5642 resultaten.
Prelude op een Pastorale Elegie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 De oude man betreedt begraven jaren
in de crypte van een dorpsidylle.
’t Noodlot zit hem dichter op de hielen,
dáár waar giftige adders glibberend paren,
met de schimmen van verwrongen eiken
en de contouren van de kromste bomen.
Die als stille wakers ’t dorp omzomen
waar huisjes onder ’t juk van tijd bezwijken.…
Aan Ingrid Jonker (1933-1965)
gedicht
2.7 met 3 stemmen
5.011 Een dichter was je net als ik, geen dichteres
en lange tijd was je hier onbekend.
De wetten van je vader teên die swartmens
hielden ook jou apart – van ons met name.
Totdat je werk, dankzij Mandela, eindelijk openging.
Wij zijn familie, hebben voorvaders en strijdbaarheid
gemeen, wij spreken zustertalen.…
Copycats en huichelaars
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.021 Ik ben een dichter verder niet
misschien is het een compliment
als iedereen graag Chatfant kent
Maar 'k zoek geen man
en ook geen vrouw
'k ben oerend saai
want ieder trouw
die in het leven bij mij hoort
't is niet geheim
dus zeg maar voort.…
1890
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.688 Laat d' ouderwetse dichter nog zijn lier
Besnaren om het zonlicht te bezingen;
Ons, jongren, wenken hoger, beter dingen
Dan 't eeuwen reeds banale hemelvier.
D' elektro-lampen, met de kracht van vier-
Miljoenen kaarsen kunnen mededingen,
Zou 'k menen, naar de lof der stervelingen,
Die bidden uit 't elektrisch-kerkbrevier.…
Remco Campert op oudjaarsdag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.016 Buiten strijkt men over zwavel,
binnen geurt het naar oudjaar,
Remco sprak in dichterswoorden
op tv, het voelt zo waar,
zoals hij zijn vak beschrijft,
ach, wat kennen wij elkaar,
maar zo dicht, ja dichter nog
raakt hij mijn verdiepte snaar
alsof hij leest hoe in mijn hart
elk nieuw gedicht ontspringt,
hoe herkenning 't hart ontregelt,…
Zonsopgang
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
537 Ik dacht aan de levens
van de mij zo dierbare dichters,
zoals Rimbaud en Slauerhoff.
Een plastic broodbakkie voor in de middag
zou hen ook volkomen gestikt hebben.
Ik had mijn ongewaardeerde nachtwerk geleverd,
de whisky buitgemaakt, het goud uit mijn
kiezen geramd om brood te betalen.…
Burn-out outlaw
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
543 Op de helft van zijn leven
was hij al opgebrand en sleet hij zijn
verdere leven met een brave burgertrut,
die de dichter in hem smoorde.
De homo eveneens. Zijn ware aard gedood.
Wat restte was Biedermaierpoëzie en
koffie en thee op vaste tijden.…
Bluesboot en bisschopswijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 Gedachten grimmig als de maan
Dat neerwaarts strijkt voor 't raam mijn
Zware vleugels scheurt gekleurd in pijn
In de strijd van 't aards bestaan
De dichter opent een lied 't refrein
Zingt met de klok als de cijfers rondgaan
Aan de overkant een blues affiche voor 't raam
De bluesharp huilt raakt in 't hart als bisschopswijn
Warme…
Diffuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Op de rand van mijn
innerlijke beschaving
waarin ik zwelg, ik
leg mijn huid af maar
ongeacht de huidskleur
blijf ik een vreemde telg,
een dwarrelend blad
de wind wrikt vergeefs aan
de verandering van kleuren,
hoe spreekt men de taal uit waarin
de dichters zijn gestorven?…
Voor Adriaan
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
788 van goud en kleurig edelsteen
Werd heksentoverdrank gebrouwd als nooit gemaakt voorheen
Om hem te eren die ons vele jaren bleef verblijden
Die ook als tovenaar geen overzijde kon vermijden
Met light verse, snelsonnetten en hetgeen hij verder schreef
De heksen zijn hem dankbaar voor de jaren dat hij bleef
Hij was op onze site een dichter…
Jan van Hooff en Frans de Waal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Dichters lezen en schrijven gedichten,
volgens de kennis van het gevoel.
Wie gezichten niet wil lezen,
is ziende blind.
Dat leerde ik van Jan van Hooff.
Wie naar onze mededieren niet wil luisteren,
is horend doof.…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Daar sta je dan eenzaam in de kosmos
doortrokken van ziekte en allerlei andere gevaren om je heen
Is er nog een weg terug uit dit aan waanzin grenzende tijdperk
de vreemde wanorde die ook ons huis is binnen gedrongen
soms hebben we geen andere keus dan ons te verzoenen met ons lot
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
iets…
Slapen wil ik.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Ik ben een woordeloze dichter,
die ervaart, ziet en laat gebeuren
wat gewoon gebeuren moet.
Ik ben een wetensvolle bioloog,
die van het leven niets begrijpt.
Zijn we spelers van een spel
dat onvermoeibaar doorspeelt
wanneer we moe zijn uitgespeeld?…
Poly - of monogaam?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 heden ons steeds zal leren,
overhandig je een ongeldig plaatsbewijs
begeeft je ziel en lichaam zich op glad ijs
onderzoek je opmaat, geef het een naam
dan blijft het niet alleen bij mooie woorden
maar gedreven door de mysterie van het
kloppend hart, wordt de euforie niet anders
dan bij de afgrond van de diepste smart en in
hoeverre de dichter…
Bellingwolde aan Zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 al die huizen, straten
onder water
en verlaten
aardappels, koren
gaan verloren
zilt wordt de grond
de Ruiten Aa mondt
bij Wedde uit in zee
een raar idee
van een dwaze dichter ?
nee
ik ben geen oplichter
het wordt
een keer realiteit
werkelijkheid
iets wat je krijgt
als de zeespiegel stijgt
Bellingwolde aan Zee…
Demaskerade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Speel arme dichter. Speel!
