7704 resultaten.
Beaujolais Primeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 wat wordt het vandaag
zwart of wit, een beetje grijs?
nooit weet ik wat aan komt waaien
hoe of wat te oogsten,
is de muze goed geluimd,
straf maar rechtvaardig,
zwartgallig op het botte af,
of pluk ik zelf de woorden vandaag?…
Als ik naar je kijk..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
930 Als jij mij wel vindt,
slaat mijn hart op hol en verdwijn ik in een zwart gat.
Maar dan word ik bang en probeer ik te ontsnappen.
Als je er niet bent,
bedenk ik hoe heldhaftig je zou zijn.
Als je er wel bent,
klem ik me aan jou vast en laat ik je nooit meer los.…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 ik kan mijn lichaam niet spreiden
tegen het beeld van zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik…
verdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.034 ik voelde al die levensdraden
die werden afgesneden
kon al het verlangen raden
die nog éénmaal aan elkaar te smeden
maar je was er niet
wij waren er alleen met ons verdriet
maar later toen we samen waren
op de plek waar jij zo intens hebt geleefd
kon ik je wél ontwaren
in de mensen in wie je verder leeft
toen werd de dag iets minder zwart…
Bij iets in je ogen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.263 tegelijk bewogen
in gevecht,niet te acteren
Een zon in de schaduw,
die niemand misschien zag
Woorden vertelden me ruw,
een gesloten mond in ooglijke aanslag
Het verlangen in charme,
de pauper in charisma
Dringt als verloren warme,
kijkende schisma
En het stil sprekend hart,
klampt elk gezichtsvermogen
Is twijfel koud wit of warm zwart…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Tussen de sterren
In een hemel
Zo zwart als de nacht
Verschijnt jouw gezicht in de maan
Ik doe mijn gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem…
uitvaart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.779 Daar staat een zwarte auto
te draaien in de straat.
Het lijkt of er weer iemand
de buurt verlaten gaat.
Ja daar komt men naar buiten,
hij is goed ingepakt.
Een mooie eikenhouten kist,
zelfs prachtig afgelakt.
Ik kende hem nog van geen kant,
en ook niet van een wal.…
Betraande verwijdering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
669 Als door een glinsterend vlies
bekijken ze wazig de wereld
noodlot was weer opgedoken
ongenood, onwelkom als immer
slaat het zwarte gaten in het licht
leven in het nu klinkt volmondig
als er sprake is van wat geluk
desnoods evenwicht of harmonie
vol eenzame heimwee verlangen
naar gisteren of overmorgen
bijna overal willen ze wel zijn…
vijftiger jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 voor Lucebert
(alles van waarde is weerloos)
ik maak mezelf wijs
dat ik de weg weet in
een tijd die niet meer is
dat ik de grijs sluier
oplicht als klamme vitrage
zo zie ik het plaatje
van mijn jeugd weer in
zwart/wit op mijn netvlies
wanneer ik probeer dit
plaatje in te kleuren blijf
ik steevast hangen aan het sepia
wat…
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Over je vergeelde zwart-wit foto
glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 vandaag ruik ik water
niet dat van een rivier
of het zoute van de zee
niet het frisse van een bergmeer
vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten…
Boven het maaiveld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
809 Het leven is een strijd
maar jij lacht de last kwijt
jij weet boven alles uit te stijgen
jij bent niet klein te krijgen
jij groeit bij iedere kaalslag
jij ziet niet de zwarte nacht
voor jou alleen een zonnige dag
jij alleen bezit die bijzondere kracht
om je hoofd boven het maaiveld uit te steken
terwijl anderen buigen
durf jij je rug te…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste tranen raapt
aan de einder gaapt het zwarte…
de kern
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
629 de kern, daar raakt 't
het allerdiepste punt
maar jij bepaalt zelf
wat je ermee kunt
je kunt het laten liggen
als een hoopje oude troep
maar je kunt het ook oppakken
en er iets mee doen
de kern is een begrip
dat je zelf in kunt vullen
