8103 resultaten.
Een prozagedicht: "Eagerly I wished the morrow" (E.A. Poe)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
663 In doelloze, zinloze, blinde blijmoedigheid heft de kanarie zijn lied aan, altijd hetzelfde lied
En in doelloze euforie zet ik mijn leven voort, dolgelukkig dat de slopende, slapeloze nacht tenminste voorbij is....…
Het is weer stil aan zee
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
487 Alleen de schittering drijft nog op het water
en zo af en toe dan gaat er
in de verte nog een schip voorbij
dit voortvarend leven is het beeld voor mij
gisteren scheen zo fel de zon
dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon
nu valt de regen mij niet tegen
zie ik de grond al ademend bewegen
hier leer ik in alle overgave heel bewust
mijn…
Herfst op het kerkhof
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
593 De grafsteen
met de gebeitelde letters
die jouw intieme vriendschap
in de nacht een liefdesnaam gaven
staat eenzaam op het stille kerkhof
bij de uitgebloeide hortensia die moe is
door doden die zwijgen in alle talen
bladeren van droeve bomen
dwarrelen wanhopig voorbij
de diepte van jouw dromen
maar jij zal nooit tot leven komen…
Is 't nog ver?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 we wandelden door het bos
ik, aan de hand van mijn vader
tot de schemer van bomen
schimmen maakte
dan lijken alle paden op elkaar
staat de auto bij elk dwaallicht
'een stukje rechtdoor en dan
links, nog even, we zijn er zo'
de dood van blinde wegen
ging geduldig aan ons voorbij
de zondag is al lang in een
zachte doek gewikkeld…
Venetiaanse romantiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 Een mandoline speelt liefdesklanken,
terwijl de gondel door het water
glijdt voorbij een monumentaal verleden,
dat met liefde tegen de weemoed strijdt.…
Aanval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
602 echt niet fijn
Alleen
maar toch met z'n twee
het maakt niet uit
ook al waren er meer
ze maken het toch niet mee
Beroerd
helemaal terug op je eigen
niet uit te leggen
niet te vinden
dus ook niet te dreigen
Zo onbegrepen
op dit ogenblik
wat zal dit zijn
waar zal het tot doen leiden
het lijkt wel of ik stik
De aanval gaat voorbij…
Alledaagse blues
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
442 Zo sjokt heel het leven
aan ons voorbij,
en tekent het tekort aan uren
de groeven op ons gelaat.
Al sjoemel ik wel met minuten
als tè vroeg mijn wekker gaat.…
Zachtjes klingelen de ijspegels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Koud schuurt de wind voorbij
een ijsbreker die door het pakijs
snijdt. Ver onder de min vecht
de mens een ongelijke strijd.
Ver van huis in een rechte lijn
door het krakende ijs;
fluit een ijzige wind een ontheemde
wijs. Omhullen de ijspegels in
zachte klanken, de gebeden van
de ijsbrekers die voor hun behouden
doortocht danken.…
Omslagpunt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
503 Ergens halverwege word
je ingehaald en raak
je verder achterop,
terwijl iedereen voorbij
raast, jij degene bent die
alle meters telt, hardop.…
Een hartslag verwijderd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 De te kussen lippen, een zomer
zo lang voorbij.
Een zomerliefde, die warmt met
de koude; tintelend verlangen
naar wat luchtkastelen bouwden.
Van hart naar longen trekt het bloed
nieuw zuurstof aan. Vanuit de boezems
klept het leven ook kamerrijk een nieuwe
richting aan.…
In hetzelfde ziektebeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik las
de schaduwletters
van deze dag
waar toeval
in het eigen schrift
noodlot zinnen gaf
tijd werd achteloos
opzij geschoven
in pure dwingelandij
chaos kreeg
alle prioriteiten ging
schaamteloos de rij voorbij
zo kon ik
jou ontmoeten
in hetzelfde ziektebeeld
jij wanhopig
naar de eerste intake
ik bijna geheeld
iedereen…
De vitale vibraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 van
bladeren geluisterd in
tientallen jaren van groei
maar de vitale
vibraties zijn over
in het geluid van het lover
hoor ik niet meer je bloei
in het tasten naar
warmte voel ik rust
en gelatenheid in de
groen bemoste basten
nog staan ze fier
torenen hoog boven mij uit
in het samen beleven van tijd
is ook voor mij de spirit voorbij…
De armoede leeft op straat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
543 Moderniteit is nu slechts vaak
de solidariteit van de voorbije
middeleeuwen; met een ieder voor
zich mentaliteit, die wel doet in
het zicht van het Licht dat hun ziel
eens op zal nemen.…
Rommel- rommelen- onweer.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Het rommelt in de verte
't komt steeds dichterbij
ook schieten flitsen
langs de donk're hemel voorbij.
Het rommelen komt nader
steeds dichter- en dichterbij
nog heel even,
dan knettert 't hier bij mij.
Het rommelde in de verte
nu spookt het hier enorm
want wat net ver weg was
is nu hier, wat 'k je brom.…
Voor later
gedicht
4.6 met 5 stemmen
10.374 Later, als al dit schoon voorbij is,
want tijd neemt liefde, vreugde, smart –
als elk van ons weer droef en blij is
dicht aan een nieuw gevonden hart,
dan zal ineens alles vervagen
bij ‘t zien van dit vergeten blad;
je zal weer dromen van de dagen
toen we in elkanders ogen zagen,
toen ik je zo heb liefgehad.
