7884 resultaten.
Verdwaald genot.
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.228 Gedeelde spanning achter beslagen ramen,
in elkaar verzonken, kreunend elkaars namen.
Je sijpelt door mijn lichaam,
als een ader van dun bloed.
Het maakt me stil, maar mijn god,
wat voelt het toch goed...…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Ik roep je naam keer op keer.
Ik hoor geen echo meer.
Er valt niets te kiezen.
Ik ga jou verliezen.
't Geruis van de wind
streelt me zacht,
verwaait de weemoed
van de eenzame nacht.
De stilte van de nacht
brengt onrust in mijn hart.
Ik loop verzonken in gedachten,
wie zal er op mij wachten ?…
we babelden in misverstaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
835 je liep mijn woorden achterna
verloor je in gedachten
die ik als verstrooiing
naar je lachte
ik liet wolken
dobberen op het hemelblauw
jij zag immense diepte
voelde de onmogelijke kou
ik nam de tijd en
brak haar tot verleden
jouw toekomst deed meer pijn
dan je lijden aan het heden
we babelden in misverstaan
rondom torens van verwarring…
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 we liepen over glas
likten elkaars wonden
wisten ons in pijn
en bloed verbonden
ik zag de tranen
in je lach en wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag…
Wanneer tot ziens vaarwel wordt
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
2.544 Daar zit ze, starend uit het raam
knikt naar de zuster, hoort mijn naam
en in de draai van dat moment
stijgt de hoop dat ze me herkent.
"Dag lieverd, daar ben ik weer",
helaas blijven ook deze keer
haar ogen onaangedaan afgewend:
reeds 't afscheid, tijdstip onbekend.…
Afwijzing met koffievlek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.088 En ook nog eens de verkeerde naam...
ik heet geen Jan, laat staan Ter Vaal!…
Gueux
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
802 Een geus
oftewel landloper
schurk boosdoener
wat jij ziet
is goed
deugniet
een bandiet
van de liefde
met een naam
iets wat aangepast
voor de gein
vorst dorst
geen woord
door jullie gestoord
schrijven blijf ik
geeft me een kick
van geluk
niets of niemand
maakt dat stuk
de haat en negatief gedoe
al die land veroveraars
laat mij maar…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
Gelijkenis
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.604 de jaren tussen beide in
konden de pret niet drukken
met gelijke hum en nukken
kenden zij elkander
vanaf de eerste blik
die herkenningsklik
bracht telkens rust en vreugde
waarop beiden zich verheugden
het kind nam aan wat opa gaf
en ook omgekeerd was de oude
zeer vereerd met wat de kleine bood
gezeten op zijn stramme schoot
het knuistje…
Advocaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
771 En welke naam zou u willen geven
Aan ‘t borrelen op een bejaardenfeest?
Hoort en ziet u dáár dan in geen leven?
Wee de Zwartkiptrage geest!
