24250 resultaten.
Fidel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Hier dan mijn nieuwste riedel,
van Cuba`s dode Fidel.
's Werelds heersers en eigenwijzen,
doen nu hun best om hem te prijzen.
Zelfs paus Franciscus in ons midden,
wil voor zijn zieleheil gaan bidden.
De noodzaak hiervoor is wel groot,
Fidel bracht duizenden ter dood.
De Hel voor hem een goede plek,
bij nader inzien niet zo gek.…
Allerheiligen 2020
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
571 Soms is het leven zomaar afgelopen
Zoals in Nice geschiedde in een kerk
Je bent gewoon als koster aan het werk
En moet ineens dat met de dood bekopen
Er vallen nog meer doden en gewonden
De dader is er vast van overtuigd
Dat hij als held zal worden toegejuicht
Als hij ze snoert die vrijgevochten monden
´t Is bijna Allerzielen, in mineur…
Waarom zou ik in het buitenland dwalen?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
497 Ik neem wat ik goed vind van elke wind.
Ik neem uit het Oosten zonder dat mij dat
aan het Westen bindt.
Vermoeid en verfomfaaid zal ik verhalen;
totdat mijn hart een rustplaats vindt.
Waarom zou ik in het buitenland dwalen?
Verspil ik mijn moeite bij het mij
verplaatsen met de wind.…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Wind waait water op dat mijn eelt verweekt,
wind waait zand op dat de oude huid
van mijn lichaam schuurt.
De vloedlijn is geen scheiding meer,
maar is verbinding tussen land en zee,
mijn woorden zien de zeilen aan de horizon
en ontsteken een baken.…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.606 Dezelfde wondere warande
gloeit buiten in de wind.…
Wereldleiders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Wereldleiders, het gaat ze voor de wind,
maar hoe kunnen ze het ooit nog vergeten,
dat elk mensenleven belangrijk is en telt.
Ik vraag me af of ze ooit nog zullen leren?…
Stenen dame
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.736 langs zwarte luchten gromde
waarschuwde een bedelaar, uw spilzucht
wordt uw dood, in armoe zult u leven
niemand, nee niemand schenkt u brood
zij lachte, haar schepen voeren uit
om als wrakhout weer te keren
turend over zee, in de haven van Stavoren
staat het boegbeeld van de vrouwe
die in een ziedende nacht alles had verloren…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop
wuif naar mij
en hoor hoe de wind stil valt
in het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Op ‘n turfschip omgebouwd tot woonark groet mij een hand
ik herken in de figuur mijn oom die al jaren dood is, ik heb
de grens van waanzin overschreden, ben in ‘n waan beland.…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 in zijn ogen
klieft de dag
wellen tranen op verhoord vlies
doorlopen met gedachten
vastgehouden jaren
achterom
in zijn ogen
grijnzen tanden
geel opgegeten
stil als een dode poel
sijpelt zijn blik in de spiegel
achter hem
in zijn ogen
rilt een zenuw
een herinnering geleden
schikt zich zijn dorre geest
doorbroken wanden
blauwe beken…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Uit het schijnbaar dode hout,
door de kracht van zonnestralen,
breken knoppen jubelend uit.
Vanuit wetmatigheid gedaan.
De grote meester heeft het wonderlijke gedaan!
Een leven dat moest sterven
en een sterven dat doet leven.
Ik had dit nooit bedacht.…
ZING-ZANG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.067 Ach laat mijn ongelukken
U porren tot gena:
Zie, hoe mijn hart op krukken
U huppelt achter na:
Ei, wil dat eens ontvangen,
En koestren in uw schoot;
Wilt gij mij niet zien hangen,
Ruim tien jaar voor mijn dood.…
DE PAUW
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.553 De pauwe staat
in pronkgewaad,
ruisend rillen z'n veren,
hij schudt z'n pracht
alsof met kracht
wind er langshenen kwam scheren.…
Focus?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 Al zijn we sneller dan de wind in het avondrood
en komen we morgen dichterbij de sterren,
gedreven tegen de stroming in van licht
wat joeg het mens-zijn aan tot zijn dood,
het maakt niet hoeveel we rouwen, met
zoveel data en vernuft als laagje verveeld vernis,
niet alles camoufleert de verschraalde tijd, die ons
de les laat lezen uit de geschreven…
Nachtelijke Woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
988 Ik liet de wind
mijn huid en haren strelen
en ook de littekens op mijn hart en ziel
werden geheeld.
