Alle inzendingen over lucht

8372 resultaten.

Sorteren op:

Konden wij nog maar even samenzijn.

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 847
Konden wij nog maar even samen zijn ik zou je meenemen door de lucht dan maakten we verre reizen konden wij nog maar even samen zijn we zouden dan samen zweven over landen en rivieren en zeeën dan zouden we de vertes aanschouwen, van hier zo hoog konden wij nog maar even samen zijn dan vinden wij, jij en ik ons geluk…
Peterdw.23 oktober 2011Lees meer >

Het oude bos

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
In 't oude eikenbomenbos zoeken prachtige herten onder droef bewolkte luchten, mistige verten naar wat ingedroogde vruchten, eikels, noten alles wat eetbaar is, en niet in droom gegoten nu honger zo noodlottig kan zijn, kou is ingetreden zonneschijn een groot gemis, ‘t winterlicht verschenen in ’t oude bos van schimgezichten en bosgeesten eten…
mobar31 oktober 2011Lees meer >

BOOTVLUCHTELING (2)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
Hij droomt van vuur en van geweld Schrikt wakker midden in de nacht Zijn vrouw en kind zijn afgeslacht Hun os ligt op een knekelveld Hij moet eruit wordt hem verteld De frisse lucht in voor wat kracht Het kleintje kraait, spartelt en lacht Ze gaan en staan al snel versteld Die frisse tintelkou, dat wit Zodra hij op een parkbank zit Is…

Wintercharme

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Hoe stil ligt nu wateroppervlak verstijfd als dood geboren geen rimpeling maar vlak en strak spiegelend kou bij zonnegloren langs oevers het geknakte riet als met een poederlaag bestoven wat decoratieve schoonheid biedt in natuurlijk gebonden schoven daarboven door azuren blauwe lucht een enkele wolk als donzen vlek afgewisseld met een vogelvlucht…

O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
De echo van de dood klinkt door de dagen van tere jonge kinderstemmen, het leven comprimeert in tunnelvisie, wrakstukken spreken woordenloze taal, bloemen verbeelden wat in harten leeft, die achterblijven hergroeperen zich in lotsverbondenheid en niet begrijpen, de lucht is zwanger van de dood, één datum ligt verankerd in de tijd, een monument…
jan mul17 maart 2012Lees meer >

Woordenspel.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.053
gembersmaak in verkouden stuifmeel lucht wierook damp in vervlogen avond lust ik droom de man die jouw voeten kust verzengende hitte in het hete zand slangengif in gebeten liefdes wond blaren op je verschraalde lippen mond zweetlucht in versmeltende liefdeskoorts hartstocht op een te steile helling ik droom de man in die vertelling ontlading…
J.J.v.Verre5 augustus 2012Lees meer >

kermis

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.015
val binnen in dit spel der eerbiedt ze zien het zwijgen donder en bliksen is schijn der taal de wijze leren om gek te zijn golven in het blauw wind van west zo komt ons grauw dichter bij lucht…

Herfst.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
een ontwakende wees, de poort naar vrijheid is gesloten achter elke boom ligt een rugzak vol herinneringen ik loop door het bos gevolgd door de geur van dood steeds vrolijk lachend op het moment dat het moet het smink zal steeds dikker aangebracht moeten worden ter verberging van de pijn ijskoud zo voelt de vochtige lucht…
Redcloud30 oktober 2012Lees meer >

vullen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
(toen de lucht zich terugtrok in amber en turquoise wist ik, dat de avond zoeter was) geef me je hart- gééf het laat de aarde achter in zijn werelddans voorbij de glans van klatergoud en overschot schuddebuikend ligt de dag achter valse wolken, het spiegelbeeld van nu verlaat de avondval en witte vogels draaien rond een nieuwe maan…
switi lobi18 november 2012Lees meer >

