6196 resultaten.
verraad
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.228 stalen buizen lopen door mijn lijf
daar wordt de verstarring verbeeld
momenten van gevoelloosheid
uitgeput door dwangmatig denken
uitgehold door overmatig presteren
of zomaar ontelbare keren
door het leven beschoten
kanonnen maken de oren doof
de geest ingesloten binnen in
de Maagdenburger halve bollen
onkundig nog zichzelf…
'Verboden te duiken'
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
682 Hij weigerde te springen
in de richting van het
hem aangeboden geluid om de
diepe sprong te wagen, de angst
doorboorde z'n gepijnigde huid
door prikkeldraad omsponnen
om zichzelf en weleer als
elastiek rond de magere hals
nekten hem iedere keer in
angstig gebaar een afwijzing
van elke uitgestoken hand.…
Chaos
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.421 kilheid
uit de pogingen tot wederopbouw niet meer duidelijk
was waarom ooit de liefde is ontstaan of de verwijdering
je naar jezelf kijkt als een roofdier en zijn prooi
het daadwerkelijk tijd is om afscheid te nemen
want een onbeteugeld hart is als een op hol geslagen paard
het verwoest alles op zijn weg
niet in de laatste plaats zichzelf…
"Tussen Wiel en Waal"
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
854 kolder
Met de regen, het water en een weerbarstige wind,
Zich immer in één richting bewegen,
Rollen door de altijd groene polder,
Tegendraads, toch zichtbaar verlegen,
Bepleisterd door het licht van z'n schoonheid,
Het kleine huisje onder aan de dijk,
In verandering niet onderhevig aan de tijd,
Pannen badend in terughoudendheid,
Naar zichzelf…
Tijdwijzers
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
622 De wijzers van de klok
krommen verder door
in zwart op wit in een
universeel decor
elke tik, een kleine stap
de maat van elke slag
de wereld verder draagt
op een onafzienbare trap
van uitgesleten treden
een dwingende weg plaveit
naar het tijdsbeeld van zichzelf
naar opnieuw een andere tijd.…
mocht hij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.823 niemand wist het
de hand die zo sloeg
zomaar aan zichzelf
de verbazing uit de meute
bezig met conditionering
en wat dan nog
geschreeuwd heeft hij het
in wel duizend gedichten
waarin hij gewoon hij
zelfs zij
personage speelde, uitspeelde
in de taal die hij voluit
dan toch beheersen kon
en wat dan nog
hij wist het
sommigen
hij wist…
poëziekoketterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
3.689 ik ben neptunus niet, bemin geen nereïde
of zeemeermin. sprookjes die zichzelf schrijven
eindigen doorgaans met de driewoordenzin
'er was eens', dat zie ik nu wel in.
ja, verwens mij met mijn blindheid maar
tot ongewenste onzichtbaarheid. verheug je,
ik ben geen kerstmens.…
Koningin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.038 Wéér verborg zij haar gevoelens
en bleef zo zichzelf getrouw,
maar wij zagen heel wat liever
een emotievolle vrouw.
Als wij juist van haar beleving
eens wat meer hadden bemerkt,
was wellicht daardoor de binding
met ons koningshuis versterkt!…
Gratis spiritueel aanbod
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.528 Doorzag 'k het helemaal,
Weg met die hoge pet,
Doorzichtig werd jouw verhaal
Verdomme, weer zo'n misselijkmakende vent,
Die inzoemend op mijn gevoel,
Met in zijn broek al 'n tent,
Precies zegt te weten wat ik bedoel,
Het allerergste vind ik nog,
Dat zo'n man met zijn slinkse gulgevigheid,
Gelooft in zijn bedrog,
En dus nooit zichzelf…
wegloopster
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.207 zij vindt zichzelf terug op straat
bij een lantaarnpaal en zij belt
een hand in haar zak de ander
met de GSM tegen haar gelaat
lichtjes van vliegtuigen hoog
in de heldere lucht aan en uit
met onbegrepen kleuren
zij schrikt vanonder een auto vlijt
zich een poes tegen haar aan
haar zachte stem trekt nog meer
katten onder auto´s vandaan
de…
Lieske van Buiten
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
679 zoals ze daar zat te verherfsten
het zonneke gele blaadjes aanviel
om kleur te bekennen
gans het park in lichterlaaie volk
op de bankskes liet komeren
zei ze niks tegen zichzelf, friemelde
aan het koordje van haar sacoche
werd stillekes ouder, uur na uur
ge kunt vele knopen in u vingers
leggen zenne, handen rimpelen toch
anders dan een stilstaand…
Waarom is het leven zo?
