7557 resultaten.
Na de hausse
gedicht
3.9 met 36 stemmen
13.222 lage landen gouden bergen
boter tulpen boter trofee
droomde dat ik met mijn jetski
naar de bank van lening ging
achter het loket zat te verbolgen
om te rijmen de oude Vondel
maar we hebben toch op de Oost
op werkelijk overal gevaren
desondanks blijven ze jagen
op meer en groter wild
de captains of industry
en blijven…
Adieu
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.075 Te jong worden takken soms gesnoeid
daar waar oude stoere eiken niet meer
kunnen reiken naar een vol bladerdek
of naar een voorjaar wat luchtig
en ontspannen het licht verspreidt
worden takken soms te jong gesnoeid
daar waar witte vlokken smelten
eer zij vaste grond voelen
of in warme wanten landen
en wonder ogen laten stralen
verglijdt…
benauwenis in vroeger tijden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.361 in de droesemige lage landen
al aan de woelige Noordzee
zuchtten wij ons potje mee
de praal lag nog aan banden
grachten in steden waren berucht
stonken een eind in 't rond
alom gevreesd verre van gezond
velen namen speciaal de vlucht
voor natte zomers in ons Amsterdam
voor waar niet te harden klef klam
men bad om frisse wind uit den west…
Opname
gedicht
4.2 met 160 stemmen
55.236 Jij brengt me weg - niets aan de hand:
'Tot ziens, tot straks, voorzichtig zijn,
gelukkig blijf je in het land!'
Iets minder vaak, maar ook niet mis
vertrokken we op ons gevoel.
Elkaar goed vast en koffie mee,
de wijde wereld als ons doel.…
Mensenogen
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.428 Ik houd van ogen die prachtig spontaan
Van grote smart naar geluk willen gaan
Die moe van gemijmer in avond’lijk land
Weer blikkeren uit ruiten waar zonlicht in brandt.…
jij bent mijn paspoort
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
560 geel
haat mezelf nog het meest
omdat de uitweg die
ik spon met draden fantasie
niet om de werkelijkheid heen kon
paden waren afgesloten
als in beton gegoten
ommuurd tot op immense hoogte
en ik stond daar alleen
kon geen kant meer heen
maar jij reikte een hand
en schouder om te rusten jij bent
mijn paspoort naar een ander land…
van kogels en granaten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
724 zag je sporen
in de grond
een kale horizon
geen vijand die
het nodig vond
om jou te raken
je ging het maken
in dat vreemde land
van kogels en granaten
was eigenlijk gewoon
voelde als routine
nog niets aan de hand
tot je maat ontplofte
jij zijn darmen zag
jullie schoten terug
als blinden omdat
in deze oorlog
nu weer alles…
Zo ver van huis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.824 altijd weer een ander licht,
de stilte soms tussen de woorden,
de klanken van een nieuw gedicht,
maar ook het zoeken naar de namen
van ander fruit, van zoveel vreemds,
er is het ongekend verlangen
om zomaar mens te zijn, ook hier,
het heimwee naar echt durven leven,
en weet ik veel, maar alles went
al hoop ik ook weer thuis te komen
in eigen land…
die andere?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
803 het lijkt het beste in dit land
voor inwoners en ook de vreemden
een jas rond de schouders te hebben
wat zware stof tegen wind te veel
bespoten met andere stof of nevel
om de regen van het lijf te weren
en met knoopjes of iets anders
teneinde zichzelf te onttrekken
aan te nieuwsgierig geblik
laat dan enkel het gelaat
met het rood van schaamte…
eerst rechtsaf, dan links
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
960 de stad brandt en bloedt
haar mensen zij aan zij
staan naar elkaar te kijken
op het gerij van talloze sirenes
het meest gehoorde woord is moord
en schok en rechts,
waar de klappen vallen,
blijft het extreem stil
ze zouden het niet geweten hebben
het land staat verbijsterd paf
geen woorden daar, verstarring
en een hoop ongeloof te koop…
Vele dingen vat ik niet
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
2.419 Vrijheid van meningsuitingen, dat mag
dat is niet verboden in dit land
ik wou dat ik ook eens mijn zegje kon doen
want vele dingen vat ik niet met mijn verstand.…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 de zon schijnt fel
door vlagen wind
met kilte
wolken worden
afgevlakt in grijs
jagen over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig…
de ongevulde hand
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
565 hij ziet er gehavend uit
met de rafels aan wat heet
een broek te moeten zijn
waar de naden niet langer overlopen
in een rudimentair stukje kleding
zijn opgestoken hand
lang geleden zwaar verbrand
onderstreept verwoest zijn blik
de ogen grillig onderwald
dat hij genoeg geleden heeft
hij ploetert door
het onwelkome land van
nee, geen tijd…
Kikkerogen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.334 De wereld leek voorgoed ontdooid
en leefde voort in Polaroid
met blote armen op een fiets
die iets daarna werd weggegooid
in kalverwei met kikkersloot
waarin twee lijven uitgeplooid
de dagen lengden met een kus
in gras dat ooit werd weggehooid
En pluizenbollen rolden door
tot daar waar wind het land verloor
om er te zingen in het riet
waar…
Bagage
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.726 Al dat gesjouw met veel te veel bagage,
per land weer een verschillend percentage
van fooien – nee, er is geen lol meer aan.
