7668 resultaten.
Smelt ik mee...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
688 Terwijl ik loop door zompig gras,
witte vlokken zich hechten aan mijn jas,
bomen mij bladerloos bekijken,
wind méér doet dan haren strijken,
wangen kleuren met een rode gloed
merk ik hoeveel goed dit doet.…
mijn sluiers zijn wat nevel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want
in mij herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
bankjes gaan verliefde…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans…
Slechts een woord
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
770 een ogenblik maar
zal jij naast me staan
en nooit zal je nog wederkeren
jij bent slechts gekomen
om even warm te raken
want het antwoord gaf je al
voor de tijd in stukken viel
en ik door de bruine aarde kroop
met smalle, bleke handen omdat
ik geen bomen kan verplaatsen
of sterren tot een ongekende
hoogte kan bewegen
met…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
verre uilen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
880 jij droomt nu
in mijn open veld
van bomen en struiken
zo heb je mij verteld
en ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld
daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten…
droogt gras tot hooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 ik heb de vlinders
weer zien fladderen
ze vraten hun cocon kapot
in een zomer die niet stopt
geel droogt gras
tot hooi in droogte
vergeten is de plas
die koeler dan ooit oogde
bomen zuchten in
de luwte van hun blad
de regen is vergeten
dat zij ook schaduw nodig had
kom donderbui
verlos ons van de zon die
zeven weken lang…
Wat groen en wit en heel veel zon
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
574 Wat groen en wit en heel veel zon,
ze doen me van de lente dromen,
al is de winter nog steeds hier
en kaal zijn ook nog al de bomen,
er hangt iets van de lentelucht
temidden van de winterzangen;
ik weet het wel, het is vooral
een kwestie van een stil verlangen
maar dat houdt mensen op de been
ook op vandaag, voor velen feest,
maar laat…
Toch zonneklaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
597 Een mooi gedicht groeit niet aan bomen,
het komt je zomaar aangewaaid;
misschien dat 't nestelt in je dromen
en dat het je daar even aait,
maar 't vraagt geduld en soms hard werken,
het laat je ziel dan ook niet los
en doet zoveel tot je gaat merken
de stille krokus tussen 't mos.…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
Verwaait de jazz
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 een flard gesprek
en uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft nog
wat weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het verkeer
zijn snelheid uit te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
voel de hitte zinderen
er spelen…
Alles
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
677 Drie kleine vogels
vallen uit de boom,
die Anne Frank ooit nog bekeek.
Tranen in de hemel;
een akoustische gitaar die galmt.
Op het grote scherm, vanavond,
de zonden van een martelaar.
Het rode gevaar dat net niet kwam.
En daar, tussen atheisme en harde wetenschap:
jij. Jij bent alles.…
Gouden morgen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.001 De zon kleurde de bladeren van de bomen
Sprookjesachtig mooi.
Zijn ogen plaagden haar terwijl zijn lippen
haar zachte mond zochten.
Een onvergetelijke zomer lang waren ze nu
samen. Hij was niet langer onzeker dat ze
zich bij hem zou vervelen, na deze nacht vol
hartstocht, hadden ze samen deze morgen
begroet.…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.251 zwarte aarde, elektriciteit
loopt eenzaam door de lucht
langs bomen en velden
naar de hoeven de huisjes
de keetwagens in het
gehucht,
herfstig in de nevel
wachten er de W E R K E N
op de ochtend vol kilte, gemompel
het stalen gerucht.…
Sedep Malem (Geurig in de nacht)
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.330 Nog hangt een zweem van rook onder de bomen.
Ik heb vandaag in het geluk geloofd.
Hoe moeizaam sterft het hart toch aan zijn dromen.
De weg is stil. De donkre tamarinden
Buigen een koepel in de zoele nacht.…
De Sint, Kerstman en Recessie
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.519 En nu de Sint weer is vertrokken
met zijn Pieten als gevolg
en de bomen worden geplaatst
waar voorheen zijn zetel stond
zo wordt elk plaatsje weer gevuld
De boot op zijn retour naar Spanje
met lege zakken welteverstaan
die zijn geleegd in al die schoenen
die de kinderen hadden staan
bij de verwarming
De Kerstman is bezig zijn slede…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Terrorist op de lijn
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
735 “Allah is groot, ik heb een bom” riep hij verward in de trein,
het was een schreeuw om hulp voor zijn psychotisch venijn
maar het trotse blauw zag in hem een terrorist op deze lijn
compleet met gewaad van zijn Islamitische zijn.…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ergens zal alsem zich een weg banen
in ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
Bij volle maan
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
678 een reiger zetelt op de top
van een reusachtige boom
haast verstijfd uitziend
over mijn wereld
van kronkelige lanen
de zon gaat langzaam onder
en brengt het avondrood in beeld
zachtheid in mij vindt een diepere plek
voor even voel ik mij geheeld
ik sluit mijn ogen
en laat gedachten gaan
naar oorden waar even geen mensen zijn;
een…
De amare flow
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
654 in de tuin onder lommerrijke bomen
staat een gemoedelijk uitnodigend oud bankje
het voelt goed om hier te zitten
ja, dat voelt goed
dit componeert gedachten ontwaakt
wanneer je de stilte stil laat
tot een mildere stemming
van het hart waarin je wortelt
gedeeld door liefde
alsof het bankje zeggen wou
ontmoet mij hier, en ik geef je rust…
lange adempauzes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
562 ik herfstte in het monogaam
liet jouw gebed de vrije loop
plukte uit een verre boom
vruchten die ik niet had mogen eten
jij snoeide niet terug, maar liet
de akker het koren rijpen, pelde
mijn behoeftes aan eens mijn gegeven belofte
en traanden je wangen op mijn lege kussen
nu september ik naar de herfst en sterf
in mijn nachtelijke adempauzes…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 De zon zakt achter de hoge bomen
duiven vangen het laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het…
ontkracht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
645 wat jaagt je door stormige zwarte nacht
doet je bijten van iedere rijpe vrucht
zonder ooit een boom te planten
zo hopeloos op weg naar je graal
nu alle mythes opgeblazen zijn
wat rest er te geloven
zoek niet in donkere hoeken
tussen spinrag en bederf
de honger in je oogopslag
hoe je uitzinnig feesten wil
danst met starre gestolde lach…
Pitje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
613 Boom ontstaat met fruit, oranje.
Blaadjes zijn natuurlijk groen.
Kindje kijkt verbaasd en brult:
' t Is een pit van mijn citroen!'…
spitzen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
540 langs de koude deuren van een winterdag
danst lentelust haar onbevangen dromen;
buitenbeentjes spelen mee
nu zelfs de knoppen trager openen
vergeet ik, dat het naseizoen al ouder
tussen bomen zweeft, er leeft al zoveel meer
dan dagenlang geleden
moegestreden huilt de wind
een klaaglied voor mijn zomerkind
morgen, als de zon verschijnt…
Duurzaamheid
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.593 Zijn het de wolken
die loom en zwaar boven de grond hangen
het gras nog jong en sappig
van net gevallen regen
de zon die kortelings vrij spel had met schaduwen
van bomen, hagen?…
oude man
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 de dagen telden niet meer
zijn liefde wel, dat gold
en bracht zijn ogen terug naar nu
ik stond in mijn respect
liet een glimlach boven drijven (zonder schroom
verviel ze tot mijn warme woorden)
toen de zon wat mooier scheen verdween
zijn droomloze blik
zo stonden we
hij en ik
de middag bracht wat bloemen mee, de wind
vervormde bomen…