5642 resultaten.
Eind, Einde en Eindeloos
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.566 Maar nu ik voel,
Dat dit al is/zal zijn,
Zo plotseling en onverwacht,
Besef ik des te meer,
De angst om te verliezen dat,
Dat waar ik geen recht op heb,
En ook nooit heb gehad.
Maar wat ik wel bezeten heb, bezat,
Slechts slitte tranen resten,
Van binnen uit,
Van binnen uit mijn hart.…
ZONDAG
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.891 Over dorp en over veld
de avond spreidt, de beêklok schelt;
de avond heeft zijn vreugden mede
voor des brave landmans stede:
ziel te vreden, hert gerust,
stille avondlust.…
O laat me...
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.145 O laat me eerbiedig u genaken,
van liefde bevend en ontzag,
en uw gewijde handen raken,
en schuchter opzien naar uw lach:
dees lippen, die schier nooit eens lachten,
dit harte dat van weedom brak,
ontloken, met verjongde krachten,
of nauw Gods woord de schepping sprak.…
HET EINDE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
813 de liefde was er niemand
die mij bliefde
voor langer dan even
je zou dus kunnen zeggen “vriend”
je verspilde je leven
nu klinkt dat enigszins zwaar
maar het is nochtans waar
dat ik mij gevoel gelijk een aangeschoten eend
die waggelend en strompelend
in zijn nog slechts kort durende vlucht heenbeent
om dan uit angst voor de beul ’s beet des…
GEDACHTEN OVER T ONBESTENDIG GELUK
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.262 Hoe wonderlijk verkeert des werelds vreugd?
't Zoet wordt gevolgd van bittere ongeneugd,
En geen geluk, hoe zeer 't de ziel verheugt,
Of 't gans ijdel.
Wanneer men zich in volle voorspoed vindt,
Dan denkt men niet op felle tegenwind;
Maar ach! men doolt; want 't los geluk is blind,
En zonder breidel.…
De krekel
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.583 Gij zijt geen haatlijk leed-
profeet
Als duizend onweerkraaiers;
Maar, zomerboô, maar zongezant
Bevestigt ge aan ’t bezwangerd land
De onzeekre hoop des zaaiers.
Gij draagt de gunst der Min-
godin;
Der Heliconiaden;
Apol verleende u de snuit
Een zoet en zangerig geluid,
Waar aan geen jaren schaden.…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Zo zag ik geslachten,
Zo schoonheid en krachten
Ontluiken en bloeien, maar luttel bestaan,
Zo lach en verblijden
In jammer en lijden
Voor ’t schemerend Westen des levens vergaan.…
Lekenbroeder
netgedicht
2.6 met 37 stemmen
4.684 Want oh, wat was het een voorrecht
om daar te zitten in het echt,
terwijl dees wijze hooggeleerde
hun kennis der natuur vermeerde.
De tekst strekte van rand tot rand
“Vlaanderen is een groots eiland.”
Het duurde zeker tot de kerst
voordat het kwam tot een protest.…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 Des te mooier: door 'n zure
Straat je hart als een schuit
Vol met bloemen te sturen.
Met een groot licht vooruit!
Hallo! wij dragen de tijd als een schat
In bei onze handen door de stad -
Hallo!…
We zijn zo hard op zoek
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.055 Want het water is fris en het gras ruikt naar lente
het vlees mag wat rauwer; de pasta al dente"
noem het de kunst van verfijnde accenten
de vuilnisman ruimt een straat vol referenten
De welving des waters, 't gevleugeld insect
deinen op vanzelfsprekend dialect
en de mens in zijn streven een deel van te zijn
spreekt te vaak de taal van miskend…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 23 stemmen
5.443 Uit de schaduw van mijn stille leven,
Over de onrust van mijn blinde zorgen,
Heb ik mij naar de eindeloze verte
Met een glimlach weder heengebukt, -
En tevreden bij haar heldre gaven,
Heb ik met mijn beide dankbre handen
Weer een groene tak vol zoete vruchten
Van de boom des levens afgeplukt.…
GEOLOGIE
poëzie
4.5 met 8 stemmen
5.174 en tweemaal bodemloos
Wanneer vindt het blauwe lood
in de blauwe zee
de groene wier
en de koraalrif
Een dier dat door het leven jaagt naar een gedachte vrede
–een wanen in duizend duizendjarige sellen–
gelijk een dier dat jaagt en aan zijn blinde vingers vindt
alleen het herhalen van het gedane doen
gelijk een dier zo
zo zinkt het lood
des…
Manon (Deel 2)
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
4.157 bij ’t jeu des boules volgen geladen
blikken vanonder strooien boord
het weeskind waarvan zij de vader
samen zwijgend hebben vermoord
zij hoedt de geiten op de berg
en treft er elke rots en spleet
zo dringt ze door tot in het merg
waar ‘t water ’t eerst naar buiten treedt
als vergelding voor haar vaders’ dood
dempt zij de bron met leedvermaak…
De Worrels
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
650 Als moeder ’s ochtends is vertrokken
Komen de worrels uit hun hokken
Eerst kussen zij de zonnestralen
Dan gaan zij verse mieren halen
Vervolgens poten zij bonbons
En borstelen het varkensdons
Ook hijsen zij de stikselnaden
En fruiten zij de giebelwaden
Hierna worsten zij de prakken
Voordat ze door hun spillen zakken
Des middags na het worrelwerk…
O laat me...
