7480 resultaten.
stil
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
945 stiller dan de diepste stilte
kouder dan de ijzigste kilte
eenzamer dan ooit
meer verlangen deed ik nooit
warmer dan de heetste zomer
sensueler dan de slaperigste dromer
liefdevoller dan het kleinste kind
kleuriger dan het fleurigste lint
waardevoller dan de mooiste schat
dieper dan de zwartste kat
echter dan de grootste waarheid
wanneer…
De zon tovert
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
483 (afscheid van de zomer 2010)…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
Zware Liefde
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
809 Je hart zal de schoonheid voelen van een zomerse wei, toch stort ik je in kuilen.
Voorbestemd zal het zijn door onze maker, maar verdriet zal je tergen.
“Ik hou van je” dat zeg ik steeds vaker, dit zal veel van ons vergen.…
Van god los
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Soms zijn er dagen dat ik vergeet
wanneer ik mijn ogen sluit ik mij
waan in het paradijs - de regen doet
mijn voorraam zweten de wind
dolt met ronddolende bladeren -
de zomer bracht mij liefde, bij jou
voel ik mij thuis maar soms
dringt het binnen zomaar onverwachts
de angst voor wat er zou kunnen komen
want vandaag gaat de herfst…
Poëtisch intermezzo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 In spinrag schittert zomer na
flarden mist
kondigen herfsttij aan
aarzelend
want de zon
herovert het land en de mensen
late geraniums koesteren zich
in haar licht en de kat
knijpt genietend de ogen dicht
een laatste glas op een terras
stemmen vallen stil
terwijl dorre bladeren
een bed bereiden voor wat komt
heimwee…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 ik schreeuw luidkeels in de stilte
op een kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en…
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 het kleurige van de zomer
de boterzachte bloemen
een nesteling in het groen
het onverwachtse
gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking…
de ziener
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
698 in haar kristallen bol
ziet zij wezens
reiken naar zonnestralen
voorjaarsvogel scheert
langs de rand van de wereld
een enkele zwaluw
maakt nog geen zomer
krassen de raven
die uit hun schuilplaats komen
kristal is ijs geworden
smeltwater sijpelt
tussen gespreide vingers
dan is zij wereld in water
rondom haar wordt horizon geboren…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
Het grijzende blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 klanken zijn
toon overschrijdend
een tweede dimensie
vult de muziek
zoals zon
zomer speelt
in het blond
van je lokken
wind je lach
verdeelt in
golven die wit
blijven vlokken
een branding
die bruist in
het grijzende blauw
van stralende ogen
heb voor jouw
melodie gekozen
de dimensie van liefde
doet ons nog steeds blozen…
jaargetijde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
895 nu nog schaduw in de tuin
tien zonnebloemen blinken zwaar
de kat strijkt en vogels zoeken naar
een enkel evenwicht
perzikkruid verzoekt een wilde bij
om toch ook een vlinder
toe te staan
in haar gaan ging zomer mee
ze stierf aan armoe en het vallen van
de nacht
ik heb gewacht, geschreeuwd, gebeden
maar het heden biedt niets meer…
Siberen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Inheemse herders of
cowboys van Siberië
zo worden zij genoemd
Met hun wel zeer
nomadische levens-
wijze; duizend kilo-
meter lange tochten
soms zelfs nog meer
Hun slede getrokken
door rappe rendieren
die zonder problemen
wereld ruilen
Van hun zomergebied
naar de winterweide
of zeker omgekeerd
van koud weer warm
Siberië, zomer…
Rode laarsjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
807 rode laarsjes
spetterden in plassen
water spatte huizenhoog
ik zag plezier
en hoorde lachen in
de kleuren van de regenboog
ondeugend als
verzopen katten
zonder regenpakken
staan zij schuldig
uit te lekken na
de plotselinge zomer bui
als de zon weer schijnt
is nattigheid ook snel voorbij
staan rode laarsjes drogend op een rij…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Honingvlinders
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De talmende rivier
heeft vriendschap gesloten
met onze familie op de oever
hier in het bommelland
honingvlinders fladderen
vlijtig boven het boomgaard gras
wolken werpen schaduw
op de wuivende kruinen
van de ooftbomen
we eten uit eenvoudige handen
want het is zomer in de boomgaard
