5143 resultaten.
Overspel
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.409 lach
Toch blijft zij liever droog op haar vlot
Met zilte vingers
Knoopt ze haar bloes aan de mast
Tokkelt een toonvast lied
Tot de minnaar spartelt op haar dek
De zomer draalt op haar laatste benen
Een waakvlam prikt de zool
De hitte vlucht uit mijn wintertenen
Naar een zuiderse schoot
Ze gaat een ander ontdooien
Met die tong die adem…
Vleugels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.236 Ze snakt nog naar adem, omdat ze zo-even
teruggekeerd is van een enerverende vlucht;
de eerste die zij ondernam in haar leven.
En nú pas beseft ze een vogel te zijn,
geschapen met vleugels waarmee ze kan komen
op plaatsen waarvan ze voorheen slechts kon dromen.
Ja nú pas beseft ze een vogel te zijn!…
Verschrikkelijk Gedicht!
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.740 Ik kan alleen nog adem halen
door die kieren in mijn smoel.
Beide ogen missen scherpte
en zijn liever lui dan moe.
Glazig staart rechts naar de verte,
links hangt doelloos in de hoek.
Zie ik mezelf eens in een spiegel,
ontdek ik tot mijn grote vreugd
dat ik, gezien mijn hoge leeftijd,
gezegend ben met zoveel jeugdpuistjes!…
Herdenking
poëzie
3.8 met 12 stemmen
4.689 In onze adem hijgt een hopen,
Maar niet als in die ene nacht.
Dit samen-zijn zal schoon verbloeien,
Maar niet als in die ene nacht.
Plots gaat een gaal weer klanken sproeien,
Maar niet als in die ene nacht.
Straks strenglen streling moede handen,
Maar niet als in die ene nacht.…
voor N.F. negen wetten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 staren me aan
niet in staat tot bewegen
versteend door een wurgende angst
het is hun nabijheid die me beklemt
wanhoop maakt zich van me meester
ze sluiten me in
ze zullen verdwijnen
de vijver lonkt
of honger verleidt tot een zwanengang
naar het water
zwanen, ook de zwarte,
houden meer van elkaar
dan van mij, menselijk wezen
ik adem…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 het dons van mijn kussens,
ik hoor je flemende stem,
en wanneer ik sta te douchen,
fluister je in alle stralen
lieve geest van dit huis,
je bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de klok en je wacht
je bent de ziel in alle flessen,
soms kijk je verwijtend, maar
je zwijgt tegenover de anderen
ik voel hoe je bedwelmend zoete adem…
Achter glas
gedicht
2.2 met 209 stemmen
62.114 Jij wil de kathedralen van de taal
zes letters gotische liefde achter
gebrandschilderde ramen
daarin zie ik ontstaan
het staaroog der vervalsing
geloof me niet in woorden
woont de adem
zomin als goden wonen in de tempels
ik kan wel liefste zeggen
een mondvol waanzin
die buiten jou geboren is
maar laat ik je dansen
met mijn schaduw
ik…
‘Hulde voor ellende’
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.100 Ik heb je gal te geven,
Mijn maag verteert geen leed
Ik laat mijn wonden gapen
En veracht wie ik verweet
Mijn bloed zal nimmer stollen
In de kraters van mijn trots
Als Prometheus hang ik hier
Aan mijn eigen rots
En de holle waanzin,
Die ook mij zal resten,
Verzwakt weldra mijn ego,
Zal mij tot slot verpesten
Ik twijfel of elke adem…
Ylkoorts (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.387 Een pesthaard likte aan onze gevels
Met adem die roet tegen de deur afzet.
Besmet door haar pijn
Holde ik door het parfum van sparren
Het zilvermeer lonkte
Dreef me naar de rietoever.
Lippen, schilferend door de droge vrieswind
Plooiden van spijt
Hoe kon ik haar koorts vergeten?
