7546 resultaten.
Dagelijks geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
316 Het leek al genot
geluk dat de wereld bracht
in die helder
schijnende ochtend
na het duister
van die zwarte nacht.
Alle bloemen in de borders
alle vogels in de eikenkruin
vissen en kikkers
in het water van de vijver
beschenen door de gouden zon
brachten ode aan de Schepper.
Zo geen enkel mens dat kon.…
Good morning Sweetvoice
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
314 niet misschien
maar toen ik naar buiten keek
zag ik een kleintje
een lief poppedijntje - een jonge Amean
in een lijfkleurig rose tuniekje
ze deed op de balk een evenwichtsoefening
snel en behendig als een ballerien
en na de afsprong rende ze weg
als een speer, over 't schoolplein
tenger en slank met een lieflijk gezicht
met haar zwarte…
versplinterde vleugels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
238 Mijn hart, een caged vogel, klapt
tegen tralies van bitter stof en leugens,
maar stijgt, stijgt als maanstof in olie-
zwarte aderen, fenomenaal gebroken.
Dromen drogen op als rozijnen in razernij,
festeren, stinken, exploderen in keel-
hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid
in mijn borst als veer zonder einde.…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
188 aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven
aan het omringende zwart…
Een Kraai bij Siena
gedicht
4.0 met 3 stemmen
304 Hoe een kraai vliegt over de heuvels
bij Siena: een verkreukelde zwarte lap
boven het koperen landschap.
Werkt zich rot, denk je van onderaf,
met die averechtse vleugels.
Door de kijker zijn slimme snavel,
zijn eigenwijs hoofd: hij lapt
het toch maar.…
Altijd
gedicht
5.0 met 3 stemmen
713 De zwarte, dikke wereld rond
laat ik mij onder het gaan
steigeren, kantelen op mijn mond,
opstaan en slapengaan,
opsteigeren, omkantelen op mijn mond,
opstaan, slapen gaan.…
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers zijn
zwart…
Portret
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
69 Het kleinkind heeft mij afgebeeld
In zwart en wit, tot grijs geveegd
Ik heb een mond zonder gebit
Dus lach ik niet, ik grijns
Ik heb geen benen want ik zit
Niet nodig, zegt ze eigenwijs
En armen? wil ik van haar weten
Ook niet, niet nodig zegt ze
Je moet maar met je handen eten
Heb ik die wel?…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 onbewogen
een afdruk die de oorsprong overleeft,
een vorm van onveranderlijkheid
waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks bestand
onder het zwarte…
De Nelly
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
669 Haar zwarte buik helemaal zichtbaar drijvend.
En langs de kant op de Schinkelkade
de zondagsschilder die haar voor zich ziet
en haar tekent volgens de ideeën van het symbolisme
of wat daar volgens hem voor door moet gaan
want hij heeft er iets over gelezen voor het slapen.…
Grafkelder
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.044 Ze staat daar door verdriet overmand
ze is een onbekende bij haar graf
haar ogen zijn leeg en onpeilbaar
een eenzame traan glijdt langzaam weg
Ze vindt hier de rust van haar verleden
auto, gil, ziekenhuis naar de achtergrond
geen pijnlijke herinnering in haar hoofd
ze staat stil in het heden
Ze is in het zwart gekleed
rouwend om haar verlies…
Schemering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
958 Waar kleur ontbreekt
verliezen de nuances van
de klare lijn en
zwart-wit wint terrein
buiten is vrijer nu dan binnen
de schemering vervaagt in blauw
en lokt de schimmen in de val
tot alles ingesloten is
Water en brood zet men hier voor
te vinden is het op de tast,
omstoten leidt tot wisse dood
en morgen is geen andere dag
Ik roep hem…
meer kleuren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
983 dat lijkt toch altijd beter
Ik denk dat er meer kleuren waren
meer geur in alledag
Bewegen ging met meer gebaren
Ik keek beter naar de dingen die ik zag
Rijmen ging ook vlotter
"ik hou van jou, ik blijf je trouw"
Gek genoeg was ik toen zotter
Rood was rood en blauw was blauw
Maar goed, wat baat het te treuren
om iets dat doder is dan zwart…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Ik klim weer uit de nevel
zoals vanmorgen toen ik verdwaalde
in mijn slaap; de nacht – jaloers op wil
en wezen – maande mij tot doodstil zwart.
Roerloos werd ik als plant gerukt
uit droom en horizon. Het snakken
naar het licht maakte weerloos,
een donkere wolk in een bodemloze leegte.…
De Goldbergvariaties en Pietje Mus
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.212 Ik had wel zin om wat te spelen
en zachtjes raakte ik de vele
pianotoetsen zwart en wit.
