7686 resultaten.
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 Verlaten dier, treedt
uit een donkere schaduw,
wat ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
om alle dromen met
je te delen, de zwakheid
van je…
Alcohol
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
751 ‘s Morgens sta ik op,
het verlangen stijgt snel naar mijn kop.
Ik loop naar de kast,
en heb de fles al vast.
Ontbijten is niet nodig,
een boterham? écht overbodig!
Een draai aan de dop…
een slok… en de drank is op,
snel naar m’n voorraad flessen,
om de dagelijkse dorst te lessen.
Geen vrienden om me heen,
altijd maar alleen.…
Kier tussen schaamte en fatsoen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Ze glippen binnen door een kier
tussen schaamte en fatsoen
hun lichaam gaat liggen
op de wegwerphoezen
en ruikt de verwachting
niet het ontsmettingsmiddel
op mijn handen, niet het rubber
om hun kloppende verlangen
naar mijn nabijheid, hun fantasie
maakt mij begeerlijk
de vrouw van hun dromen
aan den lijve gedacht
Buiten wacht de…
Daten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Dank je wel dat je mij
mijn leven teruggeven hebt
Mijn toppen en mijn dalen
Mijn gevoel van liefde, lijfelijkheid
Mij deed trillen alle dagen
Jij die alle mannen bent
Die met mij deelden hun verlangen
In woorden weliswaar
en soms een kus
Dank je wel dat ik tot leven
weer kon komen
inclusief de tranen en verdriet
Het heeft mij iets…
Een open hart
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
944 Ons hart staat voor U open
het is geen koude stal
verlangend mag het hopen
dat U eerstdaags komen zal
één kaars is al ontstoken
een brandend liefdesvuur
UW licht is nog verdoken
we waken uur na uur
de aarde is nat en duister
van bitterharde tranen
achter feeërieke luister
van versierde kerstramen
Zijn komst zal verblijden…
verboden toegang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
523 in het onderhuis
stapelt hij het
onuitsprekelijke
onder een stekelige
prikkelbare huid
gepantserd achter
het bureau
vullen lange rijen
fantomen zijn hermetisch
gesloten hoofd
het kind barst van
verlangen papa!…
LAIS CCXX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 ’t Verlangen loopt verloren in een land
dat nergens is, niets dat niets betovert.
’t Beminde reine snelt van hand naar hand
en de stilte die het nu herovert
is geschrift dat enkel schrift verovert.
Het ijle vliedt het lege in, verdriet
lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied
dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft.…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…
Gewone mensen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
421 het was niet
de eerste blik die
overweldigend was
het vonkte meteen
waar geladen deeltjes
mij raakten en
hun energie een
miraculeus zachte
landing maakten
mijn huid veranderde
in een eindeloos
verlangen naar meer
waarbij de
intensiteit warmte
kleurde naar rood
wij zij gaan lopen op
blote voeten in het gras
waarbij wind…
Als een hond zo blij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
668 Ik vraag me verlangend af,
hoe ik weer reu kan worden,
zonder aangebonden vrouwtje.
Getrouwd met hondse trouw.
Vervuld van hondse liefde,
zonder aangelijnd te zijn.
Gelukkig, zoals een vrij mens is.
Zoals een lieve hond kan zijn,
die kwispelen en likken wil.
Die daarna blij durft zijn.
Zo hecht verbonden.
Zo vogel vrij.…
Helemaal weg van elkaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 .....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Onderweg naar huis
wee van verlangen
naar hele dagen
met ons gezin
.....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Wilde, wilde paarden
kunnen ons niet scheiden
Wilde, wilde paarden
zullen we berijden
.....Ik…
Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
512 Handen die reiken;
Maar kan er niet bij;
Net juist die anderhalve meter en veel meer;
Maakt de weg niet vrij;
Ben pas thuis als ik je mag vasthouden;
Warmte mag ontvangen;
De leegte verbannen;
Intens verlangen.
Ik wil naar huis;
Een knuffel wat op mij wacht;
Liefde en begrip;
Mijn hart weer lacht.…
Onbeantwoord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Ik ben in Dante's hel geweest
Want had mijn eigen Beatrijs
Maar deze heette Tinus Thijs
Hij was een bok, half mens, half beest
Ik zeg aan ieder die dit leest
Vergeefs verlangen heeft een prijs
Ik ben in Dante's hel geweest
Want had mijn eigen Beatrijs
Een mens pijnigt zichzelf het meest
Mijn hart zat vast in een blok ijs
Toch stond een Hemels…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
567 Verlangend met mijn hart
om ze te vinden.
Met mijn vingers
sorteer ik de letters,
één voor één.
Ongeduldig tast ik om mij heen.
Ik haat dit zoeken,
moe tot op het bot
Toch wil ik horen,
iedere letter komt aan bod.
Moeizaam vorm ik mijn woorden,
maak ze passend aan mijn gevoel.