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.524 Mensen maken het moeilijk voor zichzelf;
Elke dag weer zijn er conflicten,
We gaan met z’n allen kapot,
En niemand doet er wat aan.
Oorlog is er overal,
Mensen gaan dood,
Voor wat?
Wie bepaalt dat?
Wie maakt die beslissing?
Waarom doet iedereen toch wat ie zelf wil?
Hebben ze geen respect voor andere mensen?…
Willem Kloos
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.224 Niemand was zozeer mens,
zo schaamteloos en zonder voorbehoud
heerser en prooi;
geen onzer heeft in heerlijkheid en pijn
zichzelf zo reddeloos vergooid
aan pracht en laagheid,
niemand heeft ooit
een kostbaar leven
zo blindelings vergoten
in een vale dood.…
Wees welkom
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.261 Wees welkom oude vrouw
jij die het leven hebt geleerd,
de liefde, het geven
het luisteren naar hen
die zichzelf vervleugen
in de wind
wees welkom oude vrouw
je mag er zijn zoals je bent
zonder krachtprestaties
het leven hoeft
slechts doorgegeven
de liefde slechts geleefd
de zachtheid omarmd
jezelf welkom geheten
met wat je nu hebt…
lapswansen zijn 't !!!!
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.652 weet
gisteren stond ik mij
mooi niet te vergapen
aan de spieren en juiste maten
bloot vertoon in de belle vue
spetters met rondingen geschapen
voor de ramen aan de avenue
roulerend voor fitness op apparaten
een oudere magere vrouw kwam voorbij
een tikkie verslonst stevig in de pas
ziekenfondsbrilletje grauwe regenjas
ze liep luide in zichzelf…
't koraal doet 't nog - en wij?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
626 regenwoud
in water koud of warm maar zout
wij zien bewegende skeletten
gedragen door eeuwige wetten
poliepjes met algen in symbiose
maken er kalk voor de krijtpose
koralen in kolonies bloemdieren
planten zich zelf stekkend voort
ongeslachtelijk met dicht de poort
in zee zonder poeha bevrucht
geen roofvis wordt geducht
riffen die zichzelf…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens…
Mens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
697 och het loopt waarschijnlijk niet zo’n vaart
Kan tegen beter weten blijven hopen
Is al met al nogal beklagenswaard
Laat desalniettemin die hoop niet varen
Gelooft in nieuwe ronde nieuwe kans
Behoudt de neiging om te navelstaren
Doorstaat een nieuwe tegenslag met glans
Blijft eigenwijs bij ’t klimmen van de jaren:
Een mens breekt voor zichzelf…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 voorhoofd persen
het zal wel wat sporen nalaten
een paar lijnen of zeventien
maar ik
zal niet meer klinken als wat
hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees
niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten
mijn borstkas schoot toch al vol
kalebas zegt het in een woord
loden beginselen
van een vers sprieten
dat geen begin met zichzelf…
Gaya's pandemische ingreep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 in de mens
die z’n schitterend nieuwe brein
misbruikt en inzet als wapentuig-
wekt Gaya, godin van de aarde
een oer-organisme oud als ’t leven
dat zich voedt met al het kwade-
die gevoelens van zijn gastheer
als ‘n virus genetisch manipuleert
zo diens frustraties neutraliseert-
die zich snel als ‘n virus voortplant
door zichzelf…
huizen tussen kelder en zolder
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
815 tegenwoordigheid
alsof ik mij eeuwig op de vliering
bevind, mijn handen verstrengeld
in de duisternis van de mens
die maar ogen gekregen heeft
