1801 resultaten.
droom
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.441 ik hield mezelf voor
mijn dromen na te moeten jagen
maanden wachtte ik op jou
durfde niets te zeggen of te vragen
uiteindelijk, moed verzameld
viel het enigszins tegen
mijn woorden, gestameld
daarop rustte geen zegen
laat soms de droom
een droom maar beter blijven
want een mooie fantasie
is beter dan een onbereikbare vriend…
Het licht dat almaar sterker wordt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
813 Het licht dat almaar sterker wordt
en dat uiteindelijk zal winnen,
betovert nu al ziel en zinnen
al is er nog veel duisternis.
Het licht dat danst en zingt als schaduw,
als tegenpool van 't winterlied;
wie juicht en jubelt nu nog niet
al is er ook veel duisternis.…
Verjaren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.611 de kalender was al vele jaren niet afgestoft
vergeling sloeg toe, niet alleen op het behang
op het raam tikte de tijd, een te lange tak
die had weten te ontsnappen probeerde het
steeds opnieuw
uiteindelijk opende ze de ramen waardoor de zon
haar ten dans vroeg
stilletjes kroop de prille lente naar binnen…
vlindergroet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.355 wat dwarrelt er nog
als een blaadje
is het een vlinder die haar vleugels
in de wind draagt
een donkere vlek misschien
op een gedachte of een verdord tij
dat richtingloos uitpuilt
en uiteindelijk neervalt
in een kleine vonk van hoop
ik huil om de dood van een kind
midden op straat
het is nooit de eerste keer
dat het herbegint
het sterven…
Schilderij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Als ik de natuur zou kunnen vangen
In haar ware kleurenpracht
Maakte ik een schilderij
Met verf van bloemblaadjes
Na afloop van hun dracht
Met ijs uit de Himalaya
Smeltend zich een weg banend
Door bijna ondoorlatend gesteente
Mineralen toevoegend
Uiteindelijk stromend
Hierin week ik mijn
Gedroogde blaadjes
Koester hun kleuren
En geef…
Mantel van?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
503 eerder
overspannen was,schrikdraad
waaraan de alom aanwezige
schaduwen hangen, ik spartel
tegen, verlangend naar een
integere engel die bestaat,
ons het onzichtbare verklaart,
terugkeert op haar schreden
wordt ik door tijd en ruimte en
onder een mantel van de immuniteit
bewaart in de schaamte van de
onmacht,die mij uiteindelijk…
te
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 Te mooi
Te gevoelig
Te romantisch
Te levend
Te depressief
Te talentvol
Alles
Wat in de mens
Is te
Gaat over
Een onzichtbare grens
Waarin
Een hand
Je duwt naar je plek
Te is
Een grens
Het wil zeggen niet te gek
Je bent enkel een onderdeel
Van een groot instrument
beton cement
Uiteindelijk nietig
Als mens verdrietig
vechtend om opgewassen…
Samen een kwarteeuw
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.013 (Samen) veel gedachtenstreepjes
uiteindelijk een andere zin;
punt aan de lijn, geen zin
maar puntje, puntje, puntje…
Loslaten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
626 mag en kan ik je vergeten
waarom zou ik en wanneer
ik zou het niet weten
Mag ik mij van jou verlossen
waarom zou ik willen en wanneer
de tijd zal het leren
de tijd zal het oplossen
Maar als ik het niet wil
en jij toch langzaam naar
de achtergrond van mijn
gedachten verhuist
Dan nogmaals de vraag
mag ik jou vergeten
wat ik uiteindelijk…
Samen een
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Dicht
dichter
dan bij mij
wil jij komen
als jij verschijnt
in mijn dromen
draag ik je op
zinderende
zonnestralen
van de zee naar
het zenit waar
wij ineen vloeien
tot het eind
ons omlijnt
jij en ik zijn
een teken van
een lijn waarvan
de uiteinden
in stralende
oneindigheid
samenkomen
als een cirkel
vol van dromen…
‘Gone with the wind’
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.799 Een herinnering
uit de tijd toen alles nog zweefde
kan zomaar aankomen vliegen
zonder enig hoogteverlies
kan er windstilte zijn in het hart
wanneer rood het verlangen kleurt
de geschiedenis daar omheen draait
lang geliefden
in de armen van vandaag vallen
samen verder gaan
naar wat uiteindelijk wacht
waar de bestemming meer is
dan…
WONDERKIND VAN ALLE MENSEN
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
549 het moet schreeuwen
om de wil te tonen
gelukkig, aan elke voet vijf teentjes
honger naar melk, honger naar meer
de smaak van alles
een kusje, een krasje
kijk uit! niet teveel!