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.597 O laat me eerbiedig u genaken,
van liefde bevend en ontzag,
en uw gewijde handen raken,
en schuchter opzien naar uw lach:
dees lippen, die schier nooit eens lachten,
dit harte dat van weedom brak,
ontloken, met verjongde krachten,
of nauw Gods woord de schepping sprak.…
Zomerversjes
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.083 Het gegeven paard des levens
heb ik even in de bek gekeken.
Het was een kleine gok
en ik moet erkennen dat ik schrok.
7.
Wie z'n gat verbrandt,
moet op de blaren zitten,
maar wie het in z'n rug heeft,
moet vooral niet spitten.
8.…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 De gangen des levens om die niemand iets geeft,
dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen
voortekenen van de smeltoven van de natuur,
vertoonden zich als tongen van vuur,
met doordrenkte gouden opschriften,
kunstzinnig ondergedompeld door de geest
in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…
De wekroep
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.149 Het leven diep benee en diep in 't blinden
des hemels weeft uit regen en zon weer koren.…
Speelgoed van mijn kinderjaren
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.070 Speelgoed van mijn kinderjaren,
'k Vraag u niet wanhopig weer:
'k Hield nog enkle wilde haren
Van mijn zorgeloos weleer,
En, bij 't rijpen van mijn leven,
Heeft des Hemels trouwe gunst
Hoger rijkdom mij gegeven:
Dromen, zangen, liefde en kunst!
Ik heb meisjes om te stoeien,
Voor de vlinders van 't terras!…
BURGERKRIJG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 De koning was dood; in de wieg lag zijn zoon;
De broeder des konings verlokte de kroon.
Hem schonken de ridders het hoogste bewind;
De bisschoppen kozen en huldigden 't kind.
Hoog vlamde het twistvuur, verwoed streed het volk;
De zoon zocht de vader met strijdbijl en dolk.…
Onverschillig vergaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 Schimpende schoonheid voor de spiegel
de leeftijd met tanden des tijds heeft
het lichaams uiterlijk verweerd en vergaan
plastische oplossingen van borsten, buik en billen.
Wankelend op wrakke enkels, gepropt in
Spike heels Prada’s.…
spreuken 32
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 En als ik over weelde praat,
de benen stoer en sterk,
die kunnen het niet dragen,
tot aan des hemels zwerk.
Wanneer ik nog schoon water heb,
al moet ik het dan kopen,
ik laat het zelfs gewetenloos,
over Gods akker lopen.
Daar op die akker groeien dan
de bomen van het bos.…
DE VLINDER IN MIJN DROOM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
784 samen kijken we op de aarde neer
onze reis duurt jarenlang, ik wil niet terug
wij blijven samen, vliegen uren achtereen
in een wijde boog tastend naar de sterren
sommige heel dichtbij en vele verre
de zon en de maan zijn ook op reis
zij hangen vrij en draaien rond
wij zien dit nu gebeuren en verheugen ons
de warmte om ons heen is dus des…
Winterkind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.655 Mijn zoon, mijn christenengel,
geboren in de kleurrijke heilige nacht des Heren.
Ben onder de indruk geweest, buitengewoon
en ook zo bijzonder stil en dankbaar,
heb ik je op aarde
levendig en onvergetelijk gebaard,
mijn hart.…
In elk droomhuis een gebroken hart.
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
939 ik wil
dat graag geloven
Onze standaard des levens
verhoogt iedere dag
Zoals het klokje thuis tikt
is slechts een gezegde
Van deurbel tot voortuin
een klein stadsappartement
Het buitenhuis is prachtig,
de villa een paleis
met penthouse perfectie
Maar wat daar gebeurt
wat je daar doet beven..…
Het putje van Heiloo.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 De tocht was lang, de hitte bang,
De reisfles uitgeput;
Des Heiligs borst versmacht van dorst....
En nergens huis of hut!
Daar staat hij, leunende op zijn staf,
En ziet vergeefs in 't rond,...
Daar knielt hij neer, en bidt zijn Heer,
Daar opent zich de grond.…
Op mijne afbeelding
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.262 De mond vergat sinds lang de kunst van ’t hart te kneden,
En de overreding week, die van dees lippen vlood:
De matte boezem zonk; en geest en kundigheden
Verstierven in de klem van d’algemene nood.
Wat zoekt ge, o Kunstvriend, nu, na de uitgeblaakte vonken,
De fakkel nog in de as, die van haar overschiet?
Ach!…
Tribunus plebis
poëzie
4.2 met 4 stemmen
940 Ik kom Tribunus Plebis soms,
des avonds rond de negen,
gezeten voor zijn stenen kroes,
ter club-vergaring tegen.
Ofschoon wij nooit of zelden, in
malkaars gedachten delen,
belet ons zulks niet, nu en dan,
te saam piket te spelen.…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 -
Neen geen zon, met blijde glans,
Wierp het uit des hemels trans;
Maar de droeve nacht
Heeft alleen de lieve dauwdrop
Op de bloem gebracht.…
Hoe het hoort
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 Ze waren een voorbeeldig stel
Geen kreukje te bespeuren
Ze wisten precies hoe het hoort
Nee, niets kon hen gebeuren
Des zondags altijd naar de kerk
Vooraan de eerste banken
Hij nette broek, zij stijve rok
Geen vlekje of wanklanken
Het huis was altijd spik en span
Daar at men van de vloeren
Er kwam ook alleen chic bezoek
Nee…