Alle inzendingen over van staat

35888 resultaten.

Sorteren op:

DE LASTER

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Zie, de nevel zwicht, Voor het zonnelicht, Dat de waarheid bloot leit; En de pest der aard', Staat, in al zijn snoodheid, Naakt geopenbaard. Wat zijn helse tocht, Gruwlijks samenwrocht, Tot zijn naastens smarte, - 't Plet zijn eigen kop - God doorzag zijn harte, En stond wrekend op!…

Je liefde op het doek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Wanneer je mijn weekend kleurt met liefde en met alles wat je mij kunt geven, staat doordeweeks het licht op grijs en verdwijnt je kleur weer uit mijn leven. Dan zijn je woorden mijn pallet en schilder ik op doek de kleuren van je liefde waar ik zo wanhopig naar zoek.…
Dennis23 maart 2013Lees meer >

Het glanst weer

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Het glanst weer van de klaver en de boterbloemen en heel verloren staat er ook een klaproos bij. Er zijn toch zoveel mooie dingen; die maken plots mijn hart weer blij en dankbaar kan ik ademhalen; al er is pijn en veel verdriet en zorgen, maar toch wil ik de hoop bewaren en niet alleen maar angstig zijn voor morgen.…

Voor Jan Willem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.130
LANGSTE DAG Drie maal zeven In de zesde maand Van het jaar Langste dag, Zomer die op Uitbreken staat Vierentachtig schrijven We als jij op deze Bijzondere dag Geboren wordt Jonge ouders die Verrast zijn met Hun eerste kind - Een zoon, ja, u heeft Een zoon, en jij Verdwijnt meteen de Couveuse in ver weg Van hen…

zeezijde

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 456
(waar ik water raak; mijn tenen in gebogen stand) vijf maal twee en zilt verdwijnt de nacht naar achter spoorslags, nu dit jaar een tiende telt ik mis ze is toch ook weer niet, maar altijd dichterbij dan oude wonden waar wij stonden staat nu stil een ander huis nu zoek ik troost -in zoet gekabbel zachtjes, tot het strand mijn laatste…

Evenwicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
In een penthouse in Manhattan vermaken zij elkaar glimlachend De lucht is blauw, balkondeuren open beiden in ontklede staat Tere schaamstreek bedekt zit zij het oude wicht in balans met blote dij de armen wijd uitgespreid Zijn haar krult roodblond uit zijn slip Zou hij zich omdraaien en haar naar beneden smijten vanwege levensverzekering…

Afscheid voorgoed

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Opgeblazen sater Die duivels te Lachen staat Om mijn onmacht Om jou weerstand Te bieden - Buik klotsend Van vele liters Bier die zo goed Moesten smaken dat Er maar geen Einde aan leek Te komen - Brak van dronkenschap Brak van de kater Die gegarandeerd Volgt, later - Drie jaar geleden Nam ik voorgoed Afscheid van…

KWETSBAAR

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Vannacht Was er weer zo'n moment Dat ik mij breekbaar, kwetsbaar voelde Het valt niet uit te leggen Als je het zelf nooit hebt gekend Zo'n moment, heel even Dat je beseft, Hoe snel het over is Gedaan kan zijn met leven Je moet waarderen Wat je hebt En waar je staat Gewoon ergens van genieten Voordat het weer overgaat Omdat je telkens…
Hookie12 januari 2014Lees meer >

se conde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
tijd heft zijn fallus staat gestaag voor vierentwintig uren maar dan daalt hij, uitgeput tot aan het laatste niets voelt luren in secondes, waar zijn macht heeft opgezegd in het neergelegde zand stroomt nóg de loper leeg, ik zweeg maar weet vandaag dat morgen ook nog aan een pijnpunt vreet heet wroet zijn tand mijn hand neemt…
switi lobi20 januari 2014Lees meer >

volwassenen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.405
waar je 's nachts met wat geluk de wemeling van een snelweg hoort verdampen waar je moeder, die met haar poten in de modder staat, je terugjaagt naar het leven, omdat je, zoals ze me toefluistert, nergens beter bent. ------------------------------------ uit: 'Omdat ik ziek werd', 2008. *) wemeling: het krioelen…

Februari

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
Toch is er één die volop staat te bloeien: de winterprunus met haar roze kruin belooft op voorhand lente in de tuin.…

Respect voor elkaar.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 722
Doch als men iemand vindt die open staat voor zijn verhaal, op een zelfde golflengte zit met wederzijds begrip, en het gemoed is aangesterkt dan geldt voor beiden dat een goed gesprek werkt. Daarbij komt als je de ander aanvoelt dat het gene wat wordt gezegd op een respect- volle leest zal zijn gestoeld.…
martin valk14 februari 2014Lees meer >

Dezelfde boom niet meer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
jou binnen Waar ik op beter Had gehoopt - Een paar maanden Heb ik nog, hooguit Een half jaar - Ben verbijsterd, Hersens kunnen het Niet meer aan, Ik kijk door het raam Naar buiten nu, Gewoon mijn eigen Raam, het raam In mijn huis, Mijn eigen huis, Kijk naar de appelboom Die al generaties lang Voor ons huis staat…

Sonnet van haar lustige dagen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.072
kunnen versmelten haar dagdromen van brandende fakkels het grootste streelfeest van de aanraking haar zoete doorgang van vervolmaking haar sterren plukken zonder obstakels de wending in zijn ogen die vragen zijn kussen welke niet zijn te blussen openstaan voor haar lustige dagen spierwitte lakens wenken intussen hun hemelvaart klaar staat…

beelden

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
Kunst openbaart, is soms een raadsel, zoals de vage contouren omwikkeld met een deken ‘niet storen’ waarschuwt het kaartje, toch tikt zij zacht op mijn schouder: “de koffie staat klaar”.…

pluk de dag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.290
Zo toevallig werkt het licht Een kado via simpelweg Een gedicht dure woorden komen hierin niet voor Wel staat achterop een naam in rode letters Iemand loopt hier een magische deur door zachtjes, zo geven wij een handdruk veel liefde en geluk zo!…

Vermist!