Had ik maar vroeger geweten
dat God dan toch geen traantje vergeet!…
dubbeltje op z’n kant
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 vanuit ’n simpel leventje
met ’t goede genenpakket
en de sporadische deukjes
die klapjes op de billen
de vertogen woorden
knuffels die verdwenen
één of twee gebroken
botten en jonge harten
tien tellen onder water
god die toch niet bestond
of de wind waardoor
de vakantie niet doorging
de kou onder de lakens
als de winter inbreekt
achter…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 hier gekomen, waar het riet onder de golven drijft
Weet ik niet of dit het diepste is
Ik weet wel dat het pijn doet
Dat ik jou zo moet zien
Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend
Alsof de zon een laken was waarachter nacht
Grijnzend verborgen in haar ijs hing
Hang mij in dat laken
Was me tot ik weer wit
Wit als de huid van doden…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Het is het lied van een vogel,
die niet wijkt voor wind, die nuance hoort in
de doodse stilte van het veld. Zijn stem draagt de warmte van
verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.
Ik adem op het ritme van
onzichtbare vleugels en laat langzaam de
overprikkelde dag achter mij.…
In Memoriam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
792 Leef ongebroken:
in de wind
weet ik je adem.
Regen zal
in trage tranen
om je schreien.
Vaarwel.…
Het wak
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
914 ijzig blaast
een koude wind
over een sneeuwwit
oppervlak
tot aan de rand
waar water
nog deining heeft
dankt de eend
in stilte
het wak…
Licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
751 Zacht geruis
de wind onder mijn vleugels
glijdend naar de horizon
Kijk nog een keer om
duistere vormen
vervagen
als ik me een weg baan
naar de zon…
Het strand
hartenkreet
3.0 met 23 stemmen
3.969 Toen kwamen de wind en de regen,
om mijn letters uit te vegen
Maar hier blijft mijn naam
voor altijd staan!…
lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
826 het begint
met een vlaag
warme wind
die onverwacht
je neus en wangen
weten laat
dat het begint
waar ook je hart en buik
zo naar verlangen…
Geluk
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
919 Ach, weet je
Het geluk behoeft
niet veel woorden
Uit een kleine beweging
Ontvouwt zich schoonheid
Als wilde witte bloesems
Trillend in de wind…
Iets nieuws
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.298 Met de wind in haar haren,
steeds verder van huis
Loopt zij weg voor haar problemen
Op weg naar iets nieuws
Waar ze zich aan vast kan houden
En alles kan vergeten...…
zweven
hartenkreet
2.4 met 25 stemmen
3.403 Knokige vingers
worden mollige handjes,
Ingevallen wangen blozen
als appeltjes
plukrijp,
ze zweeft
als een veer
gedragen door de wind,
voor altijd kind…
De zee
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
2.031 De zee
wind,golven
banen van schuim
vluchtig en toch
taai als stroop
wanhopig vasthoudend
tot verdord, verdroogd
ophouden te bestaan.…
De beemden huiveren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Het is bitter koud
ook al doet de zon haar deel
schrale wind alweer
zie de beemden huiveren
het is stil langs de rivier…
Leven met de liefde in je hart
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
998 De wind en de wolken,
Zij laten het bloed in mij kolken.
De hete zonnestralen,
Ik ving ze op met mijn lijf.
Met mijn paard door de weilanden,
Voor mij was dat leven.
Dat hij een huurling was...
Ik kon het hem vergeven.…
11 november - een Westhoektanka
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
519 De IJzervlakte
laat de strakke wind vrij spel,
toont scherp de witte zerken.…