31062 resultaten.
Boos
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.351 geleerd
Ik moet het kwijt
Hoogste tijd
Dat ik mijn woede loos
Maar hoe
En waar
Want ik zit vol
Zo enorm vol
Met boos…
O, kom, mijn liefste!
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.966 Want waar ik dromend henen ga,
of waar ik sta,
ik mis u, liefste!
Kom weldra,
Zo roept mijn lied mijn herte na:
O, kom mijn liefste!…
Als het even niet meer gaat
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
4.891 Als ik mezelf verlies
dan ben jij er die me vindt
ik zoek waar jij zoekt
maar al die plekken maken blind
Je houdt mijn hand vast
je laat me dit zien
elke plek waar ik was geweest
Je laat me nooit los
je laat me nooit gaan
Pas als je zeker weet
dat ik het overleef
Dus ben jij die het me zegt?
die een arm op mijn schouder legt?…
Aan de haal met de dood
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.333 Jij aan de haal met de dood
die jij herkende in een leven
vol levens en waar het sterven
neigde naar verrukking in ogen
die de angst tot aan de hemel droegen
je rode haren die met de jaren
verkleurden tot aan het oktobergrijs
waar jij je fiets voor eeuwig in etaleerde
evenals jouw rode pull-over
met de smaak van paardenworst
strijdmakker…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Na zovelen ongetelde dagen
strijkt het lentelicht
over het purperen land en
door het verstilde raven
haar, het is niet waar dat
zij daar in ruste ligt, de
plek met eigen woorden
koos in een onvoltooid
gedicht.…
Aubade - Claire Obscure
netgedicht
4.8 met 59 stemmen
1.643 De dubbele roos verbrak haar spiegelbeeld
waar eerder een glimp van verlangen verscheen,
handen minzaam haar lippen beroerden.…
Palmzondag
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
695 Waar is die tijd toch heengevaren
en nu ik zelf al oud ben, weet ik dat
die innigheid met niets meer is te evenaren.
Palmzondag: ik ruik dat frisse groen, de winter
heeft het weten te bewaren.…
Heksenhand
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
845 regeert
bemeet de gave van het woord
aan de innerlijke maat
de ware inhoud wordt verhoord
als je er in dienst van staat.…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 Onze ogen kijken over zee
waar de golven overheersen.
De witte wolken jagen voorbij
water stroomt op het strand.
Waar ik loop samen met jou
in een stil en tijdloos vertrouwen.
Geen geheimen voor elkaar
na zoveel seizoenen bij elkaar.
Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.…
Glimlach van het avondland 2 ( zen)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
660 Waar de tochten gaan
dragen bloeiende sterren
mij in een zetel.
Brengt de schaduw licht
in harten van kinderen,
als de zon ondergaat.
Weidse grasvlakten,
lotussen aan de hemel,
verdiept de melkweg.
Blauwe regens
aan de verre horizon,
valt zonder druppels.
Veel schapenwolken
hemel vol verwachtingen,
waar is de herder?…
De wekelijkse haring
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
696 trillen
verdwijnt in mijn mond resoluut
de haring binnen in één minuut
En na dit smullen waar ik zo naar uitkeek,
zeg ik: "Hij was weer heerlijk, tot volgende week!"…
KARAKTERTREKJES
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.034 Dat zijn die vervelende trekjes van jou
waar ik helemaal niet van hou
ik ben er mooi klaar mee
en houd er mee op
het gaat gonzen in mijn kop
steeds maar weer dat doorgedrijf
ik schud die modder van mijn lijf
en ga in vrijheid weg
liever gezegd ik neem de benen
ik weet nog niet waar henen
mijn keuze is hoop ik nu wel goed
ineens kreeg…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Queeste
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
701 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen
vogels met een scalpel de nacht opereren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren…
Voor Helen
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
1.104 Soms denk ik terug aan Amsterdam
de stad waar ik thuiswas
Mijn hart en ziel verkocht
het vondelpark de gaasterplas
De stad waar ik slenterde
uit eten ging in oud zuid
Het concertgebouw bezocht
nachts op de wallen uit
snuffelen op de Albert Cuyp
Fietsen door de Jordaan
Terrasje pakken op de Prinsengracht
Het was een deel van mijn bestaan…
een partita vol van liefde
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.673 deze herfst baarde een nieuwe ent
in een partita waar liefde eindeloos
wordt gevoed, een vrucht die weliswaar
nog kwetsbaar zijn handjes vouwt
maar vertrouwd zijn droom kan sluiten
een leven die deze eeuw zal kennen
in rampen die nooit gezegd de bezemwagen
is van het leed dat
ons aller moeder aarde draagt
doch waar klaaggezang de monden…
Volwassen
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
956 paste mij aan de meeste dingen wel aan
toch bleef ik terugverlangen naar daar
waar ik mijn eigen weg kon gaan
Ik hoor nu bij hen die middelbaar heten
en voel me hier best op mijn gemak
de jeugd die ik had was een heerlijkheid
en voor de volwassen werel heb ik ook een zwak.…
Weet
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
873 Weet wie je bent
Weet wat je moet
Weet waar je staat
Weet wie er toe doet
Weet wat je wil
Weet waar je om geeft
Weet van de liefde
Weet hoe je leeft
Weet als je denkt
Weet hoe je voelt
Weet wat je verlangt
Weet wat je bedoeld
Weet wie je liefhebt
Weet wat je waardeert
Weet van vriendschap
Weet dat jij dan leert
Weet van je…
Onder 't helder koele laken
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.340 Onder 't helder koele laken,
Waar ik op de sluimer wacht,
Lig ik tussen droom en waken
Voor de drempel van de nacht.…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Wind morrelt zachtjes aan de hemelrand, waar kerktorentjes
hun piek boven de bomen uitsteken, gezien zullen ze worden.
