8894 resultaten.
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna zo ver…
Uit grijze hemel
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.695 O somber, toch zinrijk verleden,
Dat immer ver en verder wijkt,
Gezegend is het zonnig heden,
Waarover nooit een schaduw strijkt.…
dunne lijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 ik had geen angst
maar zo overrompeld
door jouw kracht
ik stond op de lijn
maar besefte het niet
ik werd meegezogen
door jou,
wit licht
weg van alle leven
weg van mijn leven
maar ik wilde blijven
ik hoorde toen die stem
ik kende ze
uit een ver verleden
ze zei
het is nog veel te vroeg
blijf niet bij mij
loop snel terug
weg van…
De heide
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
591 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
50 PLUS, OOK VOOR JONGEREN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Een waarachtig intrinsieke democratie
kenmerkt zich met belangstelling
voor de kleinste minderheid van de samenleving
Nou die belangstelling is ver te zoeken
bij bijna alle gevestigde politieke partijen
voor die groter groeiende minderheid: ouderen
Geen woord over ouderen in het algemeen
geen woord over pensioenen in het bijzonder
geen…
Vergeefs
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.776 Armen en benen in de maat
zouden we ver komen
en alles hier op onze berg verzamelen.…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Misschien,
als wij berusten in onze onmacht
te willen pieken als in een ver verleden,
zal alles merkbaar beter gaan,
Ooit.…
De kracht van vergeven... . ( Door : R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Deze kracht passeert ver
boven alle barrières,
schaamte, angst en schuld.
Ze vraagt enkel geduld.
Er is niks toe te geven:
slechts overgeven aan;
voor nieuw Leven en diep Beleven.
De kracht in elke capaciteit...
óver elke daad van agressie...
ik kan zeggen, met alle krachten
én trots: het dééd
me ten diepste verder leven !…
Daar waar nergens heen lag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
976 en ver doorgeschoten op levensbeschouwelijke toon...
eigen versie al vroeg ontwikkeld.
We liepen daar, samen en alleen,
daar waar nergens heen lag.…
vullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 lucht zich terugtrok
in amber en turquoise wist ik, dat de avond zoeter was)
geef me je hart- gééf het
laat de aarde achter in zijn werelddans
voorbij de glans van klatergoud
en overschot
schuddebuikend ligt de dag
achter valse wolken, het spiegelbeeld van nu
verlaat de avondval
en witte vogels draaien rond een nieuwe maan
daar ver…
soms dicht er bij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 het gevoel van gemis
over wat niet meer is
soms wordt het heden
ingehaald door het verleden
idealen te ver heen
wankelend op één been
ondergeregend door de realiteit
gehavend in de loop der tijd
compromis is niet de ideale weg
maar soms treft toeval vol de twijfel
want eens dichter
altijd dichter
soms verder weg
vaak dicht er bij…
Hoogste leven is de liefde leven
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.348 Liefde is u weten aangedreven,
En u voelen door het ruim geheven
Als een vogel, hij duikt op en neer,
Aan de luchten hangt hij in zijn veer.
Liefde is het onophoudlijk reiken
Naar het onbereikbare en wijken,
Met dit wijkende, tot gij zijt,
In de sferen der oneindigheid.…
Voor Jan Willem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.130 LANGSTE DAG
Drie maal zeven
In de zesde maand
Van het jaar
Langste dag,
Zomer die op
Uitbreken staat
Vierentachtig schrijven
We als jij op deze
Bijzondere dag
Geboren wordt
Jonge ouders die
Verrast zijn met
Hun eerste kind -
Een zoon, ja, u heeft
Een zoon, en jij
Verdwijnt meteen de
Couveuse in ver weg
Van hen…
Bloedkoraal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
601 Een ononderbroken
Stroom
Schone woorden
Voor het plezier
Op een wit vel papier
Zon in de krullen
Licht als een veer
Ik schrijf met rode inkt een
Taal die van hart tot hart wordt verstaan
Laat mij gedragen worden
Door een groene zee vol met dolfijnen
Laat mij dobberen op golven
Onder bloedkoraal bedolven
Wanneer de hemel boven…
Omringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Ver van de realiteit in een universum.
Zoals een geïnterpreteerde compositie.
Ik omring jou als jouw dynamische parfum.