En buiten schreven zwaluwen de lijnen
waarbij een blauwe lucht het fijne
muziekpapier leek voor een hit.…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 de eeuwige kringloop
die ons bestaan bevestigt
is een snoer van wonderen
de blauwe hemelkoepel
jubelkleuren van de herfst
fonkelende sterren
in zwart winterfluweeel
met daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we…
Een nare gebeurtenis
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.177 Een dag die voor iedereen vervelend is
En dan gaat alles bij iedereen mis
Dat staat alles op zijn kop
En niemand kan meer lachen om een mop
Dan gebeuren er allerlei stommen dingen
En dan blijft dat ene woord maar in je hoofd zingen
Als je aan kleuren denkt, denk je aan zwart
Alles doet pijn zelfs je hart
De tranen lopen over je wangen
Je kunt…
Godin van de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.075 verlegen
lippen welven in perfecte pracht
als een bloedrode stempel gelaten
vochtig als de prille ochtendregen
Het lichaam wervelt in slangentaal
trekt onweerstaanbaar blikken staar
brengt harten acuut in levensgevaar
en bindt de zwakken aan haar moraal
Zij brengt gemoederen uit balans
en wakkert vuur in menig schoot
de macht van de zwarte…
je koos het handenloze strelen
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.915 je ogen vonkten kaarsen
in het zwart van je gezicht
je masker maakte duidelijk
waarop mijn passie was gericht
je lichaam wulpte in rood zijden
lange benen in het rozebloot
aan het zacht intieme hijgen
wist ik dat je van de sjaal genoot
je koos het handenloze strelen
bood je ronde heupen aan
ik voelde je met hoge hakken
krassend langs…
Blauwe opening
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.068 Mijn handen beven als ik aan je denk
Mijn lichaam rilt bij de gedachten die ik krijg
Het is zo koud hier zonder jou
De zon verzwolgen, zwarte hemel
Geen liedjes van de vogels meer
De bloemen verliezen ineens hun geur
De schilderijen aan mijn muren grijs
Ze zijn beroofd van elke kleur
En zittend op mijn blauwe bank
Mijn blik dwalend over het…
Willem Wilmink
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.538 Treur niet om mij, het hoort erbij
zoals de vloed past bij het getij
Tranen smaken naar de zilte zee
veel looizuur zit in zwarte thee
Zing een lied, dans voor mijn graf
denk nog eens aan mij, huil of lach
Leef verder gerust en bedenk dit wel
de dood steekt in hetzelfde vel
Wees niet bang, ik ging u immers voor
zing met alle engelen in hemels…
Koud blauwtje
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
3.281 Holle kassen blikken levenloos
over ‘n blootgelegd schouderblad
slechts bedekt door zwarte flarden
geschroeid aan ’t helse hellevuur
De zeis die zwijgend rust op bot
druipt van bloedgestolde kreten
geslaakt terwijl ‘t werktuig suisde
in de handen van het creatuur
Zijn stappen naderen slepend
hunkerend strekt hij de armen
kiest mij zwijgend…
zijn vingers al ontsloot
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.730 , ze voelden
het gevaar in kippevel
de angst opkruipend langs
de ruggegraat, de hel
ze holden naar de kant
met ogen groot van
moord en brand, de
massa zinderde van stilte
ze zagen zijn paniek
voelden hoe de dood
hem langzaam wurgde
zijn vingers al ontsloot
de witte vlek met leven
dook voor de derde maal
het water sloot met zwart…
dood
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.512 Zachtjes schreiend met het verdriet van de dood
Je geest legt beslag op onze gedachtengang
Met het gaan van je persoon verkrampten spieren
Geruis van het hart voor iedere seconde gemis
De zwarte zon verschuilt zich achter het verdriet der mensheid
De kille duisternis valt met de leegte der dagen
Voor elke druppel wordt een geest genomen
Gure…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 ramen worden zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de…
Hissarlik
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
6.822 Fort langs de Bosporus:
de weg naar de Zwarte Zee.
Als bittere distels
stonden hier de speren.
Het landschap zegt men
is niet veel veranderd.
De Skamander doorsnijdt de vlakte.
De zee is grijs - het waait.
In gedachten zie ik in de verte
honderden Griekse Schepen
hoekige contouren langs het strand.…
nachtlicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.105 wie tot de kudde van zijn kerk behoorden
en zich tegen goddeloosheid staalden
de lokroep en de antichrist vermaalden
waren schapen die de heer bekoorden
ik heb mij van het hemels juk bevrijd
nam afscheid van de preek en CDA
de zondagsrust, EO, NCRV
toch is er ‘s nachts de hand die mij kastijdt
het aardedonker kent nog geen gena
mijn zwarte…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 Krijtwit gehandschoend, in de vormen,
volgen de dragers, zwart en zacht.
Hij wordt met ongeduld verwacht
Door witte maden, rode wormen.…
REIS DOOR HET VERLEDEN.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.068 Ook zag ik soms een randje zwart
wat echt niet uit te wissen is
zo is het overlijden van mijn broer
nog steeds een heel erg groot gemis.
Mijn leven zit toch vol met kleuren
en heel soms ook een beetje grijs
maar al dat moois uit mijn verleden
maakten mij zo rijk en wijs.…