Alle inzendingen over openheid

9364 resultaten.

Sorteren op:

Over mens en dier.

netgedicht
5.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 675
Opdat zij aan vogels zou verzaken, hun karkassen niet open zou kraken, ontdaan van hun bonte vederpracht. Het is het lot van mens en dier onze prooi zonder pinken te verschalken. we verreken daarbij geen spier want wij zijn sperwers en torenvalken.…

Steun

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
We hebben elkaar nodig ook al is het nu veel minder in het openbaar. We moeten voorzichtig zijn en gepaste afstand van elkaar houden. Het leven is zo ingrijpend veranderd, het lijkt zo onwezenlijk, maar het is pure waarheid. Wij moeten ons hieraan houden, niemand is daar van uitgezonderd.…

Galileo Galilei

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Jij keek met open geest en opgetogen naar wat men het firmament noemt. Wetenschap en aarde heb je bewogen: je wordt door iedereen geroemd. Formeel mocht je dan buigen, “bewegen doet ze toch!” Hun dogma viel in duigen. Geloven zij nu nog dat de zon om de aarde draait? Potverdomme en verdraaid!…

WARE KUNST

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
grootste gedicht in de meest magnifieke beelden – in geur en kleur toont ze ons wat God om van te genieten voor ons heeft gesticht niks geen kerk niks geen regels niks geen Schriftgeleerden die nog steeds van ‘s mensens angsten en beven profiteren zij toont ons zijn meesterwerk in al haar pure glorie laat de deur naar haar toch open…
catrinus11 augustus 2020Lees meer >

Corona's hogepriester

netgedicht
4.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 442
niet stuk te krijgen door jaloerse grijpers en geweld nano wetenschap heeft ons eenzijdig doorlaatbaar materiaal verschaft om beveiligd te leven we kunnen de omgeving in en terug de unicub sluit al het andere rigoureus buiten soms hebben wij nog contact met de overgebleven bellen als corona’s hogepriester de virtuele lijn open…
wil melker14 oktober 2020Lees meer >

ongeloof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
De wereld leek ons dorp En opeens wordt ons dorp de wereld. Voor even wellicht. Een uitgelezen moment om over het leven na te denken.…

traliedeur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
niets te zoeken had over eenzame paadjes geslopen gesnuffeld langs kanalen gezworven over pleinen en gebalanceerd in hoge goten ik ben bespot en weggejaagd en eens heb ik zelfs een kijkje genomen in de kattenhemel mijn mauw is ijzingwekkend en mijn vacht stug en dof maar weer hoorde ik die woorden ik wil deze en de traliedeur zwaaide open…

Ontdooiende wintermuziek

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 520
overal waar jij verscheen gaf natuur acte de présence zag in de verte al de knoppen van bloemen zich openen om in volle nieuwsgierigheid hun hart aan de kijker te tonen struiken ritselden bomen ruisten hun groene welkom melodie de vergeet-me-nietjes in het gras wisten al meteen dat jij er was adembenemend hoe zij groeiden…
wil melker26 februari 2021Lees meer >

Orgel der eeuwigheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Soms staat alles open en stormt de wind de lade uit vooronder de lege ruimte van het schip in, trillend tussen de banken en rondom het altaar, de lucht leeft in het heilige halfduister Mijn bewustzijn zet uit laat op oefeningen en improvisaties gedachten zweven om ze te schikken en op hun plaats te laten landen tijdens de middagpauze…
Zywa6 april 2021Lees meer >

Vertroosting

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Mei en hagelstenen in mijn hoed verhinderd storm hem op te tillen de woeste wind schuift donkere wolken open herinneringen en intens verdriet dat in vormen en in linnen dringt mijn steun en vertroosting tussen de muren die ik in die jaren achterliet de glibberige aarde voelend tot onder mijn voetzolen ik zet mijn…

Kussen in mijn rug

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
Plooi je als een kussen in mijn rug, vorm je lichaam zacht naar het mijne, dan zakt de pijn erin weg, in de omarming van jouw genegenheid, je mag me strelen licht over mijn schouder, dat is alles wat ik je geven kan als je belooft om niet te bewegen, meer kan ik niet aan, mijn open bloem blijft gesloten Soms brandt ze van krampende pijn…
Zywa14 juli 2021Lees meer >

Het Bitterzoete Geheim

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
Luister, volg mijn woorden misschien openen ze jou voor het Grote Geheim en verankeren ze het in je gedachten, de ernst ervan in je hart, een besef van wat het leven is, jouw leven op de planeet aarde Verliefden kennen het even, zolang het duurt Het verandert alles wat je doet, wat je ziet De wereld en jij voegen zich soepel en…
Zywa18 juli 2021Lees meer >

Woekerjaren

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Ik wil, met fouten en gebreken, beslagen ramen open breken. Hersenspinsels laten waaien. Wilde haren groeien laten. Met mijn jaren woeker ik. Met verstand en gevoel, wil ik liefde voelen. In hart en kop. Een jonggebleven dichter ben ik.…

Liefde! Ik hou van jou III

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Met tranen in onze open ogen, kunnen we woordeloos zeggen. Ik hou van ons leven liefde. Aan de liefde zijn we trouw. Liefde voor ons allemaal liefste. Ik hou met hart en ziel van jou.…

ZEEMIST OF ZEEVLAM

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Het was een zonnige dag Torremolinos, Zuid-Spanje 30 december 2021 een heel zonnige dag met 24 graden dan opeens vanuit het niets vanaf de zee Mist Zee-mist Als een vlammende tsunamie van bergen mist in banende gruwelijk grijze grieselijke wolkenzee over het strand aan ‘t land in de stad zeezicht verloren zee-mist om m’n oren…

Zaadkluizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Soms is een nieuw begin dor hout in zwart slijk of in geblakerde grond na een verwoestende vloed een snelle vuurzee, of menselijke domheid Dan ontwaakt de aarde van de Aarde en gaat haar zaadkluis open Alles bloeit weer op waar we bij staan maar we kennen onszelf en durven niet er volledig op te vertrouwen We zijn zonen van Noach…
Zywa2 januari 2022Lees meer >

Je overschaduwde

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 505
je overschaduwde het blond waarin zon en wind hun zomers speelden in de krullen van onze haren en het wit van golven het blonde open waar wij vroeger zo vaak hadden gelopen werd parkeren in beton duinen verdwenen voor recreatie rondom de vette baklucht van patat en snelle hap maakte het strand nog viezer dan ooit gedacht…
wil melker7 februari 2022Lees meer >

Voor de wind

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 474
we liepen voor de wind warmte floot in vlagen en een wolkje oogde wit van boven een wereld om ons heen wij helemaal alleen wij hebben ons niet afgesloten gingen juist helemaal open voor alles dat er was en wilden delen in samen elkaar voelen en strelen juist uit het niet verbale wilden wij het leven in zijn volledige…

Op te hoog vuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 490
haar blik straalde lichte schrik in ogen die in herkenning de opschik van fantasie als basis weerkaatste die ik beschreef met de eerste woorden waarbij openbaarheid het gegeven van ons samen leven in bestaan tussen twee werelden een onmogelijke opgave is zonder echt schizoïde te zijn of dat dreigen te worden onder een…
wil melker21 september 2022Lees meer >

Verlangen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
een groot huis met eigen zwembad wegkomen uit die drukke stad chillend wegdromen op het platteland of met een cruise en dan her en der aanmeren op een tropisch strand dat leek hem wel wat naast z’n eigen nog een andere lieve schat en zo’n dure auto in de zomer zo eentje met een open dak en toen hij uiteindelijk alles wat hij wilde had…
catrinus15 november 2022Lees meer >

Als het vuur gedoofd is

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
De zon en maan zijn er niet meer En alle sterren zijn verdwenen Ik hoor de laatste mensen wenen Er daalt opeens een vogel neer Ik hoor gefladder, zie hem niet Ik steek mijn linkerarm naar voren Er wordt een requiem geboren Hij vindt mijn vinger, zingt zijn lied Een hersenschim met olielamp Waardoor we worden meegenomen Sommeert…

Zeesprookje

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
De oester was jaren dicht geweest Zó dicht, ze ging bijna niet open Totdat een kreeft kwam aangelopen Hij tikte op haar robuuste schelp Alsof hij wist van de kostbare schat Die binnenin verborgen zat Voorzichtig opende zij haar veilige huis Hij gaf haar zijn schaar Zij liet hem binnen Een welkom thuis Hij is daarna niet meer…

L' origine du monde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
deze magneet ontlopen in dit museum dat is een onmogelijke opdracht de wijd open benen een uitnodigende buik lokkende borst en natuurlijk de geheimzinnige donkere bebossing waarin je als een klein duimpje makkelijk kunt verdwalen…

LAIS CCCXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
nu niemand nog in hoofd of haar gelooft, zwaait enkel de wind nog deuren open.…

Rauwe rouw

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 534
Soms is die doos Vol verdriet Gewoon te zwaar Te zwaar Om te openen Te zwaar Om op te ruimen Te zwaar zelfs Om te verplaatsen Een plek geven Alsof het dan weg is Verdriet Gaat alleen weg Door te huilen Blijven huilen En als de tranen op zijn Nog eens huilen Een rivier vol tranen Stroomt naar de zee Neemt…

Vannacht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
Vannacht was ik de peilloze open hemel, verborgen achter een grauwe wolkenlaag, waaruit als papiersnippers vogels tuimelden, door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…

Für Elise

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
de kleine Elise zat voor zich uit te dromen over wat er allemaal in de toekomst nog zou komen plots hoorde ze vanuit een open raam een melodie die ze nog niet kende maar haar nooit meer verliet het troostte haar bij zorgen en verdriet later kwam ze haar weer tegen en herkende vroeg de pianist hoe het heette die zei als je ‘Für Elise…
catrinus25 augustus 2023Lees meer >

Kleurnegatief

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Mijn oor is kleurpositief de rode rand kookt van jouw woorden, fel licht spat uit de schelp en hangt voor mijn mond voor mijn ingehouden adem mijn lippen nog niet open mijn gedachten onuitgesproken mijn blik kleurnegatief met doorbloede hersenen gekruiste armen, gloeiend van argwaan en verzet van willen aanvallen Jij zult er niet…
Zywa6 oktober 2023Lees meer >

Het ree

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Voor Marius & Lucas We fietsten door een donker bos met open plekken. En plots stond daar een breekbaar jong met lichte vlekken. We hielden stil. Het keek ons aan. Het leek een korte eeuwigheid te duren. Totdat een tak brak of een blad viel. En even plots was het verdwenen – op vlugge, tere benen.…

LAIS CCXLIX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
Een vlinder laat de wanden los, vouwt de vleugels open en dat, wat niemand nog kon hopen, gebeurt : het diertje komt bij hen terecht en de code gaat in hen weer lopen en hun wereld wordt weer vol en echt.…