de kern kan een gapend zwart gat zijn
maar ook een lichte ruimte
vol aardelijke dingen
maar eerst moet…
in elkaar verward gebladerte
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.761 in elkaar verward gebladerte
in een lege studio riemt de man van het heftige handschrift
zijn hond af
toe mijn trots mijn plebejische bruid sla maar kadetjes in
de zorgvuldig uitgekozen brokken barbecuehoutskool
glansden inderdaad als zwarte juwelen
allen grillig
allen anders van vorm
- ik gloei zo en ik hoor de wind…
tengels thuis
laat…
Met zijn geboorte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
991 zon maan en sterren
in harmonieuze balans
het rondje in uurwerk
is van chaos zijn hand
uitdijend in groei
schitteren nova’s in bloei
imploderen tot dwergen
die zwarte gaten verbergen
het spel der limieten
tussen leven en dood
geboorte en sterven
maakt kerst goddelijk groot
een mensenleven in tijd
was de schepper bereid
de cirkel…
Na deze woeste vlagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 heb donkere wolken gepakt
maak de wereld kil en nat
met tal van sombere buien
nog kaatsen flinters licht
in zwarte plassen waar ik
spetterend doorheen wil raggen
om met nietsontziende golven
het pad te schonen van
eeuwig moe en altijd ongemak
opgelucht vlucht ik
na deze woeste vlagen met
sprankjes hoop de perspectieven in
voel…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
Transcendentie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 zware zwarte nachten
ingekort door schuifelend avondgloed
mossen zwellen met insectenvloed
waarom leven nog langer wachten
als voorjaarszon ons strelen wil
reeuws geluid achter heesters
levensdrift en soortbehoud: nieuwe meesters
waarom mijn lief dit verschil
met het koude verlaten ijs
tussen naakte waaibomen
velden eentonig, verlaten…
Nu ik
gedicht
3.0 met 5 stemmen
6.251 ----------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden
Om hulp te zoeken
Bij hen die daar hun
Werk van hebben gemaakt -
Om mensen die zijn vastgelopen
Weer het leven terug te geven,
Genoeg om voor te leven en om te hopen,
Daarna is de zwarte…
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Je wimpers zijn lang en zwart,
Zachtjes strijken ze langs mijn wang.
Ik voel je adem als een koel briesje
En ik voel me gelukkig,
Maar ik weet, het duurt niet lang.
En ’s avonds, naast elkaar,
Op onze rug in het gras.
Kijkend naar de sterren,
En zoekend naar onszelf,
Weerspiegeld in de herinnering van glas.…
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
Zieltjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 En zo is zondag weer voorbij,
de avond valt langzaam in
Kerkgangers kwamen en gingen,
al dan niet in zwart kleed gehuld
De hoedjes kwamen in vol ornaat,
weer in soorten en maten voorbij.
Maar mijn zieltje bleef thuis.…
Muziek uit mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 ik kende de muziek
van het leven nog niet
pingelde af en toe nootjes
veelal tot ieders verdriet
zomaar zonder melodie
in een verkennen van
ritme en maat kwam
de klank soms tot een akkoord
maar vaker bleek
het een dissonant van
de ergste soort
tot ik jou hoorde spelen
sereen en zuiver
wees jij mij de weg
om ook wit en zwart
respectvol…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Waar werd oprechter trouw...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
830 Nadat ze jaren lang
Gepaard een kuis en
Vreedzaam leven leidden,
Hier in dit groene land
Waar ze zingend
Elke nieuwe dag
Bezongen in
Gezamenlijk geluk,
Is plots een zwarte
Wolk voor de eindeloze
Zon geschoven -
De glanzende groennek
Zit verdoofd zijn vrouw
Te zoeken, hier aan
De rand van de sloot
Waar ze samen zo gelukkig…
Ongecoördineerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 misschien moet ik gewoonweg trachten
niet de cirkels op het water te zien uitdijen
maar de steentjes richting diepte volgen
naar donkerder, doffer en onverlichter
dan het zuiverste zwart van onversneden
angstdromen ooit verlaten te worden
ik dan langzaam maar zeker wennen kan
aan de vanzelfsprekendheid van pijn
om ongecoördineerd…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…