Men zou zijn God vergeten als er niet voortdurend aan werd
herinnerd.…
Met andermans rijkdom
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
517 gevuld met andermans rijkdom
schaar ik me ergens waar het licht
geen bijval kent, het ontmoeten
of het ontmoedigen ervan herkent
de tijd die ik in mijn zakken draag
leeg zoals de kruin waar geen
vogel in rust is de ruimte onbeperkt
aanwezig, geen afbakening die me
kent al hoor ik wel het schreien
van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Waar tijdlijnen door een snijpunt gaan,
is uit een nagalmende oerknal geboren,
de oorsprong waar tijd nooit stil kan staan.
Er gaat iets in eindeloze ruimte verloren
in een baan van cirkels en hyperbolen.
Er zijn zacht ruisende echo’s te horen
van zingende golven die eeuwig ronddolen
op klanken van ontelbare rotaties geleden.…
dank..
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.089 dag mama
(in de kerk van mijn jeugd brandt het licht van leven)
nu je gegaan bent
nu je rust
kus ik jouw koude ogen en een wang
waar zacht
jouw vrede sust
ik mis je, waar ik missen mag
maar meer nog ben ik blij
om alle pijn die weg mocht gaan
en jij
het licht mag vinden…
Kip, kip, ik hou van jou.
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.106 Kip, kip, ik hou van jou
kip, kip, waar blijf je nou
leg een eitje in het zand
dan pak ik het in mijn hand
Kip, kip, leg gauw een ei
kip, kip, kom maak me blij
leg een eitje in het gras
ik wou dat het zo ver al was
Kip, kip, ik hou van jou
kip, kip, waar blijf je nou
leg een eitje, leg het gauw
zijn je kuikens geel of blauw?…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
908 Waar is diegene die mijn liefde blust?
Vele malen het gevoel gevolgd.
Steeds weer neergeslagen.
Liefde vult mijn hart.
Maar door de gaten vloeit het weg.
Liefde, eindeloze liefde, waar ben je?…
Vertel me eens!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
739 Want lief, ik kan je niet helpen,
zolang ik je niet versta, dus lief,
zeg me, waar denk je over na,
wat zit je zo dwars,
dat je me verlaten wilt?…
Bomen in skelet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 het leven stilt
waar bomen in skelet
nog rillen onder de noordooster
vlokt zacht de eerste sneeuw
zij dartelt
in het luchtig vallen
op de koude schrale wind
bewonderd door een spelend kind
haar lach brengt
weer de vrolijkheid
in een witte wereld terug
waar stilte van de schepping heerst
in het wissen van de sporen
zal de winter…
Op het smetteloos wit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.044 maar blijven staan
wist dat het kind zou komen
weer op dezelfde plaats
waar de ster nu staat te dromen…
de nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
673 van een onbekende dichter, ze
kennen de oorsprong van de regenboog de ingang
van de zon waar de dood zich heeft vereeuwigd in
de bonte kleuren van jouw was…
Opvoeden?!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.144 Daar waar jij dan misstapt en verzwikt,
is het kind totaal ondergeschikt
aan de spanningvelden die het oproept,
wanneer het niet luistert!
Dus de een zegt, straffen,
de ander zegt met liefde maar ik zeg,
doe het met allebei!…