9929 resultaten.
Jong hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Oerbeeld berk
Kaal of groen
Lentelicht
Bos dat niet echt bos is
Hout
Jong hout
Belofte
die verlangen werd
terwijl je verder moet
Jeugd
Herinnering…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.623 De bloem, door gure najaarsvlagen
Verschrompeld en verdord en van de steel geslagen,
Verrukt het oog niet meer;
Maar als de lente naakt, de winterboei verbrekend,
En langs het grazig veld de schoonste kleuren tekent
Dan rijst zij schoner weer.…
Mooie, mooie wereld
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.115 De lente is eindelijk daar, voorlopig is de kou weer klaar.
Bloemen gaan bloeien en bomen vullen hun dak,
dankzij de zon met het grootste gemak.
De wereld wordt wakker en ademt weer vrij.
De lente is er weer, ze keert het tij.
Nog is het niet klaar, nu is de zomer daar.…
waarom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 vanochtend wakker
geen vuiltje aan de lucht
de geur van lavendel
ik slaakte een zucht
het geluid van de stilte
zat zacht in mijn hoofd want
ik had mezelf vandaag weer
jouw liefde beloofd
want alles wat jij zegt en doet…voelt goed
open je ogen want
waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei
en waarom maakt de sneeuw altijd de lente…
Paarse mensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 De paarse lente kleurt iedere morgen;
legt nieuwe hoop op ieder gezicht.…
herinnering die toekomst laant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
686 in de lente van de jaren
kruisen zich de laantjes van leven
waarin bij het verder gaan
zich geurend de liefde strooit
die om – voor en met elkaar
de armen spreiden tot zomereik
op de takken waarvan
van heinde en ver
zwanger de wolken
zwevend en dartelend
de schatten enten
die het leven kleuren doen
rond het bloeiend hof
lacht zich het…
Lentetragedie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
257 Jij wilt van alles
genieten, en
dat vieren we, ik zing
jouw naam
in een optocht
met geiten
bokken
saters
maken grappen, ik zing
jouw naam
Je bent er niet bij
Jouw zuchten niet
in mijn armen
en geen bevrijdende lach
Maar ik zing
jouw naam…
Antidepressiva en het Woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
701 Misschien wist ik
in mijn leven steeds weer
met name van bedreigingen
projecten te maken
waarin kansen lagen
het dragelijk te houden
en mensen op afstand
met name familie,medici,psychologen
Misschien, ik weet
het wel (h)echt zeker
daardoor heb ik nooit
antidepressiva gebruikt
ik zorgde voor eigen antigif
door met name de Bijbelse woorden…
het kind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.461 dat als een vlinder in de wind door mijn leven gaat
ik houd van haar donker bruine ogen
en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan
ik houd van haar zwart golvend haar
dat een gelaat omzoomt
waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt
ik houd van haar warme huid
die geurt als het verse kruid
en eerste bloesem in de lente…
je glimlachte voorbij
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.720 je lopen heeft
iets gratieus het haar
blond opgestoken
je neusje in de wind
de ogen wat geloken
je blikt nog lente
in de zomerzon
aarzelt en kijkt om
ik lach het volle licht
in je verbaasd gezicht
je stem
klinkt lichte tonen
in herkenningskleur
je parfum is herinnering
aan eerste kussengeur
ik kreeg een hand
op armlengte afstand…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn vaandel heeft, deel
en weet dat je weer lente…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 ze is het vechten moe
regels als degens te kruisen
al haar woorden te wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening…
Wij oogstten volrijp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
858 hoorde je kleuren
voelde fluweelzacht
ogen gesloten
hoe je geuren
zich over me bogen
je penseelde
het groen van de lente
hyacinthe naar mij
krokuste blauw en
de sneeuw smolt erbij
streelde het doek
en zomerde zacht
in zonrijke dagen
met een loomheid die
de tijd deed vertragen
wij oogstten volrijp
herfstten ons leven
droogden…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
Oogstte zonder zomer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
964 je toonde zwart en wit
ik zag de eerste kleuren
in het zacht gebeuren
van ontluiken in de
eerste lente van je leven
ook jij hebt mij weer
de seizoenen teruggegeven
ik oogstte zonder zomer
was een stille dromer ieder
voorjaar ging aan mij voorbij
maar in confrontatie
maakte jij mij wakker
opende mijn ogen
naast zwart en wit kunnen…
Bij het ochtendkrieken
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
706 in het maanloze donker
kleuren gedachten
