5765 resultaten.
Goud gele zaden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
847 In de zelf vormgegeven tuin
vol bloemen, beelden en smalle paden
en gestaag opgeruimd bouwpuin
ontkiemen onze goud gele zaden…
HOLLAND
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.787 Blijf, wat gij waart, toen ge blonkt als een bloem:
Zorg, dat Europa de zetel der orde,
Dat de verdrukte zijn wijkplaats u noem’,
Land mijner Vad’ren, mijn lust en mijn roem!…
Bezoek aan Malang
gedicht
2.3 met 35 stemmen
28.909 Zij is allang dood, maar ik weet waar zij wonen,
haar geesten: in bloemen die trillen op wind-
stille lucht, in de kruinen van bomen.
Ik kon ze nooit zien en verdien dat ook niet.
----------------------------------
uit: 'Autogeografie', 1995.…
Emoties waaien
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
3.043 Zie de wereld draait gewoon door
Ook zonder jou leef ik mijn leven
Bloemen verspreiden fijne geuren
Door mooie kleurenpracht omgeven
De zon schijnt mijn wangen rood
Wind woelt door mijn krullenhaar
Mijn adem ruist van intense rust
Ik voel het dit wordt een mooi jaar
Wat is geweest laat ik nu achter me
Verdriet om jou heb ik afgezworen…
De andere kant van de stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 eenzame straatlantaarn
tijdens het vallen van de avond
Beelden van herinneringen
vervagen langzaam in de tijd
slechts het verlangen naar de liefde
doet hem leven
Aan de andere kant van de waterlijn
waar de oceaan begint
daar waar het wonder en de dromer
weten dat de laatste dans
de dans der liefde zijn zal
daar zal de bloem…
Vol weemoed
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.090 Wat deed men met de bloemen?
De struiken en de bomen?…
De moeder de dichter
gedicht
2.3 met 42 stemmen
14.627 Ik dronk er koffie en at er appeltaart
met het zicht op dieren en bloemen. Bedaard
luisterde ik, en zag. Na een minuut of tien
begon buiten een merel luid te zingen.…
Verwondering
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.173 Die bloem, wat eerst een knopje was
siert nu een stukje van de tuin.
het is of het me aankijkt
zo mooi met z'n kopje schuin.
Die hele kleine groene sprietjes
morgen weer bedekt met dauw.
Het leven van vergeet-me-nietjes
en de hemel weer zo prachtig blauw.
De dag bracht zoveel mooie dingen,
ik laat ze in gedachten weer passeren.…
De stilte
poëzie
3.2 met 2385 stemmen
4.974 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de eeuwigheid.…
Lach
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.565 Ik heb gelachen, wijl ik niet wou schreien
Toen mij de vriend mijns harten had verraden
Ik stond alleen aan 't kruispunt onzer paden
Hij ging, waar blijden zich ten feestdans reien
Vaarwel de weg die wij te zaam betraden
Mijn gids verlaat mij in donkere doodsvalleien
Waar zon noch bloem mijn blik met hoop wil vleien
En 'k eenzaam moet…
Ommekeer
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.167 . -
Toen zag ik u en kon geen mening uiten:
'k Had vreugde, vrede, liefde, weergevonden,
'k zag, waar gij trad een bloem, een roos ontspruiten.
Natuur en mensheid voelde ik mij verbonden;
In u wilde ik 't heelal in de armen sluiten -
Gij, engel!…
Ze is verschrompeld tot bezoekuur
gedicht
3.9 met 25 stemmen
23.792 Dat de bloemen zijn verdord, maar nee
daar staat alweer een nieuwe bos
te glanzen in de vaas. De tijd verglijdt
zo traag en haar kinderen zijn nee maar
nog steeds in leven. Want ze kunnen
als ze willen weg en blijven.…
mijn gedicht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
994 jij niet één kunt zijn met liefde of leed
of als de humor verborgen ligt
jij de smaak van het gerecht nét mist
niet voor iedereen is alles duidelijk
dubbelzinnigheid, bedrog en list
en is de liefde onzichtbaar omschreven
dwaalt zij tussen woorden door
zoek dan diep, diep in jezelf
er komt altijd wel een iemand in jou voor
die de bloemen…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.647 Veel bloemen bracht ze voor d'r mee - de lente.…
blijft het speelse kind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 zult
vervelen want de zee die we
gaan delen is altijd bij de hand
mijn spaans en italiaans
griekts jou langs
turkse kusten en in het
witte waterschuim zal
jouw gebruinde lijf weer
zacht en ook ontspannen rusten
wij zullen overgaan
van lente naar het zomers
eens waren wij de dromers
die leefden in een eigen paradijs
maar onze bloemen…
" Danser, les enfants du monde "
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
410 Krom de weg,
het bestaan is recht,
dans; bloem der aarde,
verbindt het mondiaal
gekleurde lint met
uitbottende jeugd,
ontbloot het sprookje.
