6020 resultaten.
gemist
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.536 ik mis de onbezorgde dagen
van weleer
en de nachten
die veel langer leken
ik mis de zorgeloze vragen
telkens weer
en de antwoorden
die zo simpel bleken
ik mis het tweedehands matras
(ons eerste bed)
waarop wij ons zo vaak
hebben verloren
ik mis de “koude” plas
(buiten toilet)
waarbij je ook de buren
goed kon horen
ik mis de oude…
Gepasseerd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.635 Eén voor één breng ik ze om
mijn gedichten van gisteren en toen
beslagen spiegels van een geschonden blazoen
een blik in de diepte van het waarom
Ik wil die echo’s niet meer horen
verlang naar de stilte van de komende nacht
stap over de horden die het verleden bracht
weerkaats het geluid van gebroken en verloren
Langs de regels wandelen…
Le temps perdu
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.596 Plots speelt verloren tijd en doodsangst me weer parten.
Ik kus haar wang hoewel lang niet meer van harte.…
Het Lot
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.226 Stelp mijn diepe pijn
Laat mij in al jouw nachten
Voor eens de jouwe zijn
Verlangen naar illusies
Wachtend op de tijd
Gevangen in confusies
Verloren in de strijd
Starend naar de bomen
Van pure levenslust
In mijn serene dromen
Heb jij mijn ziel gekust
Ook jij vergaat in wonden
Een diepe scherpe pijn
Ik wou dat wij het konden…
noëlla
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
1.477 ik, die een zusje en later mijn vader verloor
denk nog steeds aan dat engelenkoor
dat op jouw bidprentje stond
en dat je zieltje naar de hemel zond
je lag zo vredig in je bed
nadat de dokter je lamme beentjes had verlegd
nog nooit in jouw korte leven sliep je zo goed
maar helaas verliet je ons toen voorgoed
jij was de benjamin van ons gezin…
Vrede met mezelf
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.087 maar het klikte niet zo goed
vervreemd als ik was
na jaren lang dwalen
tot ik wat verder keek
dan mijn eigen spiegelbeeld
ging graven in de puinhopen
van mijn verleden
toen vond ik tussen mijn eerste rimpels
wat restjes vreugde en vrolijkheid
hoorde ik als een echo
mijn spontane lach
daarna kwamen de tranen
de weemoed om wat ik verloren…
Verhoogd oord
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.256 verdriet
in de verte wapperen doeken
onzichtbaar achter wuivend riet
de vloer kraakt maar ik schuif voort
zoekend naar het verhoogde oord
Nu draagt het versteende water
het zwaarste bestaan niet meer
zinkend denk ik niet meer aan later
de zon breekt door, de laatste keer
een stil heengaan zonder gekrijs
de toekomst heeft haar stem verloren…
Het web
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.119 tussen waarheid en leugens
Een indringend spel
roulette van macht en onmacht
De benauwdheid sloeg genadeloos toe
zijn nabijheid verstikte haar
Bekneld doch helder zag zij plots
het pad waar niemand had gelopen
Hartstochtelijke kracht in heel haar wezen
brak draad voor draad zijn spinsel af
Verlost ging ze de ultieme vrijheid in
om haar verloren…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren,
Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld,
Aan berg en bos haar weegeklag deed horen,
Zolang de nacht haar schaduw spreidde op 't veld?
Zaagt ge immermeer, als nevels de aard omhingen,
Het elvenheir langs braambos en struweel
Met zoet geluid op vlindervlerken springen?…
De trommel
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.485 Ik maakte vrienden en verloor ze
in dezelfde rimpel van de tijd.…
Avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
916 De avond valt zacht
sluit de oogleden van de stervende dag
verbergt het tedere indigo van het zwerk
Het grauwe lover van de abelen ruist zoet
fluistert een verhaal gedragen
op de ijle vleugelen
van de koele westenwind,
een betoverend, mystiek lied
van vreemde eilandtuinen
verloren paradijzen
gebed in het broze blauw
van lege oceanen…
De feestelijke verliezer
gedicht
2.6 met 18 stemmen
10.112 En toen - het hart hoog op de wind -
verlangen zich bezeerde aan begeerte,
hoe lief had ik dan niet dat feestelijk verlies,
alsof een hartstocht mij verloren blies,
al werd ternauwernood gezoend
de monstrans van één enkele mond.
En elke avond werd het herfst.…
Herboren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 Ik blubber en bloed en zuig aan het leven
de tijd is me nu voortaan om het even
zo was ik voorbij, afgeschreven, verloren
zo ben ik door liefde van jou herboren…
houvast
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.308 vraag je dan aan mij
ze zijn veranderd
zo vaak, te vaak
er gebeurd iets en
je gelooft er niet in
niet meer
je verliest je zelf
vind een andere
om die ook kwijt te raken
maar eentje heb ik nooit verloren
het is mooi maar niet genoeg
ga er niet in geloven
maak er zelf een
maar wees verzichtig
waar leef je op?…
Onwillige wilg
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
580 Wat heb ik verloren dacht hij
toe hij door de jaren sneed en
door het scherpe mes van vlijt en tijd.…
Zilverlingen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.371 Daar waar wolven weer gaan huilen
over het nachtelijke veld
van drie verloren zuchten
en een hand vol wisselgeld
smeekt een priester in het maanlicht
als zijn knopen zijn geteld
de volle maan genade
voor wat nooit werd doorverteld
Achter nachtelijke zuilen
wordt er aarde afgepeld
voor een dodelijke zonde
en een doodgezwegen held
door een…
Bad- en zweminrichting 'De Regentes'
gedicht
2.6 met 35 stemmen
11.777 Hij hielp de tijd voort
op een klok
die niet echt liep
verbood
als ooit zijn club verloor
een naar het matglas opgalmende aria.