Leef dan. Lééf!
.…
Zomerschemering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
405 Je zegt – zomer – in de schemering
en ik hoor de manhaftige stem
van jouw blond kloppend hart
nu ware liefde niet langer uit letters bestaat
een fijne lichaamstaal mij woorden ontneemt
wil ik je laten weten dat ik radicaal achter je sta
je bukt om een muntstuk op te rapen
oude dichter met een kromme rug
ik denk aan de gewelven van een…
Handicaps herzien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Dichters vragen het zich ernstig af.…
Je zult maar zo heten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 zo’n paard zijn
met oogkleppen voor
en maar lopen zonder om te kijken
of te weten alsmaar dom rechtdoor
en zij die lijden gewoon ontwijken
je zult maar zo heten zonder
het te beseffen zonder te weten
je zult maar bijna levenloos
aan de beademing liggen
mensen horen feesten die het
niets kan schelen hoe ze heten
je zult maar een dichter…
We blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 We blijven onverstoorbaar
naamloos omdat we zwijgen
geringe afstand van de kust
zee in alles wat hoorbaar is
rust dichterlijk bij mijn hart
gaat weer terug om aan te zwellen
in mijn nachten bij haar volmaakte duinen
tussen haar billen in het holst van de nacht
wanneer we samen zijn met de maan
naamloos omdat we zonder bezitten
zand…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 samen met mijn moeder rijg ik een ketting
ik aan de ene kant, zij aan de andere
nimmer komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt
in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert…
Onbegrepen beertjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Nooit reist een oude dichter,
zonder beertje in zijn tas.
Beer Bommel met tegenzin.
Tom Poes is in zijn sas.…
Streeltalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Dichters oren strelen,
tussen woorden in.
Kunnen handen praten leren?
Kunnen gevoelens luisteren,
zoals violen kunnen spreken?
Dansers tot beweging komen.
Gitaren klinken gaan.
Kunnen we lieve streeltalen,
van harte leren beminnen,
als zevende hemeltaal?
Als warme liefdesbalsem,
voor onze dorgesproken ziel.…
FEESTNACHT VAN OUD NAAR NIEUW
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 tussen het oude en het nieuwe jaar
hangt een warme winterse sfeer
familie en vrienden komen weer
wat dichter en knusser bij elkaar
rond de feesttafel met wit linnen gedekt
brandende kaarsen, bloemen en groen
om aan het oog van iedereen te voldoen
komt ’t kreeftmenu ten volle tot zijn recht
als de klok de laatste minuten gaat tellen
vloeit…
Waar ons ontstond
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
554 In the middle of nowhere
Waar ons ontstond
Één blik en alles ging stromen
De toekomst nog vermomd
Het hart geraakt
Warm, liefdevol en licht
Jij meteen zo dichtbij
Nog dichter met mijn ogen dicht
Overtuigd van opnieuw ontmoeten
Tijd en plaats nog onbekend
Dansend samen verder groeien
Vol vertrouwen in een happy end
De afgelopen…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 zij, zij die de dood heeft geaccepteerd
leeft haar laatste momenten voor
vandaag aan mijn zij, spelen met
de muziek en de klanken de wereld
laten overgaan en wellicht
de hemel alvast voor haar een beetje openen
ze lacht, er is geen angst te bespeuren
terwijl ze me vertelt over het boek
van Leven en Sterven, ik ken de passage
waar een dichter…
GEDULD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 groot en ik ben maar klein
nee lieverd jij bent niet
de druppel in de hele oceaan
je bent de oceaan in een hele druppel*
welke weg je ook heb te gaan
heb geduld lieverd heb geduld
wees de vlam die overdag niet opvalt
maar in de nacht z’n ware licht toont **
en hul je altijd in oprechte onschuld
dan komt alles goed
* citaat van de dichter…
Lichtvoetig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 lichtvoetig
kwam jij
binnen trippelen
je lach legde
de loper al
meters voor je uit
onbevangen
keek jij iedereen
aan groette op
persoonlijke wijze
waaide frisse wind
langs warme lijven
er waren geen regels
protocol of gebruiken
hier onder vrienden
kon ieder zich op
eigen wijze gedragen
en uiten
ik zag ze jou steeds
dichter naderen…
Schizoïde millennial man
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
869 door elkaar
vanachter prikkeldraad
schreeuwt een neurochirurg
wanhopig om meer
van het paranoidgif
van de schizoïd millennial man
Onschuldigen worden
met napalm verkracht
door brandstapelvuur
van de mannen met macht
Homo deus als
schizoïde millennial
man van de 21e eeuw
Blindemans hebzucht
op zwart en dood zaad
geen dichter…
Intimiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 hagelstenen
pal tegen kreeg
we lachten om
de actiefoto's
die we maakten
een hollandse meid
en tegenwoordig
op bijna alles en
nog wat uitstekend
en alert voorbereid
foto's nemen
werd een echt
probleem zeker
met twee op een
om dan nog iets
daarmee te willen
zeggen was echt
een brug te ver
de fones hebben
we uitgedaan om
dichter…