om wat ruimte
over steken tot aan de andere
*
'God dobbelt niet' zei ooit
dé deponent van de schepper
ofschoon hij het snel
ook wel even kon bedenken
wat als elke waarheid oplost
in zichzelf…
“Inner child“
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
823 wezen,
in haar zelf gevonden, zich niet
bewust van een beklemmend voorgevoel,
past haar het kleed van een volwassen
zwaan, waarmee ze over ziel en horizon
kan kijken, laat zich gaan op eigen
vrije veren, de zucht naar nieuwe
oorden, niet gezwicht voor andere
normen, in belang van eigen doel
buigt de aarde om haar heen, ze
baart zichzelf…
Weemoed
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.324 Allerlei dwazen
die staren in zichzelf en in de verte
naar woorden zoeken, taal,
om maar te begrijpen waar gedachten
vandaan komen en waar ze heen gaan.
Huis, kind, weemoed.
Boom, vuur, vis
ogen, lief, gemis.…
Een bijn-dood ervaring...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.621 Zij had een (bijna-dood) ervaring
Hoe wonderlijk is haar verhaal
Een vrouw die zó bang voor de dood was
Beleefde die echt en heeft een moraal
Haar geest voelde ze uit haar
Lichaam getrokken
Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal
Zweefde momenten boven haar lichaam
Geleid door het licht is
De titel van haar verhaal
Sereen de sfeer die haar…
Een belofte zo ijzig mooi koud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen,
In alles wat er versplinterend toe doet in het leven.
De dagen koud, mild en meedogenloos
in mijn smachtend hart versmolten
niet langer gebonden aan
het terugdraaien van de wijzers.…
Een belofte ijzig mooi koud
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
701 Laat hoop maar voor zichzelf spreken
en zwijgen, in alles wat er toe doet.
De dagen koud, mild en meedogenloos
in mijn smachtend hart versmolten
niet langer gebonden aan
het terugdraaien van de wijzers.…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
850 Het wrede publiek waant zichzelf kunstkenner bij uitstek,
terwijl het in feite toeziet hoe een dier misleid wordt
door een gelikte macho in een cryptisch ballet,
waar het bloed hen rond de oren vliegt
en wie overwint wie in die bak van waanzin,
wanneer de joelers hun vermaak opzwepen tot een hoogtepunt,
als het sierlijke spektakel hen lang genoeg…
Kerstgedachte
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
2.797 Nee, alleen denkend aan zichzelf
familie en vrienden om zich heen.
Nu even niet denken aan ellende
een land verder valt een bom.
Kerst, vrede, harmonie,
het is toch allemaal zo krom.
Opeens lijkt alles zo vredig en goed,
geduldig aan de kassa wachten.
plaats voor een vriendelijke groet,
in het teken van de kerstgedachten.…
- Onbarmhartig -
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
540 Onverbiddelijk streng en langzaam
nam zij bijna stoutmoedig
onbewogen telkens weer het woord
tekende zichzelf door vele jaren heen
als een onbarmhartig synoniem,
verscheurd wilde de klokslag overleven
los van vorm en richting
ondanks puin en nog meer puin,
ondanks haast onchristelijke bezuinigingen.…
Gelukskoekje
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.666 was bedoeld om er de boodschap
die er in zat voor te lezen
maar die had hij al verslonden
lang voordat hij die kon vrezen
Later zat hij op de pot
als knorrepot - ietwat benepen
waar hij nog die boodschap zag
die er zo fraai in had gelegen
in dat hoekje waar geluk
het liefste maar werd doodgezwegen
maar toch raapte hij het op
om het zichzelf…