6137 resultaten.
Gezien vanaf een duintop.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Het huis waarin ik gelukkig was.
En, gelukkig maar, steeds nog ben.…
Zoals lang geleden - deel 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Het dwergenpaartje schroomde niet
het tovervisje een huis te vragen,
en een kapitaal voor regenachtige dagen;
en meer luxe zoals een krant en een t.v.
En toen de piggelmee's niet langer woonden
in een bloempot, maar in een huisje aan
de zee, bleef de man om andere zaken vragen
aan dat wezen in de zee.…
Zon, strand, zand, wind en.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Donkere wolken kwamen aan
een wind stak op best hard
beter nu naar de boulevard te gaan
echter voor 'k zover kwam:
Werd ik gezandstraald niet gering
kijk een uitje op strand met uitzicht op zee
Is 1 ding,
maar al dat zand waar 'k niet om vroeg
was wat ik mee naar huis droeg.…
hangend rag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 dof schrijft mijn woord ,tekent
het fijne afstemmingen als
snaren gelegd op het bewerkte hout
de wereld is kundig
maar ik verblijf in mijn huis van
hangend rag
de tijd maast gebrekkige woordspelingen
die ik zelf met moeite ontleed, eens waren het
alpen die ik beklom als een rank gesmeden
zwaard met inkepingen zonder opgelegde waarden…
De wilde wingerd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.132 Nu siert zijn hoge huis
Rondom met zwaar geruis
Een vloed van bloedend lover.
Al ben 'k verminkt en krom,
Hij wist hoe onder 't mom
Van dorheid 't hart versmachtte.
Nu hij mij kwekend nam,
Verlicht ik met mijn vlam
De dagen en de nachten.…
Klein-grut.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Dan belt dochter: ik kom wat later
kreeg net de tijd om te eten, dan vult
het huis met gesnater
van de kleindochters, die niet van stoppen weten
en zo is het half negen, over de rest van de dag
kan beter worden gezwegen.
Ik zou er moe van worden, maar wel:
Gelukkig moe…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zonder haast gaan
bewoners over straat
wandelen langs de serpentine
stoeprand auto’s rustig
gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open…
Hoe ik Remco’s verjaardag vierde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.315 Later fietste ik naar huis
in mijn te korte winkeljas.
Thuis hadden we geen existentialisme
maar wel een tafeltje van formica
op drie poten
in de vorm van een palet.
Op de fiets dacht ik:
wat een rare snuiter is die Campert
Als hij zulke lezers heeft.
wat zou hij schrijven.…
Aandacht voor het zoete duister
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
512 Een huis voor je timmeren
zoals een timmerman dat zou doen
of een sjaal voor je breien
zoals mijn oma vroeger kon
ik kan het niet
in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik naar je luister
de zon op laten komen
in een wonderschoon gedicht
de ironie van alle landen
in een Koninklijk gesticht
ik zie het niet…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 rook en vuur en hielden
Onze tranen vast tot in de binnenkamer
Een stortvloed vanwege een zee vol met
Demonen; en wij, die alleen in het bootje
Met de bootsman konden blijven drijven
Het leven wordt getart en hoont dat de
Sociale status van de hyena wordt beloond en
De stromen kwamen en de winden waaiden
Zand door kieren van het eenzaam huis…
Later
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 Overal in huis slingerden tweede
ogen. In onze schoot doofde heel langzaam het vuur.
Ons laatste huisdier vleiden we in de garage.
Voor 5 euro kochten we een nieuwe sjoelbak, voor de
kleinkinderen. Pissebedden trokken onze aandacht
en bomen en vogels en wolken en taal: laat, later,
laatst.…
on zinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 geleegd en schoongeveegd
benedenwinds op meters grind
gelijk van tint
ik heb de vogels snel zien komen
bruine mus en grijze mees
ze joegen zonlicht uit de bomen,
vrij van kou en watergruis
zijn zij abuis
en ik, ik lach de dag naar warme uren
kaats mijn schaters tegen muren
laat de buren verder turen, naar
de doorschijn van mijn
glazen huis…
Samenleven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
795 Samenleven
Het vuur doorgeven
Ieders licht in de ogen
Aanschouwen
En aan een nieuwe wereld bouwen
Gods licht
Straalt
als een ster die aan de hemel daalt
Als je je handen geeft
En je leven in positiviteit beleeft
Vrede kan
In een wereld vol oorlog
Maar we bouwen muren om ons eigen huis heen
Om onze veiligheid te bewaren
Om onze eigen boot…
Opsomming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.128 De buurman woont al jaren
Met zijn oude vrouw in hetzelfde huis
Wat zeur ik dan dat ik van het dak wil springen.
Ze praten het broodnodige en kijken uit het raam
Komt er nog leven naar hen toe?
