Alle inzendingen over vluchtigheid

861 resultaten.

Sorteren op:

GENESIS

hartenkreet
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Kieuwen kiemen tot oeroude reptielen foetale fossielen in wording Licht en liefde ontwaken voor ‘t eerst uit stof en steen jij en ik Blozende blikken in obscure ruimtes een vluchtige vlam in het ijle Beloftes beleven op desolate stranden tijdens naakte nachten in een rijp avontuur Bloeien bloemen in de moederschoot Venus venaal…

Onder het zonnezeil

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.077
Een vluchtig avontuur Houdt me even opgetogen: Meeuw, door een golf bewogen, Veilig bevleugeld, toebehorend aan ’t Onmeetlijk, onuitputtelijk azuur.…

De bomen steken

gedicht
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 8.758
De natuur wrokt niet, draagt de gevolgen als nieuwe vanzelfsprekendheden voort in de tijd, vervult in volle majesteit het heden in zijn klassieke vluchtigheid, kent de eigen wetten door en door, glimlacht om de onvermijdelijke lente. ---------------------------------------------- uit: 'Het meer van de ondank', 1987.…
K.L. Poll3 februari 2025Lees meer >

Toneelhemel en jazzkelder

gedicht
2.4 met 158 stemmen aantal keer bekeken 27.546
Opdracht de vluchtige kroniekschrijver te zijn. Gedacht, dat, als woorden adem zijn, als adem leven is, niemand nog adem heeft als het gordijn valt. Maar welbespraakt zingt de jazzman de blues en wellustig sluit hij zijn lippen om de saxofoon. ----------------------------- uit: 'Lippenrood', 1997.…

ik sfinx je voeten

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.001
ik breek geen muren meer zoek zand in de woestijn door wind gedragen vluchtig in herinnering het is een nieuw begin waarin ik bergen breek dalen aarddiep erodeer met water van vergeten de zon mijn toeverlaat weet hoe jouw sarcofaag zich toekomst graaft in een piramide zonder zicht ik sfinx je voeten met geschiedenis weet dat de tijd…

Bleke schaduw

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Hoe vluchtig als een schim te zweven buiten tijd en ruimtelijk gevaar in een schuilplaats voor de zon te leven. Te bestaan als bijziend dienaar beroofd van oog voor 't vergezicht is het mijn schaduw die ik nastaar.…

Loslaten.

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.144
Ik kijk vluchtig om me heen, je staat niet naast mij... Ik begin je te zoeken, mijn gedachten op alle mogelijkheden gericht. Even kom ik op adem en verlies weer bijna mijn evenwicht. Mama, waar ben je dan? ik kan nu weer stevig staan... "Je hebt mij nu niet meer nodig!" Mijn moeder heeft me laten gaan......…
Kimberley10 januari 2004Lees meer >

in waarheids duisternis

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
nee niet in het duister duister vindt waarheid in het licht vindt licht in waarheids duisternis weinig woorden dragen waarheid vluchtig als een groet ze verwaaien worden niet gekend ze gebruiken is men niet gewend een vreemde dolend in het land van eerlijkheid herkenbaar opgetuigd als echt maar niemand die toch voor haar…

Ruis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Alsof het gordijn heel even trilde zo bewogen de dubbele plooien vluchtig als een zucht voor mij net waarneembaar de wind was het niet want schemer lag stil onder een luchtige deken van een warme lenteavond voelde jij soms het denken van mijn lachende rimpels terwijl trillende handen weerbarstige tulpen schikten weet je nog, als kind…
metha22 mei 2009Lees meer >

Rust

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 643
Reisde ik naar ver en vluchtig, Nog voor de rits het reizen al weer moe. Nu, met natte brokken op het laminaat, Heb ik dan de rust gevonden.…