Zwijg!…
uit vrijheid
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.304 woorden groeien, verlangen
zichtbaar wordt in het lettertasten van
schoonheid (zachtgelijnd)
hoe dicht
zal ik je vinden wanneer je
in mijn denken ligt, touwtje springt
met ieder seizoenslicht
in oceanen van papier duikt
-golvend- en poppenscheepjes uit
een notendop wrijft
om liefde
enkel om liefde
-zweef
en geef tijd jouw naam…
Spetters
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
664 Keien gooien op de Parijse barricades
Lijken stapelen in Duitse open wagens
Kameraden meeslepen door de blubber
Knalt het oogje er doorheen schiet ik door het rubber
Watergeuzen die Spanjolen verbrandend slachten
Germanen die Angelsaksen tot de diepste haat verachten
Zogenaamde ketters in naam van God verbranden
Als kruisridder rijden met…
Exodus
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.212 Mijn vriendin die urologe is
toch van alles van mij houdt
terwijl zij met haar vinger
in mijn innerlijke organen prikt
Daarbij de Latijnse namen opsomt
en de haar eigen ezelsbruggetjes
om te onthouden in het Nederlands
zelfs als ik haar lippen bedek
Met kussen en strelen van haar G-spot
zij als een raket omhoog schiet
uiteenspat tot de…
benauwenis in vroeger tijden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.361 in de droesemige lage landen
al aan de woelige Noordzee
zuchtten wij ons potje mee
de praal lag nog aan banden
grachten in steden waren berucht
stonken een eind in 't rond
alom gevreesd verre van gezond
velen namen speciaal de vlucht
voor natte zomers in ons Amsterdam
voor waar niet te harden klef klam
men bad om frisse wind uit den west…
Vrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.088 verlangens
teruggegeven
aan de gever
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen,
veel te kort
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis, niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind,
ongrijpbaar
afgedankt
als het gerafelde
web van een spin
zij schrijft haar
naam…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
Broos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.493 Lamplicht zet zijn hoofd in een kader,
heel duidelijk zie ik nu mijn vader;
groot verschil met het beeld dat naar boven kwam
van de man die mij hoog in zijn armen nam.
Van veilig gevoel tot tehuiszorgplicht,
daartussen ligt een mensenleven.
In de groeven van mijn vaders gezicht
staat het verdriet om mijn moeder te lezen.…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 bloeien
te wachten op verlaten gaan
je lachte om de snelheid
die botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam…
Vandaag heeft ze...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.250 verlangens
teruggegeven
aan de verwekker,
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen
veel te kort,
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis,niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind
ongrijpbaar, afgedankt
als het gerafelde
web van een spin
zij schrijft haar
naam…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn eerste baan
onbezorgdheid nam…
thea ter graf
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.187 doubleerden palen
daar mocht van haar geen lijn van wijken
een stip kon nooit een komma blijken
dat zou leestekens achter halen
ze bleef daar keer op keer op malen
dacht nota bene juf te lijken
door tekst op punten in te schalen
en steeds een eender aan te reiken
achtte zij zich een hele pief
maar och, ze kon niet dieper kijken
dus namen…
Haagse gaten
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
534 vreemde ronde gaten
als holle ogen in een bleek gelaat
gevuld met zand, maar leeg en desolaat
welk wezen zou die sporen achterlaten
ze intrigeren mij in hoge mate
zijn het de stempels van een duivels kwaad
het werk van een ontsnapte psychopaat
die iets begroef in maanverlichte straten
de gaten wachten, vullen tijd met zwijgen
de leegte nam…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 je bewezen
in een volmaakt wezen,
gekleed of naakt, ik weet
niet wat me het meeste raakt,
een schoonheid, de eenvoud
van het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet bij namen…
De dichter
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.675 Wat mocht hij daar bespieden,
Dat al zijn aandacht nam?
Het was een kleine vogel,
Die telkens wederkwam.…
Mijn schooltijd
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.284 'k Ben blij met deze school: ik leer nog steeds
en naar mijn sterk vermoeden kent u reeds
de naam van 't instituut, Het heet het leven.…
Oude foto's
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 geboorte en sterven
meegesleept als in ‘n film
voel ik de vergankelijkheid
en de snelheid van de tijd
voel de pijn van weemoed
omdat ze er niet meer zijn
hun verwondering bewaard
gestold in de tijd
lees verwachting en droom
op stille witte gezichten
ik weet hoe het afloopt
bereik de grens van waanzin
als op het kerkhof
hun namen…
haantje de voorste.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
755 toen kwam de haan binnen in het hok
en nam er aantal in zich op, een paar a-
part en eentje van achter.- daarna ging
ie weer, de patser. Maar vertel het niet
door, ik wil geen problemen, verklapte
een roddelzieke kip, en vloog toen weer
met klapperende veren door het hok.-…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Noemt iemand dan mijn naam
dan zal het vreemd zijn dat ik dat ben.…