ze vloeien in elkaar over
ik weet
jij bent hier
maar mijn ogen verbergen
het kind dat ik ooit was
dat staat centraal
in het tij van mijn leven
dan realiseer ik mij
onder jouw golven
verdwijnt de kille duisternis
tot zover als ik kan zien
ik reik
van binnen naar buiten
droom mijn lente…
bloeien in het wild
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 weet niets
van poëzie
maar laat mijn
bloemen bloeien
in het wild
lezers die het
kaf van koren
willen scheiden
bewandelen nooit
de holle weg
treden paden
die door anderen
zijn uitgezet
zien niet het
onkruid dat ik ploeg
na jarenlang
gezwoeg zal het
de lente geven
die tot heden in
gebreke is gebleven
dan breekt de bol…
zo wil ik mijn taal
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
654 zo wil ik mijn taal
lichtzinnig van zinnen
door mijn angsten overwonnen
getemd door mijn mannelijkheid
en mijn woorden indrukwekkend
opduikend in een poëzie
die wetten breekt
ondanks plaatselijke gebruiken
zinnen die voorbijvliegen
als een zwaluw die lente maakt
in het venster van alle seizoenen
en al cirkelend haar sporen nalaat…
Rijpvorstin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 waar ruilt zij
schone kilte
wrakbaar in haar tred
naar lente
waar behuilt zij
als dooi haar wegsmelt
naar een nieuwe tijd
wit naar groene schors
laat haar transparant
in mijn handen sterven
overgaan in warmte
en ik haar tranen lik…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 Zwijgzaam plukt zij
prille klokjes uit haar tuin,
wiens ongereptheid teer
belofte van de lente luiden.
Ze vlijt de bloempjes neer
tegen mat glanzende woorden
en hoort de stilte galmen
in de klanken van zijn naam.…
PAAR
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.170 herkent hem
aan z'n groenblauwe kop
zij heet verre van 'n schoonheid
Ze zijn elkaar
al jaar en dagen
trouw
Ze wonen
aan de veste Grave
met zicht op de rivier
Ze kennen
er stroming en verval
ommuring,het zand van loswal
Ze dobberen
bij avondlicht
wieken op bij gul strooien
Terwijl de sneeuw
begint te dooien
hebben ze lente…
nationale gedachtendag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 de sfeer die edelmoedig
ritmisch, misschien ook apathisch
over de muren strijkt welke
als verloren in mijn stadsdeel huist
dacht in het dichten van verzen
en het smijten met volle glazen
poëzie dat de sneeuw zich baadt
in een lente die nooit zal komen
ergens staat een grote winnaar op
het vers ornamenteert zoals
de zoekenden blijven…
Op naakte huid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 *
jouw adem, uitgestoten langs de lente
geurt liefde tussen boom en blad
en valt
in milde streling op mijn naakte huid
waar de zomer bloeit liggen oeverloze lelies
waar wat schaduw kust
rust de tijd in een rivier vol stenen
het water gaat haar weg
en waar ik mijn blozen leg, blinkt de roze
avondgloed…
Mijn hart is als een zomertuin
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
1.460 De grond is in de
lente goed bemest en
overal ontspruit
nieuwe leven.
Vooral langs het beekje
dat door de tuin stroomt.
is de grond duidelijk
heel vruchtbaar.
Ja, mijn hart is
als een vruchtbare
zomertuin en
Jij bent mijn
Tuinvrouw.…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd
langzaam zichtbaar
En maakte zich op voor :
Een nieuwe lente…
Lach over de grens
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.315 ook niet
harten dragen mee
de merel zingt ook daar
ons vriendschapslied
een treffend deuntje
een verstaanbaar verhaal
over de grens
van onze moedertaal
o, stille dromer
speur, proef, ontwaak
in die illustere zomer
ik schrijf een blauwdruk
witte onveranderlijke lijnen
in vergeet-mij-nietjesblauw
en eerdaags lach ik de lente…
lentepartituur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 hebben afscheid genomen van
crocussen en narcissen
Nu is het de beurt aan de bomen
die weelderig groen zullen kleuren
we genieten van de magnolia
die haar bloemen heerlijk laat geuren
en van het zonnige geel van de forsytia
dan gaan roze en witte bloesems
met overvloedige trossen weer bloeien
zo heeft alles in de natuur
z'n eigen tijd
De lente…
Voetstappen helder in de vrieslucht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
606 Voetstappen helder in de vrieslucht,
van ver lonkt de lente en de bloemen
maken zich al op voor 't grote feest
dat alles nieuw wordt, ook mijn hart.…
De woorden worden plots gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
667 De woorden worden plots gedragen
door tederheid van wenkend licht,
terwijl de koude winterdagen
de lente houden uit het zicht,
maar onweerstaanbaar zal toch komen,
het voorjaar met het nieuw bericht
dat blaadjes aan de zwarte bomen
gaan groeien als de winter zwicht.…