6269 resultaten.
Waak 2
gedicht
3.1 met 16 stemmen
8.602 Ik wist goed dat dit zou overgaan,
zo lang het verre, jonge lam kon wachten,
bleef ik onbeweeglijk staan, alsof uit de schemer niets te wekken viel.
------------------------------------------------
uit: Het Liegend Konijn, jrg 2 (2004)…
Schemering
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.047 Ter nagedachtenis van Hugo Claus
Tussen het licht en donker
wanneer het gerijpte koren
zijn gouden schijn laat
als lijn tussen twee landen
de wereld even niets wordt
alsof het even stil staat
weg van glorie
en stil ongedwongen
loslaat van wat er is geweest
als afscheid nadert
weer een dag voorbij
in eindeloze gedachte vergaan…
Waterland
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
667 ach en wee, bejaarden over 'de vloed',
en de jonge garde die hooghartig doet,
alsof ze over het water heerst...
Maar,
zij die het meemaakten weten beter,
niet de mens, maar
waterland was hier
het eerst...
Auteur: Wijnand Keesmaat, Dordrecht…
Emmaüs
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
758 Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.
Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet.…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 Mijn handen hebben zacht
de jouwe aangeraakt
en ik vond vol verwondering
herkenning in het hart
alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen…
Achter de dijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
856 De Witte Wieven van de Uiterwaarden
zweven omlaag
als wolkensluiers langs de grond
Alsof de koeien los zijn van de aarde
waden ze traag
gehuld in nevel, rond.…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen
kalend of permanent vergrijsd
in lichte zomerkleding
alsof…
Tijd voor ons
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.518 iets doen
dan voel ik me zo vergeten en verlaten
heb je tijd, zit het mee dan geef je me een zoen
en kunnen we even wat bijpraten
Wanneer je handen me dan strelen, warm en zacht
duurt de nacht lang voor ons allebei
Na afloop kijk ik naar je met een lach
je zegt lieve woordjes en ik voel me vrij
Daarna sla je je arm om me heen
het lijkt alsof…
Wandeling
gedicht
2.2 met 88 stemmen
20.385 De armpjes opgericht alsof ze iets of iemand
wegduwden, afweerden, weerhielden. De handen daarop horizontaal, voetstukken op pilaren.
De blik van het kind zei dat het gevaar voorlopig niet was geweken.
Kon ik het oppakken? Kon ik het in mijn armen nemen en
voorovergebogen de geur van het hoofd, de lichte haarinplan-
ting waarnemen?…
De tijd ben jij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.569 Onze handen versmolten met elkaar
Je kijkt me aan
Alsof je iets wilt vragen
Mijn hand glijdt langzaam door je haar
Het lijkt eindeloos
Die ene blik
Voor altijd veilig opgeborgen
In mijn gedachten
Ik geef je een kus
Tintelingen
Over heel mijn lichaam
Minutenlang
“Ik vind je lief”
Fluister je zachtjes in mijn oor
Ik antwoord zachtjes…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
Ontroostbaar
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.801 onder aan mijn kin
blijven de druppels hangen
aarzelend, of ze wel of niet zullen vallen
eenmaal gekozen
vallen ze met grote snelheid
tegen de vloer te pletter
onafgebroken
loopt het vocht
uit mijn neus
om zich langzaam te vermengen
met het zoute water op mijn gezicht
mijn hart is donker en verkrampt
elk gevoel is uit mij verdwenen
alsof…
WALS VAN KWART VOOR MIDDERNACHT
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.699 Alsof zij iets zingen ging trilt de luit
en de lieve luit achterna
hinkepinkt de piano linkepoot linkepoot
Ik denk niet dat de luit iets zeggen zal
kwart vóór middernacht
al trilt - zij trilt toch?…
Dans in dromen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.414 aan te warmen
jouw diepe stem zo zwoel
krachtig maar toch zacht
voorzichtig aan me vraagt
blijf bij me hier vannacht
al is het wel gewaagd
toch laat ik je begaan
en als je mij dan kust
geen passie kan weerstaan
bevangen door jouw lust
volledig in een trance
mijn lichaam aan je geef
gewillig met je dans
lijkt het net alsof…
Stilte schreeuwt je schuldig
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
991 je telt tegels tot oneindig
wilt verdwalen in de zon
schrijnen doet de pijn verdwijnen
je mag niet weten wie begon
vandaag is gisteren vergeten
alleen maar morgen telt
je ogen hebben het geweten
zijn handen hebben jou gepeld
je haat het stomme hijgen
doet alsof je er niet bent
je maakt je los uit deze lijven
wil niet dat hij je zo kent…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 Kun je iets weten van generaties terug
ligt het ergens in ons brein
te wachten om gedacht te worden
of op een dag een droom te zijn
herken je dat intens gevoel
de beleving van een déjà vue
alsof je in het verleden stapt
maar toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in…
Plaatje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Dit tot grote radeloosheid
van een fotograaf, die bezig was
zijn bruidspaar op de voorgrond
en de smetteloos witte beesten daar achter
saamhorig te vereeuwigen, alsof ze iets
met elkaar te maken hadden.
