Alle inzendingen over spiegel

2973 resultaten.

Sorteren op:

Gepasseerd

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.635
Eén voor één breng ik ze om mijn gedichten van gisteren en toen beslagen spiegels van een geschonden blazoen een blik in de diepte van het waarom Ik wil die echo’s niet meer horen verlang naar de stilte van de komende nacht stap over de horden die het verleden bracht weerkaats het geluid van gebroken en verloren Langs de regels wandelen…
kees keizer15 september 2004Lees meer >

Bang voor water

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 724
ze wil een vijver helder water suggereren neerlegt een spiegel in het groen zodat vogels erin vliegen en wolken reflecteren…
Laurens Windig30 september 2004Lees meer >

De vergeten kant

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 504
ik heb geprobeerd het beeld in de spiegel dichterbij te halen maar bij het raken bleek slechts een deel zijn come back te maken gebrek aan licht om te transporteren of was het de ruimte die in zijn tekorten geen plaats kon maken in de massa die aan beelden vooraf gaat een subtiliteitje dat wij zomaar veronachtzamen de wereld…
wil melker16 februari 2021Lees meer >

Veemarkt

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Divers van lijn kleuren gevels oud naast minder oud scheef naast schever gescheiden door stegen waarin het ruikt geen vee te zien prijkt veemarkt de heilige koe spiegelt een parkeerautomaat handel die stilligt een kille dag maandagmorgen waar het licht brandt wordt koffie ‘geschonken’ éénvijftig de kop…

Zielsspiegeling

gedicht
3.5 met 81 stemmen aantal keer bekeken 34.952
Deze diepte heb ik nooit tevoren in iemands blikken mogen meten het zuiver dat ik dacht te weten heeft alle glans opeens verloren voor het eerst mag ik beleven hoe een ziel zich teder hecht twee levensdraden samenvlecht tot zij als eenheid zijn verweven Dat zeg jij.., tot traan bewogen maar ik antwoord met affectie wat jij ziet is de reflectie…

wie kijkt…

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
ik keek naar jou en zag - vergroot - mijn eigen angst voor close en samen ik zag je vertrekken en deed zelf de deur maar vast dicht … moet de spiegel verwachten toegift: dagelijks denk ik: ha! vandaag nog niet aan jou gedacht…

IJdeltuit

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Denkbeeldige bloemen en planten zijn er in verschillende variëteiten. Het meest opvallend is de IJdeltuit. Deze verschijningsvorm bestaat bij de gratie van gezichtsbedrog en imitatie, het is niet wat je ziet. Het lijkt de werkelijkheid, onecht product van paringsdans tussen fake en feit, make-up en rimpels, trend en traditie op Urk of Marken…
Jan Blaauw10 december 2004Lees meer >

Niemandsland

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Probleem alleen met de spiegel aan de wand. Erin kijkend concluderend: ik zié niemand……

Avondklokken

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.780
Ik blader door de dagen zonder zon door sikkelloze nachten, door morgens zonder rood, langs dagen vol schemering Dan stuiven ze weg, vermomd als tegelwitte gezichten waarlangs de morgendauw een uitweg zoekt Verdwijnend in het vlechtwerk van weggehakte stemmen, in een spiegel waarop alles dof en pijnlijk opdoemt Met een veeg verdwijnen…

Rimpeling

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Een strakke spiegel waarin de aarde de lucht toelaat. Verbinding om los te kunnen laten. Ontspanning die de diepste emoties eindelijk kan ontsluiten. Het stormt inwendig, vlagen herinneringen slaan striemend neer, woelen, razen, botsen, zo dicht bij de oorsprong. Puur. Even geraakt door een kille luchtstroom vertroebelt de spiegel.…
enerpes20 februari 2005Lees meer >

De uitvergroot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
toen ik mezelf zag staan er was iets onbekends misschien wel ooit gezien maar nooit verkend in ouder worden draaien films door je proeft de tijd in het decor verschillen in de uitvergroot maar essenties missen niet de boot het lijken oppervlakkige momenten maar toch wankelen er fundamenten nog is het een geheel maar de spiegel…

zicht op glas

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 820
het is koud om me heen als de dageraad daagt ik draai de lamp boven mij hoger en voel de verlichtende warmte mijn gezicht spiegelt in de ruiten van de tuinkamer als het hoofd zich wendt, naar welke kant ook, is mijn bleke gezicht op het glas geplakt, zie mijzelf zitten ik ben niet alleen…

Januari 15 (2018]

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.102
De spiegel van de tijd weerkaatst met factor 10 de rimpels van mijn geleefde leven. Het lichaam soms wat stram, de spieren stijf Ik zou er wat voor geven, om nog te dartelen in het bos inmiddels is mijn leeftijd echter al de som van tien maal zeven.…

Narcissus en de zijne

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 906
stemmig het door jou gekleurde gebeurde voorbij twijfels en mistige mystiek over rede tot werelden verweven bekwam jij geluk, het gulle geven in gehuppel doorheen druilerige druppels ontwijk jij alle striktheid, wrange vorm plooi jij nooit recht nooit krom maar beklijft dit universum, uniek en mijn voor mezelf de ander gelijk mijn einde…

Onbekend meisje

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Ze is dan helemaal zichzelf weer, Dan zie ik weer een bekend meisje in de spiegel. Ik zie mezelf, de ware ik.…

