Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Muren

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.047
De rijken en de armen eten zelden samen Spreken niet dezelfde taal wonen ver in niemandsland De rijken kennen niet de wereld van de jungle op de straat Geld leeft in grote huizen hun kinderen doen aan cultuur en kunnen alles breken De straat is van het volk slechts de wet van overleven wonen in huizen zonder geld Hun kinderen zijn verdwaald…
Batsie3 december 2003Lees meer >

van oude mensen ...

gedicht
3.0 met 128 stemmen aantal keer bekeken 27.681
ik zie de oude Takma lopen leunend op z'n stok de lasten van een stil verleden doen z'n schouders buigen ik zie m'n oude vader lopen langs verlaten straten het gewicht van eenzaamheid als ballast op z'n rug en dan zie ik mezelf als oude man voorbijgaan is dit een toekomstbeeld van een ver verleden vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
Daan de Ligt15 december 2002Lees meer >

beloftes

netgedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.674
zij beloofde hem kastelen ridders om mee te spelen een kast met hoge deuren een kist vol oude kleren een tooi met echte veren en krijt in alle kleuren een garage voor zijn auto’s een album voor zijn foto’s een cool, wreed spijker jack een zak met duizend knikkers een wand voor al zijn stickers kortom een eigen plek hij wilde enkel…

Het is ...

netgedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.470
binnendringen voor een helder zicht Het zijn de simpele gebaren die behoeden voor gevaren Het geweten verlicht Het is het opgroeiend leren wat de revue laat passeren naar dat gedenkwaardig moment Het is het nemen van stappen en opvangen van klappen In het geheugen geprent Het zijn de grote tegenslagen die een mens tot iets verlagen tot ver…

Klein heelal

gedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 13.450
Ik zocht me een plek in het Turkse bad waar warme mist je huid bewasemt en fibersterren van kleur verschieten en steeg op met m'n gedachten tot ik dacht dat ik niet meer dacht en de aarde bleef hangen in haar baan ver van m'n aangekleed bestaan zag ik mensen verdwijnen waar ze kwamen stof tussen de hemellichamen De stoom trok weg in…
Job Degenaar24 september 2025Lees meer >

Eénoog

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.626
perspectief wenkt naar Eenoog die taalt naar gebaren in golvend landschap de verte licht trillend op door vuurtje dat loopt naar boog die spant als vers gebakken lucht de vulkaan werkt als een paard ruzie slaat uitdrukking die staat voor het vrije woord op de vlucht sluit het alibi terwijl de schrille gil doordringt in het land van niemand…

Bloemen

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.470
Het kerkhof dat in rust verzonken Te wachten lijkt op vers verdriet Ziet in de lucht het zilver vonken Dat strepen krast in het verschiet Waar zomerzon wordt uitgeschonken Op marmerwit en zwart graniet Dwarrelen bonte vlinders dronken Van nectar die het leven biedt Een jonge vrouw waant zich alleen En laat haar tranen vrijuit stromen…

Gewoon een avondlijke mijmering

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
Ik adem onder loverdaken een herfst die nu niet ver meer is de ziel laat rust heel zachtjes luiden en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd ’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken op ’t mos verdampt het laatste restje tijd de besjes smelten vaal als winterbruiden mijn herfst staat voor mij al bereid Hoe oud en moe lijken de bladeren…
sunset12 augustus 2007Lees meer >

Doornroosje ontwaakt

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.038
De avondschemering weeft schaduw over jou, mijn oude huis; de bomen zorgzaam om je heen als trouwe vrienden Verstolen sta ik even stil vaste burcht uit vroeger tijd schuilplaats, centrum van 't heelal, bakermat en brandhaard van verderf Gestolde dromen van een andere tijd, lichtjaren ver; geuren van vervlogen hoop hangen als verschaald…

Geef me één dag

netgedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 816
Ze vallen hun tijd ver vooruit. Geruimd heb ik, gerommeld en geveegd. Nu rusten mijn schouders gelaten. Wat kan ik nog doen? Wat wil ik vandaag? Die éne dag, dat is mijn vraag.…

De vagebond

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.480
Ik vrees alleen dat ’t web van wegen Dat zich al nauwer om de wereld spant, Mij niet meer doorlaat naar het ver gelegen, Steeds wenkend en steeds wijkend wonderland.…

Roodbruine gevel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Een roodbruin gebouw met witte randen kon er niets aan doen dat het....gestopt door een gesprek met een allerwelwillendst mogelijk nieuw familielid, 't tikkeldidomt, tikeldidomt van de piano ver- zadigde accoorden die naar een hemel rijken, terwijl zelfs de aller onemotioneel ontwikkelde weet dat het hier om niets meer maar ook niet…
Bassie20 september 2005Lees meer >

Zallum vertrouwen !

