5854 resultaten.
kale nachtmusik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 ik rits mijn vel open
stap er uit
hang hem op de kapstok
het masker er naast
schroef mijn houten been af
haal een glazen oog uit de kas
de toupet op het plankje
en het gebit in een bakje
fantomen doen helaas niet vergeten
de getekende rugzak
weegt
ik sleep hem mee
de trap op
mijn hemelbed
vol rode rozen bladeren
ik leg…
Rode mannetjes
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
622 De straten en de huizen waren leeg.
En ik werd met voeten en handen vastgepind op de stoep voor zijn rode lichtje.…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Leg zacht die krans op mijn haren neer,
En ga weer Leven .... en ween niet meer.…
IK BEN EEN PAAR KEER GESTORVEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.236 hem begraven viel nog het lichtst
maar z'n spullen, z'n dingen,
z'n lucht, z'n ziel en zaligheid
die waren ook de mijne
meer dan 50 jaar lang
Ik ben een paar keer gestorven
want zelfs de herinnering
aan hem voelt als een ding
ik voel hem niet meer
ik ruik hem niet meer
straks herinnert niets meer aan hem
en blijkt de herinnering leeg…
En hoort uw hart
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Brandde in uw brein al 't lijden dat het droeg
leg op uw hart uw hand, en gij zult horen
al de geheimen die, nog ongeboren,
zich voeden als aan een aren-zware voren
gesneden door uw pijn, o klare ploeg.
Niet gij beschikt de zwaarte van de schoven
en buiten u wordt alle zaad gekeurd.…
De maagd
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.529 Dan gaat mijn peinzen langs mijn lege jeugd,
Langs de ijdele uren onbewust doorweend
Toen mijn smalle lichaam rijpte tot vrouw,
En wat daarna kwam: langs mijn korte vreugd,
De hoop van eenmaal met een man vereend
Te zijn, langs al wat nooit gebeuren zou.
------------------------------
uit: Gedichten (1922)…
Poezenliefhebber
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
706 Je likte haar vulva helemaal leeg en
daarna kwam je lievelingspoes je strelen
met lijf en opwaartse staart.
Je stierf met duizend poesen op je arme,
graatmagere, uitgeleefde lichaam.
Poeslief!…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 Herboren uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen over
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zonstralen rijzen
uit een lege schoot lijken ze verloren.…
lentesprongetjes
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
803 zie je, ik hou van je
ik leg een vers neer
van Gorter en wens luidop
het minnekozen
*
'n golfje op mijn wang
waai me zonder schroom
naar de ruimte van de zee
opdat ik kan zien
*
aan de rand
in een vuistvol licht
richt een vlinder zijn vleugels
net boven de dood
*
vaas
voor het vensterglas
gevoelt een roos de lente
en…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 In sereniteit stromen tranen
om het afscheid van verdriet
vast-geankerd in het pijn lichaam
geïnspireerd door beeldend verleden
waarin gesproken woorden
onbeduidende uitgebluste lege hulsels bleken..!…
Bezopen leven
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.461 blond
en maakt het elke nacht te bont
valt er nog wat te palen
en alle schapen achter 't glas
lopen te pas en te onpas
zij blaten t lied eenstemmig vals
en walsen dan dezelfde wals
al waggelend van bar naar plee
steken hun kop in de wc
en als de eerste hanen kraaien
kwelend nog boven schuiftrompet
zwalken zij lallend door lege…
Masker af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weg van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd…
Weg is de toekomst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Het huis is nu leeg.
De kamer is stil.
Mijn hart is verkild.
Ik was zo stom.
Ik was doof en blind.
Ik zag het pas
toen het te laat was.
Wat was ik stom.
Refrein:
Weg is de toekomst,
donker het gat.
Ik hoop dat je terugkomt,
maar die hoop is vals.
'k Weet dat je daar woont,
bij hem in de straat.…
Felice (1)
poëzie
1.0 met 1 stemmen
4.089 Tot eindlijk 't leeg verlangen werd gevuld,
Uw teder-lichtend englenbeeld onthuld,
'k Uw heilge schoonheid sidderend ontdekte!…
Diffuse?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 op de rand
van een innerlijke beschaving
verklaart zich het onwrikbare
van deze telg, hierin zijn de
melancholieke glitters
niet weg te denken,
verstrooiing heeft zich in
formule van de taal vastgelegd,
Het zwijgt, maakt stil,
de duisternis wordt diffuse
en is mij kwijt, ik zie de schaduw
die met zijn ego vecht en bedriegt,
ik leg…
De studeerkamers
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
501 (voor mijn vader)
Er hing altijd die universele sfeer,
zelfs als je er niet was
en ik het wel eens waagde om rond te kijken
of om wat lege schrijfblaadjes te pakken,
die met ronde gaatjes aan de zijkant
waarop jij je preken schreef.…
Ga tot voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.224 Leeg, zodat
alleen nog kale naaktheid rest.