Voor foto’s kijken heb ik geen geduld,
ik moet ze nog steeds in een album plakken.
Er zijn drie schoenendozen mee gevuld.…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 vandaag doe ik mijn best
oprechte poëzie te schrijven
het ligt niet echt in mijn handen
slechts goden bepalen of mijn verzen
ten einde in lyrische zin
aan uw superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
Huilen is gezond
gedicht
3.8 met 151 stemmen
87.117 .
-----------------------------------
uit: 'Het beloofde land', 2002.…
Zielschrijver
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
881 het moet ergens zijn begonnen
langs oeroude paden van zinnen
in bronnen van rood gloeiende geboren woorden
in de krotten der koninkrijk der lege landen
staan wij op de afgrond van watertanden
van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren
wij proberen ze te sturen
de kleuren naar de ziel
zielreflectie in de pen
wij weten het
wij zijn…
De vogeltjes voor de schuur
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.059 De vogeltjes maken een droevig geschreeuw,
Want buiten op 't veld ligt het alles vol sneeuw;
Zij hebben zo'n honger, maar, wat zij ook pikken,
Zij vinden geen korreltje op 't land meer te bikken.
Maar hier in de schuur is nog, o zo veel graan.…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 Ik drijf waarheen geen hand mij gadeslaat
zal wederkeren naar de stille stee
angstvallig mijden een te groot entree
of u en iets dat anderszins mij schaadt
van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken…
wat er rondgaat.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 De stenen slinger van de tijd
hij slingert boven m'n hoofd
met gepaste snelheid, ooit
zal die landen maar nu niet
(op m'n hoofd), ondertussen
vliegt een vlieg in de kamer
rond, zoemt als een aureool
raar rond boven m'n hoofd
en ik denk aan jou en aan
de gootsteen die verstopt is.
Die nodig gemaakt moet wor-
den.…
Water
gedicht
2.3 met 109 stemmen
20.627 Wij beten in het vocht,
op wakke treden trappend in verdronken land.
Toen is een dijk gebroken. Wij lagen in het slijk,
Twee padden sleepten zich nog parend, weg,
buiten bereik van het koudvuur in onze handen.
Wij zochten elkaars halsslagader, maar onze beet
was bot.…
gouden kalf.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
814 Een gruwel documen-
taire van jewelste, beste buiten-
landse film of een gouden kalf,
en die leeuw met bloed aan z'n
tanden, maar daarna weer onrustig
in de kooi heen en weer lopend,
dreigend als altijd en zichzelf,
bewaakt hij z'n territorium weer.
Met een happy ending dus.-…
zee schelp
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 nehalennia
open mond
een regenboog
het water danst sierlijk om haar heen
geen taal mag sterven in het lot wie dan ook
wie kan herinneren
het vuur en de dood
wie niet bang is mag sterven
oog om oog
tand om tand
wij vallen steeds dieper
geen nagel houdt stand
geen boek geschreven
voordat de hel samen kwam
aan de kliffen
tot aan het lage land…
Schilderij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
626 Lopend over wegen
met een penseel gekleurd
een vogel in de regen
zijn vleugels met olieverf besmeurd
Achter een geschetste boom
en lila bloemenpracht
duwt de getekende luchtstroom
mij in de donkerblauwe sterrennacht
Wandelend over het doek
zacht land ik op het linnen
zittend in de donk’re hoek
weet ik niet hoe te beginnen
Hurkend met…
Stoned in de toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Toen riep ik ze nog een
keer en kwamen ze terug
en landden op de vijver
en voorbij was mijn
trip alweer. De brug bracht
mij terug naar huis en ik
zocht alweer in het telefoon-
bestand naar mijn dealer
en belde hem en vroeg om
een vlucht met beren, deze
trip was mij te voorspelbaar.…
De schuldenares
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.196 Vertoevend in het land van woord-
getover zocht hij grenzeloos naar
de heilige die hij had vermoord
en op een avond vond hij haar
verdronken in de grond van Utrecht
met als laatste levensjaar '1937'
en hij weende: 'Maar jij hebt mij berecht,
neem mijn ziel nu ik naast je lig,
zij het wat verderop bij Amersfoort.'.…
Een dagje wad,
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
582 We lopen door de duinen
heen, het is lang geleden,
dezelfde lucht, dezelfde
golven, dezelfde halmen,
knikkende zeepaardjes in
de wind, daarbuiten de zee
waant zich alleen, dezelfde
kinderen hand in hand, maar
anders, wikkend en gewogen
op het inwaarts land,
blootgesteld aan kritisch
zand, daarboven de zeewolven,
grijs van de tijd…
Zonbeschenen, (Haiku’s)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
503 Boot, die het land verlaat,
zon die op de toppen schijnt,
gevlucht zonder doel.
IJverige mier
die met dode vliegen sjouwt
wordt een centaur.
Naast mijn schouder loopt
een vriend die niet meer bestaat,
straks word ik ouder.
Ganzen in vijvers,
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.…