leren lopen, leren fietsen
zonder handen de heuvel af
stoere jongens ferme knapen
leren schrijven, leren schaken
leren lezen maar begrijpen, ho maar.
tienduizend…
Leven
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.374 Zo zal je leven je voor blijven gaan
En je zal ook niet beter weten
Uiteindelijk zul je ook een hoop vergeten
En niet meer zo bij je leven stil blijven staan
Uiteindelijk zul je vertrekken van deze aarde
Misschien voldaan, misschien ook met verdriet
Onderschat daarom je leven niet
Maar geef het jouw eigen unieke waarde.…
Lieve Mathilde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
774 Lieve, het valt mij zwaar in alle blijheid
jou nu te mogen zeggen in alle vrijheid
dat niet vergeten zweepslagdagen
op onze zwarte lijven zijn kapotgeslagen
uiteindelijk werd onze geest niet aangetast
die veel sterker was dan hun ruwe last
het zware witte lood op ons vertrapte hart
verwondingen en doodslag in diepe smart
ik vond een bewaard…
VLIEGEN LUKT NIET MEER
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
591 opgestegen
kon ik de hele wereld omarmen
echt ik weet het nog
ik zweefde rustig en tevreden
in m’n dromen door de lucht
zoals water wordt doorkliefd
door een heuse reuzen rog
wat een kracht wat een
nonchalante dromerige macht
met een grote zucht
de vraag waar is die toch gebleven
nu ben ik oud en vliegen laat me koud
en wat was ervan uiteindelijk…
helder (1)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
899 iets willen schrijven dat
is niets dan tijd
verdoen doorstrepend
wat je schreef opnieuw
schrijven en ook dat weer
schrappen aangezien wat je
gedacht had slecht bleek
maar bij nader inzien
nog zo gek niet was misschien
zelfs bij benadering het beste hoe-
wel uiteindelijk toch ook
alleen maar bij benadering
en dus zo ongeveer precies
niet…
Rehabiliteren
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.550 Ik zal je altijd diep bewonderen
Voor wat je voor me bent geweest
Een stempel op mijn leven
Een wond die nooit geneest
Soms leef ik in het verleden
Denk ik terug aan wat ooit was
We trokken samen door het leven
Liepen uiteindelijk uit de pas
Desondanks ben ik je dankbaar
Dat niet erkennen vind ik laf
Jij verdient respect
En niet zo'n…
Ontkenning
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.477 Ontkenning hou je even vol
maar breekt uiteindelijk op
Je wilt haar graag vergeten
maar krijgt haar niet uit je kop
Respecteert haar keuze
maar is niet wat je hartje wil
Ziet haar haar leven leiden
wilt schreeuwen maar houd je stil
Je leidt onderhuids in alle stilte
en geeft het slechts een plek
Maar ondertussen weet je
je houdt jezelf voor…
het compromissokje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
727 Het poldermodel kan niet kiezen:
de ene keer neemt ze de auto
en dan pakt ze weer de trein
zodat ze uiteindelijk nergens komt
Het poldermodel kan niet kiezen:
ze is bang om naar links te gaan
en durft ook niet naar rechts
zodat ze in het midden van nergens blijft
Het poldermodel kan niet kiezen:
ze wil geen sok in haar gympie
en omdat…
conform eigen wetten
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.737 duldt men geen vlegels
die knuppelen in het hoenderhok
dan gooit men de deur dicht
kippen vluchten in tomen naar hun stok
voor vreemde vogels nog niet gezwicht
een ei leggen
wil nog niet zeggen
dat je kan broeden
kakelend wil men hier verhoeden
doch deze snoeshaan
zo vreemd als maar zijn kan
gaat sporend de strijd aan
verbreekt uiteindelijk…
Vanuit de gedachte
