Alle inzendingen over zwarte vrijdag

7546 resultaten.

Sorteren op:

uit het dagboek van een wintertuin

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 786
alles begint opnieuw zo ook de roos die sterft door het niet verstaan van dode ogen en hoe de maan papieren vogels oplaat langs touwen die de eenzaamheid in lege buiken knopen gebarsten zoals oude winterbomen zwart beslagen het wenken naar de afgrond de onopgemerkte pijn bloei dan, mijn roos en leg je in het helder licht…

Eilanden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
Soms vervloek ik God soms de mensen maar het helpt niet zoveel eenzame nachten dwalen we langs het zwarte water met onze gedachten aan een verdwenen liefde nog zie ik je gaan in een droevige boot aarzelend met je roeispaan net zo verdrietig als ik kijkend naar de rode vlag die langzaamaan gerafeld wegwaait in een duistere wind hoe moet…

De zachte krachten

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.148
Dat de zachte krachten het toch halen: een avondzoen opnieuw na ruzie, onbegrip, een groene twijg na 't zwart van winterdagen; een kleine scheut die leeft, voldragen.…
Adeleyd2 december 2009Lees meer >

als een adelaar

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Ik vlieg door de lucht, zie het land van morgen, zie een rots zo zwart en leeg, zo kil en kaal. in een moment verandert er zo veel, wordt alles anders, eerst vreugde dan pijn. waar eindigt mijn pijn? waar begint mijn vreugde? waar vlieg ik heen? de tijd zal het me zeggen.…
Marije19 december 2009Lees meer >

Zin

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 863
zweef dan heel de kamer door Duik joelend naar beneden Mijn lieve schat ik ga ervoor Wijs me de weg naar Eden Maar mijn duikvlucht spat uiteen Als je heel afwezig zegt nah schat misschien een andere keer Je weet toch dat ik hoofdpijn heb De tederheid gerantsoeneerd Moraal van dit gekwansel Vroeg of laat...en dat zie je meer Begint de zwarte…
falm23 januari 2010Lees meer >

In obscuur kleine kroegen

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 576
je hebt gezucht onder een zwarte lucht het kopje laten hangen zacht tegen mijn wangen jij bloeide voor vorsten in paleizen zag in woestijnen oases als kleine paradijzen in theaters grand gala gedaan in obscuur kleine kroegen op de planken gestaan jouw ster is gaan rijzen in de glamour van geluk ik mocht bij je blijven en toch…

Doodlot

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 694
Ach realiteit breng me nu terug met open ogen in verre dromen toen de dreigende zwarte vogel die onontkoombaar als het noodlot almaar dichterbij te komen lijkt nog een klein zangvogeltje was het pijnlijke schorre krassen nog een vrolijk kinderlied het zwaard van Damocles nog rustte in de schede de dood nog onbekend ver weg in plaats van…
gerardo9 augustus 2010Lees meer >

Knaagdier

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
eeuwenoud en vast stramien hij wentelt zich in groeiend onbehagen de chaos is voor hem de haute cuisine hij vegeteert op vrees en bovendien zal wroeging nooit zijn zielenrust belagen bij zonlicht lijkt het beest de tegenpool van wat zijn schaduw herbergt, in gedachten bezint hij zich op nieuwe heksenjachten zijn ogen spieden almaar, zwart…

Er waren eens...

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.438
en de geblakerde zwarte zuchten van het niets ik miste je al die tijd ..weet ik nu…

kerststal

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.127
nacht heldere hemel een stralende ster schijnt op het herderspad verlichten geboren Jezus gelegen in geel stro Jozef, Maria, trotse ouders aanvaarden God de Vader vanuit verlichte hemel zendt liefdevol zijn zegen geven stal heel intiem bevat gouden gloed dieren kijken vredig toe ontvangen koningen drie stuks waarvan een zwart…

Weilanden hebben avond

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.383
En daarboven, zwart op witte lucht, fladderen de doodsbrieven, die kraaien blijken te zijn, zo slordig vliegen ze: god laat z'n correspondentie maar waaien. ----------------------------------------- Uit: De hectaren van het geheugen', 1985.…

Magnifiekjes

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
gezaaide grassen kleuren de zwarte aarde als een groene sprei in takkenbossen rust het jonge vogeltje vleugelstrekkend vrij een aardhommel zoemt verstopt zich in een bloemkelk zuigt de godendrank het hemellicht reikt zich vredig in stralen uit door een wolkenbank windzuchtjes waaien rijpe zaaddoosbolletjes over de akker vlierbloemen…

Illusie

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
grond ligt danst zij wild op jong groen gras en vertrapt meedogenloos nieuw leven ademloos kijk zij niet meer achterom geeft hartstochtelijk gisteren een schop en klein als zij is, schreeuwt aandacht om wie zij ooit was voor de vernedering die als een rode draad haar leven beheerste inkt genoeg om waarheid te verbloemen laat zij geen zwart…
metha27 augustus 2011Lees meer >