Ga tot voorbij het woord, voorbij
het denken. Want daar, in leegte,
in niets, raakt volheid je aan.
Reik tot achter de schijn die
verblindt, betovert, verleidt.
Doorzie haar illusie, dat zij
de werkelijkheid is die telt.
Zoek niet, laat los. Ga tot voorbij.…
Weemoedts internationale
gedicht
5.0 met 9 stemmen
7.645 Maar wáár ik kom slaan hele klassen op de vlucht:
een werf stroomt leeg, een drukke helling wordt verlaten.
Dan keer ik bitter weer, langs onverlichte straten
en slinger troosteloos mijn feestneus door de lucht.
----------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
Klok tikt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 De klok tikt
tikt zijn minuten weg
minuten waar ik van niets weet
heb ik nou geluk of pech
Lang duren de minuten
tergend langzaam wanneer je ergens op wacht
wachten op iets
dat goed nieuws bracht
Voel me leeg
voel me depressief
denk aan het ergste
voor mijn lief
Je kàn niets doen
er wordt voor je beslist
je hebt te accepteren
heus…
Vergaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 nooit keek hij blij
Als ze terug dacht aan toen
hoe was de zoen
hoe raakte hij haar aan
Dan was het altijd al zo geweest
even een nieuwtje even feest
al snel was het gedaan
Ze zag alleen nog zijn verveling
een terloopse kus of streling
viel haar nooit ten deel
Hij zocht de vreugde buitenshuis
zij was de verzorging thuis
maar het lege…
Slaaf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Ik blijf liever stekeblind
als ik 't geluk maar vindt
ik zal mezelf niet snijden
al moet een ander lijden
een mening, met de dag
ben ik slaaf van hun gedrag
en omdat ik altijd zweeg
is mijn huls ook werkelijk leeg.…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Tedere handen openen gevoelens
als zij wandelt zonder schoenen
een verlies met gebroken tranen
souvenirs om mee te verzoenen
Met tedere handen stabiel op aarde
lichamelijke krachten verminderen
een afscheid in haar woonomgeving
emoties in lege handen verkruimelen.…
die mooie bank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 't Zand
de bank op 't zand
leeg was die opgezet kil toch warm
wachtend daar de verschijning tussen de druppels van de fontein
dauw verblinde, verbaasd kijken op het netvlies een focus om nooit te vergeten
de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht
warmte van de bloemen die open gingen, vlinders van gelukzalig gevoel
noch…
Prelude op een Pastorale Elegie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Leeg, lukraak geplaatst en ingevallen,
omcirkelen zij het opgebroken plein.
Geen waterstraal gespuwd door de fontein;
wat mos verbergt blijkt steeds volmaakt vervallen.
De man proeft van de tijd’s macabere macht:
Geduldig wacht – voorbij de Dag – de Nacht.
Jan Frackiewicz
25/04/2015…
Tot zelf inkeer komen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
535 Alles gezien, gehoord, gelezen en geschreven,
het is niets meer dan damp in het lege.
Dat iets is waaraan men zich niet vast kan
klampen en wordt alles met geld aaneengeregen.
Om zo toch nog iets, iemand te zijn, maar
pijn woekert aldoor onder de huid.…
De Schutsluis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.809 Dan lijkt de morgen stil na 't jong geluid, dat heen is
en ons verliet, nog vóór 't zijn volle groei begon,
en in de lege sluis, waar 't licht nu weer alleen is,
drijft enkel nog wat schuim, dat schittert in de zon.…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Ze lopen blind zichzelf te zoeken :
een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen
in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft
alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom.…
Ontdekking van het gewone
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 Mijn bad loopt woest kolkend leeg,
door een doldraaiende waterkolk.
Mijn bad is zowel een wilde rivier,
als een spiegelveilige binnenzee.
Ik weet niet wat ik hoor,
en ik kijk mijn ogen uit.
Aandachtig stevig droog ik me af.
Ik voel het gloeien van mijn huid.
Levenslang was ik onderweg,
op zoek naar het bijzondere.…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
596 de duif koert
ik zie hem vaak in de ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn tenen
om over de einder heen te zien
waar de vervulling wacht
die een mens aldoor wil lenen
en leed van lege…
Kwetsbare bloem
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
644 Je werkte bij Galerie Hautefeuille,
terwijl je grote inspiratie had
en meestal een lege portefeuille.
Je was geobsedeerd door de dood
en je reisde bijna voortdurend,
het lijden was je dagelijks brood,
stiekem naar de hemel glurend.…