Als je ``het was goed`` mag zeggen
kun je van mazzel spreken.…
Vreugd en vrede.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.117 Maar gij, zachte vrede,
O ga, als het schemert, mijn huis niet voorbij!…
Hang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 Bij ieder is er wel de hang
om ergens voor te zorgen,
iets van belang
hetzij je kind, je dier, je vader
je gezin, je fiets, je huis, je lijf
je land jouw wereld, jouw verstand
precies als in de dierenwereld.
Waar komt die zorg vandaan
de hang om te bestaan om door te gaan, te leven
uit te rusten, stil te staan,
ja zelfs in de dood?…
God niet meer nodig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik voel me meer dan geslaagd: diploma
ik voel me een praktiserende christen
ik ondersteun en dien de liefde
ik zing, vecht, huil, bid, huil, lach, werk en bewonder
omdat mijn dochter daar niet om kan vragen
Zij mijn enige dochter, mijn enig kind
zij is zo beperkt maar ook onbeperkt
zij is mijn fundament, cement, specie
zij bouwt het huis…
Trots ben ik op de pauw.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
561 In alle variaties
blauw heeft deze veel in huis;
naast het ook zo gevarieerde
groen met zwarte stippen,
waarin hij zo feestelijk welbewust
gaarne over de dierenweide al
zijn charme wenst te manifesteren.
Met zijn wijd uitstaande vederbos.
Iedere vederpen nog mooier dan iedere
andere.…
Geboorte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
688 Vandaag kwam je naar huis, mijn lief klein kleindochtertje.
6 dagen oud.
Hield je handjes vast en jouw vingertjes mijn vinger.
Er stroomde gelijk zoveel energie tussen ons twee.
Ik ben je oma zei ik tegen je, mijn lief kleinkind.
Je keek me aan met je prachtige kleine nog blauwe oogjes.
Terwijl je me nog niet echt kan zien.…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
geluidloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Er zijn geen redenen meer
de dingen mogen voorbij gaan
ook het vaste geloof in de traagte
ik heb het huis scheef geduwd
meer en meer rondom mezelf
de afstand tot het raam uitgerokken
het licht vlerkend over de tegels
cirkels trekkend van zwijgzaamheid
is het al voorbij
zal het even blijven liggen
of leg ik het verleden af
tegen het grenzeloze…
Nachtchat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik weet wel hoe de eenzaamheid jou verstikt
en hoe de vers gekochte bloemen in jouw huis
direct ineen zakken. Het is zo grof onterend
hoe je door kwaadsprekers wordt verklikt,
waardoor je slaapt in een stalen kluis.…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 Het huis van kamers en de stad van straten:
ai, laat de klok met rust. Tel goud, drink wijn.
Het vuil rot ondergronds. Bid niet voor het geraamte.…
Testpiloot
gedicht
3.6 met 5 stemmen
5.777 Ze was op weg, er waren stemmen,
vals en echt, de stad en andere drugs,
ze stak het huis in brand omdat ze
honger had. Ze werd gebruikt
als testpiloot.…
Depressie
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
775 Ik zag de mediapriester
Antoine Bodar laatst hip doen
over depressie, in een uitzending
van KRO's 'Kruispunt', waarbij
hij melancholisch door zijn
Amsterdamse huis vol boeken
zweefde.
Hij vertelde vol melodrama hoe
hij als jongeling ooit een
grote hoeveelheid slaappillen
had geslikt, maar God hield
hem godzijdank hier.…
het verdwenen Groninger land
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 schorre lege velden waken als
duivels over verlaten
steden en dorpen die als luchtkastelen
opdoemen in wrakke doch lange nevelslierten
het leven is vertrokken, slechts wat
ademgeruis slentert nog door het puin
waar in het gruis staat geschreven, dit was
eens ons zo vertrouwde huis
fundamenten ter zicht gesteld door
het kantelen van de aarde…
Typologie van de drenkeling
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.681 Langs muren van vuur gaan wij op huis aan.
--------------------------
uit: 'Jachtscènes', 1992.…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 Ik ging geloven dat ik nu zou rusten,
De winter in 't ommuurde stadje blijven,
Een huis bewonen, klare zinnen schrijven
En voor het eerst wat langer voortgekuste
Vrouwen hier bij mij hebben en, ter ruste
Met hen gegaan, lang in omhelzing blijven.…
Het eeuwig loof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
535 zij wisten zich
ooit opgetuigd
als goden in de
wereld van mystiek
voelden zich er thuis
het archaïsch huis
heeft alle tijden overleefd
er was geen generatiekloof
in het vitaal cyclisme
van het eeuwig loof
toch wordt haar
krachtige moraal ook
regelmatig ingehaald
door decadentie en de
wuft corrupte uitspatting
dan zakken rijken…
Juni
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
662 terwijl de vogels nestjes bouwen in de hagen
trekken geurende kamperfolies de vlinders aan
juni de maand met de lange en warme dagen
laat mooie tuinen voor bezoekers openstaan
jong en oud gaan stilaan om vakantie vragen
de vermoeidheid begint bij velen toe te slaan
bestemmingen zijn geboekt om op reis te gaan
wie zal er de zorg voor huis…