en bijen zoemen rond blije kinderen
die buiten spelen…
Taal van verdriet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Hij ziet gordijnen fladderen door de wind
stoelen staan door elkaar heen
niet kleur aan kleur
verdriet staat aan de deur
binnen zonder kloppen of aan te bellen
hij wil niemand iets vertellen
hij wil niet over komen als een zeur
verdriet laat zich zelfs tot de huiskamer toe
hij voelt zich alleen maar moe
een wintersjaal in de zomer
verdriet…
Licht bewolkt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
535 jij bent meer
dan alle lieve
karakteristieken
waar ik van houd
je lach
bloeit als
een bloem
die opengaat
een stem die
het harmonieuze
timbre heeft dat
mij gevoelig raakt
ogen die
licht bewolkt
mijn warme
zomers gedogen
vingers
op mijn huid
waardoor ik de
wereld buitensluit
jij bent
de schat die
onze liefde haar…
eenzaam hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
751 eenzaam hart
verloren zoekend
in de diepe zee
eenzaam hart
verschuilend achter bomen
als een ree
dwalend door de straten
als geen mens
meer buiten is
eenzaam hart
zoveel verdriet
verlangen en gemis
hunkerend naar warmte
maar ook warmte
doet soms pijn
eenzaam hart
wanneer zal het weer
eind'lijk zomer zijn…
waarom herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
546 waarom herfst het zó
goed doet in gedichten
wellicht door het verkleuren
van het bos in herfsttij
het vallen van blad raakt
een melancholische snaar
als heimwee naar weerom
een vervlogen zomer
zwak zonlicht laat dauwdruppels
nog glinsteren aan de herfstdraden
alles is essentieel voor 't gedicht
en het maakt het de dichter
iets lichter…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Alles verlaten achterlaat
teruggeworpen op zichzelf
terwijl ze haar gewelf
ontspint als Groot-Gelaat
van dood en wrange waarheid,
zomers tot illusies maakt
dan komt kille eenzaamheid.
Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
Oase in het park
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 De schaduw in het park
voelt als een oase
even voel ik dat je naar me kijkt
je weet tegen wie je praat
want vroeg of laat
komt afscheid nemen
het waarom waardoor
we uit elkaar fladderen
is zoals de stille geheimen
van zwaluwen in de zomer
het gesprek verwaait met de wind
woorden dansen in spelonken
steeds meer mensenvlees…
Zout en zalig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 kan nooit goed
maar die hitte
het niet kunnen pitten
in de zon kunnen zitten
alles verschroeiend
ontzettend vermoeiend
het is altijd wat
we zijn het weer gauw zat
alleen het zilte nat
houdt ons hoofd koel
het scheelt een hele boel
zo is een avond zwoel
met zand aan je voeten
zout op je huid
zo kun je weer vooruit
en mag de zomer…
helen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
559 zomers aan het einde van
een nacht begin juli
als de merel zingt om een
nieuwe dag aan te kondigen
zit ik ontroerd in mijn stoel
en denk aan alles
wat ik verkeerd heb gedaan
aan wat anderen mij
hebben aangedaan
waarom we
eigenlijk zo
met elkaar omgaan
waarom God oorlog is
waarom liefde lijdt tot strijd
en tijd wonden heeft…
In zonnebloemgeel
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
417 je lach
klaterde in
zonnebloemgeel
de heuvel af
tot groen hem
stopte in het
blauw en kou
van de rivier
die ondermaans
zacht schurend
de lage oevers
ondermijnden
met de zomerse
restanten van wat
ooit een gletsjer
was geweest
het landschap
sprak frans met
de couleur locale
van eigen producten
waarbij het harmonieus
zangerige…
Impuls van je hart
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.344 Naar de lente, de winter voorbij;
doe het
voel je vrij...
Ontluikend groen,
vogels in een regenbad.
Wees blij van binnen,
durf dat leven te beginnen.
Maak je niet druk over
windkracht 8, dat de zon schijnt,
of dat het regent dat het giet...
Fiets door naar de liefde en denk:
"Ach... Waarom niet?…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
ploeg me maar
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.055 ploeg me maar
in jouw handen
zal ik je winter
laten bloeien
in warmte samen
met je stoeien in
de lichte lentezon
jij hebt je
zaden al geplant
je hand strooide
de nieuwe sporen
onze kiemkracht
gaat ook dit jaar
niet verloren
ik heb de
herfst gesnoeid
knoppen kans
gegeven te komen
tot hun volle groei en weet
dat jij me eeuwenlang…
de ogen dicht
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
4.208 schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen van winter…