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.183 "Als ik iets geleerd heb"
Hoorde ik hem zeggen,
"en dat wil ik ook aan anderen vertellen"
Zei hij vervolgens bedaard,
"is het wel dat liegen misschien
tijdelijk je probleem kan oplossen"
Hij zet in elk geval
Bepaald niet pontificaal
Aruba op de kaart
"maar dat het uiteindelijk alleen maar
meer problemen oplevert"
Voor de komende…
Duister leven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.630 Ik verdween in het verleden
Verdwaalde in mijn utopie
Waar zekerheid illusie was
Vond geen ‘mij’ hier in het heden
Voor eeuwig dwaal ik nu rond
In het duister van mijn geest
Levend tussen vervlogen schimmen
Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond
Het licht laat ik nu achter mij
Omarm de kille leegte
Die mij langzaam doet verstenen…
Heden en Verleden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
988 Het is pas aan het end
dat de zon, verhit door
mijn gestampvoet, en op
veler verzoek..uiteindelijk
voor mij het licht uitdoet.…
orangegloed
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
2.025 Zomaar een dag
schrijven wij luchtkastelen
in het zand
gewoon omdat het mag
deze nieuwe geboren dag
schrijven wij kastelen in de lucht
zolang wij maar blijven dromen
bliven wij geloven
alles gaat uiteindelijk open
zolang dromers en klaprozen
zingen
luchtkasteel met zijn gote vlindertuin
zijn open
Nu…
Zou kunnen...
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
838 dan valt uiteindelijk het laatste woord
en meteen stopt de tijd
mag ik nog wel ademen
want zover wil jij niet
en tenslotte gaat het nergens over
of toch, nee laat maar
we zwijgen in elkanders naam
en ik kijk door het venster
naar het huis aan de overkant
nergens licht te zien,
de buren schuilen of liggen dood
in hun zetel……
Machteloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
876 de poolkap ontdooit,
door smeltend ijs
rijst het peil
in oceanen
vermengd
met zoute tranen;
miljarden zijn het,
bedroefd geplengd
machteloos
ervaar ik het verlies,
en zelfs uit zuidelijke streken
waait soms een kille bries
tergend langzaam,
we doen het rustig aan,
helpen wij onze aarde
uiteindelijk naar de maan…
zijn
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.061 Uiteindelijk
Zie ik wie jij bent.
Bang voor jezelf,
Bang voor het leven.
Waar vind je de kracht
Om vol te houden,
Je te blijven verbazen.
De universele taal,
Ik leer hoe ik hem kan vinden,
Maar vooral door te luisteren,
Te zien,
Voelen,
Te proeven en te horen.
Wie ben ik,
Maar vooral
Wie ben jij.…
"Volgende week afhalen, m'n oude naam"
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.513 Het moest uiteindelijk zo lopen
en niemand treft blaam...
Wéér een stap verder
in mijn nieuwe bestaan.
Wederom één
en nog velen te gaan!
Voortaan prijkt er, na twee decennia,
in mijn paspoort
weer m'n meisjesnaam.…
bij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 mischien kunnen wij wel niet zonder storm
gaan we er uiteindelijk toch aan onderdoor
soms was het stil en daar bleef het meestal bij
dan opnieuw gaan geloven in de taak en aan je zij
geheimen die niet in een zin verklaarbaar zijn
het heeft met iets te maken
zoiets als meedragen
rijp voor het gekkenhuis zou je zeggen
dus proberen te verklaren…
Wandelliefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Een lach was voldoende,
of een schouderklopje
dat uiteindelijk
doorstraalde naar mijn middel.
Een glimlach tussen heuvelland,
met nepvlees nog tussen de tanden
en een kater in de lucht.…