35704 resultaten.
Muren
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.047 De rijken en de armen
eten zelden samen
Spreken niet dezelfde taal
wonen ver in niemandsland
De rijken kennen niet de wereld
van de jungle op de straat
Geld leeft in grote huizen
hun kinderen doen aan cultuur
en kunnen alles breken
De straat is van het volk
slechts de wet van overleven
wonen in huizen zonder geld
Hun kinderen zijn verdwaald…
van oude mensen ...
gedicht
3.0 met 128 stemmen
27.681 ik zie de oude Takma lopen
leunend op z'n stok
de lasten van een stil verleden
doen z'n schouders buigen
ik zie m'n oude vader lopen
langs verlaten straten
het gewicht van eenzaamheid
als ballast op z'n rug
en dan zie ik mezelf
als oude man voorbijgaan
is dit een toekomstbeeld
van een ver verleden
vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
beloftes
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
3.674 zij beloofde hem kastelen
ridders om mee te spelen
een kast met hoge deuren
een kist vol oude kleren
een tooi met echte veren
en krijt in alle kleuren
een garage voor zijn auto’s
een album voor zijn foto’s
een cool, wreed spijker jack
een zak met duizend knikkers
een wand voor al zijn stickers
kortom een eigen plek
hij wilde enkel…
Het is ...
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.470 binnendringen
voor een helder zicht
Het zijn de simpele gebaren
die behoeden voor gevaren
Het geweten verlicht
Het is het opgroeiend leren
wat de revue laat passeren
naar dat gedenkwaardig moment
Het is het nemen van stappen
en opvangen van klappen
In het geheugen geprent
Het zijn de grote tegenslagen
die een mens tot iets verlagen
tot ver…
Klein heelal
gedicht
2.9 met 31 stemmen
13.450 Ik zocht me een plek in het Turkse bad
waar warme mist je huid bewasemt
en fibersterren van kleur verschieten
en steeg op met m'n gedachten
tot ik dacht dat ik niet meer dacht
en de aarde bleef hangen in haar baan
ver van m'n aangekleed bestaan zag ik
mensen verdwijnen waar ze kwamen
stof tussen de hemellichamen
De stoom trok weg in…
Grenzen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
896 Waar ligt de grens
Hoe ver kun je gaan?…
Eénoog
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
7.626 perspectief wenkt naar Eenoog
die taalt naar gebaren in golvend
landschap de verte licht trillend
op door vuurtje dat loopt naar boog
die spant als vers gebakken lucht
de vulkaan werkt als een paard
ruzie slaat uitdrukking die staat
voor het vrije woord op de vlucht
sluit het alibi terwijl de schrille gil
doordringt in het land van niemand…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 Het kerkhof dat in rust verzonken
Te wachten lijkt op vers verdriet
Ziet in de lucht het zilver vonken
Dat strepen krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen…
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
Doornroosje ontwaakt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.038 De avondschemering weeft schaduw
over jou, mijn oude huis;
de bomen zorgzaam om je heen
als trouwe vrienden
Verstolen sta ik even stil
vaste burcht uit vroeger tijd
schuilplaats, centrum van 't heelal,
bakermat en brandhaard van verderf
Gestolde dromen van een
andere tijd, lichtjaren ver;
geuren van vervlogen hoop
hangen als verschaald…
Geef me één dag
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
816 Ze vallen hun tijd ver vooruit.
Geruimd heb ik, gerommeld en geveegd.
Nu rusten mijn schouders gelaten.
Wat kan ik nog doen? Wat wil ik vandaag?
Die éne dag, dat is mijn vraag.…
De vagebond
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.480 Ik vrees alleen dat ’t web van wegen
Dat zich al nauwer om de wereld spant,
Mij niet meer doorlaat naar het ver gelegen,
Steeds wenkend en steeds wijkend wonderland.…
Roodbruine gevel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Een roodbruin gebouw
met witte randen
kon er niets aan doen
dat het....gestopt
door een gesprek met
een allerwelwillendst
mogelijk nieuw familielid, 't
tikkeldidomt, tikeldidomt van
de piano ver-
zadigde accoorden die
naar een
hemel rijken, terwijl
zelfs de aller onemotioneel
ontwikkelde weet
dat het hier om niets meer
maar ook niet…
Zallum vertrouwen !