Op het smetteloos wit

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.044
voor mij het met sneeuw bedekte dal een vage droom van arrenslee en dennengroen de sfeer van toen een klare lucht met heldere ster maar achter mij bourgondisch feestgedruis uit het fel verlichte huis waar kerst in overdaad op tafel staat zij schuiven aan al licht verhit snel knoeiend op het smetteloos wit ben niet terug gegaan…
wil melker21 december 2012Lees meer >

Een uiterwaard van kwel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Mijn longen vullen zich met natte lucht, tot waar de weemoed in mij gekt. Nu is ieders eigenheid nog onbeducht, weldra met dampige teelaarde bedekt. Onbeholpen tast ik naast de weg voorbij alwaar mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Met mijn zielement tot in dronken barbarij, het vruchtvlees met denkvaten doorspekt.…
Iniduo23 december 2012Lees meer >

parelende lach

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 939
Dit geluid hield ons gevangen Wij werden bedeesd en stil Zij was met vreugde behangen Wij vonden haar zowel rijp als pril De blauwe lucht was haar achtergrond Wat contrasteerde met haar kiezen Zo te lachen met die gulle mond Deed ons de tijd verliezen.…
marijke39 januari 2013Lees meer >

Hoogste leven is de liefde leven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Liefde is u weten aangedreven, En u voelen door het ruim geheven Als een vogel, hij duikt op en neer, Aan de luchten hangt hij in zijn veer. Liefde is het onophoudlijk reiken Naar het onbereikbare en wijken, Met dit wijkende, tot gij zijt, In de sferen der oneindigheid.…

Weerloos

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Verrast dat haar ogen de mijne ontmoetten en ze op mij bleven rusten, alsof er iets in de lucht hing wat niet meer voorbij zou gaan. Uitgelaten, opgetogen, haar lippen die steeds maar zeiden: jij, jij! Weerloos… Als was ben ik in haar handen.…

Ik ben het beu.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
De woelige zee en vieze lucht maken ons ziek. Chemie met vliegtuigen uitgestuurd als gif tegen elk leven. Mijn lijf reeds ziek, maar ik nog niet. Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel. Gedachten verzetten piramiden. Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap.…

INTERMEZZO

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Zware lucht van zwijgende woorden benevelt ieder tot een roes verzonken. Anderen spelen nu het spel Dromen dringen zich op Een baby slaapt Een hond die snurkt Een kind die zuigt de tijd uit een rietje. En groeit van verlangen naar buiten. Wachtkamer.…
Imiza11 maart 2013Lees meer >

Verboden vrucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Jouw muziek in mij, te zamen met de twee vochten van lichaam, verwekten een rijpe vrucht: zij heeft lucht en ruimte nodig die ik niet kende. Ik had haar nodig om voortaan te herkennen. Echter, de verboden vrucht smaakte niet het lekkerst.…

De eerste lentezon

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Want o, die strakke blauwe lucht! Die zucht naar avontuur die tintelt in mijn bloed, die maakt dat ik wel kijken moét naar elke mooie knaap of heer, die maakt dat ik ze stuk voor stuk begeer. Maar als een jongen mij passeert, wat spottend en geamuseerd, sla ik betrapt mijn ogen neer.…

Begin zomer

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.316
Voor Simone Begin zomer en de zee een opengebroken kweepeer de lucht als een kind z'n ballon hoog boven het water Onder de parasols als gestreept snoepgoed mieren van mensen en de gulle lach van de baai heeft gouden tanden Kind met het gele emmertje en de vergeten vlecht je mond is zowaar een klokje de kleine huig de kleine klepel…