Hoe haar snik vergrendelen in een geheime doos?…
Doofstom
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.546 Soms
breekt een vage glimlach door
die verdwijnt in een snelle
wegkijkende blik over de golven
Wij proeven het zilt in de lucht
Slijm in neusgaten en keel komt los
we kuchen en snuiven en slikken
tasten naar onze hals met wanten aan
gezicht verborgen in sjaal en capuchon
Thuis zijn wij hier, halen diep adem
conserveren wrakhout gedachten…
Stervens-pijn
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.756 Daar hangt wat adem van mijn ziel
Op iedere weg, in iedere bloem;
Daar blijft een beetje van mijn hart
In al de namen, die 'k vernoem.
En 'k voel mijn ogen stil verwant
Aan ieders wee..., aan elks verblijden...
Gij, die me lieven hebt geleerd,
God, leer me scheiden.…
Als de liefde niet bestond
gedicht
3.6 met 300 stemmen
349.488 bedorven
De wereld was gauw uitgestorven
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond
Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens in het paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan is de wereld koud als ijs
Ik zou sterven van de kou
En m'n adem…
The Matrix Unloaded
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 De rustige adem,
het open spelen van haar oudhoutgeribbelde hand, hij
krimpt ineen tot hij vergeet dat hij bestaat, staart
voor zich uit, als naar een computerscherm. Staat
als een graf onder de laatste groene bloem. Wortels leggen
zich vriendelijk om zijn arm. Hij durfde zelfs niet meer
bang te zijn.…
Il Dono del Cervo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
571 hun adem bewierookt de koude lucht
de vriesganzen trekken gakkend over
het glasheldere meer, de stilte zwijgt
en luistert naar lege lucht, dode wind
ik hoor een fluiten tussen de dennen
kruisbekken verknagen zich aan lariks
het voelt eigenlijk alsof wij overbodig
zijn met ons lawaai, ook als we zwijgen
als het graf, raven…
Bij de rivier
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
859 Ons ademen had een vorm gekregen
die middag toen we afspraken
vond ik onze jurken in flanellen streken
jij had in een droom een woord gebroken
ik vroeg me af naar de zin van het bestaan
en maakte met wat rukjes mijn vest los
we sliepen soms nog samen, overdag
en ’s nachts waren we bloemen
en deden ons best zoals de rest
we spraken…
Innerlijke strijd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
668 De angst voor al wat komen ging
dreigde haar te verlammen
gisteren liet ze toe
dat haar voeten als het ware
vast werden gezogen
in drijfzand
haar hoofd bonkte
zweetpareltjes
op haar klamme huid
en voorhoofd
haar adem stokkend ……..…
ONTROERING
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
578 vergeef me, maar ik voel je zo dichtbij,
je blonde, zachte lokken geuren, vol van lente,
de wind speelt golvend langs je haar,
ik proef het zwoel van koriander en thijm,
ik proef je stille, zoete, zachte adem,
strelend langs mijn huid en lichaam,
stil en verlegen, zoeken je handen,
je vingers tasten naar zoet en teer,
naar warmte, borsten…
Goed en kwaad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
863 figuur
die op ‘t binnenhof al te vaak
geshockeerd staat te oreren -
hij is tot vlees geworden taal
die in de echo van z'n nederlaag,
wegens gebrek aan resultaat,
zijn opvolger al beschuldigt
van gebrek aan daadkracht -
dit slecht gedrag is niet de mens
maar het democratisch systeem
dat 'n nieuwkomer de mores leert
hem woorden ademen…
Kungfu
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
915 de pers
afgestudeerd in de Shaolin tempel
nog even een stage
geheel alleen met de blote vuist
de Twin towers neergehaald
Master Fighter, je deed het lijken
of het een terroristische daad was
Mai geri, maai George in het kruis
boem blang, Kabang dang
naaktslakken in je neus
een verstikkende pladijs
tussen de kiezen
je hebt leren Zen ademen…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.956 uwe baard;