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.211
spreek mij niet van vertrouwen kijk maar: ver en trouw hussel en plak dat dan moet ik dan alles uitleggen in liefde en vriendschap is alles geoorloofd haha wie sprak die zin ook weer weet jij het nog of raak je gewoon de weg weer even kwijt zoals al eerder gebeurde toen ik heel even niet oplette en jij het stuur overnam omdat…
metha22 september 2005Lees meer >

Liedje

poëzie
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 9.920
Op iedere windvlaag zweef ik mee, Een pluizig zaadje, een veer, Ik reis met wolken over zee En ruis in regen neer, Vermeng met golven mijn geluk, Weet niet waarheen ik vaar; En steeds als ik een roos mij pluk Geurt mijne ziel uit haar.…

Gisteren en vandaag

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.201
ik heb je gisteren in mijn droom terug gezien maar jij bent voor mij niet meer als gisteren ook deze kille novemberdag laat merken dat de warmte van de zomer achter ons ligt vandaag heb ik een nieuwe droom ook al is ze niet zo gewoon ze is zacht als jong lentegras een nieuw vers vol ideaal misschien denk je nu dat je van dromen alleen niet…
Nadine2 november 2005Lees meer >

Kerstgedicht*

netgedicht
2.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.065
Het vers werd opgenomen in 'Open grenzen' over 50 jaar vrijzinnig hervormde gemeente te Rotterdam (Rotterdam 2005)…
Jan de Bas28 november 2005Lees meer >

Rijles nummer 1

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
Pijl mijn verlangen in dromen die ik reis om steeds bij jou te zijn hoe ver dat ook schrijnt.…

Niet bij machte

netgedicht
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.406
onvoorstelbaar breed uitgemeten ik open schroom mijn deuren, bekleed met een dikke huid begeef me op het pad in de voorgeschreven richting doch bij iedere stap vermeerdert zich een wenend geluid, het blijkt mijn ziel schreeuwend om enige verlichting overmand door mededogen wil ik bij haar geraken, strek mijn armen oprecht teder ver…

catalogusliefde

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 765
Uit kille roezjka schrijft anoezjka brief naar buitenlandze man jij bent liefszka ja met poenska `k hou van jou zo vér ik kan hollandskaya maak mij blija klompska tulpska wodkaka Kóm anoezjka laat ons mixja jouw foto is pikant genoeg ik stuur een ticket regel visa en vertel dit in de kroeg anoezjka poezjka knotszkaya waar ik mee…

vlinderen in pieken

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
alles verandert als alles verandert dacht de regelaar van temperaturen in dit voorjaar rupsen piekten keurig vroeger mooi weer tegelijk op pad met de uitloop van hun voer zomereik vers in het blad koolmezen moeten het bezuren bleven seizoensgetrouw wachten tot de dagen lengden zodat snavels zojuist uit het ei vergeefs om rupsjes smeken…

eendjes in de kast

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 853
het was altijd stil in mijn kast én veilig het werd ook nooit dag of vlammend rood; het geschreeuw verdween samen met de stemmen van voortbewegende ramen die wolken droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen en het maagdenvlies dat zich verborgen hield onder de gescheurde kousjes en jurkjes van mijn pop klaverblaadjes…

een vorm van sterven

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.197
zo ver zijn wij gegaan het is voorbij jij draait je op je zij jouw blote rug is als een koude muur - was het zo-even nog dat wij ons falen celebreerden woordeloos, zo pijnvol woordeloos - wat later stond je op en ging de kamer uit jouw warmte bleef heet broeierig en zelfs de laatste tranen die de liefde schreef voelden aan als ijs…
sunset8 maart 2008Lees meer >

Wat was ze mooi!

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 670
Toch kwam het niet zo ver als 'Ja, ik wil', want na een poos begon ik af te knappen na aanschaf van m'n allereerste bril.…
Aubrey12 april 2008Lees meer >

appels in het licht, zo zonnelief

netgedicht
3.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 10.221
‘vingers ontkiemen jouw kunst zoals schrijfrozen uit een hand’ - vicky hazen - en plots begon het te waaien heftig alsof aarde en hemel antwoord gaven terwijl ik slechts de stilte kon herhalen; gedachteflitsen, te ver van lippen om te baren, ontelbaar hoog, de appelbloesems…

Wenend landschap

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 818
Mijn hersengolven patronen geweven door het geweten ze dansen als doffe geluiden die breken op eenzame boeien drijvend naar de uitgestrektheid de kust ver achter zich verlaten enkel het wegsterven van vuurtorens nog net in zicht maar onbereikbaar patronen golven in mijn hoofd kom nader tot het baken droog de tranenvloed van wanhoop zet…

Zomerweelde

poëzie
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.094
's Morgens vroeg de veren uit, 's Avonds laat naar bed. Wagenwijd de ramen open, Kamers vol met licht, Alle straten vol van zon, Wat een mooi gezicht! Uren, uren, uren lang Happen van geweld Lekker frisse buitenlucht In het vrije veld!…

Een stille getuige

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.423
we spraken over het leven over de dood en alles er tussen naar de lijn waar niemand naar toe wil gaan als we konden deden we alles nog eens over nu rest ons alleen wachten op het sterven als afscheid komt kijk ik over mijn schouder het voelt alsof je valt ver uit het zicht en zweeft tussen deze wereld en een andere zo stap je uit…

Maanvogels

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.628
In het aanzien van de wolven drijft nog op de laatste traan het galjoen van stille dromen dat zich krakend in de stromen mee laat deinen op de golven die het zeegat willen gaan Waar gebalde luchten wachten op de vogels in de maan die met zongebrande veren langs de kraaiennesten scheren om daarna met alle krachten uit de as weer op te staan…

Poëet

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Het pad waarover hij zijn stappen zet ligt afgezonderd ver van stemmen anders dan de zijne eenzaamheid is metgezel lijkt het wel voor al degenen die in eigen zwijgen niets kunnen verstaan maar hij ademt verwondering wanneer een lelie - badend in de maan - liefdevol het water kust of het nijgend zware graan vergoten tranen draagt van…