6269 resultaten.
Alleen voelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.389 Wanneer voel je je alleen
dat niemand je begrijpt of weet
dat je helemaal voor jezelf
moet knokken om aandacht voor je leed
Wanneer voel je je zo alleen
met genoeg mensen om je heen
zomaar op een dag
laten ze je zitten, alsof je verdween
Het gevoel wat voor je overblijft
laat haar maar, ze wil dat het zo is
we gaan verder met ons leven…
Winter in een brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Winterbomen staan kaal in de straat
wolkenkolossen drijven boven natte daken
jij bent slechts bij me in een laatste brief
alleen de dood kan mijn verlangen doen staken
je aarzelt in het naderbij komen
stilte houdt zich vast aan mijn eenzaamheid
ik droom tussen het zwijgen van antwoorden
alsof ik een landschap ben in de tijd
mijn rivieren…
Nieuwe-Tonge, 31 januari 1953
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.220 Kort daarop hing elk leven aan een koord,
leek het alsof alleen ons zolderdak
nog boven de zware zondvloed uitstak,
werd jouw adem in ziltigheid gesmoord.
Met mijn levensgeluk tot staan gebracht,
de ramp in het geheel nog niet bedwongen,
word jij haast elke dag door mij herdacht.…
ZONDER JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.421 Nu je ogen voor altijd zijn gesloten
staar ik dikwijls in de donkere nacht
Door ‘t traan zien mijn ogen rood en
besef ik dat eenzaamheid mij wacht
Nog altijd fluisterend met je praten
laat ons nachtenlang toch samenzijn
Dan voel ik mij nooit alleen gelaten;
lijdt mijn hart een tikje minder pijn
Duizenden verre sterren schitteren
alsof ze…
Schizofreen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.008 Er wordt te makkelijk over gepraat alsof het niets is.
Het is een zwaar leven en ik kan er soms niet mee leven.
Het altijd ziek zijn gevoel.
Dromen moeten laten varen omdat sommige dingen gewoon niet kunnen
Zeggen ze.
Maar ik ben een vechter en laat de mensen maar praten
Ik zou wel eens willen als ze in mijn situatie zaten.…
Mijn grijns, mijn grimas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Alsof het nooit anders was!
Al, dat ik via mijn ogen uit onze wereld las.
Ik genas: alleen en met de wereld,
in mij, rondom me
buiten en achter
mijn grijnzende grimas!
Zo ik had besloten: ik zou daar staan,
voorgoed, altijd, onvergetelijk...
een mens mooi en goed
volledig opgaand in de eigen elementen!…
Jij en ik of ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Jij bent niet mij,
jij bent jij waar je ook bent,
jij laat niet weten wie je bent,
dus doe niet alsof jij mij kent.
wat is jou drijfveer,
liefde of mischien wel haat,
maar weet dat in je hart
is het nooit te laat.
Ook jij kan gelukkig zijn
zonder het valse gedoe,
leef je je eigen leven
en laat die haat niet toe.…
Klam
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
486 Soms, na het minnen is ze ietwat klam
alsof ze sambal oelek heeft gegeten.~…
NACHT UIT ENKEL ZWART
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 gleed door ‘t naakte riet
Voor mij leek zij ’t mooiste goud
goud, dat gehuld bleek in verdriet
De maan keek over wolken heen
edoch trok zich direct weer terug
Hij zag al ‘t leed dat hij bescheen
en mijn naderen bij de spoorbrug
De ochtend was noodlottig koud
als men alle lichaamsresten vond
Ik, verdwaald in het levenswoud,
was geveld alsof…
Nog lang geen lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 Alsof ze bij de bouwmarkt zijn langs geweest,
voor het raam is het een groot feest
van vogels die aan het bouwen slaan.
Ze piepen, nee joh, die moet recht en die ander
ertussendoor, hij kijkt op en zegt;
je doet het dalijk zelf maar hoor!…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 ook ergens anders
zingt het zachtjes
Alsof een duif
het opgeeft.
--------------------------
uit: 'Licht overal, 2012.…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Alsof hij hulp van boven aanroept voor
zijn daad, terwijl zijn lichaam staat te beven.
Nog eenmaal slaat een schuimende woeste
golf zeewater over hem heen, laat
hem wankelen op de gladde stenen blokken.
Het doet hem de adem stokken.
Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.…
Nieuwe wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 ik hield vroeger al van donkere luchten, van
harde striemende wind en regen die kletterend
op de ruiten van mijn kamer uiteenspatte en
de balkondeuren in de sponningen deed ratelen
alsof ik in dat monotone geratel weer naar nieuwe
wegen kon gaan zoeken en ik reizen kon naar
werelden die nog onontgonnen waren, zonder
dat volwassenen bezig…
Grijsheid van de oude dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
745 In de ochtend van de bedaagde dag
zie ik mijn oude moeder in mijn grijsheid
ze heeft een glimlach met een waas van de dood
op het kastje naast een vaas met gladiolen
we zien dat we elkaar in de ogen kijken
maar de gevoelens uit het verleden
overtreffen de werkelijkheid van het heden
alsof het stof van onze wonden herleeft
in de hereniging…
KE-BOENG-KE-BOENG
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
523 Eerst zie ik uit zijn tuin wat rook opstijgen,
daarna ruik ik een overdaad aan kruid;
dat gaat nog, maar wat je daarna gaat krijgen,
bezorgt me altijd weer een kippenhuid:
Er klinkt plots een afgrijselijk geluid,
alsof er tanks zijn tuin in komen rollen.…
Weinig pret onder de pet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 Versvorm: Rondel-Prime
’t schermutselt regelmatig in mijn brein
en dat voelt zwaar en helemaal niet juist
daar boven moet het kalm en vredig zijn
niet hard, gelijk een strak gebalde vuist
Het knarst daar veel te vaak, alsof een trein
bruut afgeremd wordt door een reuzen knuist
’t schermutselt regelmatig in mijn brein
en dat voelt zwaar…
ZINGTRANT
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
577 Sonnetten zijn een soort berijmde psalmen
Dacht ik toen ik de lade opentrok
Een boekomslag zette mij voor het blok
Ik hoorde weer het ouderwetse galmen
Ik rook weer mint, Eau de Cologne walmen
Het orgel dreunde en ik, zondebok,
Wist in mij weer een kleine jokkebrok
Ik deed alsof en dominee bleef talmen
Zoals apostelen naar voedsel visten…
het nachtelijk tij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 lispelde voorspellingen van een orde
die haaks op mijn reikwijdte stond
***
jij schraapte vlokken schuim van
elke golf die mij overspoelde, bouwde
een kerker van het witte nat en boeide me
met de wind die nooit ging liggen
je kon het tij in de nacht keren zelfs het water
bevelen te drinken van je afschuw
toch kwam er iets onverwachts, alsof…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Alsof vergankelijkheid
een reden is voor feest,
gelijk wij knielen voor het altaar
met jezus aan het kruis.
Toch doe ik er ieder jaar
aan mee, omdat een plastic
boom de sfeer niet ademt
van bezieling en gezelligheid.…
Panfluit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 dachten niet dat het stoffelijke
onderdanig was aan het geestelijke
we deden de dingen in gewoonte
van doen en daden zonder denken
we waren ook niet bang voor de dood
die kwam zoals de nacht kwam in stilte
met voor iedere geboorte een oude brief
van een kind dat niet lang had te leven
het ontroerde mij, dat barmhartige zwijgen
het was alsof…
De geliefden
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
598 Jij bent de zee, sprak zij
nee, zei hij, ik ben het zoete water
dat de aarde bevrucht
de druivenranken doet groeien
zowel rozen als gardenia's doet bloeien
de mensen de drank geeft
om te leven
nee, zei ze weer, jij bent de zee
jij golft, spoelt aan
trekt je terug alsof het een spel is
kijk maar, duinen verwachten je ieder moment
zoals…
Emmaüs
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.
Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet.…
Muze (1)
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
657 Natuurlijk ga ik wat interesse tonen
en doen alsof ik het kopen overweeg,
maar ik krijg nu al felle, rode konen
om Ellen weer te zien bij deze strateeg.…
Schoonmaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Ik zie ons zwemmen,
eten, praten, uitgelaten,
ik zie ons dansen, sjansen,
dan weer zie ons op zolder liggen
te warm, te wakker, te lekker
silhouetten, buigend
een vaste greep voel ik,
als om te redden,
een lieve stem bemoedigt
te komen, veilig thuis,
alsof brandweerlieden
me de trap afdragen,
als werd ik uit de trek op zee
getild, nog…
Uitwaaien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Alleen nog positief alsof de wind je verdooft.
Uitwaaien heerlijk bij die ruwe zee.
Die harde wind neemt al je zorgen mee.
Schelpen zoekend aan de waterlijn.
Konden we maar altijd hier op het strand zijn.
Ja of het nu eb is of toch vloed.
Bij die grote zee zijn dat voelt pas goed.…
Dakloos dromen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.584 Alsof ik net ter wereld kwam.)
Bouw mij een nest, een herberg, tederheid.
Verberg mij in de plooien van de tijd.
Zo zit ik maar een beetje weg te dromen
in mijn kartonnen schuilplaats op de stoep.
Totdat de wijzen uit het oosten komen
met witbrood en een beker erwtensoep.…
Zie mij aan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 o zie mij aan lief innerlijk licht
gebroken zit ik hier en ween
het voelt alsof een storm doorheen
mijn ziel mijn Zijn ontwricht
een licht verloren stroomt in mij
gelijk het kind van ver voorbij
dat liefde zocht maar nimmer vond
op 's moeders kille oudergrond
o hoor mij aan lief innerlijk licht
uw kracht is uit het oer geweven
laat…
Autonoom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 Zij ontvouwt het lichaam
ware het een zonde alsof het
naakt zijn pijn doet, zuiverheid
ongenood als ultieme wonde uitvliegt,
als een vlinder in een meisjeshand.
De tijd verlegd contouren nergens zo gesloten
door haar tepels ontsteld in de blouses
van de gêne zich in de schaamte willen vluchten
als een vlinder in een meisjeshand.…
Lijf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 Het hart bonsde alsof het
Levens redden moest
Terwijl de longen lucht opzogen
Als een op hol geslagen paard.
En terwijl de lever zich boog
Over de genuttigde vloeistoffen van gisterenavond
Zat geniepig de schimmel zich tussen
De tenen te ontwikkelen.…
Ballet Doux
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 slalom
van lange opgelegde stromen,
het is sierlijk waarover ik vertel
en zie toppen van vingers
in het verlengde verschijnen
om zo uiterlijk gedwee
van kijken in illusie te komen
ik heb niets meer nodig. stel
dat de fantasie wordt verstoord
in mijn verzoeking van dagdromen
ik reik haar de hand die ik
in gedachten met haar deel
en alsof…