- ik, die thans ben als een die in de avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in de lage reven,
en die soms avond-zoete water-bloemen gaart,
en zíngt soms, onverschillig; en zijn zangen glijden
wijd-suizend over 't matte water, en de weiden
zijn luistrend, als naar eigen adem…
Mol
gedicht
2.3 met 51 stemmen
13.078 bewering, ze groeven zich slechts om niet weg te waaien in,
onder gras, nu de winden blijven liggen, braakt de geïrriteerde aarde
hen weer uit, strijk voorzichtig, hebt de uwe u gevonden, beide ogen dicht
dek met uw linker uw rechter handpalm af, of andersom, zie boven, en breng
het kierend kistje van uw handen naar uw lippen en blaas uw laatste adem…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 je leeft
als een kind
in een landschap van liefde
op de adem van de wind
de bergen een reflectie
van oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je…
het gelijk - een chanson
gedicht
3.1 met 18 stemmen
12.545 honderd tegelijk zingende bossen
het gelijk van het gelijken
op een grote gek die door drinken denkt
- in de rivieren drijft de hemel
mee met de aarde en de werelddelen
stomen naar elkaar op door de zeven
wereldzeeën - een processie van de progressie
- wind gelijk honing stroop tussen de
personen de meest frivole tronie van de
adem…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 Karrenwielen door het zand
twee zwarte paarden voor de wagen
bovenop een houten koffer
die hij meenam naar de zee
met iets er in van bladmuziek
en olielampjes om te staren
naar de muggen rondom glas
het stille ebben van het water
en dan was er nog die deken
waar zij samen zo op lagen
in nabijheid van hun adem
en een eindeloos verschiet…
EVA
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
642 dat leeft met huid en haar
een taartje dat naar alles smaakt
een wijnglas waarin de ganse zomer zingt
jij wil
een lege schelp vol golvende baren
een broekzak waarin de wereld kan
een waakvlam die voor altijd brandt
een liefdesuur dat eeuwig duurt
jij wil
een stamelende mond vol zwijgen
een streling zachter dan je zachtste vlees
een adem…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Je ziet de poppen
ter wereld komen in het gras:
een vloedgolf rode glimlachjes,
lichamen met een eerste adem
uit Taiwan, om nooit uit te blazen.
Vogels, bij honderden, zijn nodig
om deze meisjes op te pikken:
bouw nesten voor ze in het bos,
ga broeden op hun huid zolang
het zomer is en trek dan weg.…
Negentig seconden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.054 Ik heb verloren niet vergeten
Heb gerouwd en veel gedacht
Dat het op een dag toch goed zou komen
Zelfs hier midden in de nacht
Laat ik tranen zoek ik adem
Hikkend hijgend hoestend snel
Ben ik in diepe rouw om mij
Hart gebroken hard verscheurd
Diep van binnen voelt het
Alsof het elke dag gebeurt
Die paar woorden maar één blik
Gewoon twee ogen…
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 Iets moet gebeuren, zodat ik mijn nek, wervels, tong
schrap zet alles doordrenk van mijn wilskracht uit het zwart te
geraken, ik zing wanneer ik door de buis door de adem door
de vlijmscherpe haken alles zo nauw en gevaarlijk maar ik zing
en gevaarlijk vrij op de grond stort
----------------------------
uit: 'De schuur in', 2009.…
Eeuwige liefde (2)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.187 Deze dag is de moeilijkste uit mijn leven
doch vast staat mijn besluit
mijn ogen nu gevuld met tranen
vouw ik mijn handen open
ontneem jouw adem
met een laatste kus.…
Mijn woorden.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
864 Ik dichtte over liefde, hartstocht en de daad
het lieve leven, of een gruwelijk relaas,
ik weet dat alles wat ik schreef nu hier staat
laat u dit na als ik mijn laatste adem uit blaas.
U mag alles lezen, of ook niet, net wat u wilt
het zijn maar eens geschreven woorden
van een mens die zijn schrijfhonger heeft gestild.…