23350 resultaten.
nog
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 nog draag ik kleine voeten
in mijn handen op weg naar
de grote aarde, zoekend naar
enig houvast is slechts het
hart het kloppend baken
ogen vertellen zinnen, doch niemand
leest mijn verhaal
het toegekend vermogen om als kind
groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren
had reeds het stelsel verlaten
vluchtig als vuur dat telkens…
onbepaalde wijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 weinig monden praten mij aan
hersenspinsels vullen kieren in de dag
elke minuut is ingevet
ter voorkoming van roest, kwijtraken of verzaken
elk uur is gearchiveerd, elk manco genoteerd
geharnaste barsten dienen zich aan
muren scheiden ruimte van samenzijn
wolken regenen alvast
helder kleurt bleker
-niet op voetnoten bedacht-
thee…
ik luister
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 verrijken met het lijden dat naarstig mijn
kalmte ontdoet van de bewustwording
die ik eens in mezelf had waargenomen
ergens weet ik dat ook deze belijdenis
door het komend licht zich ontdoet van
de degens die scherpzinnig mijn stigma's
ontbloten door het gemis dat ik ontwijk
door mijn taal te poseren als kwijting
van het besef dat de tijd…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…
passief recreëren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
592 een zee van tijd
de wekker weggedaan
alle angsten voorbij
verplichtingen gereduceerd
tot pakweg 2 maal per jaar
een bliksembezoek aan de
plaatselijke tandarts
doch vol blijven houden
dat verveling niet bestaat
hooguit het passief recreëren
dat wil zeggen zwijgend
met gedachten spelen…
Mechaniek
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.988 .
-------------------------------------------
uit: 'Gratis tijd voor iedereen', 2010.…
You didn't feel it coming
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.112 Wij hebben leeftijd, maar geen ouderdom.
het deken uit de picknickmand spreiden wij
gedachteloos in het gras. wij ontkurken wijn,
snijden het brood met vaste hand, voelen ons
vrij en blazen bloemblaadjes weg die rondom
ons dwarrelen, dreigen in een glas te vallen.
ons leven lijkt nog op een tekenfilmtafereel:
sprinkhanenconcert, bordkartonnen…
woordenwisseling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 namen, terwijl een woord
niet ondenkbaar is, wie kent nog de stad
terwijl straten verhuizen, later dan nu
het lichaam dat de vorm aanneemt van
begeerte, de stem die de mond napraat
grenzend aan taal in de ruimte van begrip
een kuil nog voor het avondlicht gegraven
met een laaghangend verleden voor zich uit
wachtend op een wisseling van tijden…
terminale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 voorlopig blijft alles bij hetzelfde
geen ontkennen meer aan
bestaan is totaal afwezig
afstand door verte ingehaald
aan het einde van de dag
zijn de uren nog niet af
is ruimte gevuld met lege zachtheid
zijn gedachten blind en
is water ontkalkt, daartussen
valt onraad uit gestrekte hemel
blijven ogen onbewogen
en ratelt lucht ademloos…
Blozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 In m'n tuin
blozen de esdoorns
Gekozen
heb ik zé daarvoor
Alle herfsten
tonen zé hun kleur
als ik de deur
open naar m'n paradijs
door najaarszon beschenen.…
voor Remco
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
841 nog altijd de gedreven dichter
zelfs op respectabele leeftijd
staan je gedichten nog immer
fier overeind en zonder stok
stiekem maar tegen beter weten
in hoop ik dat jij als enige
wel over't eeuwig leven beschikt
vooralsnog koester ik de gedichten
van jouw hand als ware ze van mijzelf…
Even
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
456 Dan naast mij op je rug gekeerd,
mijn hoofd op jouw arm gevlijd,
dreef jij terug naar een realiteit,
vertellend van een kort gesprek
aan de voordeur met een vriend
die schreef aan zijn persoonlijke lied,
en de overtuiging dat jouw song
dat met felheid overtreffen zou, als jij
de tijd had om het echt te schrijven.…
herhalingsoefening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 tweemaal daags met water innemen
opstaan na te hebben geslapen
haast ontlenen aan daglicht
loodrecht tegen wolken leunen
de vraag herhalen
eenmalig de klok terugdraaien
rust en vrede terugstoppen in de ziel
everzwijnen in het oerbos
een stelligheid in het ongewisse
en voorgoed hetzelfde moment
samenvallend met gelijkenis
wederom, telkens…
Het is kort dag
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
553 pas nu
kort voor tijd
ontdek ik
met verbazing
het charisma
van poëzie
een dichteres
die ik hoogacht
en bewonder
opende mijn ogen
die ik eerdaags
net als zij onlangs
voorgoed sluit
daarom
benut ik nu
zoveel mogelijk
de mij nog gegunde tijd
er is opeens
nog veel te doen…
mijn schepping van het Wad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 hoe groot de zee ook moge zijn
in mijn schepping is ze toch de kleine
trog in mijn waterige hand, ze herbeleeft
het kruien van ijs en het schreien van de regen
ik leerde haar kennen met kleine stapjes
in de bruid van het zand - de bruidegom
van mijn Wad - het feest der occulte bewegingen
lifte mee op het deinen van haar wang
eens zag ik…
Verloren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Je was me komen halen
Hand in hand liep ik met je mee
De wolf en het schaap
Het zijn niet de herinneringen die pijn doen
Maar een verloren liefde die steeds verder verdwijnt
Kwijnend aan dit offerblok van medelijden
Lijkt enkel Je eenzame lied angsten te beteugelen…
AVOND OP HET LAND
gedicht
4.0 met 5 stemmen
5.535 Herinneringen zijn hooiwagens,
hun weg vindend terug naar
de keukens, op de tastzin van
melk. Brood en spek vangen
aan te spoken, de boerenvrouw
snijdt de hespen open. Tegen
haar boezem slaap je in.