Weer in dat broeierige hokje;
je vangt in tegels soms een glimp op
van jezelf, ontdekt
sporen van roest. Een nutteloze plug.
Met ribbelige vingers
wrik je hem eruit.
Schuim daalt langs haar rug.…
De Wisselwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.693 Zonder geld of snuisterij
dreef hij bleek zijn koperij
van pandjeshuis De Wisselwacht
gelegen aan de Slapersgracht
waar dromers staande in een rij
hun allerlaatste dromerij
verkochten voor een lege nacht
aan Astaroth van nummer acht
Zonder appel of een ei
trokken zij die nacht onvrij
met ogen hol die al hun pracht
verloren waren in een…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
731 In het morgenlicht
verloor de kleine vogel
alle kleur
Sinds ik niet meer op hem let
komt hij dichterbij. Laatst wipte hij
zelfs het lepeltje op de rand van mijn
schoteltje op. Voor het eerst maakte
hij muziek voor mij.
Vandaag deelden wij het brood. Sobere
bedoening, sobere communie.…
Hallo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.041 desondanks soms negeer
maar ik ben er weer
voor de honderd en honderdduizendste keer
de variaties van je golvenspel
van je kleur en je geur
zoals steeds toch net iets anders
ik ben er weer maar niet langer alleen
ik breng mijn liefste mee
soms aan mijn hand
of anders in mijn hart
je merkt het ook wel
dat ik nu anders ben
niet meer zo verloren…
Catwalk achter gesloten ogen
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.973 Dikke regendruppels kletteren
op de bladeren in de takken boven me
verlinken de verbeelding
Heb deze nacht gewonnen
mijn zonnetje verloren
maar niet vergeten…
…achter mijn gesloten ogen
Met haar ogen vol hunkering
en haar armen elegant gestrekt
naar mij
schrijdt ze over de catwalk
de meest directe weg
langs de spotlights van mijn…
ABRAHAM
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
3.258 een man voelt soms de drang op pad te gaan
de weg is lang, hij weet niets van tevoren
hij hoort sirenenzang en is verloren
beloften aan de sterrenhemel staan
in een geheimschrift, god weet waar vandaan
hij staat vroeg op, vertrekt bij ochtendgloren
is een oase daar, een stad, een toren?…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Nooit voorgoed
begonnen begin
verloren bezit.
Open handen
gebalde vuisten
overwonnen vrede.
Hevig begeren
fluwelen uur
van zwijgen.
Akkoord van levenden
die rusten
tot verrijzen.
Uit: Kristallijn p.26…
Vrede...nog zo ver weg...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
4.536 De kerstdagen zijn in aantocht
Het licht dat vrede zal brengen
Vele kaarsen worden ontstoken
om de wereld met warmte te vermengen
Toch lijkt de vrede elk jaar verder weg
en in een schouwspel van bloed op te lossen
De wereld is door terreur haar glans verloren
Langzaam dooft het licht over de groene bossen
Niemand weet hoe lang deze strijd…
Leven(2)
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
980 Bouw voort op jouw idee
Ja ik heb je verhaal intens gehoord
Alleen luisteren geen tegenwoord
Ik denk ontzettend met je mee
Geef geen tegen en geen nee
Ik zet het plan uit om samen
Toekomstplannen te beramen
Zo voel jij je naar behoren
En gaan minder ideeen verloren
Jij voelt je enorm gestimuleerd
En van wat ik jarenlang heb ontbeerd…
Stoeptegel
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.028 achtertuin
had je bijna niet gezien
liggend tussen stukken puin
gebroken bovendien
ik dacht meteen wat doe jij hier
wat heeft het nog voor zin
ontdekte lege flessen bier
het schuim zat op je kin
je ogen straalden geilheid uit
geen enkel spoor van schroom
er droop wat sperma van je huid
als bij een natte droom
de roze kaugom in je mond
verloor…
Aardse bodem
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
921 verbinden een ieder die luistert en tuurt,
met de eeuwige oertijd van zomer en winter,
steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af,
terwijl op de grond rottend blad van populieren
een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren,
heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht,
dat wikt en vecht en strijdt met lage wolken,
en zich verloren…
hartenheer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 paranoia achtervolgt nauwkeurig mijn wegen
een kloppend hart zet m’n hoofd op explosief
langzaam rijg ik mijn verleden aan m’n degen
want ik heb dit eens verloren hart zo intens lief
door tropische warmte het papier neergelegen
m’n vleugellamheid is wat ik momenteel grief
een frisse bries wordt gezien als god’s zegen
de verlossing van hellepijnen…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
Engel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.857 Vechten had geen zin
moegestreden stapte ik een andere wereld in
sloot m'n ogen
daar waar engeltjes vlogen
onbezorgd zwevend in de nacht
tussen vallende sterren....zó'n pracht
doodstil
niets te horen
even voelde ik me verloren
totdat zij kwam
en me bij de hand nam
onder haar vleugels veilig geborgen
bevrijd van alle zorgen
fluistert ze…