7535 resultaten.
Waarom ben ik verliefd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.580 In mijn gedachten en in mijn slaap
En ben ik dan eens met haar samen
Zet ik mijzelf voor aap
Aan de ene kant wil ik het zo houden
Want heel soms vind ik het fijn
Maar af en toe doet het ook veel pijn
Als ze vertelt dat ze bij een ander wil zijn
Ik wens haar veel geluk
En heel veel liefde in haar leven
Maar heel diep in mijn hart
Hoop…
Verkeerd paard ?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
551 Hoe voort te gaan van twee
die naast zichzelf bestaan,
de grond splijt waar ze lopen,
haastig,en is slechts een kleine
stap van het omgewoelde pad,
wat de ene is en de ander slechts
mag hopen, naarstig zoekend
zonder spijt, blijkt de afstand
tussen hen niet ver, die zich in
de soort herkend, verstoord de
evolutie hun tred, wankelend…
emotionele laatste traan
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.048 Er was altijd een lach
Het leek de zon wel
Die ik daar zo zag
Maar na tijden van leven
Moest het leven zich opgeven
Want het geleefde leven was echt op
Zonder dat ik het wist
Leek het leven even een grote list
Want jij werd zomaar getroffen
Door deze dode tijden
Moesten we glashard hopen
Dat jij het nog zou halen
Maar plots werd…
elke keer
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.909 waren
Er nog zijn maar niet konden
Geluk staat voor de deur, maar ik kies iets anders
ik kies te rennen naar onzekerheid
De kans op iets wat al niet werkte voorheen
als een soort adrenaline rush naar afwijzing
maar het vechten maakt het zo mooi
de kans die geen kans is
en ik geef de sleutel van mijn huis
die ik wil dat een ander heeft
in de hoop…
door herfstbladeren heen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
551 ik zit in de auto
het is koud buiten
hier zit ik heerlijk
met jas om me heen
geklemd, een
zigzag van fietsen
auto's brommers
onder grijze wolken
de ruitenwissers
gaan piepend heen
en weer
ik hoop dat je
ach, ik hoef het niet
te zeggen, ik kom zo
naar je toe,
ik zet me vast in de
stoel en geef gas
en denk aan jou…
Rozen
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.217 Geen rozen uit een grafkrans geef ik u,
Die met de rozen van uw levensvreugd
De stille kamer van mijn Hoop verheugt.
Zie! blank en rood van liefderozen nu
Bloeit weer de tuin van mijn verloren jeugd,
Door storm en stortbui leeggeplunderd ruw.
De blauwe balsemlucht is juniluw,
Elke adem hier wordt paradijsgeneucht.…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 Vandaag zweven ze weer de lucht in
Heerlijke mooie ronde witte dekens
Die mij doen denken aan schapen
Met hun zachte dons vacht
Morgen hoop ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef…
Terug naar mijzelf
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.310 Heb hoop.
Vooruit. Voorbij. Paraat. Bereid.
Ver weg. Dichtbij. Op weg... Altijd...…
Sint geeft meneer
netgedicht
2.3 met 78 stemmen
5.767 klare
of T-shirt met een korte broek
een dik gebreide das of sokken
CD van Bløf een onderbroek
zijden strop schildersdoek
een Staatslot om te gokken
wordt het een dagkaart voor de trein
optische muis bij de computer
wordt je leventje nog zoeter
door een gebit van marsepein
wat je ook in dit pakje vind
het is je hartelijk gegund
ik hoop…
NU EVEN NIET
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.639 kleinkind, je bent zo lief
straks heb ik tijd
nu even niet
twijfel je aan mij
leef gerust, je kan zeker zijn
nu even niet
straks laat ik je uit
beloofd, ik gooi straks een stok
nu even niet
telefoon houdt toch op
de voicemail neemt op
nu even niet
computer staat uit
internet komt morgen wel
nu even niet
ik vecht mij erdoor
hoop…
zomerkind
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
569 ze bloeide klein
als witte bloempjes, waar een gouden hart in ligt
eindeloos vertolkend hoe haar tere kracht toch zomers telde
binnen zicht van eindigheid kleurt winter in wolken
langs een blauwe schijn vol hoop
morgen dansen blaadjes rond het spelend licht
van zondoorregen dagen
'leg jouw huppelhartje maar in zachte bloemen, kind
het…
Tour de La Haye
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 turen
de helse kramp, de spieren die verzuren
dit was, hoe erg, de Daal en Bergselaan
helaas, het kan nog erger zijn dan erg
de allerergste vorm van hevig lijden
waar gieren om je lichaam willen strijden
de flanken van de Lange Vijverberg
door wanhoop en vermoeidheid overmand
geteisterd door de hagel en de regen
bevecht je uitgeput op hoop…
Vernieuwde kracht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
663 van mij alleen
onder lichtblauwe ogen
torent de tijd om me heen
tot in de geboorte van de ochtend
zon, maan en sterren
geven vernieuwde kracht
om het gewicht van de liefde te dragen
geliefd bij jou
dat laat soezen en dromen
wat ik durf te dromen
gouden golven breien moederlijk comfort
in een verduisterde kamer
langs slaap en hoop…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 Als er dan geen troost meer is van boven
of van nergens voor alle lijden alle pijn
Geen hoop of recht of wat dan ook voor
al dat godvergeten onrecht die zee van tranen
Ziel en leven gebroken zonder tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige…
Tranen geven me vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
582 Er zit nog veel verdriet in mij
in kleine stukjes komt het vrij
dan huil ik en ben ik blij
er is weer wat pijn voorbij
Lachen doe ik al zoveel
ook wel als ik me verveel
maar die kroppen in mijn keel
vallen me minder vaak ten deel
Kijk, een vogel op dit blad
vogels vliegen, is me wat
zomaar hop, omhoog en dat
met hun vleugels, da's hun…
ik hou van jou
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.379 Ik zou mijn hoop jou willen geven
zoals je mij dat telkens doet
mijn kussen wekken jou tot leven
de smaak verzacht tot warm en zoet
Je zou mijn liefde kunnen voelen
in elke van mijn ademtocht
jouw ziel en zaligheid doorwoelen
en de vreugd weer in je bloed.…
Geloof weg!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
533 telkens weer,
dacht ik bij het sluiten,
o nee,
niet helemaal,
zette mijn voet er even tussen,
telkens weer,
totdat,
de klink afbrak,
de sleutel niet meer paste
de deur
uit zijn voegen sprong,
toen, leerde ik,
de deur te sluiten,
maar nu,
nu gaat ie niet meer open,
en ik,
ben mijn geloof kwijt,
mijn geloof, mijn hoop…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 datgene wat in mijn keel brandt
het verlangen
de liefde de hoop
verslonden versplinterd vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid…
Ik wilde zo graag...