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.211 spreek mij niet van vertrouwen
kijk maar: ver en trouw
hussel en plak dat dan
moet ik dan alles uitleggen
in liefde en vriendschap
is alles geoorloofd haha
wie sprak die zin ook weer
weet jij het nog
of raak je gewoon de weg
weer even kwijt zoals
al eerder gebeurde toen
ik heel even niet oplette
en jij het stuur overnam
omdat…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Op iedere windvlaag zweef ik mee,
Een pluizig zaadje, een veer,
Ik reis met wolken over zee
En ruis in regen neer,
Vermeng met golven mijn geluk,
Weet niet waarheen ik vaar;
En steeds als ik een roos mij pluk
Geurt mijne ziel uit haar.…
Gisteren en vandaag
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.201 ik heb je gisteren in mijn droom terug gezien
maar jij bent voor mij niet meer als gisteren
ook deze kille novemberdag laat merken
dat de warmte van de zomer achter ons ligt
vandaag heb ik een nieuwe droom
ook al is ze niet zo gewoon
ze is zacht als jong lentegras
een nieuw vers vol ideaal
misschien denk je nu
dat je van dromen alleen niet…
Kerstgedicht*
netgedicht
2.3 met 24 stemmen
8.065 Het vers werd opgenomen in 'Open grenzen'
over 50 jaar vrijzinnig hervormde gemeente te
Rotterdam (Rotterdam 2005)…
Rijles nummer 1
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
688 Pijl mijn verlangen
in dromen die ik reis
om steeds bij jou te zijn
hoe ver dat ook schrijnt.…
Niet bij machte
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.406 onvoorstelbaar breed uitgemeten
ik open schroom mijn deuren,
bekleed met een dikke huid
begeef me op het pad in de
voorgeschreven richting
doch bij iedere stap vermeerdert zich
een wenend geluid, het blijkt mijn ziel
schreeuwend om enige verlichting
overmand door mededogen
wil ik bij haar geraken, strek mijn armen
oprecht teder ver…
catalogusliefde
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
765 Uit kille roezjka schrijft anoezjka
brief naar buitenlandze man
jij bent liefszka ja met poenska
`k hou van jou zo vér ik kan
hollandskaya maak mij blija
klompska tulpska wodkaka
Kóm anoezjka laat ons mixja
jouw foto is pikant genoeg
ik stuur een ticket regel visa
en vertel dit in de kroeg
anoezjka poezjka knotszkaya
waar ik mee…
vlinderen in pieken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
700 alles verandert
als alles verandert
dacht de regelaar
van temperaturen
in dit voorjaar
rupsen piekten keurig vroeger
mooi weer tegelijk op pad
met de uitloop van hun voer
zomereik vers in het blad
koolmezen moeten het bezuren
bleven seizoensgetrouw
wachten tot de dagen lengden
zodat snavels zojuist uit het ei
vergeefs om rupsjes smeken…
eendjes in de kast
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
853 het was altijd
stil in mijn kast én
veilig
het werd ook nooit dag
of vlammend rood; het geschreeuw
verdween samen met
de stemmen
van voortbewegende ramen die wolken
droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen
en het maagdenvlies
dat zich verborgen hield
onder de gescheurde kousjes en jurkjes
van mijn pop
klaverblaadjes…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 zo ver zijn wij gegaan
het is voorbij
jij draait je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs…
Wat was ze mooi!
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
670 Toch kwam het niet zo ver als 'Ja, ik wil',
want na een poos begon ik af te knappen
na aanschaf van m'n allereerste bril.…
appels in het licht, zo zonnelief
netgedicht
3.8 met 59 stemmen
10.221 ‘vingers ontkiemen jouw kunst
zoals schrijfrozen uit een hand’
- vicky hazen -
en plots begon het te waaien
heftig
alsof aarde en hemel
antwoord gaven terwijl
ik slechts
de stilte kon herhalen;
gedachteflitsen, te ver van lippen
om te baren, ontelbaar
hoog, de appelbloesems…
Wenend landschap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
818 Mijn hersengolven patronen
geweven door het geweten
ze dansen als doffe geluiden
die breken op eenzame boeien
drijvend naar de uitgestrektheid
de kust ver achter zich verlaten
enkel het wegsterven van vuurtorens
nog net in zicht maar onbereikbaar
patronen golven in mijn hoofd
kom nader tot het baken
droog de tranenvloed van wanhoop
zet…
Zomerweelde
poëzie
3.1 met 18 stemmen
2.094 's Morgens vroeg de veren uit,
's Avonds laat naar bed.
Wagenwijd de ramen open,
Kamers vol met licht,
Alle straten vol van zon,
Wat een mooi gezicht!
Uren, uren, uren lang
Happen van geweld
Lekker frisse buitenlucht
In het vrije veld!…
Een stille getuige
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.423 we spraken over het leven
over de dood en alles er tussen
naar de lijn
waar niemand naar toe wil gaan
als we konden
deden we alles nog eens over
nu rest ons alleen
wachten op het sterven
als afscheid komt
kijk ik over mijn schouder
het voelt alsof je valt
ver uit het zicht
en zweeft tussen
deze wereld en een andere
zo stap je uit…
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 In het aanzien van de wolven
drijft nog op de laatste traan
het galjoen van stille dromen
dat zich krakend in de stromen
mee laat deinen op de golven
die het zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan…
Poëet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 Het pad waarover hij zijn stappen zet
ligt afgezonderd
ver van stemmen anders dan de zijne
eenzaamheid is metgezel lijkt het wel
voor al degenen die in eigen zwijgen
niets kunnen verstaan
maar hij ademt verwondering
wanneer een lelie - badend in de maan -
liefdevol het water kust
of het nijgend zware graan
vergoten tranen draagt
van…