En het is of de landen leger
worden, geen deur knarst, geen
hond blaft, de wagens zijn
gelost, de vrachten geborgen,
alles vergeten wat we…
Uit 'n sprookje?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 Decemberlicht
overgiet, rijkelijk,
panden en gracht
Het lijkt me
van 'n ansicht
misschien Anton Pieck?
Naar boven blikkend
aan de lucht
te zien:
't aloude spel
van wolk en wak
schaduw en licht
Hier, in woorden
-ingelijst-
van m'n gedicht.…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn zwarte hoofd al turend
Naar de spelende kinderen in de polder
De koning draagt nog steeds zijn glimlach
Zich herinnerend aan de wedstrijden
Met zijn zwarte kroon vol spinrag
Verlangt hij terug naar oude tijden…
Snelle veranderingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 in de verdeeldheid
Mensen te binden
Veranderingen
Enkel te begrijpen
Door de hoog ontwikkelde intellectueel
Voor veel mensen
Is de complexiteit te veel
Denken op hoger niveau
Vereist bagage
Van diep kennis en weten
Van niet vergeten
Inzicht in de collectieve erfenis
Kennis van de geschiedenis
Wie heeft het juiste overzicht in deze tijd…
kuieren
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 waarom dat geren en gevlieg
als je weet dat je er op je
dooie gemak ook kunt komen
op je sloffen bij voorbeeld
het ochtendblad uit de bus halen
met de wetenschap dat je daar
desnoods de gehele morgen
over mag doen…
Jaarwisseling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
687 Ik sta stil op de drempel
Ik kijk om en warempel
Ik zie het afgelopen jaar
2017 licht, soms ook zwaar
2018 begint met een schone lei
Mooi en uitdagend voor jou en voor mij!…
Herinnering
gedicht
4.7 met 3 stemmen
6.805 Moeder, weet je nog hoe vroeger
Toen ik klein was, wij tezaam
Iedre nacht een liedje, moeder,
Zongen voor het raam?
Moe gespeeld en moe gesprongen,
Zat ik op uw schoot, en dacht,
In mijn nacht-goed kleine jongen,
Aan 't geheim der nacht.
Want als wij dan gingen zingen
't Oude, altijd-eendre lied,
Hoe God alle, alle dingen,…
Stemming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 in verleden tijd drongen zich
hun zinnen van teloorgang op
met een impliciet verwijt
en ik spande mijn snaren
naar opheffende klanken
voor de kwetsende spijt
verbuig nu tot verlangen
met krullende lippen
om vernieuwende tijd.…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 De maan was vol en zwaar drukkend
ik kreeg geen verlichting geen slaap
het huis kwam tot leven insomnia
de klokken tikten de koffiezet tikte
de planken op de bovenverdieping kraakten
de boog van de keukenkraan keek me aan
wees naar de vloer en nog dieper onder de grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel…
SMAAKMAKER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.990 Nog houdt de omheining, als weleer
– een hoge muur – de hoven dicht.
De middag groent in schemer neer:
een loof-getemperd bovenlicht.
Dezelfde mooi-gebogen dreef
koel, zwijgend, als een kerkenbeuk.
Mijn tuinbank – of ze wachten bleef
verscholen onder rode beuk.
De merel, in de koepelkroon,
fluit bij deze avond als van oud?
Weer schakelt…
tussenstop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 het moment bestaat uit zandkorrels
ergens groeit mos op een boomstam
het lijkt alsof we wachten
er is niemand langsgekomen
misschien later op de dag
het heeft nog niet geschemerd
als tussentijdse bestemming
is je mond gevuld met
smaak naar verre woorden
voorlopig valt de deur in ‘t slot
blijft een dag gelijk aan vertrek
is de vlucht…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Oprecht verdwaald tussen de gebouwen,
waan ik me in een solide beweging:
Voorwaarts richting heden,
kijk ik naar de wegen achter me.
Krampachtig met mijn armen om het leven,
was ik uit het veld geslagen.
De muziek niet meer door mij geschreven.
De lach van iemand die ik kende.…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
Nog even tweeduizendzeventien
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 Straks is er weer een levensjaar voorbij,
dingen die we deden of toch maar lieten,
beleefden met elkaar, teleurgesteld of blij,
verafschuwden, of stil van konden genieten.
Handelingen die echt onbeduidend leken,
iets dat je anders deed dan werd verwacht,
maar later wellicht bepalend is gebleken:
daarmee begon het of verzandde je kracht.…