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
945 Over leuke dingen, over minder leuke dingen,
serieus of schaterlachend,
ik wilde domweg met je praten, maar je bent er niet meer,
en dus schrijf ik je deze woorden,
in de hoop dat eens op een keer, ik je weer kan vertellen
wat ik je vertellen wilde, want ik mis je zo!…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 Een klagende viool
In de decembernacht
Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht
Waar is het licht dat nu zou komen
Waar is de hoop die werd verwacht
De stilte verstikt
De silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker…
"Ik wilde..."
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.484 een pad vol voorspoed
géén verliezen
Ik wilde dat ik
je blij kon maken
je middenin je hart
kon raken
Ik wilde dat ik
de pijn kon wissen
en je niet te vaak
zo erg zou missen
Ik wilde dat ik
bepalen kon
aan welke relatie
jij begon
Maar ik héb niets te kiezen
het is jouw leven
ik kan alleen maar
raad aan je geven
en hopen…
mijn noordzee liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 in de hoop me te verjagen.
Een gevoel van onbehagen.
Maar, lief strand, je hebt me al zo lang verwend,
het kind werd een vent.
En nu kun je niet meer stuk.
Jij bent nu eenmaal mijn geluk...
Windstriemen in 't gezicht, ik klaag,
maar weet wel beter.
Mijn liefde voor jouw wijkt voor geen meter!…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Aan de oevers van naderend welbehagen
vangen steile stranden een golf van ijdele hoop,
in verdronken vaarwater ten grave gedragen.
Het is onbekend hoever wanhoop kan zinken
naar de laagten van de zwaartekracht,
voordat verkalkte echo’s onderaards klinken.…
Ik heb geen wensen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
770 Ik heb geen wensen voor het nieuwe jaar
maar hoop dat je vertrouwen zal zaaien
en dat er nu en dan iets van opschiet.…
schuchtere voelsprieten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
520 het huis waarin ik wilde wonen was klein
zo klein als het in een sprookje kan zijn
van binnen oogde het nog groter dan een paleis
ik hoefde er niets te verzinnen, alsof alles, ieder laagje
een onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden
vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede
en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart…
REPOS-AILLEURS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.907 Als de baren u vervaren,
Op de onstuime zee,
Laat de hoop uw geest bedaren,
Op een stille ree;
Schoon de noodstorm u onthutst,
Elders rust.
Pelgrim, door de dorre zanden,
Van dees rampwoestijn!
Laat de dorst uw keel verbranden,
Doet de tocht u pijn,-
Eéns wordt al uw leed gesust,
Elders rust.…
HET HEILIGE LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Op wie zou onze aarde wachten
om zich van haar pijn te ontdoen
Bevrijdt zij zich al in gedachten,
gewapend met menselijk fatsoen
Op wie zou de wereld nu hopen
om ’t pad naar boven in te slaan;
De eindjes aan elkaar te knopen
Wie kan met haar op weg gaan?…
HARRY VLEK VOEGT DE DAAD BIJ HET WOORD.!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
957 Als een olievlek op digitale golven verspreid
zich op het eerste oog een ongelofelijke tekst
die bij nader lezen een intrinsieke aanzet geeft
tot het oplossen van de huidige krediet-crisis
Waar èèn zaak, èèn man sterk in kan zijn;
waaruit het gehele midden en kleinbedrijf
geloof, hoop en kracht uit zal gaan putten
waardoor het de liefde…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 de wildernis van het Wad leek vanmorgen
even op een getemd beest ,
de stilte was breekbaar op het moment
dat de heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht…
Vriend Hein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Wie denkt ‘ik neem een kortere weg’,
nadat hij zin en hoop verliest,
die heeft het mis, ‘t is niet de afstand
doch de afrit die hij kiest.
Hoe zit het met het eeuwig leven?
Hein omhult het met een waas,
verheugt intussen brave kinderen
met marsepein en speculaas.…