571 resultaten.
De groeiende economie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 de economie groeit
de akker dor en dorstig uitgebloeid
de tijd is koud
en ik wil het verwarmen met een lied
schrijven bij 't knapperend hout
van maagdelijke maanden, de regen van goud
de geur van bloemen en kruid
het vrijende paartje, de bruidegom en bruid
maar het licht, het licht
is schemerig als een gedicht
vurig de vlammen voor je…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 natuurlijk blijf ik jou
altijd bij mij dragen
nu de tijd van leven
voor jou ten einde is
afscheid neem ik
van het lieve lijf
dat ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 We nemen plaats aan de voet van het epos
volgen de grillige sporen van het heldendom
met jou kijken we naar het dansen van de vlammen
Maar hoe lezen we het boek van jouw gedachten?…
VAN DE BELOOFDE HELPER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
444 De vlammen op de hoofden
En van de wind het gieren
Er viel nog niets te vieren
Voor wie in Hem geloofden
Het was wel even schrikken
De angst was goed te lezen
Uit ieders diepste wezen
Getormenteerde blikken
Maar toen de wind ging rusten
Was het dat allen spraken
In één taal van hun taken
Wat de gelederen suste
Vol geestdrift, vuur…
HELENDE PIJN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
391 Christus' volgelingen
waar engelen leiding geven
wordt voortdurend belaagd
door demonenlegers
die zich roofzuchtig of
suikerzoet kunnen voordoen
vanuit de hel waaien geuren
beloven allerlei pracht
waarachter kwade toekomst wacht
de Hemelse geesten
willen dat lokkende duister
tegemoet gaan
met vechtlustige kaarsen
onblusbare vlammen…
Jaap en ik in het boshuisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 Bij het knapperend vuur, de vlammen op de wanden,
vonden wij rust in elkaars warme handen.
Geen sprake meer van afstand of van schijn,
slechts puur geluk om simpelweg te zijn.
Van het zachte kleed naar het warme dons,
fluisterde de nacht: dit moment is van ons.…
De vergulde eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
127 “als men het vergrootglas richt op onnozelheid
vindt men vaak een spiegel terug in eigen hand”
haar vlammen sloegen over bergkammen
waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot
voor de naaktere waarheid van voorheen
zijn dromen stierven onder naaldbomen
waarna hij duister haar lichaam genoot
door de ontdekte dekens van destijds
hun woorden…
Pinksteren
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.283 Die U in vlammen openbaart,
Wiens adem door de wereld vaart,
Die 't al bezielt, doordringt ons 't meest,
Ken ons, dat wij U kennen, Geest!
------------------------------------------
uit: De steile tocht (1924-1928)…
Gebroken hart
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.328 goud
Maar spreken is voor haar zilver
dus bekijkt ze mij stil en koud
Ik ben betoverd door haar ogen
haar volle lippen en haar kin
Haar slanke benen adoreer ik
toch ben ik voor haar te min
De hele dag loop ik te dromen
als een paljas als een zot
En zij prikt die mooie dromen
als een zeepbel steeds kapot
Begeerte hult mijn hart in vlammen…
liefde niet te wissen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
795 van de rauwe versier
boem boem muziek de flipperkast
van je-weet-wel de miljonaire alles
in de fruitkast tot de laatste cent
we gingen naar die zweefteef
vier hoog boven
ramses steeds aan de neurie
hikkend van de lach
ééns in de honderd jaar
jij dan jij schone blitse scharrel
met je pronte borsten billen
je gulzige blik
ik kwam in vlammen…
Ja Heer, ik wil!
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.812 Vlammen verteren mij, o, sus me,
geurolie kocht ik voor Uw haar,
Beminde, kom mijn hartstocht blussen,
hoor ik U komen, is het waar?
Wanneer ik roep: “Ja Heer, ik wil,”
wordt alles in mij stil.
Geïnspireerd door het Hooglied in de Bijbel.
(Te zingen op de melodie van Gezang 430 uit het Liedboek voor de kerken)…
het ras van mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik behoor tot het ras van aardbewoners
die vechten voor hun leven
net zoals vlammen die vonken spatten
dodelijk doelbewust
maar ook onverschillig
zoals steenslag op de wegen.