Als enige buitenstaander
voelde ik de omvang
van dit moment en
schreef het op.
Maar misschien niet
vloekend genoeg ...…
Steen en Zand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
978 In mijn land, hier ver vandaan
Stond een huis vol vreugde
Op de muur bij voordeur stond
gegraveerd “familie Hamidi”
dag na dag zag ik die gegraveerde zin
hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd
alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten
Helaas, echter deze steen was in zand veranderd
zand die soms…
de vreemdeling
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.304 durfde je niet te tonen
ik schaamde me ervoor
met afkeer kon ik je belonen
geen vertrouwen maar waardoor
een muur tussen ons tweeën ingebouwd
ik wilde niet weten wie je bent
niet weten hoe iedereen je beschouwt
je blijft voor mij onbekend
communiceren konden we niet
je gevoelens in jezelf gekeerd
waarvan je wil dat niemand ze ziet
alsof…
Sprookje vs. wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 Zo'n zeldzaam moment
waarop alles lijkt te kloppen,
de volmaaktheid slechts verbroken
door de vage bas
van voorbijgaand vrachtverkeer
en door het eeuwig blinken van mijn goud,
dat slechts bedekt werd, toen
je in mijn armen lag en ik je droeg,
alsof jij mijn bruid was,
maar ik bracht je nergens heen,
alleen terug.…
Zoals
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.442 Zoals je daar staat te wezen
gelukkig
vol zelfvertrouwen
gewoon zoals je bent
hoe kan ik je dan negeren
mijn hoofd afwenden
alsof ik je nooit heb gekend
Zoals je staat te schitteren
in al je eenvoud
toch uniek
oogverblindend als robijn
hoe kan ik jou dan vergeten
en jou niet het onderwerp
van mijn mooiste gedicht
laten zijn
Zoals…
Het meisje van de stilte
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
930 Ze is heel stil
Ze praat niet
Ze doet kil
Het lijkt alsof niemand haar ziet
Ze lijkt klein
Maar van binnen is ze groot en sterk
Ze lijdt pijn
Ze heeft het altijd druk en doet goed haar werk
Verlegen is ze ook
Soms ook een beetje bang
Soms wou ik dat ik in haar gedachten dook
Hoe lang is dit al aan de gang
Ben ik de enige die haar…
Slachtoffer-rol
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
872 Dus neem ik je weer in mijn armen,
alsof jij het slachtoffer bent,
kan je koude hart zich weer even verwarmen,
en dat noemt zich een vent.
Dan komen de tranen en de verontschuldiging,
en ik sus je weer eens stil,
je kijkt, en wacht op m'n bevestiging,
en volgt dan gewoon weer je eigen wil.…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu maar gaan
misschien… een andere keer
als het ooit mis mocht gaan
zie ik je wel op die berg
voor nu laat ik je in de waan
alsof…
Schuilplek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.825 Het lijkt
alsof hij een hol geraamte is, dat
enkel hangt aan absurde normen.
Wij kijken elkaar aan en besluiten
De jassen aan, de regen in naar buiten…
Met de tijd terug
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.089 Het is net alsof ik,
door de tijd wordt ingehaald,
bij elke grote harde tik,
wordt ik iets achteruitgehaald.
Ik draai in tegengestelde richting,
met de klok van het leven mee,
en elk uur volgt weer een lichting,
gaat er een stukje toekomst passé.…
Het einde is gekomen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
929 en eerlijk is eerlijk,
we hebben er samen aan meegedaan
Het leek alsof het nooit kon gebeuren...…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 ik wil slapen op rivierbed
en opstaan met de geur van mest
lopen op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het…
ach u wilt verrast worden
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.969 een kringloop van papieren
genieen gerecycled verslonden verteerd
en uitgebraakt duizend maal het wiel
opnieuw maar dan net even anders
u wilt geraakt worden maar u bent
allang niet meer gevoelig voor kwetsbaar
heden zeker als ze niet de uwe zijn wat
raakt u dan een dichter is in deze eeuw
een raadselachtig artiest een liefhebber
doet alsof…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 "
- ik heb geleerd
dat in de dood
de ziel zal stijgen
levensgroot
of dalen
in het schimmenrijk
en falen
onherroepelijk
en dat al wat
der wereld is
een waan is,
een bekommernis
na deze woorden
wordt het stil,
alsof de nacht
omvamen wil
een zinkend schip,
een koele maan -
twee stemmen, stijgend uit de klip:
- o, red ons,…