Zaai; de zuivere deugd
van jullie natuur en
in elk verworpen kind.
werp de kille wind
terzijde,dans je
wegen om palissaden
te vermijden,sla
bruggen naar
een humaan licht.…
Verbloemd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
684 Die denkt ze echter slim te camoufleren
door mooie, bonte bloemen op d'r huid:
met grote zorg laat zij die tatoeëren.
Op die manier doet zij d'r naam veel eer aan:
ze ziet er altijd even fleurig uit.
Algauw heeft Fleur succes: ze trekt een heer aan!
Ze wordt bemind door Koen en trouwt terstond.…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt
hij, verscholen tussen puin en ijs,
de schemerende bloei van edelweisz
en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 De kleinste bloem
is daar als de hoogste eik.
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees voor het licht maar niet zo bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen,
na een heel levenlang.
En waar jij gaat
daar is geen haat of pijn.
Het grootste vuur
wordt daar als dat van een kaars zo klein.…
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 Een vlinder op een verdorde bloem.
Een hommel met intens gebrom.
Verwarring heerst alom.
Lui hang ik in een stoel
en voel de warmte van de zon.
Op de achtergrond Bob Dylan
met mijn favoriete nummer.
Niks geen herfst en heftige stormen,
kou en nattigheid nog ver.
Lang wil ik hier nog liggen dromen,
hoopte dat het altijd zo blijven kon.…
O klamme koude...
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.268 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
Verdichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
603 voor zich uitstarend
prikt ze in een bord waar de avond
tevoren een warme maaltijd
op geserveerd was
haar ogen kijken in 'n wereld
die voor anderen niet zichtbaar is
waar alleen zij toegang tot heeft
kleurrijke vlinders pirouetten dansen
bloemen geuren en nooit hun kop
laten hangen, bomen hun armen
uitstrekken tot in de eeuwigheid
vogels…
Bellen blazen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.103 Ze zal nooit de bloemen laten verdorren
in haar wezen, waarmee zij haar omgeving
heeft bevrijd, het beste medicijn om te
genezen, om zelf weer bellen te gaan blazen.…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Stonedhenge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Zo lag ik jaren in een
blauwe koepel, terwijl ik luisterde
naar bomen en naar bloemen, ik
kreeg een lange grijze baard en in
de spiegel zag ik de geesten om mijn
lichaam, Merlijn voorop, en weer
viel jouw naam als grootste tovenaar
van België.…
De zwerver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.118 zij nodigde mij, zij hield van mij, zei zij
ik vroeg haar indringend dit niet te doen
ik, een zwerver, een drinker, geen stuiver waard
haar verjaardag kwam er aan, ik had wat geld bijeen
maar, ik deed het weer, ik dronk alles op
zij lachte want, zij hield van mij
ik wist niets van haar ziekte, zij klaagde nooit
ik spaarde wat geld, kocht bloemen…
Muziek
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.523 Zoel geurde aroom van bloemen, loof en gras.
En ’t bladerflappen leek geheimvol fluistren.
Mijn weemoed zwaar, die ’t leven nooit genas,
Mijzelf bevreemdend, zwol in ’t avondduistren,
Doch iets in mij spring los, dat lag in kluistren,
Of ‘k mooie verzen of een sprookje las.
Dan doolde ik eenzaam door verlaten lanen.…
Vol van Genade
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.357 Nu haar sterren zijn gevallen
niets haar waarheid nog kon delen
waren zij - geraakt in zeer
opnieuw de hemel in gegaan
met blauwe bloemen voor de Heer
om er het schaamrood mee te vegen
van de loodgeslagen deuren
die zij zagen in verveling
Het was veel te heet geweest
die zomers dat zij er van leefden
van de naderende stilte
blote billen…
delen van gedachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
716 Als een bloem die uitkomt,
Van een knop,
die niet wilde…
en dacht dat hij het niet zou redden.
Ontspruit schoonheid,
Wanneer acceptatie,
kwaliteiten blootlegt.
Zonder haat,
Zonder ten koste van.
Weet ik welk een schoonheid,
er achter deuren schuilt.
Zoeken…totdat je stopt.
Jezelf accepteert.
Ja zegt.
En deelt.…