Met dichterlijke vleugel

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 578
Een handvol akkoorden drijft neerwaarts als de muze haar lente lispelt Het is alsof er woorden missen in de grootte van tegenpolen Ik herken de eeuwig vallende traan als nabijheid van seizoen wisselt en de verte wenkt in kraters en zwarte holen Met een dichterlijke vleugel dek ik graf en kerker toe Niet zichtbaar voor een oude…

het woord

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.066
er is nooit een toekomst geweest voor ons zelfs het heden is langzaam verdwenen in een restant van zwarte dons tanden van tijd hebben zomers opengereten en, in de bron, het bruidsnest ontwricht het enige dat vleugels kon bewegen en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht; wij vluchten van dit ongemeubileerd leven, verwekt schijn het…

Gedichtje voor de wereld

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
De wereld is mooi het leven is lang er is eten genoeg en liefde voor iedereen en daarna komt nog de hemel voor eeuwig en altijd maar soms gaat het even mis maar het komt ook wel weer goed wel jammer maar zo is de wereld ook nog eens goed en kwaad wit en zwart geluk en ongeluk zo is de mens en zo is het leven het is ongelijk verdeeld…

LASIUS NIGER

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
De alom bekende kleine zwarte mier bouwt geen aarden kastelen of dennennaaldpaleizen als haar grote verwanten onder wijde velden in stadstuinen tussen straatstenen zijn talloze nietige kamers verspreid die arbeid en adem van het grondleven sterken dit onnaspeurbare rijk der luchtige korrelkelders vol krijgshaftige boerenvlijt streng…

Goya etst de hertogin van Alva met een negerkind

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.132
Maar op dit kleine plekje vond Hij eind'lijk rust om te gaan slapen: Hij laat haar over 't zwarte gapen, Domdwaas onder haar lokkenpracht. - Een fijne etsnaald schroeit de wond Weer dicht, bij 't schild'ren toegebracht.…

In de moskee

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Hij kent: de groene vanen en het plein Waar vreemden naar de goudspiralen staren; De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn; De egale zon; der schaduwen slagorden, Die zwart opdoemen, en verwijderd worden; De stilte, de gebedsroep, en de schijn Der maan, die als een man met een lantaren De laatste rondgang doet, en met zijn licht Het donker oproept…

Mijn inkt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Mijn blauwe inkt, -geen zwart-, maakt dat donkere wolken, in het hoofd, verdwijnen, overtrekken. Mijn inkt, zo giftig als kan zijn, is niet te drinken, maar slechts, juist: tot je te nemen. Mijn inkt geeft helder licht, bij troebel zicht. Ik houd van schrijven, inkt kan vele eeuwen blijven... worden herlezen.…

Water

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.363
ik draag boten over zee ik golf ik schuim ik spat vissen jaag ik door mij heen zwemmers laat ik binnen regendruppels springen op spetters rimpels kringen ik knaag gaten in een rots vuur houdt mij niet tegen dampig ben ik zacht en nat of hard als ijs zwart en glad ik schiet als hagel val als sneeuw ik kabbel klots en klater ik…

De nieuwe anchorvrouw

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
Haar korte zwarte haar, haar mooie ogen, Haar sensuele mondje bovendien, Zij stond bij mij al hoog in de top tien. Sinds ik haar zag, heb ik haar steeds gemogen. Al zal ze heus de feiten niet verdraaien Als zij het nieuws om acht uur presenteert De wind zal vast wat aangenamer waaien.…

Dement

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Soms buigt zich iemand over mij waarvan ik denk dat ik herken en al de pijnen weer ervaar in het zwart gat van mijn ellende. Soms ben ik thuis, soms in de hemel en vliegt ik met de engelen mee. Een “Lieve Vrouw” verzorgt mijn lijf. Aan haar voeten lees ik “Lourdes”.…

Wij

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.244
Op een andere plek zwart als vulkaanglas broertje versmolten met haar rug kijkt een kind hoe de hemel overvliegt. De schepper slaapt. En ook zijn broer. De filosoof zegt: de hel - dat zijn wij. De ambtenaar zegt: de regels - dat zijn wij. Een slimme engel schuift ons een bril toe gedoopt in onbevangen nieuwsgierigheid.…

Kom schemer met mij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
ik wist je te wonen in je glazen huis lente bracht haar eerste bloemen op de wind bij je thuis je decoreerde en schikte de kleuren van zon die in jouw vazen zijn voorjaar vond op het wiegen van de eerste madelieven danste je het prille groen rustte de middag in een spiegelende tuin op het zwart van de aarde waar het leven dit…

Er was...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Eind April begroet opnieuw de draak die als een losgeslagen metrowagon door de bloedrode groeve raast geen halte geen opstapmogelijkheid alleen zwarte uren springen op het verlaten perron zwartgeblakerde tunnelwanden met affiches vol doodsmaskers diep wortelende bomen schilderen een regenboog in chaos in gebroken kleuren wat ooit vloeibaar…

Chromato

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
We beulen ons suf in verhalen van beoogde kleuren ijstijdelijk, metabool zoals zwart, wit…

Verliezen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
alles sterft ja, ik weet het wel de vogel, een bloem het hart, een mens mag ik missen… mag ik huilen… als kraaien in zwarte verenjassen een herfstschreeuw brengen steeds, steeds dichterbij mag ik missen… mag ik huilen… om toen, toen die warme dag dat de koude wind een huid kwam schuren en het verliezen rond het stille sprei…
Hilly Nicolay8 september 2014Lees meer >