Nachtspiegels

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
zacht kabbelt water in zijn oneindige stroom murmelen golfjes het eeuwige liedje van de verloren droom waar in samenspel van wind en maan nachtspiegels ontstaan in geel weerkaatst op rimpelloos zwart vollemaans pracht maar overdag als winterzon glimt op de strak bevroren plas dan zingt het ijs en klinkt plezier helaas nog…
wil melker3 september 2017Lees meer >

Het glinsteren van de stam

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
kraken de zwartgerande scheuren De berk staat stoer aan de rand van het gespetter van dansende vissen waar stilte wordt aangezet tot luister In het fluisteren van de wind zweven de stofjes in de lage zon die verderop in het sluimer van de kabbeling worden geweven tot lakens en het wateroppervlak bedekken Daarin openen zich heldere spiegels…

Stad op de rivier

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 865
Dicht en zo ver bij… in het glinsterende neongezicht ligt haar ware toedracht met het zachtbruin van de nacht onthult zij haar geboortegewicht Boven de ronding van de stadsspiegel steekt zij het skelet van ramen in de steigers ...en zij ontdubbelt zich op het schilderende water…

Zongedroogd lied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
Is ook de zoutgescherfde spiegel van het veld ziet een gekrakkeleerde boer. Wil spontaan weer op play nijpen. Heeft jammer genoeg de afstandsbediening nog niet uitgevonden schraapt snedige s’en van het dorre zand. Ooit is hier groen verdampt. De heen- en weergalopperende zon doet klaar de klaagzang over droogte herrijzen.…

zijn centrum-loos

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
het idee komt naderbij geslopen, zacht gelopen tot de kern, het centrum keurt, onderzoekt, verwerpt de mare mag niet binnen noch buiten, ze is immers nooit goed te vertalen vingers zonder blauw zoals noest moest geweest beroeren de roerloze pen de rust in het schrijvershuis zorgt voor ongekende onrust de auteur gewezen kan niet anders…

Tweede leven.

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.002
Kinds geluk. Geboren als roze of lichtblauw mama houdt zoveel van jou oma pampert ietsje terug in tijd ze is weer moeder's kleine meid dank u Altzheimer voor de tweede jeugd is dit geen dubbele levensvreugd kinderlijk blij zingt nu het grootje hoe zachtkens verglijdt mijn bootje..…

Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.523
Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes. Ik dans als een strandbal rond. Ik kan oogverblindend zijn. Wie naar mij kijkt denk mij te zien. Wie naar mij kijkt die ziet zichzelf. De eigen monsterlijk vervormde grimas. Wie van mij wegrent jaagt zichzelf weg. Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes. De randen snijden in mijn eigen vlees. Ik…
Eva Cox29 oktober 2020Lees meer >

gebroken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 837
auschwitzmonument onder onze hemel die eens anders was werden zij vernietigd haat doodsangst verstrooide as en rook zes gebarsten spiegels onze hemel is geschonden regendruppels vloeien als menselijke tranen over een gebroken mensbeeld…

Van Geluk

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.537
Zij schouwt, mijn Ziel, in de ziel aller dingen, lachend en kalm, als in wondre Spiegels.…

versteend in de pop

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
tijd vertraagt mijn groene vingers de houten pop een bomenelf knoestig gezicht knokige vuistjes zijn bruin olieachtige huid ademt transpireert stil en beweegt van binnen naar buiten in dikke zwellende druppels tijd vertraagt ik heb hem geen wil meegegeven maar zijn glinsterende oogjes verraden mij het is niet hij het is…

spiegeling voorbij het vaarwel

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 692
ik vrees de tijd niet maar heb ze ook niet lief jij lacht erom, ook om de verzen die nooit van mijn zijde wijken en die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar in de trillingen van mijn schouder de maan kent de woorden, de stilte waarin ik slaap en later, wanneer het winterlicht naar mijn stem wijst, blaas jij leegte en regenval in ieder…

[Straal]

gedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.193
Op mijn buik in het bad, het gezicht net boven de spiegel van heel heel water, probeer ik een oog te pakken, net onder het vlak, bovenop de diepte - maar alles wat ik zie is werk van Duchamp bijvoorbeeld of van Man Ray, Ernst, Margritte, Oursler, ooit aan me toevertrouwd door onbewust opgeborgen kijkers, veel ogen, vrouwenogen, vissen- ogen…

Trieste blik

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.751
Trieste blik en dito ogen die ik in de spiegel ontmoet Vraag me bij tijd en wijle af hoe dít zo nog langer moet Kracht verdwijnt uit mijn benen door de aarde geabsorbeerd Beslissing leek zo doordacht maar voelt nu zó verkeerd Schokken door mijn lijf door jouw foto op de schouw Liefste, geloof me als ik je zeg ik hou nog steeds heel veel…
JP20 juni 2007Lees meer >

Spiegelgevecht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.152
wanneer ik in alle eerlijkheid haar vouwen weerkaats die als vertakte twijgen in neerhangend vel uitdijen tot struiken in de nek van craquelé slaan vuurstenen ogen tussen gekreukelde leden vonken tegen de glazige waarheid kan ík er iets aan doen dat ze vóór me ging staan?…

Ruit

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.580
Elke ruit waar we voor blijven staan voor mij enkel een spiegel waarin ik d'r zie…