Welke expeditie biedt ons synchronie?…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 zwaartekracht
gaat zweven
Beneden weet ze alle mensen
en ze kent ze
de druktemakers
de jaloersen
de betweterigen die ze niet
zo goed verdroeg
De tegels van hun wijsheid
liggen in scherven
aan hun voeten
Balancerend op het vinkentouw
loopt ze - zichzelf trouw -
een stukje met de maan
en laat het gaan
Eén voor één laat ze haar
veren…
Leeghoofdig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 merkwaardig, niets ontwaakt
per dozijn, ongestreken, onbevlekt
vormeloos tot zinnenbeeldend
als bescheiden naakt
blauwe regen, fontanellen, ondenken
weggaan, zonder voorbijgaan
door vrieskou in lopend vuur
van, opnieuw, regenachtige aard
nachtwilgen hangen, bedekken
het hart van het ijskonijn
tot weer een ochtend zal rekken
overspoeld met verse…
dagdroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 Zo ver zat ik in mijn gedachten.
Ik dacht er aan wat we zouden eten.
En wat ik de volgende dag zou aantrekken.
Maar ik dwaalde af van deze gedachtes...
Ineens dacht ik aan jou.
Ik kwam tot rust en de wereld om mij heen begon weer in beweging te komen en de geluiden werden luider.
Daar was de bus.…
Mijn moederland
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.334 Doch Uw schijn licht mij van ver
En de hoop leidt mij als een mooie ster.
Op duin en heide zwerf ik hier,
Mijn liedren stijgen trots en fier.
Hier drong zich de liefde in het harte mij
En de hoop in mij zingt zacht en blij!
Mijn moederland, het land van de wijn,
Mijn moederland, graag wou ik bij U zijn.…
Hersenwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Hoe ver kan
Depressie gaan,
Vraag ik mezelf
En de hooggeleerde
Op dit symposium -
Is er iets om
Beducht voor te zijn,
Zoiets ergs als
Dementie misschien -
De professor schraapt
Zijn keel en zegt
Dan met rustige stem
Waarin de ervaring van
Decennia doorklinkt -
Ze hebben alles met
Elkaar te maken,
De overlap is immens…
Verleden tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.285 dit kerkhof, teken van zo'n verleden leven
dat de herinnering eraan reeds even
ver weg is, als zijn vergankelijkheid.
Hoe kort is dit alles nog maar geleden
dat het daar lag in ruime stille weiden,
misschien wel de allermooiste plaats.…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Een wonderwereld ver van hier maar het voelt dichtbij.
Jij leeft voortdurend dat geeft mijn leven vervolgens zin.
Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.
Genodigde zagen niet mijn rollende tranen over mijn wangen.
Andermaal bekeek ik haar elegante kunst met gesloten ogen.…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
Voor een dierbare
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.040 Tot kroning van de nachtegaal
riep merel op te fluiten
uit stille zuchten een nieuw lied
vol gouden sterren in 't verschiet
Hun veren werden opgepoetst
met kleuren platgestreken.
De koning van de nachtegaal
zong voort zijn lied in vogeltaal
en riep de hemelkoren op
de wolken dicht te sluiten.…
Alziend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht
het oog reikt niet ver
het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken
ergens waaien als duistere banieren
ruwe manen in de poolwind
vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte
alles valt stil in onontgonnen werelden
dan raken de muren behaard
traag bewegen ze zonder te scheuren
naar de…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken op de sluimerend
verlichte schaal naar zenders ver…
Opnieuw de heide
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Gebroken wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 Nog niet zo lang geleden
- midden op de dag -
in springlevend licht
kwam de dood even langs
ze nam enkele maten
knipoogde naar het duister
van het diepe water en
vertrok zonder opgemerkt te zijn
nog even werden er vanuit het oosten
verse dagen aangedragen
de tijd lekte gestaag van de wijzers
in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode
de grote…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Achter ons raast een nachttrein
dor het weiland - wij kwamen van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Prediker 1:8
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.077 Ik schrijf
een van de ontelbare sonnetten op
die ver van de wereld hun dagverblijf
hebben. Waarom juist dit hier, vraag je aan mij?
Zachtjes, het is zo moe. Wees stil, 't is op.…