5922 resultaten.
Ons oude bankje
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
759 op het stille bospad
neergezeten op een verweerd bankje zonder leuning
denk ik aan het bankje in onze achtertuin
van steigerhout en ongeverfd
zelf getimmerd door mijn lief
met een bont kussen door mij getooid
melodieën die hij er speelde op zijn gitaar
en bijzondere verhalen vertelde
velen ben ik inmiddels vergeten
sommigen vergeet ik…
Zingen mogen wij nu allen....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Zingen mogen wij nu allen,
zingen op dit grote feest,
ook al zijn mensen gestorven
die hier ooit zijn thuis geweest.
Want zij zijn nu aangekomen
na hun zorgen, na de pijn,
en zij zijn in God geborgen
waar voorgoed zij mogen zijn.
Nu, met alle heil’gen samen,
zingen zij een nieuw refrein
om God eindeloos te danken,
die daar leven, groot…
terminale kleuren
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
541 nog blijft de wind
aan takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht
onder 't vallend blad
zieltogend hangen
bladeren op half elf
en ik onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend naar tekens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid opgediend
compleet met garnituur…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 het licht
kroop zacht
dichterbij met
lange warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd
het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand…
Verdoofd door corona
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
550 Stelde me voor:
Hoe ga je dood zonder afscheid?!
"Als ik dan niet bij je mag zitten
Zal ik dan iemand voor je bellen?"
Dat mocht niet...…
Algoritme van het einde uit zwarte verzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 fraai regisseerden
algoritmes de tijd
en behoeftes der
mensheid op aarde
waarbij ziektes oorlog
en natuurlijke rampen
volgden uit het bekampen
van teveel mensen
waar economische doelen
de smoelen bepaalden
liep het natuurlijk
algoritme groot gevaar
de mens verbrak de
balans in de natuur in tal
van tekenen maar ook
genegeerd…
Krik krak krik krak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het hondje mist een oogje
verloren in het bos
Het hondje mist een oogje
er zat een steekje los
't is naar de knoppen
draaien helpt nie meer
't is naar de knoppen
't is kapot meneer
Krik krak, krik krak
deurke gaat op slot
Krik krak, krik krak
alles is kapot
't kachelke is uit
de kaarskes opgebrand
alles is gekuist
't huiske is aan…
Mam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 kijk
kijk dan Mam
de familie pimpelmees
is op visite
een roodborstje hangt in de lucht
om zo van de dennenappel
te snoepen, in een decor
van aangevlogen sneeuw
Mam kijk, ik geloof dat de aarde
bedekt is met witte tranen…
Verhuisd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 ik huis niet meer
daar waar ik eerder vertoefde
ik heb me teruggetrokken
in de bubbel, waar jij
het dichtstbij voelt
je verandert van merel in
een strelende zonnestraal
die mijn zintuigen op scherp zet
daar wil ik wonen
als een opgerolde varen
in jouw liefde, om nooit
meer te ontluiken
alleen te zijn…
Ergens in een trein
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
611 Weet niet of ik een traan
moet laten vallen in mijn lach
ergens in een trein
halverwege de verloren wereld
nu je om te troosten
weer de clown speelt
het verleden weg lacht
mijn emoties wegcijfert.
De trein sjokt verder
mensen hangen uit de ramen
schreeuwen om genade
hebben honger, huilen tranen.
Weet niet of ik een lach moeten laten…
Noem mijn naam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 noem me
bij mijn naam
zeg me
dat ik besta
vertel me alles
wat ik niet wil vergeten
vertel me niets
als ik het niet meer wil weten
noem me
bij mijn naam
ik zal je zeggen
waar ik ben
laat me vertellen
over mijn nieuwe wereld
laat me vertellen
hoe fijn het daar is
laat me vertellen
dat ik mijn oude wereld
niet meer mis…
Carlos
snelsonnet
3.2 met 6 stemmen
670 Een oude vriend ging heen – we missen hem
In ieder opzicht tegendeel van mij
maar samen ouwehoeren stemde blij
gitaar voor hem, ik met alleen mijn stem
Bedankt compadre, veel heb ik geleerd
jouw mooie klanken telkenmaal begeerd…
avondlicht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
498 ( 't gouden uur )
in snel veranderend
avondlicht krijgt
het iets lieflijks
late zonnestralen
betasten de rots
met een tederheid
die wij nog maar
zelden zien...…
[ Teder is de nacht ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
575 Teder is de nacht
waarin je vurig liefhebt --
wat aan je ontglipt.…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ‘t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
Overgegaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
558 je bent
overgegaan
maar net
buiten ons
bestaan leef
je nog
zonder contact
geen lach
of goedendag
maar erger
onbereikbaar
voor ons
misschien toch
in ons hart
waar wij
vroeger alles
deelden en
hoorden bij
sta jij nu alleen
en toch zo dicht
nog bij mij…
Er geen terug zal zijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 je keek me aan
ik zag dat jij besefte
wat mijn woorden
betekenden in de
wens van waarheid
die vlamde in angst
die wanhoop zuchtte
zonder zuurstof stikte
in verdwenen verten en
opgeloste horizonnen
die gedaan hadden met
leugens en goede wil
die niets meer om
handen zal krijgen
in een tijd waarin wij
nooit meer achterom
durven te…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 met de zon
op mijn rug
stap ik
over de brug
in de nieuwe vallei
naar de toekomst
het onbekende pad
de horizon
voorbij…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Er valt in mij een stilte
die ik niet kan duiden
alsof het allemaal voor niets is geweest
een ingewikkeld vragenspel, onwerkelijk
niets vermoedende onwetendheid
alles achterhaald door het kwaad
op zoek naar een werkelijkheid
omdat antwoorden nooit komen
– adem zuurstof, vitaliteit
die ik haalde uit het rouwproces
uit het verwerken van…
In de voetstap van mijn vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
711 In de voetstap van mijn vader
wil ik lopen langs het strand,
wil ik kijken naar de zon
en genieten van het land.
