8676 resultaten.
"Laat je gaan..."
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
6.011 Voel mijn lippen
geniet van mij,
er is nu echt
geen weg meer terug.
Sluit je ogen
vergeet de wereld,
voel m'n warmte
op jouw buik.
Geef je over
aan intens genot
en hoe ik nu
je lijf gebruik.
Pak m'n heupen
stuur me maar
je hebt mijn ogen
wel verstaan.
Volg mijn ritme
hou me vast,
staar me aan
en laat je gaan ...…
Denkend aan de pijn van toen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
792 de weg betegelt met geluk
kon lange tijd niet stuk
eerst ligt alles recht
dan is het opeens slecht
een herinnering aan toen
je kon er niks aan doen
even kwam het pesten terug
ik dook weg, net zo vlug
weg is weer het vertrouwen
opnieuw weer wegen bouwen
dat duurt weer een eeuwigheid
liefde kent even geen veiligheid
en laat me nu niet…
voor even
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.034 ik kan je moeilijk laten gaan
schat 't spijt me
maar ik moet je maar vrolijk uitzwaaien
naar huis gaan -
misschien maar eens 't gras maaien
en m'n zorgen laten staan
de knuffel en het vaarwel
je komt vast terug...…
Kindergraf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.917 Wie draagt
de glimlach terug en zingt
het kinderlied zoals het elders klinkt ?
Dit monument vol treurnis
verscholen en ook zo dodelijk stil
vertolkt zo koud en pijnlijk schril
de eeuwige grendel die op zijn deur is
zijn gulle lach uit het volle leven
is peilloos diep in het graf gedreven…
Heimwee 6 maart 2004
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.135 verschijnt de grijze mist
een nevel die me koud bedekt
de haren nat, glimmende huid
ik hoor hoe je stem verlegen
aarzelend klinkt, me roept
met een zachte, tedere lach
ik hou mijn handen op mijn oren
verdikke ik wil je niet meer horen
vanmorgen toen ik van Waasland
vertrok om boven West-Vlaanderen
de zon te zien schijnen, wilde ik
voorgoed terug…
het zijn de uren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.971 den duur zal breken
het zijn de keren
dat hij belt
zonder iets te zeggen
de ring
die steeds meer knelt
wat valt er uit te leggen
de lakens
die hij deelt
met haar en te veel anderen
zijn stem
die haar verveelt
en haar zo doet veranderen
het is de onmacht
die haar velt
haar liefde doet ontbinden
en zij
teleurgesteld
haar leven terug…
Ga maar lieverd..
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.621 Ik streel je koude wangen
Voel je handen nog één keer
Ik wil niet dat je gaat
Blijf hier in mijn leven
Ik sla mijn armen om je heen
Streel door je prachtige haar
Ik wil niet dat je gaat
Dood..breng mijn liefste terug..…
Het zwarte is er af
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.104 Waar eerst alle hoop verloren was
schaduwen en donk're wolken dreven
waar geen lichtpunt was te kennen
is weer zonneschijn terug-gegeven
Waar de strijd eerst werd gestreden
en verdriet d'overhand had
waar je wankelend bent uitgegleden
kwam ook plots weer levenspad
Wolken zullen nog overdrijven
maar het zwarte is er af
een gouden randje…
Blote lenteluchten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 De tuin ontpopt, is uitgehuild
nu het licht het duister wegknaagt
groeit traag, maar vastberaden
het ondergronds vertrouwen
naar de blote lenteluchten
Een weg terug, een naar beneden,
afgesneden voor het geschrokken
jonge knoppengroen
elke stap gezet in het volle leven
voorgoed gezet, nooit meer overdoen
De tred van spitters, wieders,…
Thuiswacht
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
3.308 ogen dicht wachten op
de vertrouwde geluiden
een bekende die de trap af-
en opgaat, weer naar beneden komt
de post valt op de mat
de brievenbus sluit zich weer
de ramen staan open
op het fornuis stooft het eten zich klaar
verspreidt de geuren door het huis
ik wacht op het openen van de deur
hoe je straks voor me staat
weggegaan om terug…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 zacht buigen
witte vingers
het blauw van
onze korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente…
De reis naar Sybaris
gedicht
3.7 met 15 stemmen
11.491 vijfentwintig uur terug in een doos
voortgesleurd maakt mij bang en boos.
------------------------------
uit: 'Gedichten', 1984.…
De Vlieger
gedicht
3.2 met 54 stemmen
28.450 Om de illusie te beamen, springt hij nu
en dan in de lucht, leunt op een onzichtbaar kussen
dat ik betoveren wil en keert terug
naar zijn eigen striemen in het zand.