Maar toch ontevreden,
verdrietig en stil.…
Streel de huid van mijn ziel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Kom je, ik wil vandaag
weer naar je kijken
met je lachen
en naar je luisteren
Kom, loop rond
in mijn huis, laat me
naar je kijken, de stap opzij
de spanning van jouw billen
en jouw lippen
die me zullen kussen
jouw handen die alles mogen
doen waarnaar ik verlang
Ik zal je niet overvragen
je hoeft je niet te binden
niet voor langer…
Nachtelijke echo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Hier op aarde
is de oude vrouw moe
je neemt het op
voor haar verlangen
om telkens droom te zijn
geschreven in brieven
nog altijd ongelezen
geen vertrouwde plek
slechts herinneringen
in de heimweehut
Waarom luister je
naar mijn droeve gezang
mijn lieveling?…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
Zomerwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 Soms,
die ziel snikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
Mijn hart op jouw tong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
555 Zal ik je schrijven
over jouw ogen, dat
ze mij neersloegen
en ik niet wil
maar niet anders kan
dan op jou wachten
jouw blik op mij
een woord tot mij
de topjes van jouw vingers
waarvan ik droom
en niet kan slapen
van angst en verlangen
zelfs verliefd
op dit gestamel
van mijn geluk…
LAIS CCXXIX
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Zij is moment waarin het nu bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
stroom die zich in de stroom vanzelf herkent,
parel in het wak van het verlangen,
geheim dat met een zucht haar naam bekent.
Uit de wonde vloeie haar gezangen.…
Taal van jouw ogen
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
854 Verlang naar nieuwe dromen
waarin ik mezelf kan zijn
wijs genoeg om te kiezen wat ik wil
op meisjes maak ik geen indruk
alles mag je tegen me zeggen
alleen wanneer jij dat wilt
over mijn hele lichaam kippenvel
ik doe mijn eigen ding nu
want niemand mag het weten
dat ik de taal van jouw ogen begrijp
ik blijf bij je, tot in de allerlaatste…
Jeugddromen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
844 reis was nog maar net begonnen
gedacht dat deze jaren zouden meetellen
met de precisie van getallen die hij vergat
en dagen alsmaar verder deden opdelen
in nieuwe ervaringen waarbij het aardse
veel zwaarder weegt dan jeugddromen
ballonnen hoopvol ons kleur gaven
met een verse blik de toekomst te zien
met volwassen zijn het eerder verlangen…
jij, mijn leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.309 verdwijnt
En de nacht de dag langzaam verdrijft
het duister het licht steeds dooft
Dan weet ik dat jij me zult vinden
Als doorheen mijn onvervulde dagen
Van zoeken en zachtjes vragen
Onrust in mijn hart begin te groeien
Dan weet ik dat jij me zult dragen
Als tegen het ochtendgloren
De dag steeds nieuw wordt geboren
En in mij een diep verlangen…
Dansen in de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
563 In elke beweging, een echo van leven,
Een dans van verlangen en eeuwigheid.…
Tussen ons zijn ik en jij
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
809 Een papegaai spreekt over waarheid
de snavel moe door eigen retoriek
vanaf het moment dat je inziet
dat ik iemand anders ben dan jij
tussen depressies en droeve wanen
nabij zoete dromen en wild verlangen
vanaf het ogenblik dat je begrijpt
dat jij iemand anders bent dan ik
voorbij alles nabij het tegenlicht
ben ik echt met mijn vedergewicht…
Zilverdoem
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
510 Mistroostigheid behoeft
geen kleur, een kleed
van zilverdoem bedroeft
een wilgenkant
die zwijgend zinkt
in dicht verwaterd land
de stilte weegt
vervaagt het al
omfloerst en leegt
tot daar een vogelvlucht
wit opduikt uit
de grijs vermiste lucht
meeuwen zwenken, hangen
alsof ze naar harmonie
verlangen
ze hijsen zeilen op de plas…
Homo explorens / De ontdekkende mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
198 Omkijkend lazen ze Onschuld
en Vrede boven de poorten
die zich voor hen sloten
maar niemand wist of ook
de uitgang een opschrift had
Ik vraag me af of het
Smart geweest kan zijn
en Eenzaamheid, nee
dat waren voor hen
toen nog lege woorden
Het verlangen om meer
te weten, te ontdekken
wat er allemaal bestond
buiten de muren, was
de onrust…
Zomaar een dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
341 Was het een wens, een sterk verlangen
naar contact, ja naar verbondenheid?
Vandaag komt nooit nog weer maar
elke nieuwe dag brengt kansen
die soms verloren gaan omdat we
onaandachtig leven.
'Egidius, waer bestu bleven'?…
Aan het eind van de laan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
177 Ze woont aan het eind
van de goudgele laan
die oplicht aan de overkant
Mijn kameraad heeft me vaak
tegengehouden, liet me niet
wegzinken in mijn verlangen
liet mijn voeten niet schuifelend
ritselen door de herfstbladeren
om naar haar toe te gaan
naar het lachje om haar lippen
in de parelende lucht, geurend
naar beginnende verrotting…
Gehecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
231 Het gaat op en neer met mij
Ik omarm het leven en laat het los
omdat het geen toekomst heeft
Ik streepte onmogelijkheden af
en er bleef weinig concreets over
Wel liefde
Voor mezelf, mijn verlangen
om te leven, de mensen
om me heen, ja zelfs voor
altijd weer, hun gestuntel
En ik wil het allemaal niet missen
Behalve wanneer het iets…