Wil ik dromen,lachen,eten,
en van alles wil ik weten.
Naar de golven wil ik kijken
over hoge wijde dijken,
wil ik vechten met de wind,
hollen wil ik als een kind.
In de voetstap van mijn vader
wil ik vrij zijn en tevreden…
Te laat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 ze zijn te laat
veel te laat
vijf dagen geleden
schreef je dat ze
je onderhanden
gingen nemen
op 14 maart kreeg je
de eerste aderlating
op de 16e ben je
er tussenuit geglipt
ze zijn te laat
veel te laat
ik had je nog vele
uren in de natuur
gegund, waar je zo
intens van genoot
die je prachtig vastlegde
jouw prachtige kleindochter
die…
PCGD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Ooit zag ik robots zwaaien
met hun armen
Als slangen in een scancircuit verbonden
Supersonisch snel, in split seconden
Floppen spuwend uit hun
stalen darmen
't Was uitstel van een lange executie
Van banken met hun rekening courant
Ging één dicht, dan ging d'ander aan de kant
Bedankt, communicatierevolutie!
Nog zie ik Koot staan, bij…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 De hoge bomen, zwart in het late winterlicht,
wierpen vreemd langgerekte schaduwen op het gazon
en op het bankje waarop wij zaten in een stille leegte,
die groter werd toen het trage sneeuwen begon.
Jouw handen en haar roken nog naar de herfst,
je gezicht was vaag zichtbaar in de schemering,
met verwachtingsvolle ogen, als die van een meisje…
[ Alles staat er nog ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Alles staat er nog,
maar het geeft me geen idee --
wat ik ermee moet.…
Kaag & co
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Winkelwageneigenaren
Henk en Anja uit De Bilt
worden dit jaar net als vele
hoogbegaafden zeventig
Wie tot de laatste snik een toko
uitbaat tot zijn aow
de laatste werkdag tot de eerste
van zijn welverdiend pensioen
dankt god en looft de heer in stilte
dat hij niets meer hoeft te doen
[Dit laatste is een ronduit vreselijk verwerpelijk…
Waar kom jij voor terug?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Is er iets met ons gebeurd daar in iemands thuis
Waar jij die van jou gevonden hebt (om voor terug te komen?)
En je geen plek kan vinden om op mij te passen
Of misschien waar ik die van mij heb losgelaten (om nooit van weggeweest te zijn?)
En eindelijk plek heb om op mezelf te passen?…
ik ging terug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
580 naar waar ik eens thuis was
maar het was er niet meer
het was er wel maar ook weer niet
anders, hoe, waar
waar zijn de plekken
waar ik geschaafde knieën viel
de straat voor ons alleen
waar is het gras om alleen te zijn
de hoekjes om te schuilen
het was er niet meer
maar gelukkig wel nog
in mijn gedachten…
[ Ik liet haar achter ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Ik liet haar achter,
ik zei Tot Morgen, ik dacht --
het komt wel weer goed.…
[ Het oude café ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Het oude café
gaat sluiten, dicht moet het --
van de nieuwe wet.…
kompas
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
596 na de overtocht
op de nieuwe oever
keek ik zoekend om me heen
ze waren weer aan boord gegaan
en weggevaren zonder iets te zeggen
er was weinig te zien
en ik begon maar te lopen
wensend dat ik een stok had
op de boot hadden ze uitgelegd
wat ze tot nu toe hadden ontdekt
en dat het onderzoek nog in volle gang was
ook hadden ze gezegd…