Zomerkind

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
jij bent het zomerkind geboren uit een warme wind stralend door de zon gedoopt met het eerste ochtendrood nog beroer jij zachtjes flarden mist die snel vluchtig zijn geworden nadat zij van jou hoorden speelt met zee en kleine schaapjeswolken laat de stranden snel bevolken met vroege gasten van plezier vult lucht met geur laat vlinders…
wil melker3 augustus 2013Lees meer >

storm en onraad

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
spontaan, de inertie vaccineert bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst de natuur defragmenteert de bouwsels van steen en kapitaal tot een transparant geweten, het scherpt de hoeder van aandacht tot onvolkomenheden en willekeur hamer en sikkel, spijker en riet hakbijl en mortel het geweende levenslied doorbroken dijken gelynchte luchten…
elze28 oktober 2013Lees meer >

Evenwicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
In een penthouse in Manhattan vermaken zij elkaar glimlachend De lucht is blauw, balkondeuren open beiden in ontklede staat Tere schaamstreek bedekt zit zij het oude wicht in balans met blote dij de armen wijd uitgespreid Zijn haar krult roodblond uit zijn slip Zou hij zich omdraaien en haar naar beneden smijten vanwege levensverzekering…

Oblivion

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Hoor me en zie me kijk me aan Voel me en noem me bij mijn naam Zoek me en vind me overal Spreek me en zeg me dat het kan Draag me bespeel me met je hand Hoor mijn hart en voel mijn verstand Begeer me beken me wat je voelt Vertel en vertaal me wat je bedoelt Kom in me, bemin me totdat ik zucht Dans met me omarm me ontneem me de lucht…
Nousche3 april 2014Lees meer >

Landschap

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Het blauw is de lucht, De bijtjes van goud. Ik ben verloren in dit landschap, Waar ik zo van houd. Je wimpers zijn lang en zwart, Zachtjes strijken ze langs mijn wang. Ik voel je adem als een koel briesje En ik voel me gelukkig, Maar ik weet, het duurt niet lang. En ’s avonds, naast elkaar, Op onze rug in het gras.…

Speelde blond door je haar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
wij keken uit over zee wat verder op het strand gleed de zon over zand wind speelde blond door je haar ogen wolkten nog donker langzaam werd de bui geklaard snel als de golven kwamen je woorden in oneindige stromen ik liet ze komen als een tsunami van ijskoude dromen het luchtte op samen te praten en niet op de vlucht voor jouw…

Zeewaarts verlangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
nu droomt blauwe lucht zich weg van stilstaand water vandaan zuurstof, rusteloos.…
Iniduo14 juni 2014Lees meer >

Een schitterende lading

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
ze een schitterende lading stapelde wit rondde met groen en zwart het blauw van de hemel waarschuwde mensen met donker gerommel voordat de donder knallend brak maakte het zwerk tot toonbeeld van sterke krachten in het altijd zo rustige weer zelfs mijn vriend vlaagt en stormt niet meer als ik mijn regenboog toon en zon de lucht…

Interceptie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
zilveruitjes en dagkoersen het tijdelijk geluid tegen een muur door zwijgzaamheid gestut de wanhoop aan begrip voorbij het excuus voor gezworen twist de jubel van voortijdige luister in valse vlucht over hellend vlak tot fluisterende bossen zijn uitgedund op doorzichtig maaiveld tot verder van huis, tot wortels gelijk armen in de lucht…
Iniduo13 augustus 2014Lees meer >

Vergane glorie.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Stilte in de bergen, ijle lucht. De zee is woest en zilte ogen vol vergane glorie voeden de kilte. Verdwenen alle hartstocht, de jaren gebonden aan onverbiddelijkheid, terwijl menigeen daar onder lijdt. De wolken grijs, grijzer en de mens wijs, maar in wezen toch niets wijzer.…
martin valk19 augustus 2014Lees meer >

Toch blijf ik graag beneden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
dagelijks hun gemis toch blijf ik graag beneden om met jou de wereld in te gaan het ultiem bestaan te vieren van uur tot uur het leven buiten en ook thuis te voelen bruisen de seconden hemel pakken in je warme lach en ogen jouw hand en vingers kunnen vatten in het spel van samen zijn het avondrood genieten in de stemming van de lucht…
wil melker3 november 2014Lees meer >