
Wie zal er zetten komen de eerste schreden?
Anders dan mussen die hun kruimkens wachten.…
hof van eden in 10x15
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
796 zo heb ik het gedroomd
deze boog van rozen
potten in bloei
stoelen waarin niets
dan verwachting zetelt
die lege tafel
laat het zo zijn
o koning van mijn tuin
dat alleen
aller zachtste krachten
aller lichtste elfen
hier teder schikken…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 in de muren van mijn tuin
zijn zichtbare penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning…
Het jaar doet raar
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.173 In januari sprong mijn hart op
lente, binnen een maand
was die voorbij; sneeuwklokjes
einde maart moesten mij troosten
april nu wil grijs en kil, de tuin en
ik vragen ons af: wat brengt mei?…
bij een omslag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.132 voor Tjitske Voet
de wereld binnen handbereik
in je eigen achtertuin
met de perkament gevleugelden
als doorgaande reizigers
zoals vlinders die met
chronische hang naar nectar
even zijn neergestreken
op een bloeiende struik...
zo tracht jij met nooit
aflatende ijver telkens
het onaantastbare tastbaar
te maken in geschreven woord…
3 epigrammen
netgedicht
4.7 met 89 stemmen
4.466 1
de groei ginds in de tuin der lusten
gaat mij ver boven het verstand
alles groeit er zoveel sneller
dan de kool hier op het land
2
een bril is meestal met twee glazen
hoewel ik blijf mij steeds verbazen
dat zo'n ding met slechts één gat
zoveel bezitters heeft gehad
3
ik ril mijn god wat is het koud
en ik voel me zo omstreden
dan…
Wilde Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.357 Daar in de wilde bloementuin
loopt kronkelend een kiezelpad
waar in de gouden schemering
met kalme tred een jongen gaat
De zongerijpte zomerlucht
die zachtjes fluistert, knuffelt, stoeit
de wegen van het leven kent
vertelt hem waar zijn Mekka bloeit
Dan ziet hij haar, de wereld zwijgt
het ogenblik is ademloos
maar in zijn hoofd klinkt…
de tuinvrouw
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.068 Tevreden kijkt ze naar haar bloemen
Kent elk plantje bij naam
De ene klein en rank
De ander met stevige wortel in de grond
Elke dag is ze in haar tuin
Met levenswater worden ze begoten
Liefdevolle woorden voor elk apart
Ze groeien voor haar tot een prachtig sieraad
Seizoenen gaan voorbij
Gisteren was haar vaarweldag
Met de idolen naast…
De tuinman en de liefde
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.144 Hoe jij met zorg tomatenplanten schoort,
hen aan spiralen opbindt en hen leidt,
hoe jij je niet aan wind of regen stoort,
maar onverstoorbaar al je vrije tijd
aan venkel, spruitjes en courgetten wijdt
omdat er in een moestuin groente hoort,
hoe jij het onkruid energiek bestrijdt,
zo wied jij in het hart dat jou bekoort.
Je wacht niet op…