Mijn vader ziet toe. Hij beheerst de wind.…
het warme laken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
756 als de nacht
nog duidelijk weent
bij het vroege opstaan
van een verleden etmaal
en onverteerde gedachten
voortschrijdend worden uitgebeend
tot een rusteloos verhaal
dan schuif ik ze niet opzij
die doeken voor de wereld
het zal zeker niet helpen
in mijn verwarring
ruimte te scheppen
of droge tranen te stelpen
kruip maar terug…
Een eerst viool
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
773 schapen nog
hun hoeven schrapen op
het wachten op de nacht
de vuren
zijn ontstoken
in het warmen
van zigeunerbloed
is het stoven al geroken
dan priemt
een hoge toon
langs poesta's zoom
en speelt meteen
een eerst viool
vuren laaien
mannen graaien
vrouwen zijn frivool
laten zich paaien tot
de balalaika's stokken
de schapen terug…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en de weg terug…
Vleugels kwijt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.094 Ontkent het ware licht
Ik heb de wereld afgezocht
Naar iets dat ik op aard nooit vind
Als ik mezelf wil zien
Moet ik zoeken in de wind
Ik was mezelf vergeten
Ben mijn vleugels kwijtgeraakt
Ik zocht naar wat anderen willen
En niet naar dat wat mij maakt
In het einde ben ik weer begonnen
Ik zoek nu veer voor veer
Tot ik mijn vleugels terug…
Wanneer de einder dichterbij kruipt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.223 wanneer de einder dichterbij kruipt
vanuit 'n verre luchtballon
draait het leven achterstevoren
gaan we terug naar waar 't ooit begon
het moment dat hij mij komt halen
kijkt hij me recht in mijn ogen aan
ontsnappen blijkt een illusie
er is maar één weg om nu te gaan
als dan de einder langzaam nadert
word ik door schaduw overmand
rest er…
zielig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 licht achter
een beperkte wereld
ze hebben ook rode lampen
en knipperen seinen
groeten zonder inhoud
lezen blauwe borden
stoppen bij gele praatpalen
bij mechanisch ongemak
dan zie je opeens mensen
die daar toch niet horen maar
luisteren naar een verre stem
de weg is voor anoniemen
hun ziel zit in hun volvo
thuis krijgen ze die terug…
Van water naar wijn
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
3.905 je aait het witte licht
maar raakt niet alle vlakken
krijgt het vuur niet te pakken
en vlamt alleen kortzicht
nog net niet rijp genoeg
om volledig te worden genoten
ben je al in het glas gegoten
waar je enkel leegte verjoeg
langzaam drink ik je terug naar het begin
waarbij ik doorslik wat niet smaakt
wat rest zijn druppels goede zin…
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 ik zag kastelen
op het water
kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner…
stoppen met roken
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.275 die mijn longen zacht doen zingen
kringen om mijn ogen
mijn lijf vol rook gezogen
ik leef als in een grot
mijn gedachten zijn beneveld
de zintuigen kapot
tot barstens toe gekneveld
gekneveld en beroofd
tegen wil en dank verdoofd
rochelende fluimen
tijd om op te ruimen
om eens en voorgoed te stoppen met roken
mijn ogen en longen terug…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
je bent mijn grote puk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
706 kom kleine meid
kies voor geluk
wat kan jou
de wereld schelen
je bent mijn grote puk
ze maken liefde stuk
door in het grijs te leven
geen up's en down's
maar altijd meer ontvangen
dan ooit weg te geven
nooit mocht jij
dat koppie hoger steken
ze maaiden onverhoeds je
stil verlangen uit het gras
brachten je terug naar wie je…
ik wiegde kind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 ik schreeuwde pijn
liep rond waar nooit
een eind kon zijn
ik was het kind
ben gestopt
met weg te lopen
verzamel moed en maak
met scherp mezelf bang open
een wiegend kind
ver in de hoek gekropen
ogen dicht de rug
heel licht gebogen
ben zo terug
zeiden mijn moeders ogen
ik keek haar aan en
heb het nooit kunnen geloven
ik wiegde…
vier en een half volt legotreintje
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.255 legotreintje
verdwijnt in de groene tunnel
van papier-maché
twee jongensbenen in de lange
blauwe broekspijpen
van een jeans
de moeder als man in uniform
de vader als vrouw thuis
wie speelt voor god
wie kiest het scharnier
hij trekt de stekker uit de houder
en legt zijn tong tegen de polen
vier en een half volt tong
trekt zich terug…
Blijdorp houdt korenwolfjes
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
896 weet u nog van de bekommernis
het was dan ook geen kattenpis
wolfjes in het koren
al tot onze appendix terug gedreven
konden de moderne agricultuur
niet op eigen houtje overleven
werden verdraaid
zo maar mee gemaaid
Diergaarde Blijdorp
nam er tien op
de diertjes gingen vol vuur
aan de blije vermenigvuldiging
het is nu een hele stam
in…
Wedertoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 Misschien ook de muziek van toen
waarmee jij de nacht zou inluiden
met een mandoline, nam ik afscheid
van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde
droeg je mijn bloedsporen, meelevend
naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid
beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk
nam jij ook afscheid, doch wederkerig
sliepen wij afstand terug in duisternis…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind, slaakten we kreten
droegen dan dat samenzijnhart
terug…
alles houdt zich stil
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
2.220 luistert ze
naar zijn eindigheid, naar zijn kleine
witte stem
en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt
van boom tot boom, in wind
gebogen
in alle stappen terug
op het vensterglas, over stenen en kruisen
langs het gemis
en kringen op de vijver
licht
als engelenveertjes
wikkelt ze zich, nachtverloren
in de zwaarste uren…