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
Oproep via burgernet, meisje van negen vermist, iedereen in alle staten, iedereen in paniek, logisch.…

Mijn dromen heb ik werkelijk gezien

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Wat ik zag, staat op mijn netvlies gegrift. Heeft mijn ogen doen stralen, mijn ziel doen herleven. Mijn dromen heb ik werkelijk gezien!…

Het godje Sinep

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Wanneer ik moe naar bed wil gaan, staat Sinep helemaal uitgerust op. Gaat soms exhibitionistisch staan! Ik wil echt van hem gaan scheiden. De maat is nu eindelijk vol! Wie denkt Sinep dat hij is? Een overgewaardeerd lulletje, wanneer ik mij niet vergis! Eindelijk word ik baas van mijn goddelijk lijf!…

La vie en rose

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
het leven laat los ik voel het al even verwachtingen geraken bros en wat is geweest lijkt voorbij te zweven wat ik ooit heb geplant staat verreikend in bloei vruchten doen mijn ogen blinken ook is het meer aanschouwen op een fragiele afstand en hoor veel in een echo klinken het leven laat los terwijl de tijd vervliegt ik ben tevreden…

Mijn licht en mijn heil

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Word ik bedreigd, Hij staat aan mijn zij Ik mag bij Hem schuilen, steeds weer Hij is mijn licht en heil, Hem zij de eer De Heer is mijn rots, Hij zorgt voor mij. (Uit psalm 27)…

De einder van rust

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Nader je niet in afstand omdat je bij me bent hier achter die spiegelwand van de horizon waar we meanderen in straatrivieren omdat we aardappelen lenen van een dronken boer neem ook geen genoegen met jouw toenadering nu je achter me staat voor het verlaten land waar we creëren op het gezonken plein omdat we boeren laten voor beschonken…
mobar16 mei 2015Lees meer >

Zielsverloren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
Ze was in een flits voorbij gefietst, terwijl ze mij indringend aankeek, zo met haar kort geknipte kapsel, waarvan ik wel begreep waar dat voor staat. Ik heb de gedichten van Sapfo ook gelezen.…

Galg- of humor?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Staat de strop reeds opgesteld, moet het schavot zichtbaar zijn? Is wat men in petto heeft ondenkbaar, pure ongein? Waarom ik! Is de beul reeds op de hoogte, heeft ie zijn kap al klaar? Is datum al bekend, ach: roep het maar; Waarom ik?…

Herfst op het kerkhof

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
De grafsteen met de gebeitelde letters die jouw intieme vriendschap in de nacht een liefdesnaam gaven staat eenzaam op het stille kerkhof bij de uitgebloeide hortensia die moe is door doden die zwijgen in alle talen bladeren van droeve bomen dwarrelen wanhopig voorbij de diepte van jouw dromen maar jij zal nooit tot leven komen…
mobar2 september 2015Lees meer >

Kouwe koffie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Zo'n droge zondag, HIJ stapt uit bed en zet de koffie aan, Ik schenk hem daarna in om weer eventjes terug in bed te gaan Val weer in slaap o jee Bel gaat voor mijn verpleging, ik schrik me verloren Kijk op het kastje waar dan nog De koffie staat die de warmte kwijt is.…
An Terlouw13 september 2015Lees meer >

venster op de wereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
onder de kastanjeboom temidden van dezelfde grijze flats zingt een man met gebroken stem traag als kruiend ijs liederen over het verlangen om er niet te zijn te verdwijnen in de zwarte golven van de nachtelijke zee uren onder die kastanjeboom niemand staat stil bij dit venster op de wereld gesloten gordijnen sluiten zonlicht en…
J.Bakx16 september 2015Lees meer >

Verloren dagen

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
daar staat ze, gebogen als altijd in haar blauwgeruite schort en veegt met blote handen zwarte aarde in de hoop dat groen opnieuw geboren wordt ze ziet niet om, graaft dieper trekt brede voren in het land plant haar voeten tussen de regels en poot piepers in het rulle zand kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje het is de wereld, de wereld…

Is 't nog ver?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
we wandelden door het bos ik, aan de hand van mijn vader tot de schemer van bomen schimmen maakte dan lijken alle paden op elkaar staat de auto bij elk dwaallicht 'een stukje rechtdoor en dan links, nog even, we zijn er zo' de dood van blinde wegen ging geduldig aan ons voorbij de zondag is al lang in een zachte doek gewikkeld…
Iniduo13 oktober 2015Lees meer >

Moeder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Geruisloos treed ik naderbij, als een bediende Jij kijkt mij aan, herkent, een zacht gepiep Ik zie ontluistering, en lijden, en al dit onverdiende Ik houd zacht je hand en vervloek wat ik denk in 't geniep Wat Kerk en Staat verboden heeft omdat Hij jou schiep Dan een beeld, een lach, een krachtige jonge vrouw Zij gaf mij het leven, uit haar…