Het omgevallen leven

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.172
Ik mag het gevelde bos niet raken zoals de dij van een vrouw, de draken daar zijn sober en zoals het lijkt voor eeuwig ontrouw even dacht ik nog dat er hoop zou gloren een vluchtig verlichtend moment dat de liefde opnieuw werd geboren en dat ik alsnog word bemind nu gloort er slechts nog herfst in de sintel van mijn kruis en worden herinneringen…
elze1 november 2009Lees meer >

waarom, mijn kind

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
waarom zou ik jou mijn woorden laten morgen zijn ze al weer oud en weggegleden waarom zou je ze dan lezen zou je mijn gedachten volgen als ik alles achterlaat, mijn kind vluchtig zijn ze als de wind passend slechts bij deze dagen waarom zinnen nog bewaren als na iedere grijze winter zomer nieuwe kleuren vindt zoals jij onverwachts…
annabel13 januari 2010Lees meer >

toekomst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
het wemelt van kabels in mijn kop en onder de grond is het niet anders hij wil / los van kabels terug naar toevalligheid ongebreideld weg van wolken en wind openhartige omhelzing van kijken en staan vluchtige flair van ruiken en gaan op zoek dus naar spaarzaam besef van / dit gaat niet stuk op zoek dus naar de tedere kus…
dondolo3 april 2010Lees meer >

Zonder schroom,

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
Vluchtige, schuwe schaduwen waarvoor de nacht de ogen sloot, glinstert kristal van aardse sneeuw op zerken van hen die wakker leefden en zij er boven, wier gemoed in aarde slaapt, licht hernieuwt zich in z’n baan, de tijd waait de nieuwe dromen schoon, op hun hoofden rust de luchter van een keizerkroon, het zicht op de kortste dag is…
pama20 december 2010Lees meer >

Gemist ochtendlicht

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 773
Eindelijk van taken verlicht kijkend in het al weer verhelderende ochtendlicht sluit zij nog even vluchtig haar ogen toe voor de nieuwe dag, opnieuw,..zo moe. Zij wenst het welterusten aan ochtendstond om opnieuw te dromen van "goud in de mond".…

Het geluk als vuur

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
de kaars waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft in herinnering en sterft telkens in de nabijheid van de gloed van zijn aanwezigheid niets zal verdwijnen al lijkt de vorm zich vast te bijten in werkelijkheden zonder naam, rouwranden en korstige wonden zijn als het getij, de maan trekt en duwt zoals het water in mijn stem vluchtig…
elze26 juli 2013Lees meer >

Zomerkind

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
jij bent het zomerkind geboren uit een warme wind stralend door de zon gedoopt met het eerste ochtendrood nog beroer jij zachtjes flarden mist die snel vluchtig zijn geworden nadat zij van jou hoorden speelt met zee en kleine schaapjeswolken laat de stranden snel bevolken met vroege gasten van plezier vult lucht met geur laat vlinders…
wil melker3 augustus 2013Lees meer >

Zij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
zij was niet compact in tijd en ruimte krioelde haar leven sprong van hak op de tak om toch daar richting aan te geven comprimeerde gevoel in lach en ogen geëngageerd en bewogen regen zon en wind gaven haar de ultieme onschuld van een kind zij lichtte op in verschijnen luchtig en vluchtig maar ieder nam haar als de zijne allen…

Liefde was de enige prijs

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
ik schreef grijs aan een zwarte hemel die devotie droop langs een kierend firmament waar gebeden tochtten weg was mijn hoop op enig erbarmen het vluchtig bestaan had enkel mijn euforie zonder hart langs zien gaan was alles kwijt in afronden naar boven omdat velen geloven in directe vergeving zonder vergelding van hel mijn grijs…
wil melker18 januari 2016Lees meer >

Laatste halte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Breng me naar de laatste halte vlakbij de grens van niemandsland ik ben reeds een vluchtige gestalte kom geef me nog een laatste hand sprak zij zacht maar gedecideerd ik aarzelde, voelde nog een band ook al lag zij daar nu uitgeteerd reeds op vleugellange afstand maar wie ben ik om te bepalen of het eindpunt al is gekomen dus kuste ik…
geeraardt25 november 2016Lees meer >