----------------------------…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even als versteend staan
Liet alles aan mij voorbij…
Vlinders vangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Maar dat komt er niet van, omdat ik altijd voorbij ga aan mijn doel..
Soms wil ik meer dan dat ik aankan
En kan ik ook meer aan dan ik wil...
Zo ver weg en toch zo dichtbij..
Ik wil dat mijn lief, mijn held een vlinder vangt voor mij...
Ik droom dat ik zo mooi ben als een vlinder
Zo mooi blauw en rood...…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 graven zijn
zoekend naar geliefden
de dood in namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden zonder stem
zo regent de dag voorbij…
Het zwijgend glimlachen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Die blik die iets uitstraalt
van een voorbij leven;
waarmee van vroeger tot op
heden nimmer te spotten viel.
Het zwijgend glimlachen dat nu
de woorden mimisch verhuld.
Die met die serene glimlach van
de vrede de plaats van de onvrede
invult. Een mens kan veranderen;
wordt soms milder ondanks wat aanvoelde
als pijn.…
Overleefd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
603 Ik' voor mijzelve, ben weer blij
zwarte maandag is voorbij.
want al wil je nog zo vrolijk zijn
depressief is echt niet fijn:
En al helemaal niet als er ook een dag bestaat
waarin depressie op de voorkant staat!…
lokkende passages
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 vanuit het perzik roze bed
prijkt hij kloek tussen de lakens
rond zijn zomerbruine borst,
kassa krakend wulps
gedrapeerd
er scheren ohhh’s en ahhhh’s
gedempt door meters etalageruit
toch uitgegild, boven
zijn hoofd: een dame buigt
en vraagt of hij wat drinken wil
daar zwemt een meermin in zijn glas
ze oogt hem wulps voorbij
en zwaait…
kofferdrager
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
695 is het zo bedoeld
zoals jij stilte draagt
een nevelige jas
onverschillig en zonder rouw
die om naaktheid lacht
en jou en mij
't gebroken licht aan mijn voeten
dat voorbij trekt, wegkruipt in dicht geboomte
en gedaalde dagen
de vragen die ik waag, vanzelf weer overgaan
als gerafelde schaduwen
en gescheurde deuren
is het zo bedoeld…
Spreek
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 Echter de knapen van vandaag
hebben die spreuk nooit gezien
want nog niet eerder kwam
zijn naam voorbij op oneerbare wijze.
Wanneer 't nieuws laat weten dat:
15 jarigen 't lezen slecht behappen
begin ik al dat vloeken ineens:
Veel beter te snappen
Immers:
vloeken is gebrek aan woorden?…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 De schaamte voorbij
drinkt zij de eeuwige bron
zo blijft zij nergens.
Stamelend schreeuwend
klanken van over de grens
klinken zij samen.
Dan breekt de hel los
of gaat de hemel open
wat maakt het hun uit?
Na de verlichting
naakt en verlegen zijn ze
ineens jij en ik.…
Snaarvibraties
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
434 ik heb mezelf verloren
in de snaarvibraties
van de viool
ging mee op ontdekking
in eerst kleine loopjes
pas later met twee
we dolden naar buiten
rolden steeds verder
in ons eigen geluid
hebben niet omgekeken
op echo’s gewacht ter
bevestiging van onze lach
in loslaten wisten wij
de hoogste tonen te halen
net voorbij totaal vrij…
Lunch-excentriek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
447 hoe dun is de wind
als hij al kou lispelend
uit de schaduwkant
van het straatje komt
de tochtige hoek
kijkt al lang niet meer op
van vreemde passanten
met mutsen en wanten
naamlozen schuifelen
schijnbaar doelloos
voorbij en toch houden zij
angstvallig de overkant vrij
waar warme zon
de terrasjes laat stralen
glimlach en ogen de…
Wenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
484 drift
en er zijn ook geen vrouwen
die beweren dat tranen oprecht zijn
zoals een rivier van emoties
alleen op weg naar de woordenzee
waar alle zinnen in melancholie verdrinken
omdat de dichter een fijngevoelig mens is
en zijn dorst probeert te lessen met passie
nu de herfstwind ons bezoekt met vergankelijkheid
en alles wat geweest is voorbij…
Pikzwarte schaduw
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
586 De zwerversromantiek is voorbij
en er zijn zelfs boeren, die mij willen opzetten
om als vogelverschrikker te kunnen dienen.…
Geertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Het leven had je geraakt
Het lijden voorbij
De Aarde achter gelaten
Het graf toegedekt
Het boek dicht.…
kwetsbaar
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
970 Voor Jackie
ik zou nog eens naar jou
en jij zou nog eens naar mij
maar we woonden overzee
dus niet zo dichtbij
maar toch was je altijd dicht bij mij
zo kwetsbaar
het leven
nu voorbij
in een fractie van een seconde
de ene seconde ben je nog hier
de andere seconde ben je daar
in die andere dimensie
waar ik weet dat je…