Ik behoor tot het ras van aardbewoners
die wonen in een land
waar staal- en napalmbomen
weelderig bloeien
en het brood gemalen wordt
uit levend beenderenmeel.…
Licht mijner ziel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.477 ik zag u steeds van ver,
En wist wel dat gij eindlijk komen zoudt; -
Woorden, die ik niemand heb betrouwd,
Gaan uit als bleke vlammen, - als een ster,
Die in 't azuur, maar blanker, lieflijker,
Zie 'k in uw lokken liggen 't licht gelaat;
't Mysterie van veel leeds, maar nooit van haat,
Droomt in uw ogen; - 'k zag het steeds van ver.…
Verder Is Alles Rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Razende stormen geselen schuiten
Vreselijk angstig is men in kajuiten
Zo ver weg van de reddende kust
Vuurrode hanen met oranje kammen
Kraaien zo hard als sirenes bij vlammen
Die laaien en niet willen worden geblust
Van alle tijden de Amerikanen
Nu strijdend met trauma’s als veteranen
Geen vrede meer vindend bij ‘In God we trust’
Verder…
Het Italiaans
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.487 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.…
GEESTELIJKE DRUPPELS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 Twee dames gaan samen
met geloof in genezing
van Breda naar Meersel-Dreef
stralende zon wekt hen op
in het ruime schone park
waar de adem der Hemelingen
door lover en over gras strijkt
de beide vriendinnen
ontsteken gewijde kaarsen
wier vlammen schijnen en deinen
ter ere van hun verwanten
die met ziektes kampen
koffie met versnapering…
Waarheid delen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
293 Zoveel vuren branden wereldwijd
die ik alle helaas niet kan doven
mij ontbreekt die vaardigheid
maar je kunt mij echt geloven
want wanneer ik onraad ruik
ik dat luidkeels zal proclameren
vooral in ’t geval van machtsmisbruik
opdat ieder hopelijk zal leren
hoe vuur en vlammen te beheren
die door een schreeuwer zijn ontstoken
als hij…
onrust
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.651 Een hindernis, te groot, te breed
Rijkend en happend naar lucht
Verdriet, met tranen gevulde ogen
Een wegkijkende blik
Schaamte, angst, en onbereikbaar
Niet tastbaar, niet toereikend
Tekortkomend en onmacht
Het boze gevoel
Die aanraking, warm, heet
Het voelt als warm water
Dovende vlammen verdreven
Niet meer voelen, niet meer weten…
spinsels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.450 groeien in mijn hoofd
als lange vingers die de ruimte vullen
vullen tot de lucht op is
spinsels
ik maak daarmee mijn labyrint
de draden die ik daarvoor spin
zijn knopen in mijn windsels
lijnen die ik doorverbind
terwijl ik liever hem bemin
de spin is nimmer klaar
als zij zijn wangen kust dan voel ik het
dan brandt het
de hitte
de vlammen…
Het Italiaans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
5.704 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En Godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met Godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.
-------…
Pandora
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
789 Bent u al bekomen
van de schok slechts één ding te zien achter dit met
vlammen en bombastische muziek versierde doek?
Daarmee is alles uitgelegd, zelfs de vloek
dat u, mijn bevrijder, zich in dit spinnenweb zet
en als grauwe weduwnaar slurpt aan uitgeroeide dromen.…
Onuitwisbaar
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.002 Slecht beslagen
zoende hij het ijs weg
en wekte hij de vlammen
die te slapen lagen.
Om daarna
op zijn brakke fiets
al gereed voor de kater,
terwijl zij liep tot zoon en vader,
te zingen in zijn hoofd:
Lieveling, oh lieveling mijn.…
Toen Kerst nog magisch was
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.310 staartje
mocht niet te dicht bij de kaarsjes evenals het klokje
dat echt geluid maakte ballen met kaarsvet
dragen sporen van 'n toen Kerst nog magisch was
"breekbaar" staat op de volgende doos,
waar de kerststal in wordt bewaard
stuk voor stuk haal ik
het papier eraf me realiserend dat dit van oude oma was
ging 't stalletje zelf, in vlammen…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel uit de takkenbossen boven ons op mijn haren op
het doekje van mijn moeder
dat ze mij meenam het schemerduister in waarheen de straat
door uit de schoorsteen van de lijmfabriek kwamen rook deze
keer de pijp joeg een haardos van vlammen…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Vlammen op zee, vlammen in het zand.
De Zon is het enige baken: laat ons nu het stenigen staken,
de bron van het leven niet laken.
De rechte weg ernaartoe, een gigantische bocht,
maar laat ons ermee ondergaan.
En weer opstaan.
Op ons tollende bolletje in eindloze baan.…
Kinderen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.048 riet langs het schuim en de vliegers boven zee
en ik vraag het te ademen te ruiken te horen
maar het antwoord blijft uit want de blik lijkt verloren
onwennig het zand boetserend tot een lach verschijnt
en het beklag verdwijnt in een ijverig leren
ik zeg 'maak wat je wilt een kasteel met spuigaten
of een draak met vuurrode tong die vlammen…
Op een zachte luchtstroom
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.262 Blauwe neon-stralen
Snellen over de mensenmassa
Eén keer per seconde
Vallen ze op de jonge vrouw
De in zwart geklede blonde
In tijdsvertraging dansend
Haar hoofd in haar nek
Zachtjes heen en weer gaand
Op één plek
Stilstaand
Een genietende glimlach
In extase verdwijnend
Gesloten ogen, krullen dansen
Op een zachte luchtstroom
Als vlammen…
Het MENSELIJK VERSTAND
poëzie
3.0 met 12 stemmen
5.509 Dat vrij de toorts der wetenschap
In de ogen flikker', vlamm', en knapp'!
Het is om 't waarheidspoor voor dat des waans te missen.
En slimmer duizendwerf waar hij zijn dwaallicht spreidt,
Dan 't donker van de onwetendheid,
Te dom, om smaaklijk gift voor voedsel op te dissen!…
SEPTEMBER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.362 September blaas uw gouden vlammen
Door al de wijde wereld heen!
Blaas van nog boordevolle stammen
Het kwijnend afval naar beneên!
Begraaf ons in uw gulle goud,
Tot ons ontstuimige verlangen
Barst boven al uw wilde zangen
En feest in al uw vruchten houdt!
September blaas uw witte buien
Als blâren van een rozenstok!…
't Menselijk verstand.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.305 Dat vrij de toorts der wetenschap
In de ogen flikker', vlamm', en knapp'!
Het is om 't waarheidspoor voor dat des waans te missen.
En slimmer duizendwerf waar hij zijn dwaallicht spreidt,
Dan 't donker van de onwetendheid,
Te dom, om smaaklijk gift voor voedsel op te dissen!…