Herfstnachten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Herfstnachten ademen de aanwezigheid van afwezigheid, met op de lippenrand een vluchtig, algemeen pardon en dank voor het zachtmoedige medeleven. Daarom verkies ik veeleer de chaleur de coeur van het zinnenprikkelende lentetorso: je ziet reeds in ‘t decolleté van de ochtend dat er iets veelbelovends in zit.…

Goede zin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
nee hoor, ook dat hoort erbij in deze vluchtige maatschappij van verkeer en internet bederft zeker niet mijn pret ik sta even op zoek mijn koffiekop en schenk nog een keer in mens, ik heb gewoon goede zin!…

Menselijk boegbeeld

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 508
de manier waarop jij naar mij keek maakte dat ik alle andere blikken van jou vergat het was geen vluchtige flits of weg dwalende kijk het was of jij mij nu eindelijk volledig begreep en in een oogopslag bleken alle vooroordelen weer even herijkt voelde als een nieuw begin in de opruim van puin en het inslaan van links liggende…

dit persoon houdt er niet van herinnerd te worden

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
de liefde en de dromen vervlogen waarheidsval en betichting, vluchtige ogen de minste herinnering en woorden bogen gericht opzij omdat geen lucht alsnog ‘t einde was ’n nieuwe lezing als we ‘t op ‘n scherpere manier doorzien ‘t eb en vloed van gevoel laten stromen mogen bloeien als ’t ijzeren hart in de hand van ‘n ieder die dat nog dragen…
R.E.N.S.7 november 2025Lees meer >

Plasma

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
vliegend alleen ongeïdentificeerd Onzichtbaar, ongrijpbaar Paniek is zinloos Het geluid legt zich neer te zwaar om te strelen met een neuriënde stem Zachtjes ratelt er iets hypnotiserends waaraan ik niet toegeef Ik wil het navertellen, niet opgaan in dit hongerige wezen, niet onwetend verslonden worden Een lichte adem ruist vluchtig…
Zywa9 februari 2026Lees meer >

Op de oprit stranden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 444
Vluchtig als hemelse leegte, dat verpakken als ingebonden beperking van echtheid terwijl God als één grote vergissing verdampt verdwijnt de haat uit al zijn bevuilde harten.…

Stroomgebied

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.071
De stap, niet meer gezet hangt bevroren in het tij dat nog niet keert doch vluchtig aan mijn zij zich schuchter bekend tracht te maken om het voorhangsel te scheuren, mijn hart te raken kloppend in een stille onstuitbare cadans glijden onblusbare lichtstralen dieper binnen troostomrand verpakt bieden ze een nieuwe kans om opnieuw…

Zeg me..

hartenkreet
3.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 12.247
Zeg me.. ben jij wel eens bang nu 't langzaam zo anders wordt in vluchtig kussen op een wang de krant achter het ontbijtbord Waar is die realiteit gebleven van maagdelijke zekerheid van onze liefde deed leven in zuivere saamhorigheid Zoals geen adem zonder ons was er geen vuur zonder wij de ware liefde zonder frons bleek zo voelbaar…
Doortje15 juni 2003Lees meer >

Ode aan drie Antilliaanse peuters die tijdens een brand omkwamen

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.772
Drie engelen kwam ik tegen Op een koude wintersdag Nieuwsgierig streelde ik hun vleugels Maar ze verdwenen als bij toverslag Vannacht keek ik naar de hemel En zag toen een prachtig licht Drie flonkerende sterren Inspireerden me met dit gedicht Ontroerd besefte ik plotsklaps Hoe gezegend een mens wel is Want al zijn mooie dingen soms vluchtig…

want je kleur is de hemel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
ik zag je bewegen boog voor een kind ontweek vluchtige vingers deint op het zwoel van de wind je blad is al grijs met het bruin van slagregens je groeide niet op in het aards paradijs je hebt je verstopt in het groen langs de wegen in de schaduw van bomen is bloei over stilte gekomen je spreek mensen aan ze willen je plukken verrukt…
wil melker2 november 2003Lees meer >